Lucas 15
Daga New Testament (DGZ_WBT) vs VC
1 Wam da, moni bongamine amba koewa taine nagirewa Iesu nop mega anupen menan tauan.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Parisi ge iup wadidiamuine nagire yawamone gunare den anega wan, “Iesu koewa taine nagirewa waupamo taba tanamon naiwan.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Menan Iesu maibe gapan anega diamon,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “E orup da man sip gega apane nani yamunaet (100) inagap wanumopiwa. Wam da man sip daiton wakaumewa, ge man sip upinewa 99 pua ae vemoi, daitona ame yoa agai.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Daiton ame yawawa, ge aton aigap di anui amba man sip ame wara onegap barae wat ongai.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Ge pa gega tauawa gapan evenak waigawa, pa mainagape wanumune nagirewa den munan wap onamop anega wadiamoi, ‘Aton anuivin iwa man daiton wakaumana go yop tan amba sia waran.’
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Menan endi wadiaepena anun. Gutut mame wana ap umap sia, orup daiton inak mega koewa tainiwa, me imu posewa amba inak megawa wat entan tapi menan kimani, anea iravi den, atonua aigap iragen anuin. Go waenapan upinewa (99) ame mu koewa muga uon anune menan, kimani, anea iravi den, inamup aton otu kamontu anuin.”
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Iesu sia anega wan, “Amba sia, waen da moni gwat make mega aonagaet inap. Daiton wakaumepi, me dun ire pa kuyokuyo to, yambuni yop tapi amba yaveta.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Yavepi evene wai pa mainape den munan wap onamop anega wadiamota, ‘Aton anuivin iwa moni nega wakaumana sia waran,’ ap anega wata.
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Menan, endi wadiaepena anun. Maibe wana ap umap sia, orup daiton inak mega koewa entan tapi menan aupa kimani God anea mega aton baware di tain.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Iesu anega wadiamon, “Apan da otu wai dere.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Gwaniwa mamewa anega dien, ‘Maman, kwan puraput yan se negawa nen.’ Menan mamewa seu enu yan se tase dere di munen.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Wam animpo mini amba, gwaniwa tambuni ao yone at wandap da di aen. Ae erere goyago ta di danamen.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Iravi wakaumeni amba at ame gapan wankakau baware da tau aen, ap mepe enup aren.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Ap menan me ao yone at ame apane da inap nao wat nasen, amba apan ame tuan mega amat tamuiwandin.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Tuan kanu etua tunu munen naiwanumune me den nat anun, go waenapan da kanu ya wanane.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Wam ame, anu aven namu anenen taiwandiniwa, mek anega anun, ‘Maman nao mega nagirewa antaba arugataet naiwanum, go ne mapa enup aranegiwandin bop konintu tapen taivin.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 At ma ae veap ewagai angep tauap mamana inap anega wain, Maman, koewa God inap tan den inagap tana kakae uon.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Ne otuga dianek dianek go ne kakae uon, go tanege nao ayamat gega taine apanewa mini da tap.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Ap menan otua at ame ae ve yone mamewa ine di aen. Otua isipa wandap oniwandin gapan, mamewa yaveni otua menan bagu sisi anun. Boge mamewa serarat ae dana taun ua ton.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Otua anega wan, ‘Maman, ne koewa God inap tan den inagap tana kakae uon. Ne otun dianek dianek ne kakae uon.’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Go mamewa nao nagire megawa diamo anega wan, ‘Serarat wanup gogotaewa wat onaen pan wanan. Den naniwa kwasip wat enan ge pusi okomua en wanan.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Amba man kao otu uruavewa togurane barip tat wat aipakamepen.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Iwa otuna boen, go endi me inakaen, me wakaumat anun, go endi tautananegia,’ wani boge barip menan tugun wat aipakamene.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 Koni ap gapan, tasewa egaga iwandin. Ame onin e pa auge taueni, sinao tarep doak ame anun.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Menan nao taini apane da vene wan onen singui wayaven, ‘Utu dimen sinao tarep taiwanin?’
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Nao taini apanewa ame gare anega wan, ‘Gwaniga sia tauen menan mamaga yone man uruavewa da toguren mame barip tuguiwanum, iwa me inak ware pa sia taueni menan.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Tasewa nop ame anuni gari gangan naeni menan pa gwane ya unuk aen. Menan mamewa garip taue ae nanamasen pa gwanap onapen dien.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Go otua ame anega wan, ‘Maman, wapena anu. Ne en arugataet inagap waingen ayamat taingin amba nop gega waingiana ame noga da ya to kayasen taingin. Go ne ap taingina menan man da ya nenan amba barip evenan waina den ya tanam nan.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Go ge otuga ame, yone moni gega ware negin gagape waene wai muniwandin uon tan, ma pa taueni amba ge yonaan man uruavewa da togut wanaan.’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Ap wani menan, mamewa gare anega wan, ‘Otunawa, ge wam wam inanapaet waingianawa, menan wan dim dim nega ame iravi gegawa.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Go endi onge wat aipakamet aton tapen, iwa gwaniga mam boet anutoni, go inak ware sia tauen, me wakaumat anutoni go me sia tautananen.’”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.