Atos 10
Lëk yam (DIKNT) vs NAA
1 Mony cɔl Kornelio ë tɔ̈ gen Cetharia. Ku yen ë ye bɛ̈ny mac apuruk buɔɔt, “Ke ye cɔl apuruuk Italia.”
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 Ku yeen ë ye raan path riɔ̈ɔ̈c Nhialic. Yeen ku kacke aake ye Nhialic door. Ee ye kɔc Itharel ŋɔ̈ŋ nyïn kony, ku ë ye lac röök tënë Nhialic.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 Naɣɔn akäl tök, tɔ̈ɔ̈ŋ akɔ̈l, ke këdäŋ bɔ̈ këcït nyuɔ̈th, ku tïŋ atuny nhial ke bɔ̈ ku lueel tënë ye, “Kornelio!”
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Go Kornelio atuny nhial döt ke cï riɔ̈ɔ̈c ku lueel, “Ye kënë ŋö Bɛ̈ny?” Go atuny nhial dhuɔ̈k ye, “Nhialic acï rɔ̈ɔ̈kku piŋ, ku acï kuɔɔny ye looi tënë kɔc ŋɔ̈ŋ nyïn tïŋ aya. Ku awïc bï ke dhuk nhïïm.
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Tuɔɔc kɔc Jopa ëmën bïk mony cɔl Thaimon Pïtɛr la cɔɔl.
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 Yeen arɛ̈ɛ̈r pan raan duny biök cɔl Thaimon, wär nhom.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Tɛ̈wën cï atuny nhial awën luel ë wëlkä jäl, ke Kornelio cɔl kɔc karou ken lui baai, ku cɔɔl apurukden tïït baai ë Nhialic door,
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 ku lëk ke wɛ̈t cï atuny nhial lueel, ku tooc ke Jopa.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 Naɣɔn aköl dɛ̈ɛ̈t, ke röör awën ŋoot dhöl yic, ke cï thiɔ̈k kek Jopa, ke Pïtɛr la ɣön nhial thok tɛ̈cït akɔ̈l ciɛl yic bï la röök.
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 Ku jɔl cɔk nɔ̈k, ku wïc bï mïth. Tɛ̈wën guiir miëth ke këcït nyuɔ̈th loi rot tënë ye,
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 ku tïŋ nhial ke cï rot liep, ku luɛɛc këdäŋ rot piny, këdïït la tɛ̈ɣɛ̈i, la guɔ̈k kaŋuan,
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 la yic kuat lääi ëbën, ku käk wuc keyöth piiny ku diɛt pär nhial.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Ku piŋ röl ke lëk ye, “Jɔt rot Pïtɛr, näk lɛ̈i ku cuet.”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 Go Pïtɛr lueel, “Acie tɛ̈de Bɛ̈ny! Ɣɛn akëc kaŋ mïth käk cie cam cït käkkä.”
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 Go röl bɛn jam tënë ye, “Duk tak lɔn le yen ke cïï path bï cam tɛ̈ cï Nhialic ye lueel ka path.”
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 Kënë acï röl awën ber yic arak diäk, nawën ke wiɛ̈n mit, ku dhuk nhial.
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 Ku gɛ̈i Pïtɛr kë wïc Nhialic bï lëk ye ë nyuɔ̈th kënë yic. Ku ë kaam awën ke kɔc cï Kornelio tooc aacï tɛ̈ rëër pan Thaimon thïn ŋic, ka kääc yɔl thok.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 Ku cöötkë ku thiëckë, “Le jäl tɔ̈ baai tɛ̈n cɔl Thaimon Pïtɛr?”
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 Tɛ̈wën ŋot wïc Pïtɛr ye bï nyuɔ̈th deet yic, ke lëk Wëi Nhialic ye, “Pïtɛr, piɛŋ yïyïc, ala kɔc kadiäk cï bɛ̈n wïc yï.
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 Guir rot ku lɔɔr piny, ku duk wɛ̈t ciɛth kek yɔ̈ŋ yic ba cïï la ke ke, ee ɣɛn acɔl ke aabɔ̈.”
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 Go Pïtɛr la piny ku lëk ke, “Ee ɣɛn raan wiɛ̈ckë. Yeŋö bïï wek?”
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Ɣok aacï bɛ̈ny apuruuk Kornelio tooc. Yeen ë raan path Nhialic door, ku yeen atheek kɔc Itharel ëbën. Acï atuny Nhialic lɛ̈k ye bï yï caal paande, rin bï yen wɛ̈t ba la lɛ̈k ye piŋ.”
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 Go Pïtɛr ke cɔɔl, “Bäk niɛnkë ë wɛ̈ɛ̈r kënë.”
