Atos 21

Lëk yam (DIKNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ɣok aacï kɔc cï gam ke bɔ̈ Epethuth tɔ̈ɔ̈ŋ ku jiëlku. Tɛ̈wën cï ɣok wär teem riäi, goku ɣet tɛ̈ cɔl Koth. Naɣɔn aköl dɛ̈ɛ̈të ke ɣo ɣet pan cɔl Rodeth, ku jiëlku thïn ku lokku tɛ̈ cɔl Patara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Ee tɛ̈ɛ̈n ɣok aacï riän la Ponicia bɛ̈n yök thïn, goku kɛɛc thïn ku ger ɣo.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Ɣok aacï bɛ̈n ɣet tɛ̈ ye ɣok Thaipruth tïŋ thïn, ku jɔl riäi cath ke Thaipruth tɔ̈ köŋ cam ke ɣo la Thiria. Ɣok aacï bɛ̈n la piny riäi yic Tire, ku ë yen tɛ̈n bï käk ke tɔ̈ riäi yic la jat piny thïn.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Ɣok aacï kɔc kɔ̈k cï gam bɛ̈n yök Tire, goku rëër ke ke nïn kadhorou. Keek kɔc Tire aake cï Wëi Nhialic yɔ̈ɔ̈k ku bïk Paulo lɛ̈k ku bï cïï la Jeruthalem.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Na la nïnkuan ke buk nɔ̈k ke ke Tire thök, goku jäl. Keek ëbën agut diäär ku miɛ̈thken aacï ɣo bɛ̈n ruac. Nawën ɣeetku wath thok ke ɣo gut ɣonhiɔl piny agör thok ku röökku Nhialic.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Ku tɔ̈ŋku ke ku lok riäi yic ku dhukkë baai.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Ɣok aacï ger jäl Tire agut Ptolimiath, tɛ̈ yen cï ɣok kɔckuan cï gam bɛ̈n la muɔ̈ɔ̈th thïn ku rëërku ke ke niɛ̈n tök.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Na aköl dɛ̈ɛ̈të ke ɣo jiël ku ɣeetku Cetharia. Tɛ̈ɛ̈në, ɣok aacï bɛ̈n la pan Pilipo raan kɔc piɔ̈ɔ̈c Wɛ̈t Puɔth Yam Nhialic, ku rëërku kek ye. Yeen ë ye raan töŋ kɔc kadhorou ke cï kuany Jeruthalem.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Yeen ë la nyïïr kaŋuan këc thiaak ku keek aake cït kɔc käk Nhialic tïŋ.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Tɛ̈wën cï ɣok nïn nɔ̈k paande ke raan käk Nhialic tïŋ cɔl Agabuth bɔ̈ wun Judia,
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 bï ɣo bɛ̈n tïŋ. Ku lööm gɔm ye Paulo yeyic duut, ku duut yecök ku yecin ku lueel, kë cï Wëi Nhialic lɛ̈k ɣa akïn, raan la gɔm kënë abï kɔc Itharel la der Jeruthalem cït ëmën cï ɣɛn ye nyuɔɔth, ku abïk thɔ̈n kɔc cie kɔc Itharel.
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Tɛ̈wën piŋ ɣok ë wɛ̈t kënë, ɣook ku jɔl aa kɔc ë pan wën, goku Paulo lɔ̈ŋ bï cïï la Jeruthalem.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Go dhuɔ̈k ɣo ëlä, “Yeŋö luɔikë ëmën dhiɛɛu wek këlä, bäk ɣa cɔl akɔ̈c puɔ̈u? Acie lɔn bï ɣɛn la der Jeruthalem yetök yen ca gam, awiëc aya ku ba la thou thïn rin Bɛ̈ny Jethu.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Ee këcku lëu buk dɔk, goku puɔ̈l, ku jɔlku lueel, “Pɛ̈lku Nhialic ku bï kë cï tak looi.”
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Tɛ̈wën cï ɣok nin ë tɛ̈ɛ̈n, ke ɣo jɔl röt guiir ku jiëlku buk la Jeruthalem.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Kɔc kɔ̈k kam abiöth Cetharia aacï ɣo bɛ̈n ruac, ku ɣɛ̈thkë ɣo pan raan bï ɣok la rëër thïn cɔl Mɛnthon, raan Thaipruth, ku ë ye raan tööŋ kam kɔc tueŋ ke kɔŋ wɛ̈t Jethu gam.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Nawën ɣeetku Jeruthalem go kɔc cï gam ɣo lor ke mit puɔ̈th.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Na la aköl dɛ̈ɛ̈të bɛ̈n, goku la ɣok Paulo buk la jam kek Jemith, ku kɔcdït käk Nhialic aake tɔ̈ thïn.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Keek aacï Paulo jäl muɔ̈ɔ̈th ku jɔlke kuɛ̈ny yic käk cï looi ëbën tënë kɔc cie kɔc Itharel riɛl cï Nhialic yiëk ye.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Nawën cïk käk cï Paulo kuany yiic piŋ, gokë Nhialic leec. Ku jɔlkë lɛ̈k ye, “Alëu ba tïŋ ëmën yïn wämääthda. Kɔc juëc apɛidït ke ye kɔc Itharel aacï gam, ku keek aa thek löŋ Mothith apɛidït.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Ku acïk piŋ lɔn ye yïn kɔc Itharel tɔ̈ wuɔ̈t kɔ̈k yiic piɔ̈ɔ̈c ku bïk Löŋ Mothith puɔ̈l. Ku aca aa lɛ̈k ke bïk miɛ̈thken cïï ye ŋoot ku pälkë tɛ̈cït tɛ̈ ye kɔc Itharel cieŋ thïn.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Abïk dhiɛl piŋ yen lɔn cï yïn ɣëët. Yeŋö buk looi ëmën?
