Atos 10

Lëk yam (DIKNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mony cɔl Kornelio ë tɔ̈ gen Cetharia. Ku yen ë ye bɛ̈ny mac apuruk buɔɔt, “Ke ye cɔl apuruuk Italia.”
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Ku yeen ë ye raan path riɔ̈ɔ̈c Nhialic. Yeen ku kacke aake ye Nhialic door. Ee ye kɔc Itharel ŋɔ̈ŋ nyïn kony, ku ë ye lac röök tënë Nhialic.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 Naɣɔn akäl tök, tɔ̈ɔ̈ŋ akɔ̈l, ke këdäŋ bɔ̈ këcït nyuɔ̈th, ku tïŋ atuny nhial ke bɔ̈ ku lueel tënë ye, “Kornelio!”
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Go Kornelio atuny nhial döt ke cï riɔ̈ɔ̈c ku lueel, “Ye kënë ŋö Bɛ̈ny?” Go atuny nhial dhuɔ̈k ye, “Nhialic acï rɔ̈ɔ̈kku piŋ, ku acï kuɔɔny ye looi tënë kɔc ŋɔ̈ŋ nyïn tïŋ aya. Ku awïc bï ke dhuk nhïïm.
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Tuɔɔc kɔc Jopa ëmën bïk mony cɔl Thaimon Pïtɛr la cɔɔl.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 Yeen arɛ̈ɛ̈r pan raan duny biök cɔl Thaimon, wär nhom.”
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Tɛ̈wën cï atuny nhial awën luel ë wëlkä jäl, ke Kornelio cɔl kɔc karou ken lui baai, ku cɔɔl apurukden tïït baai ë Nhialic door,
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 ku lëk ke wɛ̈t cï atuny nhial lueel, ku tooc ke Jopa.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Naɣɔn aköl dɛ̈ɛ̈t, ke röör awën ŋoot dhöl yic, ke cï thiɔ̈k kek Jopa, ke Pïtɛr la ɣön nhial thok tɛ̈cït akɔ̈l ciɛl yic bï la röök.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 Ku jɔl cɔk nɔ̈k, ku wïc bï mïth. Tɛ̈wën guiir miëth ke këcït nyuɔ̈th loi rot tënë ye,
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 ku tïŋ nhial ke cï rot liep, ku luɛɛc këdäŋ rot piny, këdïït la tɛ̈ɣɛ̈i, la guɔ̈k kaŋuan,
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 la yic kuat lääi ëbën, ku käk wuc keyöth piiny ku diɛt pär nhial.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Ku piŋ röl ke lëk ye, “Jɔt rot Pïtɛr, näk lɛ̈i ku cuet.”
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 Go Pïtɛr lueel, “Acie tɛ̈de Bɛ̈ny! Ɣɛn akëc kaŋ mïth käk cie cam cït käkkä.”
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Go röl bɛn jam tënë ye, “Duk tak lɔn le yen ke cïï path bï cam tɛ̈ cï Nhialic ye lueel ka path.”
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Kënë acï röl awën ber yic arak diäk, nawën ke wiɛ̈n mit, ku dhuk nhial.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Ku gɛ̈i Pïtɛr kë wïc Nhialic bï lëk ye ë nyuɔ̈th kënë yic. Ku ë kaam awën ke kɔc cï Kornelio tooc aacï tɛ̈ rëër pan Thaimon thïn ŋic, ka kääc yɔl thok.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 Ku cöötkë ku thiëckë, “Le jäl tɔ̈ baai tɛ̈n cɔl Thaimon Pïtɛr?”
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Tɛ̈wën ŋot wïc Pïtɛr ye bï nyuɔ̈th deet yic, ke lëk Wëi Nhialic ye, “Pïtɛr, piɛŋ yïyïc, ala kɔc kadiäk cï bɛ̈n wïc yï.
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Guir rot ku lɔɔr piny, ku duk wɛ̈t ciɛth kek yɔ̈ŋ yic ba cïï la ke ke, ee ɣɛn acɔl ke aabɔ̈.”
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Go Pïtɛr la piny ku lëk ke, “Ee ɣɛn raan wiɛ̈ckë. Yeŋö bïï wek?”
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Gokë bɛ̈ɛ̈r, “Ɣok aacï bɛ̈ny apuruuk Kornelio tooc. Yeen ë raan path Nhialic door, ku yeen atheek kɔc Itharel ëbën. Acï atuny Nhialic lɛ̈k ye bï yï caal paande, rin bï yen wɛ̈t ba la lɛ̈k ye piŋ.”
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Go Pïtɛr ke cɔɔl, “Bäk niɛnkë ë wɛ̈ɛ̈r kënë.”
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Na aköl dɛ̈ɛ̈t ke ɣet Cetharia tɛ̈ tiit Kornelio ye thïn, kek kacke ku mäthken cï cɔɔl.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Tɛ̈wën dööt Pïtɛr baai, ke lor Kornelio ku gut yenhiaal piny yenhom.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Go Pïtɛr cɔl ajɔt rot bï kɔ̈ɔ̈c ku lueel, “Ɣɛn guɔ̈p, ɣɛn ë raan ë path.”
