Atos 21
Lëk yam (DIKNT) vs ARIB
1 Ɣok aacï kɔc cï gam ke bɔ̈ Epethuth tɔ̈ɔ̈ŋ ku jiëlku. Tɛ̈wën cï ɣok wär teem riäi, goku ɣet tɛ̈ cɔl Koth. Naɣɔn aköl dɛ̈ɛ̈të ke ɣo ɣet pan cɔl Rodeth, ku jiëlku thïn ku lokku tɛ̈ cɔl Patara.
1 E assim aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e, correndo em direitura, chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, e dali a Pátara.
2 Ee tɛ̈ɛ̈n ɣok aacï riän la Ponicia bɛ̈n yök thïn, goku kɛɛc thïn ku ger ɣo.
2 Achando um navio que seguia para a Fenícia, embarcamos e partimos.
3 Ɣok aacï bɛ̈n ɣet tɛ̈ ye ɣok Thaipruth tïŋ thïn, ku jɔl riäi cath ke Thaipruth tɔ̈ köŋ cam ke ɣo la Thiria. Ɣok aacï bɛ̈n la piny riäi yic Tire, ku ë yen tɛ̈n bï käk ke tɔ̈ riäi yic la jat piny thïn.
3 E quando avistamos Chipre, deixando-a á esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio havia de ser descarregado ali.
4 Ɣok aacï kɔc kɔ̈k cï gam bɛ̈n yök Tire, goku rëër ke ke nïn kadhorou. Keek kɔc Tire aake cï Wëi Nhialic yɔ̈ɔ̈k ku bïk Paulo lɛ̈k ku bï cïï la Jeruthalem.
4 Havendo achado os discípulos, demoramo-nos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Na la nïnkuan ke buk nɔ̈k ke ke Tire thök, goku jäl. Keek ëbën agut diäär ku miɛ̈thken aacï ɣo bɛ̈n ruac. Nawën ɣeetku wath thok ke ɣo gut ɣonhiɔl piny agör thok ku röökku Nhialic.
5 Depois de passarmos ali aqueles dias, saímos e seguimos a nossa viagem, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos, até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos,
6 Ku tɔ̈ŋku ke ku lok riäi yic ku dhukkë baai.
6 e despedindo-nos uns dos outros, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Ɣok aacï ger jäl Tire agut Ptolimiath, tɛ̈ yen cï ɣok kɔckuan cï gam bɛ̈n la muɔ̈ɔ̈th thïn ku rëërku ke ke niɛ̈n tök.
7 Concluída a nossa viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, passamos um dia com eles.
8 Na aköl dɛ̈ɛ̈të ke ɣo jiël ku ɣeetku Cetharia. Tɛ̈ɛ̈në, ɣok aacï bɛ̈n la pan Pilipo raan kɔc piɔ̈ɔ̈c Wɛ̈t Puɔth Yam Nhialic, ku rëërku kek ye. Yeen ë ye raan töŋ kɔc kadhorou ke cï kuany Jeruthalem.
8 Partindo no dia seguinte, fomos a Cesaréia; e entrando em casa de Felipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Yeen ë la nyïïr kaŋuan këc thiaak ku keek aake cït kɔc käk Nhialic tïŋ.
9 Tinha este quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Tɛ̈wën cï ɣok nïn nɔ̈k paande ke raan käk Nhialic tïŋ cɔl Agabuth bɔ̈ wun Judia,
10 Demorando-nos ali por muitos dias, desceu da Judéia um profeta, de nome Ágabo;
11 bï ɣo bɛ̈n tïŋ. Ku lööm gɔm ye Paulo yeyic duut, ku duut yecök ku yecin ku lueel, kë cï Wëi Nhialic lɛ̈k ɣa akïn, raan la gɔm kënë abï kɔc Itharel la der Jeruthalem cït ëmën cï ɣɛn ye nyuɔɔth, ku abïk thɔ̈n kɔc cie kɔc Itharel.
11 e vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus ligarão em Jerusalém o homem a quem pertence esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Tɛ̈wën piŋ ɣok ë wɛ̈t kënë, ɣook ku jɔl aa kɔc ë pan wën, goku Paulo lɔ̈ŋ bï cïï la Jeruthalem.
12 Quando ouvimos isto, rogamos-lhe, tanto nós como os daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Go dhuɔ̈k ɣo ëlä, “Yeŋö luɔikë ëmën dhiɛɛu wek këlä, bäk ɣa cɔl akɔ̈c puɔ̈u? Acie lɔn bï ɣɛn la der Jeruthalem yetök yen ca gam, awiëc aya ku ba la thou thïn rin Bɛ̈ny Jethu.”
13 Então Paulo respondeu: Que fazeis chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Ee këcku lëu buk dɔk, goku puɔ̈l, ku jɔlku lueel, “Pɛ̈lku Nhialic ku bï kë cï tak looi.”