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Aŋuɛ̈ɛ̈n ba kë buk lɛ̈k yï looi. Ala kɔc kaŋuan ë tɛ̈n cï kuëëŋ.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Cath ke ke, ku mät rot kɔc bï kegup wuɔ̈ɔ̈ny wei, bäk röt kɔ̈c ë tök ku tääu wɛ̈ɛ̈uken piny, wëëu käk kek bï kek röt kɔ̈c, ku keek aabï kenhïïm muut. Këya, abïk jal ŋic ëbën lɔn wël cï lɛ̈k ke riɛnku aa lueth, ku yïnhom yïn adhil ceŋ tɛ̈cït tɛ̈ ye löŋ Mothith ye luɛɛl thïn.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Ku kɔc cie kɔc Itharel cï gam, aa cuk tuɔ̈c athöör buk lɛ̈k ke bïk mïïth cï ke jakrɛc door cïï ben ya cam, ku jɔl aa riɛm ku län dɛ̈t cï dec, ku titkë röt bïk gup cïï la akɔr.”
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Go Paulo rot mät röör wën, naɣɔn nhiäk ke köc rot ke ke. Ku jɔl la luaŋ Nhialic, ku lëk kɔc tɛ̈ bï nïn köc thök, tɛ̈n yen bï köc jäl a looi tënë raan tök keyiic ëbën.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Nawën cï nïn kadhorou thiɔ̈k ke thök, go kɔc kɔ̈k Itharel ke bɔ̈ wun Athia Paulo tïŋ luaŋ Nhialic. Gokë kɔc rac nhïïm ëbën ku dɔmkë Paulo.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Ku luelkë ke cï keröt jɔt, “Kɔc Itharel! Kuɔnykë ɣo! Yen raan kën, ee yen piny kuany yic ke piööc kɔc ku ye lueel kɔc Itharel aa kɔc rɛc, ku ë löŋ Mothith, ku jɔl a luaŋ Nhialic kënë yɔ̈ɔ̈ŋ yiic. Ku ëmën acï kɔc cie kɔc Itharel bɛ̈ɛ̈i luaŋ Nhialic aya, ku bïk bɛ̈n yiëk yic buɔ̈ɔ̈l yen tɛ̈n athɛ̈ɛ̈k Nhialic!”
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 (Ee luelkë yen kën, wɛ̈t cï kek Tropimuth raan Epethuth tïŋ ke cath kek Paulo geeu, gokë tak lɔn cï Paulo bɛ̈n kek ye luaŋ Nhialic.)
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Go aliääp thiëi kal yic ëbën, ku jɔl kɔc kat ku lek Paulo dɔm, ku thelkë aɣeer luaŋ Nhialic. Ku thiökkë kal thok nyin yic.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Tɛ̈wën wïc kek ye bïk Paulo nɔ̈k, ke thok ëcï tuɔɔc tënë bɛ̈ny apuruuk Roma lɔn nadë ke kɔc ëbën Jeruthalem aa loi ariɛɛr.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Go bɛ̈ny apuruuk lööny dhöl nyin yic kek bäny kɔ̈k apuruuk ku apuruuk, ku riŋkë tɛ̈n tɔ̈ yɔ̈ɔ̈m thïn. Nawën tïŋ thän awën wïc Paulo bïk nɔ̈k apuruuk, gokë puɔ̈l.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Go bäny apuruuk la tënë Paulo ku dɔmkë, ku yöökkë apuruuk bïk der cïn arëk karou. Ku jɔlkë thiëc, “Yeŋa yen monyë, ku yeŋö cï looi?”
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Go kɔc ke tɔ̈ yɔ̈ɔ̈m yic wël cïï thöŋ aa lueel. Ku jɔl aliääp rot looi agut bï bäny apuruuk ciɛ̈n kë detkë, kë cï rot looi yic. Gokë apuruuk yɔ̈ɔ̈k bïk Paulo kuaath tɛ̈den rëër kek thin.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Nawën cïk jäl cath ku rëëtkë tɛ̈thöny, ke yɔ̈ɔ̈m juak rot apɛi, go apuruuk Paulo jɔt.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Gokë buɔɔth ku yekë kiu ëlä, “Bäk, dhilku nɔ̈k.”
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Tɛ̈wën dööt kek tɛ̈ ye apuruuk rëër thin, go Paulo lɛ̈k bɛ̈ny apuruuk, “Cï ɣa päl ku ba yï lɛ̈k wɛ̈t diɛ̈ɛ̈në?”
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Ku yïn, cïï ye raan Ijip wäär cï raan tim kaŋuan muk dhɛ̈ŋ wat nhïïm roor, ku wïc ba thɔ̈r kek kɔc mac baai?”
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Go Paulo dhuk nhom, “Ɣɛn ë raan Itharel, dhiëth pan cɔl Tarthuth wun Cilicia, ɣɛn ë raan gen dïït ŋic. Päl ɣa ku ba jam tënë kɔc.”
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Ke yeen acï bɛ̈ny apuruuk bɛ̈n puɔ̈l ku bï kɔc jääm nhïïm, ku jɔl Paulo kɛɛc nhial tɛ̈thöny ku nyooth yecin bï kɔc biɛt. Nawën cïk biɛt, go Paulo jam tënë ke thuɔŋden.
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.