Atos 21
Lëk yam (DIKNT) vs NTLH
1 Ɣok aacï kɔc cï gam ke bɔ̈ Epethuth tɔ̈ɔ̈ŋ ku jiëlku. Tɛ̈wën cï ɣok wär teem riäi, goku ɣet tɛ̈ cɔl Koth. Naɣɔn aköl dɛ̈ɛ̈të ke ɣo ɣet pan cɔl Rodeth, ku jiëlku thïn ku lokku tɛ̈ cɔl Patara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Ee tɛ̈ɛ̈n ɣok aacï riän la Ponicia bɛ̈n yök thïn, goku kɛɛc thïn ku ger ɣo.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Ɣok aacï bɛ̈n ɣet tɛ̈ ye ɣok Thaipruth tïŋ thïn, ku jɔl riäi cath ke Thaipruth tɔ̈ köŋ cam ke ɣo la Thiria. Ɣok aacï bɛ̈n la piny riäi yic Tire, ku ë yen tɛ̈n bï käk ke tɔ̈ riäi yic la jat piny thïn.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Ɣok aacï kɔc kɔ̈k cï gam bɛ̈n yök Tire, goku rëër ke ke nïn kadhorou. Keek kɔc Tire aake cï Wëi Nhialic yɔ̈ɔ̈k ku bïk Paulo lɛ̈k ku bï cïï la Jeruthalem.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Na la nïnkuan ke buk nɔ̈k ke ke Tire thök, goku jäl. Keek ëbën agut diäär ku miɛ̈thken aacï ɣo bɛ̈n ruac. Nawën ɣeetku wath thok ke ɣo gut ɣonhiɔl piny agör thok ku röökku Nhialic.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Ku tɔ̈ŋku ke ku lok riäi yic ku dhukkë baai.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Ɣok aacï ger jäl Tire agut Ptolimiath, tɛ̈ yen cï ɣok kɔckuan cï gam bɛ̈n la muɔ̈ɔ̈th thïn ku rëërku ke ke niɛ̈n tök.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Na aköl dɛ̈ɛ̈të ke ɣo jiël ku ɣeetku Cetharia. Tɛ̈ɛ̈në, ɣok aacï bɛ̈n la pan Pilipo raan kɔc piɔ̈ɔ̈c Wɛ̈t Puɔth Yam Nhialic, ku rëërku kek ye. Yeen ë ye raan töŋ kɔc kadhorou ke cï kuany Jeruthalem.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Yeen ë la nyïïr kaŋuan këc thiaak ku keek aake cït kɔc käk Nhialic tïŋ.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Tɛ̈wën cï ɣok nïn nɔ̈k paande ke raan käk Nhialic tïŋ cɔl Agabuth bɔ̈ wun Judia,
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 bï ɣo bɛ̈n tïŋ. Ku lööm gɔm ye Paulo yeyic duut, ku duut yecök ku yecin ku lueel, kë cï Wëi Nhialic lɛ̈k ɣa akïn, raan la gɔm kënë abï kɔc Itharel la der Jeruthalem cït ëmën cï ɣɛn ye nyuɔɔth, ku abïk thɔ̈n kɔc cie kɔc Itharel.
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Tɛ̈wën piŋ ɣok ë wɛ̈t kënë, ɣook ku jɔl aa kɔc ë pan wën, goku Paulo lɔ̈ŋ bï cïï la Jeruthalem.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Go dhuɔ̈k ɣo ëlä, “Yeŋö luɔikë ëmën dhiɛɛu wek këlä, bäk ɣa cɔl akɔ̈c puɔ̈u? Acie lɔn bï ɣɛn la der Jeruthalem yetök yen ca gam, awiëc aya ku ba la thou thïn rin Bɛ̈ny Jethu.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Ee këcku lëu buk dɔk, goku puɔ̈l, ku jɔlku lueel, “Pɛ̈lku Nhialic ku bï kë cï tak looi.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Tɛ̈wën cï ɣok nin ë tɛ̈ɛ̈n, ke ɣo jɔl röt guiir ku jiëlku buk la Jeruthalem.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Kɔc kɔ̈k kam abiöth Cetharia aacï ɣo bɛ̈n ruac, ku ɣɛ̈thkë ɣo pan raan bï ɣok la rëër thïn cɔl Mɛnthon, raan Thaipruth, ku ë ye raan tööŋ kam kɔc tueŋ ke kɔŋ wɛ̈t Jethu gam.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Nawën ɣeetku Jeruthalem go kɔc cï gam ɣo lor ke mit puɔ̈th.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Na la aköl dɛ̈ɛ̈të bɛ̈n, goku la ɣok Paulo buk la jam kek Jemith, ku kɔcdït käk Nhialic aake tɔ̈ thïn.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Keek aacï Paulo jäl muɔ̈ɔ̈th ku jɔlke kuɛ̈ny yic käk cï looi ëbën tënë kɔc cie kɔc Itharel riɛl cï Nhialic yiëk ye.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Nawën cïk käk cï Paulo kuany yiic piŋ, gokë Nhialic leec. Ku jɔlkë lɛ̈k ye, “Alëu ba tïŋ ëmën yïn wämääthda. Kɔc juëc apɛidït ke ye kɔc Itharel aacï gam, ku keek aa thek löŋ Mothith apɛidït.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Ku acïk piŋ lɔn ye yïn kɔc Itharel tɔ̈ wuɔ̈t kɔ̈k yiic piɔ̈ɔ̈c ku bïk Löŋ Mothith puɔ̈l. Ku aca aa lɛ̈k ke bïk miɛ̈thken cïï ye ŋoot ku pälkë tɛ̈cït tɛ̈ ye kɔc Itharel cieŋ thïn.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Abïk dhiɛl piŋ yen lɔn cï yïn ɣëët. Yeŋö buk looi ëmën?