14 E, como não se deixasse persuadir, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor; e calamo-nos.
15 Tɛ̈wën cï ɣok nin ë tɛ̈ɛ̈n, ke ɣo jɔl röt guiir ku jiëlku buk la Jeruthalem.
15 Depois destes dias, havendo feito os preparativos, fomos subindo a Jerusalém.
16 Kɔc kɔ̈k kam abiöth Cetharia aacï ɣo bɛ̈n ruac, ku ɣɛ̈thkë ɣo pan raan bï ɣok la rëër thïn cɔl Mɛnthon, raan Thaipruth, ku ë ye raan tööŋ kam kɔc tueŋ ke kɔŋ wɛ̈t Jethu gam.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnáson, cíprio, discípulo antigo, com quem nos havíamos de hospedar.
17 Nawën ɣeetku Jeruthalem go kɔc cï gam ɣo lor ke mit puɔ̈th.
17 E chegando nós a Jerusalém, os irmãos nos receberam alegremente.
18 Na la aköl dɛ̈ɛ̈të bɛ̈n, goku la ɣok Paulo buk la jam kek Jemith, ku kɔcdït käk Nhialic aake tɔ̈ thïn.
18 No dia seguinte Paulo foi em nossa companhia ter com Tiago, e compareceram todos os anciãos.
19 Keek aacï Paulo jäl muɔ̈ɔ̈th ku jɔlke kuɛ̈ny yic käk cï looi ëbën tënë kɔc cie kɔc Itharel riɛl cï Nhialic yiëk ye.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes uma por uma as coisas que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Nawën cïk käk cï Paulo kuany yiic piŋ, gokë Nhialic leec. Ku jɔlkë lɛ̈k ye, “Alëu ba tïŋ ëmën yïn wämääthda. Kɔc juëc apɛidït ke ye kɔc Itharel aacï gam, ku keek aa thek löŋ Mothith apɛidït.
20 Ouvindo eles isto, glorificaram a Deus, e disseram-lhe: Bem vês, irmãos, quantos milhares há entre os judeus que têm crido, e todos são zelosos da lei.
21 Ku acïk piŋ lɔn ye yïn kɔc Itharel tɔ̈ wuɔ̈t kɔ̈k yiic piɔ̈ɔ̈c ku bïk Löŋ Mothith puɔ̈l. Ku aca aa lɛ̈k ke bïk miɛ̈thken cïï ye ŋoot ku pälkë tɛ̈cït tɛ̈ ye kɔc Itharel cieŋ thïn.
21 Têm sido informados a teu respeito que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a se apartarem de Moisés, dizendo que não circuncidem seus filhos, nem andem segundo os costumes da lei.
22 Abïk dhiɛl piŋ yen lɔn cï yïn ɣëët. Yeŋö buk looi ëmën?
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão que és chegado.
23 Aŋuɛ̈ɛ̈n ba kë buk lɛ̈k yï looi. Ala kɔc kaŋuan ë tɛ̈n cï kuëëŋ.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer: Temos quatro homens que fizeram voto;
24 Cath ke ke, ku mät rot kɔc bï kegup wuɔ̈ɔ̈ny wei, bäk röt kɔ̈c ë tök ku tääu wɛ̈ɛ̈uken piny, wëëu käk kek bï kek röt kɔ̈c, ku keek aabï kenhïïm muut. Këya, abïk jal ŋic ëbën lɔn wël cï lɛ̈k ke riɛnku aa lueth, ku yïnhom yïn adhil ceŋ tɛ̈cït tɛ̈ ye löŋ Mothith ye luɛɛl thïn.
24 toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles as despesas para que rapem a cabeça; e saberão todos que é falso aquilo de que têm sido informados a teu respeito, mas que também tu mesmo andas corretamente, guardando a lei.
25 Ku kɔc cie kɔc Itharel cï gam, aa cuk tuɔ̈c athöör buk lɛ̈k ke bïk mïïth cï ke jakrɛc door cïï ben ya cam, ku jɔl aa riɛm ku län dɛ̈t cï dec, ku titkë röt bïk gup cïï la akɔr.”
25 Todavia, quanto aos gentios que têm crido já escrevemos, dando o parecer que se abstenham do que é sacrificado a os ídolos, do sangue, do sufocado e da prostituição.
26 Go Paulo rot mät röör wën, naɣɔn nhiäk ke köc rot ke ke. Ku jɔl la luaŋ Nhialic, ku lëk kɔc tɛ̈ bï nïn köc thök, tɛ̈n yen bï köc jäl a looi tënë raan tök keyiic ëbën.
26 Então Paulo, no dia seguinte, tomando consigo aqueles homens, purificou-se com eles e entrou no templo, notificando o cumprimento dos dias da purificação, quando seria feita a favor de cada um deles a respectiva oferta.
27 Nawën cï nïn kadhorou thiɔ̈k ke thök, go kɔc kɔ̈k Itharel ke bɔ̈ wun Athia Paulo tïŋ luaŋ Nhialic. Gokë kɔc rac nhïïm ëbën ku dɔmkë Paulo.
