Marcos 5
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs NAA
1 Anu dzohong ferecgema Gerasene bangecfu edigeng kenggec.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Kensikema Yesungo gombaunac mamanu ngic mong asu seuhagocngo kicsereunac hama Yesu meficgeec.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Ngic imoc ye kicsereu feyac angkefu ngic mongngo ye witickeudeacsoc mi anec. Nga yeni sengngo witickebeso ifingoc obohogec.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Ngic yeni naso homac hanimaria sengngo witickegec yeng seng kperecgedarec nga hania aiengngo witickegec, imoc ifingoc kperecgedarec. Nga ngic sasawa yeni ye mendanggegecdeac obohogec.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Ngic imoc ye hadzing toforec kicsereu nga fagannu arohoma yengenaoc sebia hocfu heiherecge angemekefec.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Amma ye hereaungoc Yesu hemma nedzikemma haniau makpeec.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Makpema seriangoc arohoma deec, “Yesu Anutu engenatoaac Medac, neac wiac imoc geac mi ande. Ni Anutuac kicfu edeguduae, ge kpendzennu mi fainuna.”
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Yesungo asu seuhagoc kporaru yearunac erema kenudeac edeec, imocac amma ngicngo ifi deec.
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Ifi deu Yesungo yofi kpesimiec, “Ge kpacga merac?” kpesimiu deec, “Ni kpacna habutoa, nocac neni homac.”
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ifi deu ye kporacyunuu bangec imoc mi wagecdeac seriyombonggema derecgeec.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Anu bangec botuc imohai berechabutoa mong fagang wegenacfu surukpema kecgec.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Kecgec asu seuhagoc yeneng yofi dema desambic ammigec, “Ge suenununa berecfu kemeni.”
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Ifi degec Yesungo negengyemmeu yeni ngicfunac erema berechabu yenearu kemegec. Kemegec berec yeni fagannunac nedzima dzohonnu kemema doku nema homedacgec. Nga berec homegec, yeneac kpetengina imoc 2 tauseng isoc.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Anu berecgareng yeneng kengec worama taonnu nga amabisicfu ngic kecgec, yenearu kemma faka fingerec, imocac siduc edeyunugec yeneng imoc hengecdeac hagec.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Nga yeni Yesuaru hasikema henggec ngic hadehadehabugoc warac kefec, yeng negentegecma wamba heima taru yeni ye hemma kengecyunuec.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Nga ngic kicnginango faka imoc henggec, yeneng ngic hadehadegoc, yearu faka fingerec nga berec yeneac siduc momoc ngicngac ayemmegec.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Nga yeni yoac imoc negendacma Yesungo amabangecngina waudeac edegec.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Ifi edegec ye gombau emmanu ngic hadehadegoc ngereec, yeng yegoc kenudeac derecgeec.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Derecgeu Yesungo ine kpetarimima yofi deec, “Ge amagau kemma Kebungo geac ubea manganeu wiac sasawa anggendac, imocac siduc tosofocga ayemmebesena.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Ifi deu ye kemma Yesungo faka sasawa yearu meec, imocac siduc Dekaporisi bangecfu ngicngac yoac dekperagiyemmeu yeni imoc negemma kerectegec anggec.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Anu Yesungo gombau emma monggoc dzohong ferecgema hasike nammanu ngicngac homacngo yearu heockema kemma kpedzucnegec.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Kpedzucnemagec kpekpeturang amaac gareng mong kpara Yairo, yeng hama Yesuac haniau makpema desambic amma deec,
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 “Naroanna homebeso ande. Ge hama marigango witiau faina ngereeude.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Edeu negemma kemmaec ngicngac habutoango hefacemema yearu hagec.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Anu ngac mong ihaingoc nanec, ye sacherec amma kecmanu kifa 12 bic anec.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Amma ye kpendzeng kpema dota homac yenearu kemma hiedzoya eng kpedzonggeu sebiau ngerec ngeree mong ine mi fingecmiu eng monggoc manganeec.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 — ausente —
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 — ausente —
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Kpesereu imohaingoc sawa gbanggeu sebia nomaneu kpendzenga kpac anu negengemeec.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Nga Yesungo yofi negenec, kucna tosea ferecgedac, imocac amma habutoa yenearu dzigenema yofi kpesiyemmeec, “Merang ngakpina kpeseredac?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Ifi deu medacfora yeneng degec, “Ngicngac homac yeneng hefacgumagec geng merang kpeserenude dema kpesinec, imoc mi heide.”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Nga Yesu ye ine ngacngo kpesereec, ye hentegerudeac fikengfiha anec.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ammanu ngac ye kengec kpeu dzonoma fedeu Yesuac haniau makpema haniaya hafoangoc deficgedarec, nocac sebiau faka fingerec, imoc negenec.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Deficgeu Yesungo yofi edeec, “Naroang, negen negensinggango mengeregudac. Ge sebiga ngereeu ruaegoc kenna!”
34 Então Jesus lhe disse:
35 Anu Yesungo yoac denammanungoc ngic goa yeneng kpebung garenggac amaunac hama Yairo edegec, “Naroangga bic homedac, kpoukpou monggoc ebic mi mina!”
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Ifi degec Yesungo yoacngina wama gareng yofi edeec, “Ge mi kengecguu, eng negensinggena.”
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Ifi dema habu kpetariyemmema Petoro nga Yakobo amma munea Yohane, yeni meyunuu kenggec.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Kemma garenggac amau kensikema henu ngicngac habu yeni ubahodung amma kpeborongtoa kpema kiacsonggong anggec.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Nga Yesungo ine ama manau emma ngicngac yofi edeyunuec, “Ngeni nocac kpeborong kpema kiacdae? Naroang ye mi homedac, ye gau fede.”
39 Ao entrar, disse:
40 ifi deu yeni dzomoremigec. Yeng ine ngicngac sasawa kporacyunuu ngadeau madacgec. Magec naroanggac nonggomama nga medacfora harebec meyunuu naroang feec, ihai enggec.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Emma mariau mema yofi edeec, “Tarita koumi!” imocac titiha yofi, “Ngacbisic, ni edeguduae, ge yacna.”
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Ifi deu naroang ye imohaingoc yacma kengha anu yeneng hemma kpidohoma negenggec imoc wiac engena anec. Naroang imoc ye kifaya 12 anec.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Nga Yesungo faka fingerec, imoc mi deficgegecdeac seria deracyunuma naroang yaka migec neudeac edeyunuec.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.