Atos 21

Lëk yam (DIKNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ɣok aacï kɔc cï gam ke bɔ̈ Epethuth tɔ̈ɔ̈ŋ ku jiëlku. Tɛ̈wën cï ɣok wär teem riäi, goku ɣet tɛ̈ cɔl Koth. Naɣɔn aköl dɛ̈ɛ̈të ke ɣo ɣet pan cɔl Rodeth, ku jiëlku thïn ku lokku tɛ̈ cɔl Patara.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito, e chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Ee tɛ̈ɛ̈n ɣok aacï riän la Ponicia bɛ̈n yök thïn, goku kɛɛc thïn ku ger ɣo.
2 E, achando um navio, que ia para a Fenícia, embarcamos nele, e partimos.
3 Ɣok aacï bɛ̈n ɣet tɛ̈ ye ɣok Thaipruth tïŋ thïn, ku jɔl riäi cath ke Thaipruth tɔ̈ köŋ cam ke ɣo la Thiria. Ɣok aacï bɛ̈n la piny riäi yic Tire, ku ë yen tɛ̈n bï käk ke tɔ̈ riäi yic la jat piny thïn.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Ɣok aacï kɔc kɔ̈k cï gam bɛ̈n yök Tire, goku rëër ke ke nïn kadhorou. Keek kɔc Tire aake cï Wëi Nhialic yɔ̈ɔ̈k ku bïk Paulo lɛ̈k ku bï cïï la Jeruthalem.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Na la nïnkuan ke buk nɔ̈k ke ke Tire thök, goku jäl. Keek ëbën agut diäär ku miɛ̈thken aacï ɣo bɛ̈n ruac. Nawën ɣeetku wath thok ke ɣo gut ɣonhiɔl piny agör thok ku röökku Nhialic.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos, e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Ku tɔ̈ŋku ke ku lok riäi yic ku dhukkë baai.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para suas casas.
7 Ɣok aacï ger jäl Tire agut Ptolimiath, tɛ̈ yen cï ɣok kɔckuan cï gam bɛ̈n la muɔ̈ɔ̈th thïn ku rëërku ke ke niɛ̈n tök.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Na aköl dɛ̈ɛ̈të ke ɣo jiël ku ɣeetku Cetharia. Tɛ̈ɛ̈në, ɣok aacï bɛ̈n la pan Pilipo raan kɔc piɔ̈ɔ̈c Wɛ̈t Puɔth Yam Nhialic, ku rëërku kek ye. Yeen ë ye raan töŋ kɔc kadhorou ke cï kuany Jeruthalem.
8 E no dia seguinte, partindo dali Paulo, e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesaréia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Yeen ë la nyïïr kaŋuan këc thiaak ku keek aake cït kɔc käk Nhialic tïŋ.
9 E tinha este quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Tɛ̈wën cï ɣok nïn nɔ̈k paande ke raan käk Nhialic tïŋ cɔl Agabuth bɔ̈ wun Judia,
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judéia um profeta, por nome Ágabo;
11 bï ɣo bɛ̈n tïŋ. Ku lööm gɔm ye Paulo yeyic duut, ku duut yecök ku yecin ku lueel, kë cï Wëi Nhialic lɛ̈k ɣa akïn, raan la gɔm kënë abï kɔc Itharel la der Jeruthalem cït ëmën cï ɣɛn ye nyuɔɔth, ku abïk thɔ̈n kɔc cie kɔc Itharel.
11 E, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo, e ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus em Jerusalém o homem de quem é esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Tɛ̈wën piŋ ɣok ë wɛ̈t kënë, ɣook ku jɔl aa kɔc ë pan wën, goku Paulo lɔ̈ŋ bï cïï la Jeruthalem.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos-lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Go dhuɔ̈k ɣo ëlä, “Yeŋö luɔikë ëmën dhiɛɛu wek këlä, bäk ɣa cɔl akɔ̈c puɔ̈u? Acie lɔn bï ɣɛn la der Jeruthalem yetök yen ca gam, awiëc aya ku ba la thou thïn rin Bɛ̈ny Jethu.”