27 Mas quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, tendo-o visto no templo, alvoroçaram todo o povo e agarraram-no,
28 Ku luelkë ke cï keröt jɔt, “Kɔc Itharel! Kuɔnykë ɣo! Yen raan kën, ee yen piny kuany yic ke piööc kɔc ku ye lueel kɔc Itharel aa kɔc rɛc, ku ë löŋ Mothith, ku jɔl a luaŋ Nhialic kënë yɔ̈ɔ̈ŋ yiic. Ku ëmën acï kɔc cie kɔc Itharel bɛ̈ɛ̈i luaŋ Nhialic aya, ku bïk bɛ̈n yiëk yic buɔ̈ɔ̈l yen tɛ̈n athɛ̈ɛ̈k Nhialic!”
28 clamando: Varões israelitas, acudi; este é o homem que por toda parte ensina a todos contra o povo, contra a lei, e contra este lugar; e ainda, além disso, introduziu gregos no templo, e tem profanado este santo lugar.
29 (Ee luelkë yen kën, wɛ̈t cï kek Tropimuth raan Epethuth tïŋ ke cath kek Paulo geeu, gokë tak lɔn cï Paulo bɛ̈n kek ye luaŋ Nhialic.)
29 Antes tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, e pensavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Go aliääp thiëi kal yic ëbën, ku jɔl kɔc kat ku lek Paulo dɔm, ku thelkë aɣeer luaŋ Nhialic. Ku thiökkë kal thok nyin yic.
30 Alvoroçou-se toda a cidade, e houve ajuntamento do povo; e agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Tɛ̈wën wïc kek ye bïk Paulo nɔ̈k, ke thok ëcï tuɔɔc tënë bɛ̈ny apuruuk Roma lɔn nadë ke kɔc ëbën Jeruthalem aa loi ariɛɛr.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao comandante da corte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Go bɛ̈ny apuruuk lööny dhöl nyin yic kek bäny kɔ̈k apuruuk ku apuruuk, ku riŋkë tɛ̈n tɔ̈ yɔ̈ɔ̈m thïn. Nawën tïŋ thän awën wïc Paulo bïk nɔ̈k apuruuk, gokë puɔ̈l.
32 o qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles; e quando viram o comandante e os soldados, cessaram de espancar a Paulo.
33 Go bäny apuruuk la tënë Paulo ku dɔmkë, ku yöökkë apuruuk bïk der cïn arëk karou. Ku jɔlkë thiëc, “Yeŋa yen monyë, ku yeŋö cï looi?”
33 Então aproximando-se o comandante, prendeu-o e mandou que fosse acorrentado com duas cadeias, e perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Go kɔc ke tɔ̈ yɔ̈ɔ̈m yic wël cïï thöŋ aa lueel. Ku jɔl aliääp rot looi agut bï bäny apuruuk ciɛ̈n kë detkë, kë cï rot looi yic. Gokë apuruuk yɔ̈ɔ̈k bïk Paulo kuaath tɛ̈den rëër kek thin.
34 E na multidão uns gritavam de um modo, outros de outro; mas, não podendo por causa do alvoroço saber a verdade, mandou conduzi-lo à fortaleza.
35 Nawën cïk jäl cath ku rëëtkë tɛ̈thöny, ke yɔ̈ɔ̈m juak rot apɛi, go apuruuk Paulo jɔt.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, foi ele carregado pelos soldados por causa da violência da turba.
36 Gokë buɔɔth ku yekë kiu ëlä, “Bäk, dhilku nɔ̈k.”
36 Pois a multidão o seguia, clamando: Mata-o!
37 Tɛ̈wën dööt kek tɛ̈ ye apuruuk rëër thin, go Paulo lɛ̈k bɛ̈ny apuruuk, “Cï ɣa päl ku ba yï lɛ̈k wɛ̈t diɛ̈ɛ̈në?”
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, disse Paulo ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Ku yïn, cïï ye raan Ijip wäär cï raan tim kaŋuan muk dhɛ̈ŋ wat nhïïm roor, ku wïc ba thɔ̈r kek kɔc mac baai?”
38 Não és porventura o egípcio que há poucos dias fez uma sedição e levou ao deserto os quatro mil sicários?
39 Go Paulo dhuk nhom, “Ɣɛn ë raan Itharel, dhiëth pan cɔl Tarthuth wun Cilicia, ɣɛn ë raan gen dïït ŋic. Päl ɣa ku ba jam tënë kɔc.”
39 Mas Paulo lhe disse: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Ke yeen acï bɛ̈ny apuruuk bɛ̈n puɔ̈l ku bï kɔc jääm nhïïm, ku jɔl Paulo kɛɛc nhial tɛ̈thöny ku nyooth yecin bï kɔc biɛt. Nawën cïk biɛt, go Paulo jam tënë ke thuɔŋden.
40 E, havendo-lho permitido o comandante, Paulo, em pé na escada, fez sinal ao povo com a mão; e, feito grande silêncio, falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.