Atos 10

Lëk yam (DIKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mony cɔl Kornelio ë tɔ̈ gen Cetharia. Ku yen ë ye bɛ̈ny mac apuruk buɔɔt, “Ke ye cɔl apuruuk Italia.”
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Ku yeen ë ye raan path riɔ̈ɔ̈c Nhialic. Yeen ku kacke aake ye Nhialic door. Ee ye kɔc Itharel ŋɔ̈ŋ nyïn kony, ku ë ye lac röök tënë Nhialic.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Naɣɔn akäl tök, tɔ̈ɔ̈ŋ akɔ̈l, ke këdäŋ bɔ̈ këcït nyuɔ̈th, ku tïŋ atuny nhial ke bɔ̈ ku lueel tënë ye, “Kornelio!”
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Go Kornelio atuny nhial döt ke cï riɔ̈ɔ̈c ku lueel, “Ye kënë ŋö Bɛ̈ny?” Go atuny nhial dhuɔ̈k ye, “Nhialic acï rɔ̈ɔ̈kku piŋ, ku acï kuɔɔny ye looi tënë kɔc ŋɔ̈ŋ nyïn tïŋ aya. Ku awïc bï ke dhuk nhïïm.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Tuɔɔc kɔc Jopa ëmën bïk mony cɔl Thaimon Pïtɛr la cɔɔl.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Yeen arɛ̈ɛ̈r pan raan duny biök cɔl Thaimon, wär nhom.”
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Tɛ̈wën cï atuny nhial awën luel ë wëlkä jäl, ke Kornelio cɔl kɔc karou ken lui baai, ku cɔɔl apurukden tïït baai ë Nhialic door,
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 ku lëk ke wɛ̈t cï atuny nhial lueel, ku tooc ke Jopa.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Naɣɔn aköl dɛ̈ɛ̈t, ke röör awën ŋoot dhöl yic, ke cï thiɔ̈k kek Jopa, ke Pïtɛr la ɣön nhial thok tɛ̈cït akɔ̈l ciɛl yic bï la röök.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Ku jɔl cɔk nɔ̈k, ku wïc bï mïth. Tɛ̈wën guiir miëth ke këcït nyuɔ̈th loi rot tënë ye,
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 ku tïŋ nhial ke cï rot liep, ku luɛɛc këdäŋ rot piny, këdïït la tɛ̈ɣɛ̈i, la guɔ̈k kaŋuan,
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 la yic kuat lääi ëbën, ku käk wuc keyöth piiny ku diɛt pär nhial.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Ku piŋ röl ke lëk ye, “Jɔt rot Pïtɛr, näk lɛ̈i ku cuet.”
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Go Pïtɛr lueel, “Acie tɛ̈de Bɛ̈ny! Ɣɛn akëc kaŋ mïth käk cie cam cït käkkä.”
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Go röl bɛn jam tënë ye, “Duk tak lɔn le yen ke cïï path bï cam tɛ̈ cï Nhialic ye lueel ka path.”
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Kënë acï röl awën ber yic arak diäk, nawën ke wiɛ̈n mit, ku dhuk nhial.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Ku gɛ̈i Pïtɛr kë wïc Nhialic bï lëk ye ë nyuɔ̈th kënë yic. Ku ë kaam awën ke kɔc cï Kornelio tooc aacï tɛ̈ rëër pan Thaimon thïn ŋic, ka kääc yɔl thok.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ku cöötkë ku thiëckë, “Le jäl tɔ̈ baai tɛ̈n cɔl Thaimon Pïtɛr?”
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Tɛ̈wën ŋot wïc Pïtɛr ye bï nyuɔ̈th deet yic, ke lëk Wëi Nhialic ye, “Pïtɛr, piɛŋ yïyïc, ala kɔc kadiäk cï bɛ̈n wïc yï.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Guir rot ku lɔɔr piny, ku duk wɛ̈t ciɛth kek yɔ̈ŋ yic ba cïï la ke ke, ee ɣɛn acɔl ke aabɔ̈.”
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Go Pïtɛr la piny ku lëk ke, “Ee ɣɛn raan wiɛ̈ckë. Yeŋö bïï wek?”
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Ɣok aacï bɛ̈ny apuruuk Kornelio tooc. Yeen ë raan path Nhialic door, ku yeen atheek kɔc Itharel ëbën. Acï atuny Nhialic lɛ̈k ye bï yï caal paande, rin bï yen wɛ̈t ba la lɛ̈k ye piŋ.”
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Go Pïtɛr ke cɔɔl, “Bäk niɛnkë ë wɛ̈ɛ̈r kënë.”
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Na aköl dɛ̈ɛ̈t ke ɣet Cetharia tɛ̈ tiit Kornelio ye thïn, kek kacke ku mäthken cï cɔɔl.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Tɛ̈wën dööt Pïtɛr baai, ke lor Kornelio ku gut yenhiaal piny yenhom.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Go Pïtɛr cɔl ajɔt rot bï kɔ̈ɔ̈c ku lueel, “Ɣɛn guɔ̈p, ɣɛn ë raan ë path.”