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Ku jɔl Pïtɛr jam kek Kornelio agut tɛ̈ ɣeet kek ɣöt, ku yök kɔc juëc ke cï kenhïïm mat,
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 ku lueel tënë ke, “Aŋiɛckë lɔn löŋdan Itharel ë raan pëën bï cïï la bɛ̈ɛ̈i kuat dɛ̈t yiic, ku cïï mɛ̈t ke ke. Ku acï Nhialic nyuɔ̈th ɣa lɔn acïn raan luɛɛl ka la guɔ̈p kärɛc.
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 Këya, wën cï yïn ɣa tuɔ̈c, ɣɛn acï bɛ̈n ke cïn diu, ku awiëc ba ŋic aya, yeŋö tuc yïn ɣa.”
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Go Kornelio lueel, “Wäär nïn kadiäk cök ɣɛn ɣa rɔ̈ɔ̈k ɣööt ë tɛ̈n, tɛ̈cït mënë tääŋ akɔ̈l, kaam wën ke raan ceŋ alɛ̈th ɣer apɛi bɔ̈ ku kɛ̈ɛ̈c ɣanhom,
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 ku lueel, ‘Kornelio! Nhialic acï rɔ̈ɔ̈kku piŋ, ku acï kuɔɔny ye looi tënë kɔc ŋɔ̈ŋ nyïn tïŋ.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Tuɔɔc raan Jopa bï mony cɔl Thaimon Pïtɛr la cɔɔl. Yeen arɛ̈ɛ̈r pan raan duny biök cɔl Thaimon tɔ̈ wär nhom.’
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Guɔ yï tuɔ̈c nyin yic. Ku yïn acï këpath looi ba bɛ̈n. Ëmën, ɣok aa rɛ̈ɛ̈r tɛ̈n ëbën ɣo dɛɛi Nhialic, buk kë cï Nhialic lëk yï ba lueel, piŋ.”
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Go Pïtɛr jäl jam ëlä, “Aca deet yic ëmën lɔn ë yic, Nhialic acie kɔc ë poc yiic.
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 Kuat raan ye door ku looi käpath, aye gam. Acïn këde kek kuat.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 Yïn aŋic wɛ̈t cï lɛ̈k kɔc Itharel, Wɛ̈t Puɔth Yam cï Jethu Bɛ̈ny mac kɔc ëbën bɛ̈ɛ̈i bï kɔc dɔ̈ɔ̈r ke Nhialic.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Yïn aŋic käkdït cï röt looi pan Itharel ëbën, jɔɔk wun Galilia, lɔ̈k wëi wäär ye Joon lɛ̈k kɔc cök ciëën.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 Yïn aŋic Jethu raan Nadharet, raan cï Nhialic lɔc ku cɔl Wɛ̈ike abɔ̈ tënë ye ku gɛ̈m riɛl. Jethu ë ye la ɣɔ̈n juëc yiic, ku looi käpath tënë kɔc. Ku kony kɔc la gup jakrɛc.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Ɣok aacï käjuëc cï looi gen Jeruthalem ku pan Itharel ëbën tïŋ, ayï kë cï ye piäät tim cï rïïu kɔ̈u bï nɔ̈k.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 Ku ben Nhialic cɔl apïr ku jöt bei piiny raŋ yic aköl ye nïn diäk, ku cɔl anyuth rot ɣo.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Ku acie kɔc ëbën aa ɣook kɔc ɣok cï Nhialic lɔc buk ŋic. Ɣok aacï mïth ku dëkku kek ye wäär jön rotde cök ciëën.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 Ku lëk ɣo buk wɛ̈tde lɛ̈k kɔc, ku luelku lɔn ë yen acï Nhialic lɔc bï luk looi tënë raan ëbën, kɔc pïr ku kɔc cï thou.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Kɔc ëbën, kɔc käk Nhialic tïŋ aacï jam riɛnke, ku luelkë na gam raan wɛ̈t Jethu, ke Nhialic apɛ̈l käracke piny riɛnke.”
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Tɛ̈wën ŋot jiɛɛm Pïtɛr, ke Wëi Nhialic lööny kɔc awën pïŋ gup.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 Ku kɔc Itharel wäär bɔ̈ Jopa kek Pïtɛr aake cï gäi, rin cï kek Nhialic tïŋ ke cï miɔ̈cde gäm kɔc kuat dɛ̈t cie kɔc Itharel aya.
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 Rin aa cïk tïŋ ke jam thok kɔ̈k, ku luelkë, “Nhialic adït.” Go Pïtɛr jam,
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 “Kɔckä aacï Wëi Nhialic bɛ̈n tënë ke cïmënda aya. Nadë, le raan bï ke pëën bï ke cïï muɔc nhïïm?”
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Ku cɔl ke aa muɔc nhïïm rin Jethu Krïtho. Ku lëk Kornelio Pïtɛr bï rëër ke ke nïn lik.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.