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Aŋuɛ̈ɛ̈n ba kë buk lɛ̈k yï looi. Ala kɔc kaŋuan ë tɛ̈n cï kuëëŋ.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Cath ke ke, ku mät rot kɔc bï kegup wuɔ̈ɔ̈ny wei, bäk röt kɔ̈c ë tök ku tääu wɛ̈ɛ̈uken piny, wëëu käk kek bï kek röt kɔ̈c, ku keek aabï kenhïïm muut. Këya, abïk jal ŋic ëbën lɔn wël cï lɛ̈k ke riɛnku aa lueth, ku yïnhom yïn adhil ceŋ tɛ̈cït tɛ̈ ye löŋ Mothith ye luɛɛl thïn.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Ku kɔc cie kɔc Itharel cï gam, aa cuk tuɔ̈c athöör buk lɛ̈k ke bïk mïïth cï ke jakrɛc door cïï ben ya cam, ku jɔl aa riɛm ku län dɛ̈t cï dec, ku titkë röt bïk gup cïï la akɔr.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Go Paulo rot mät röör wën, naɣɔn nhiäk ke köc rot ke ke. Ku jɔl la luaŋ Nhialic, ku lëk kɔc tɛ̈ bï nïn köc thök, tɛ̈n yen bï köc jäl a looi tënë raan tök keyiic ëbën.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Nawën cï nïn kadhorou thiɔ̈k ke thök, go kɔc kɔ̈k Itharel ke bɔ̈ wun Athia Paulo tïŋ luaŋ Nhialic. Gokë kɔc rac nhïïm ëbën ku dɔmkë Paulo.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Ku luelkë ke cï keröt jɔt, “Kɔc Itharel! Kuɔnykë ɣo! Yen raan kën, ee yen piny kuany yic ke piööc kɔc ku ye lueel kɔc Itharel aa kɔc rɛc, ku ë löŋ Mothith, ku jɔl a luaŋ Nhialic kënë yɔ̈ɔ̈ŋ yiic. Ku ëmën acï kɔc cie kɔc Itharel bɛ̈ɛ̈i luaŋ Nhialic aya, ku bïk bɛ̈n yiëk yic buɔ̈ɔ̈l yen tɛ̈n athɛ̈ɛ̈k Nhialic!”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 (Ee luelkë yen kën, wɛ̈t cï kek Tropimuth raan Epethuth tïŋ ke cath kek Paulo geeu, gokë tak lɔn cï Paulo bɛ̈n kek ye luaŋ Nhialic.)
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Go aliääp thiëi kal yic ëbën, ku jɔl kɔc kat ku lek Paulo dɔm, ku thelkë aɣeer luaŋ Nhialic. Ku thiökkë kal thok nyin yic.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Tɛ̈wën wïc kek ye bïk Paulo nɔ̈k, ke thok ëcï tuɔɔc tënë bɛ̈ny apuruuk Roma lɔn nadë ke kɔc ëbën Jeruthalem aa loi ariɛɛr.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Go bɛ̈ny apuruuk lööny dhöl nyin yic kek bäny kɔ̈k apuruuk ku apuruuk, ku riŋkë tɛ̈n tɔ̈ yɔ̈ɔ̈m thïn. Nawën tïŋ thän awën wïc Paulo bïk nɔ̈k apuruuk, gokë puɔ̈l.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Go bäny apuruuk la tënë Paulo ku dɔmkë, ku yöökkë apuruuk bïk der cïn arëk karou. Ku jɔlkë thiëc, “Yeŋa yen monyë, ku yeŋö cï looi?”
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Go kɔc ke tɔ̈ yɔ̈ɔ̈m yic wël cïï thöŋ aa lueel. Ku jɔl aliääp rot looi agut bï bäny apuruuk ciɛ̈n kë detkë, kë cï rot looi yic. Gokë apuruuk yɔ̈ɔ̈k bïk Paulo kuaath tɛ̈den rëër kek thin.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Nawën cïk jäl cath ku rëëtkë tɛ̈thöny, ke yɔ̈ɔ̈m juak rot apɛi, go apuruuk Paulo jɔt.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Gokë buɔɔth ku yekë kiu ëlä, “Bäk, dhilku nɔ̈k.”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Tɛ̈wën dööt kek tɛ̈ ye apuruuk rëër thin, go Paulo lɛ̈k bɛ̈ny apuruuk, “Cï ɣa päl ku ba yï lɛ̈k wɛ̈t diɛ̈ɛ̈në?”
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Ku yïn, cïï ye raan Ijip wäär cï raan tim kaŋuan muk dhɛ̈ŋ wat nhïïm roor, ku wïc ba thɔ̈r kek kɔc mac baai?”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Go Paulo dhuk nhom, “Ɣɛn ë raan Itharel, dhiëth pan cɔl Tarthuth wun Cilicia, ɣɛn ë raan gen dïït ŋic. Päl ɣa ku ba jam tënë kɔc.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Ke yeen acï bɛ̈ny apuruuk bɛ̈n puɔ̈l ku bï kɔc jääm nhïïm, ku jɔl Paulo kɛɛc nhial tɛ̈thöny ku nyooth yecin bï kɔc biɛt. Nawën cïk biɛt, go Paulo jam tënë ke thuɔŋden.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.