Marcos 5
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs VC
1 Anu dzohong ferecgema Gerasene bangecfu edigeng kenggec.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Kensikema Yesungo gombaunac mamanu ngic mong asu seuhagocngo kicsereunac hama Yesu meficgeec.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Ngic imoc ye kicsereu feyac angkefu ngic mongngo ye witickeudeacsoc mi anec. Nga yeni sengngo witickebeso ifingoc obohogec.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Ngic yeni naso homac hanimaria sengngo witickegec yeng seng kperecgedarec nga hania aiengngo witickegec, imoc ifingoc kperecgedarec. Nga ngic sasawa yeni ye mendanggegecdeac obohogec.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Ngic imoc ye hadzing toforec kicsereu nga fagannu arohoma yengenaoc sebia hocfu heiherecge angemekefec.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Amma ye hereaungoc Yesu hemma nedzikemma haniau makpeec.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Makpema seriangoc arohoma deec, “Yesu Anutu engenatoaac Medac, neac wiac imoc geac mi ande. Ni Anutuac kicfu edeguduae, ge kpendzennu mi fainuna.”
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Yesungo asu seuhagoc kporaru yearunac erema kenudeac edeec, imocac amma ngicngo ifi deec.
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Ifi deu Yesungo yofi kpesimiec, “Ge kpacga merac?” kpesimiu deec, “Ni kpacna habutoa, nocac neni homac.”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ifi deu ye kporacyunuu bangec imoc mi wagecdeac seriyombonggema derecgeec.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Anu bangec botuc imohai berechabutoa mong fagang wegenacfu surukpema kecgec.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Kecgec asu seuhagoc yeneng yofi dema desambic ammigec, “Ge suenununa berecfu kemeni.”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Ifi degec Yesungo negengyemmeu yeni ngicfunac erema berechabu yenearu kemegec. Kemegec berec yeni fagannunac nedzima dzohonnu kemema doku nema homedacgec. Nga berec homegec, yeneac kpetengina imoc 2 tauseng isoc.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Anu berecgareng yeneng kengec worama taonnu nga amabisicfu ngic kecgec, yenearu kemma faka fingerec, imocac siduc edeyunugec yeneng imoc hengecdeac hagec.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Nga yeni Yesuaru hasikema henggec ngic hadehadehabugoc warac kefec, yeng negentegecma wamba heima taru yeni ye hemma kengecyunuec.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Nga ngic kicnginango faka imoc henggec, yeneng ngic hadehadegoc, yearu faka fingerec nga berec yeneac siduc momoc ngicngac ayemmegec.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Nga yeni yoac imoc negendacma Yesungo amabangecngina waudeac edegec.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Ifi edegec ye gombau emmanu ngic hadehadegoc ngereec, yeng yegoc kenudeac derecgeec.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Derecgeu Yesungo ine kpetarimima yofi deec, “Ge amagau kemma Kebungo geac ubea manganeu wiac sasawa anggendac, imocac siduc tosofocga ayemmebesena.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Ifi deu ye kemma Yesungo faka sasawa yearu meec, imocac siduc Dekaporisi bangecfu ngicngac yoac dekperagiyemmeu yeni imoc negemma kerectegec anggec.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Anu Yesungo gombau emma monggoc dzohong ferecgema hasike nammanu ngicngac homacngo yearu heockema kemma kpedzucnegec.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Kpedzucnemagec kpekpeturang amaac gareng mong kpara Yairo, yeng hama Yesuac haniau makpema desambic amma deec,
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 “Naroanna homebeso ande. Ge hama marigango witiau faina ngereeude.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Edeu negemma kemmaec ngicngac habutoango hefacemema yearu hagec.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Anu ngac mong ihaingoc nanec, ye sacherec amma kecmanu kifa 12 bic anec.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Amma ye kpendzeng kpema dota homac yenearu kemma hiedzoya eng kpedzonggeu sebiau ngerec ngeree mong ine mi fingecmiu eng monggoc manganeec.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 — ausente —
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 — ausente —
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Kpesereu imohaingoc sawa gbanggeu sebia nomaneu kpendzenga kpac anu negengemeec.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Nga Yesungo yofi negenec, kucna tosea ferecgedac, imocac amma habutoa yenearu dzigenema yofi kpesiyemmeec, “Merang ngakpina kpeseredac?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Ifi deu medacfora yeneng degec, “Ngicngac homac yeneng hefacgumagec geng merang kpeserenude dema kpesinec, imoc mi heide.”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Nga Yesu ye ine ngacngo kpesereec, ye hentegerudeac fikengfiha anec.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Ammanu ngac ye kengec kpeu dzonoma fedeu Yesuac haniau makpema haniaya hafoangoc deficgedarec, nocac sebiau faka fingerec, imoc negenec.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Deficgeu Yesungo yofi edeec, “Naroang, negen negensinggango mengeregudac. Ge sebiga ngereeu ruaegoc kenna!”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Anu Yesungo yoac denammanungoc ngic goa yeneng kpebung garenggac amaunac hama Yairo edegec, “Naroangga bic homedac, kpoukpou monggoc ebic mi mina!”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Ifi degec Yesungo yoacngina wama gareng yofi edeec, “Ge mi kengecguu, eng negensinggena.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Ifi dema habu kpetariyemmema Petoro nga Yakobo amma munea Yohane, yeni meyunuu kenggec.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Kemma garenggac amau kensikema henu ngicngac habu yeni ubahodung amma kpeborongtoa kpema kiacsonggong anggec.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Nga Yesungo ine ama manau emma ngicngac yofi edeyunuec, “Ngeni nocac kpeborong kpema kiacdae? Naroang ye mi homedac, ye gau fede.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 ifi deu yeni dzomoremigec. Yeng ine ngicngac sasawa kporacyunuu ngadeau madacgec. Magec naroanggac nonggomama nga medacfora harebec meyunuu naroang feec, ihai enggec.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Emma mariau mema yofi edeec, “Tarita koumi!” imocac titiha yofi, “Ngacbisic, ni edeguduae, ge yacna.”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Ifi deu naroang ye imohaingoc yacma kengha anu yeneng hemma kpidohoma negenggec imoc wiac engena anec. Naroang imoc ye kifaya 12 anec.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Nga Yesungo faka fingerec, imoc mi deficgegecdeac seria deracyunuma naroang yaka migec neudeac edeyunuec.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.