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 Na aköl dɛ̈ɛ̈t ke ɣet Cetharia tɛ̈ tiit Kornelio ye thïn, kek kacke ku mäthken cï cɔɔl.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 Tɛ̈wën dööt Pïtɛr baai, ke lor Kornelio ku gut yenhiaal piny yenhom.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 Go Pïtɛr cɔl ajɔt rot bï kɔ̈ɔ̈c ku lueel, “Ɣɛn guɔ̈p, ɣɛn ë raan ë path.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 Ku jɔl Pïtɛr jam kek Kornelio agut tɛ̈ ɣeet kek ɣöt, ku yök kɔc juëc ke cï kenhïïm mat,
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 ku lueel tënë ke, “Aŋiɛckë lɔn löŋdan Itharel ë raan pëën bï cïï la bɛ̈ɛ̈i kuat dɛ̈t yiic, ku cïï mɛ̈t ke ke. Ku acï Nhialic nyuɔ̈th ɣa lɔn acïn raan luɛɛl ka la guɔ̈p kärɛc.
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 Këya, wën cï yïn ɣa tuɔ̈c, ɣɛn acï bɛ̈n ke cïn diu, ku awiëc ba ŋic aya, yeŋö tuc yïn ɣa.”
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 Go Kornelio lueel, “Wäär nïn kadiäk cök ɣɛn ɣa rɔ̈ɔ̈k ɣööt ë tɛ̈n, tɛ̈cït mënë tääŋ akɔ̈l, kaam wën ke raan ceŋ alɛ̈th ɣer apɛi bɔ̈ ku kɛ̈ɛ̈c ɣanhom,
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 ku lueel, ‘Kornelio! Nhialic acï rɔ̈ɔ̈kku piŋ, ku acï kuɔɔny ye looi tënë kɔc ŋɔ̈ŋ nyïn tïŋ.
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 Tuɔɔc raan Jopa bï mony cɔl Thaimon Pïtɛr la cɔɔl. Yeen arɛ̈ɛ̈r pan raan duny biök cɔl Thaimon tɔ̈ wär nhom.’
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 Guɔ yï tuɔ̈c nyin yic. Ku yïn acï këpath looi ba bɛ̈n. Ëmën, ɣok aa rɛ̈ɛ̈r tɛ̈n ëbën ɣo dɛɛi Nhialic, buk kë cï Nhialic lëk yï ba lueel, piŋ.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 Go Pïtɛr jäl jam ëlä, “Aca deet yic ëmën lɔn ë yic, Nhialic acie kɔc ë poc yiic.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 Kuat raan ye door ku looi käpath, aye gam. Acïn këde kek kuat.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Yïn aŋic wɛ̈t cï lɛ̈k kɔc Itharel, Wɛ̈t Puɔth Yam cï Jethu Bɛ̈ny mac kɔc ëbën bɛ̈ɛ̈i bï kɔc dɔ̈ɔ̈r ke Nhialic.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Yïn aŋic käkdït cï röt looi pan Itharel ëbën, jɔɔk wun Galilia, lɔ̈k wëi wäär ye Joon lɛ̈k kɔc cök ciëën.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 Yïn aŋic Jethu raan Nadharet, raan cï Nhialic lɔc ku cɔl Wɛ̈ike abɔ̈ tënë ye ku gɛ̈m riɛl. Jethu ë ye la ɣɔ̈n juëc yiic, ku looi käpath tënë kɔc. Ku kony kɔc la gup jakrɛc.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 Ɣok aacï käjuëc cï looi gen Jeruthalem ku pan Itharel ëbën tïŋ, ayï kë cï ye piäät tim cï rïïu kɔ̈u bï nɔ̈k.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Ku ben Nhialic cɔl apïr ku jöt bei piiny raŋ yic aköl ye nïn diäk, ku cɔl anyuth rot ɣo.
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Ku acie kɔc ëbën aa ɣook kɔc ɣok cï Nhialic lɔc buk ŋic. Ɣok aacï mïth ku dëkku kek ye wäär jön rotde cök ciëën.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Ku lëk ɣo buk wɛ̈tde lɛ̈k kɔc, ku luelku lɔn ë yen acï Nhialic lɔc bï luk looi tënë raan ëbën, kɔc pïr ku kɔc cï thou.
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 Kɔc ëbën, kɔc käk Nhialic tïŋ aacï jam riɛnke, ku luelkë na gam raan wɛ̈t Jethu, ke Nhialic apɛ̈l käracke piny riɛnke.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 Tɛ̈wën ŋot jiɛɛm Pïtɛr, ke Wëi Nhialic lööny kɔc awën pïŋ gup.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 Ku kɔc Itharel wäär bɔ̈ Jopa kek Pïtɛr aake cï gäi, rin cï kek Nhialic tïŋ ke cï miɔ̈cde gäm kɔc kuat dɛ̈t cie kɔc Itharel aya.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 Rin aa cïk tïŋ ke jam thok kɔ̈k, ku luelkë, “Nhialic adït.” Go Pïtɛr jam,
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 “Kɔckä aacï Wëi Nhialic bɛ̈n tënë ke cïmënda aya. Nadë, le raan bï ke pëën bï ke cïï muɔc nhïïm?”
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Ku cɔl ke aa muɔc nhïïm rin Jethu Krïtho. Ku lëk Kornelio Pïtɛr bï rëër ke ke nïn lik.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.