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Ee këcku lëu buk dɔk, goku puɔ̈l, ku jɔlku lueel, “Pɛ̈lku Nhialic ku bï kë cï tak looi.”
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor.
15 Tɛ̈wën cï ɣok nin ë tɛ̈ɛ̈n, ke ɣo jɔl röt guiir ku jiëlku buk la Jeruthalem.
15 E depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Kɔc kɔ̈k kam abiöth Cetharia aacï ɣo bɛ̈n ruac, ku ɣɛ̈thkë ɣo pan raan bï ɣok la rëër thïn cɔl Mɛnthon, raan Thaipruth, ku ë ye raan tööŋ kam kɔc tueŋ ke kɔŋ wɛ̈t Jethu gam.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnasom, chíprio, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Nawën ɣeetku Jeruthalem go kɔc cï gam ɣo lor ke mit puɔ̈th.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Na la aköl dɛ̈ɛ̈të bɛ̈n, goku la ɣok Paulo buk la jam kek Jemith, ku kɔcdït käk Nhialic aake tɔ̈ thïn.
18 E no dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Keek aacï Paulo jäl muɔ̈ɔ̈th ku jɔlke kuɛ̈ny yic käk cï looi ëbën tënë kɔc cie kɔc Itharel riɛl cï Nhialic yiëk ye.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes por miúdo o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Nawën cïk käk cï Paulo kuany yiic piŋ, gokë Nhialic leec. Ku jɔlkë lɛ̈k ye, “Alëu ba tïŋ ëmën yïn wämääthda. Kɔc juëc apɛidït ke ye kɔc Itharel aacï gam, ku keek aa thek löŋ Mothith apɛidït.
20 E, ouvindo-o eles, glorificaram ao Senhor, e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que crêem, e todos são zeladores da lei.
21 Ku acïk piŋ lɔn ye yïn kɔc Itharel tɔ̈ wuɔ̈t kɔ̈k yiic piɔ̈ɔ̈c ku bïk Löŋ Mothith puɔ̈l. Ku aca aa lɛ̈k ke bïk miɛ̈thken cïï ye ŋoot ku pälkë tɛ̈cït tɛ̈ ye kɔc Itharel cieŋ thïn.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar seus filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Abïk dhiɛl piŋ yen lɔn cï yïn ɣëët. Yeŋö buk looi ëmën?
22 Que faremos pois? em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Aŋuɛ̈ɛ̈n ba kë buk lɛ̈k yï looi. Ala kɔc kaŋuan ë tɛ̈n cï kuëëŋ.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: Temos quatro homens que fizeram voto.
24 Cath ke ke, ku mät rot kɔc bï kegup wuɔ̈ɔ̈ny wei, bäk röt kɔ̈c ë tök ku tääu wɛ̈ɛ̈uken piny, wëëu käk kek bï kek röt kɔ̈c, ku keek aabï kenhïïm muut. Këya, abïk jal ŋic ëbën lɔn wël cï lɛ̈k ke riɛnku aa lueth, ku yïnhom yïn adhil ceŋ tɛ̈cït tɛ̈ ye löŋ Mothith ye luɛɛl thïn.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Ku kɔc cie kɔc Itharel cï gam, aa cuk tuɔ̈c athöör buk lɛ̈k ke bïk mïïth cï ke jakrɛc door cïï ben ya cam, ku jɔl aa riɛm ku län dɛ̈t cï dec, ku titkë röt bïk gup cïï la akɔr.”
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito, e achado por bem, que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado e da fornicação.
26 Go Paulo rot mät röör wën, naɣɔn nhiäk ke köc rot ke ke. Ku jɔl la luaŋ Nhialic, ku lëk kɔc tɛ̈ bï nïn köc thök, tɛ̈n yen bï köc jäl a looi tënë raan tök keyiic ëbën.
26 Então Paulo, tomando consigo aqueles homens, entrou no dia seguinte no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer por cada um deles a oferta.
27 Nawën cï nïn kadhorou thiɔ̈k ke thök, go kɔc kɔ̈k Itharel ke bɔ̈ wun Athia Paulo tïŋ luaŋ Nhialic. Gokë kɔc rac nhïïm ëbën ku dɔmkë Paulo.