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Ku jɔl Pïtɛr jam kek Kornelio agut tɛ̈ ɣeet kek ɣöt, ku yök kɔc juëc ke cï kenhïïm mat,
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 ku lueel tënë ke, “Aŋiɛckë lɔn löŋdan Itharel ë raan pëën bï cïï la bɛ̈ɛ̈i kuat dɛ̈t yiic, ku cïï mɛ̈t ke ke. Ku acï Nhialic nyuɔ̈th ɣa lɔn acïn raan luɛɛl ka la guɔ̈p kärɛc.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Këya, wën cï yïn ɣa tuɔ̈c, ɣɛn acï bɛ̈n ke cïn diu, ku awiëc ba ŋic aya, yeŋö tuc yïn ɣa.”
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Go Kornelio lueel, “Wäär nïn kadiäk cök ɣɛn ɣa rɔ̈ɔ̈k ɣööt ë tɛ̈n, tɛ̈cït mënë tääŋ akɔ̈l, kaam wën ke raan ceŋ alɛ̈th ɣer apɛi bɔ̈ ku kɛ̈ɛ̈c ɣanhom,
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 ku lueel, ‘Kornelio! Nhialic acï rɔ̈ɔ̈kku piŋ, ku acï kuɔɔny ye looi tënë kɔc ŋɔ̈ŋ nyïn tïŋ.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Tuɔɔc raan Jopa bï mony cɔl Thaimon Pïtɛr la cɔɔl. Yeen arɛ̈ɛ̈r pan raan duny biök cɔl Thaimon tɔ̈ wär nhom.’
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Guɔ yï tuɔ̈c nyin yic. Ku yïn acï këpath looi ba bɛ̈n. Ëmën, ɣok aa rɛ̈ɛ̈r tɛ̈n ëbën ɣo dɛɛi Nhialic, buk kë cï Nhialic lëk yï ba lueel, piŋ.”
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Go Pïtɛr jäl jam ëlä, “Aca deet yic ëmën lɔn ë yic, Nhialic acie kɔc ë poc yiic.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Kuat raan ye door ku looi käpath, aye gam. Acïn këde kek kuat.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Yïn aŋic wɛ̈t cï lɛ̈k kɔc Itharel, Wɛ̈t Puɔth Yam cï Jethu Bɛ̈ny mac kɔc ëbën bɛ̈ɛ̈i bï kɔc dɔ̈ɔ̈r ke Nhialic.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Yïn aŋic käkdït cï röt looi pan Itharel ëbën, jɔɔk wun Galilia, lɔ̈k wëi wäär ye Joon lɛ̈k kɔc cök ciëën.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Yïn aŋic Jethu raan Nadharet, raan cï Nhialic lɔc ku cɔl Wɛ̈ike abɔ̈ tënë ye ku gɛ̈m riɛl. Jethu ë ye la ɣɔ̈n juëc yiic, ku looi käpath tënë kɔc. Ku kony kɔc la gup jakrɛc.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Ɣok aacï käjuëc cï looi gen Jeruthalem ku pan Itharel ëbën tïŋ, ayï kë cï ye piäät tim cï rïïu kɔ̈u bï nɔ̈k.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Ku ben Nhialic cɔl apïr ku jöt bei piiny raŋ yic aköl ye nïn diäk, ku cɔl anyuth rot ɣo.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Ku acie kɔc ëbën aa ɣook kɔc ɣok cï Nhialic lɔc buk ŋic. Ɣok aacï mïth ku dëkku kek ye wäär jön rotde cök ciëën.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Ku lëk ɣo buk wɛ̈tde lɛ̈k kɔc, ku luelku lɔn ë yen acï Nhialic lɔc bï luk looi tënë raan ëbën, kɔc pïr ku kɔc cï thou.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Kɔc ëbën, kɔc käk Nhialic tïŋ aacï jam riɛnke, ku luelkë na gam raan wɛ̈t Jethu, ke Nhialic apɛ̈l käracke piny riɛnke.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Tɛ̈wën ŋot jiɛɛm Pïtɛr, ke Wëi Nhialic lööny kɔc awën pïŋ gup.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Ku kɔc Itharel wäär bɔ̈ Jopa kek Pïtɛr aake cï gäi, rin cï kek Nhialic tïŋ ke cï miɔ̈cde gäm kɔc kuat dɛ̈t cie kɔc Itharel aya.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Rin aa cïk tïŋ ke jam thok kɔ̈k, ku luelkë, “Nhialic adït.” Go Pïtɛr jam,
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 “Kɔckä aacï Wëi Nhialic bɛ̈n tënë ke cïmënda aya. Nadë, le raan bï ke pëën bï ke cïï muɔc nhïïm?”
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Ku cɔl ke aa muɔc nhïïm rin Jethu Krïtho. Ku lëk Kornelio Pïtɛr bï rëër ke ke nïn lik.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.