27 E quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 Ku luelkë ke cï keröt jɔt, “Kɔc Itharel! Kuɔnykë ɣo! Yen raan kën, ee yen piny kuany yic ke piööc kɔc ku ye lueel kɔc Itharel aa kɔc rɛc, ku ë löŋ Mothith, ku jɔl a luaŋ Nhialic kënë yɔ̈ɔ̈ŋ yiic. Ku ëmën acï kɔc cie kɔc Itharel bɛ̈ɛ̈i luaŋ Nhialic aya, ku bïk bɛ̈n yiëk yic buɔ̈ɔ̈l yen tɛ̈n athɛ̈ɛ̈k Nhialic!”
28 Clamando: Homens israelitas, acudi; este é o homem que por todas as partes ensina a todos contra o povo e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos, e profanou este santo lugar.
29 (Ee luelkë yen kën, wɛ̈t cï kek Tropimuth raan Epethuth tïŋ ke cath kek Paulo geeu, gokë tak lɔn cï Paulo bɛ̈n kek ye luaŋ Nhialic.)
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Go aliääp thiëi kal yic ëbën, ku jɔl kɔc kat ku lek Paulo dɔm, ku thelkë aɣeer luaŋ Nhialic. Ku thiökkë kal thok nyin yic.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Tɛ̈wën wïc kek ye bïk Paulo nɔ̈k, ke thok ëcï tuɔɔc tënë bɛ̈ny apuruuk Roma lɔn nadë ke kɔc ëbën Jeruthalem aa loi ariɛɛr.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Go bɛ̈ny apuruuk lööny dhöl nyin yic kek bäny kɔ̈k apuruuk ku apuruuk, ku riŋkë tɛ̈n tɔ̈ yɔ̈ɔ̈m thïn. Nawën tïŋ thän awën wïc Paulo bïk nɔ̈k apuruuk, gokë puɔ̈l.
32 O qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Go bäny apuruuk la tënë Paulo ku dɔmkë, ku yöökkë apuruuk bïk der cïn arëk karou. Ku jɔlkë thiëc, “Yeŋa yen monyë, ku yeŋö cï looi?”
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Go kɔc ke tɔ̈ yɔ̈ɔ̈m yic wël cïï thöŋ aa lueel. Ku jɔl aliääp rot looi agut bï bäny apuruuk ciɛ̈n kë detkë, kë cï rot looi yic. Gokë apuruuk yɔ̈ɔ̈k bïk Paulo kuaath tɛ̈den rëër kek thin.
34 E na multidão uns clamavam de uma maneira, outros de outra; mas, como nada podia saber ao certo, por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Nawën cïk jäl cath ku rëëtkë tɛ̈thöny, ke yɔ̈ɔ̈m juak rot apɛi, go apuruuk Paulo jɔt.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão.
36 Gokë buɔɔth ku yekë kiu ëlä, “Bäk, dhilku nɔ̈k.”
36 Porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Tɛ̈wën dööt kek tɛ̈ ye apuruuk rëër thin, go Paulo lɛ̈k bɛ̈ny apuruuk, “Cï ɣa päl ku ba yï lɛ̈k wɛ̈t diɛ̈ɛ̈në?”
37 E, quando iam a introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Ku yïn, cïï ye raan Ijip wäär cï raan tim kaŋuan muk dhɛ̈ŋ wat nhïïm roor, ku wïc ba thɔ̈r kek kɔc mac baai?”
38 Não és tu porventura aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Go Paulo dhuk nhom, “Ɣɛn ë raan Itharel, dhiëth pan cɔl Tarthuth wun Cilicia, ɣɛn ë raan gen dïït ŋic. Päl ɣa ku ba jam tënë kɔc.”
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade que sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Ke yeen acï bɛ̈ny apuruuk bɛ̈n puɔ̈l ku bï kɔc jääm nhïïm, ku jɔl Paulo kɛɛc nhial tɛ̈thöny ku nyooth yecin bï kɔc biɛt. Nawën cïk biɛt, go Paulo jam tënë ke thuɔŋden.
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.