Marcos 5
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs ARA
1 Anu dzohong ferecgema Gerasene bangecfu edigeng kenggec.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Kensikema Yesungo gombaunac mamanu ngic mong asu seuhagocngo kicsereunac hama Yesu meficgeec.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Ngic imoc ye kicsereu feyac angkefu ngic mongngo ye witickeudeacsoc mi anec. Nga yeni sengngo witickebeso ifingoc obohogec.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Ngic yeni naso homac hanimaria sengngo witickegec yeng seng kperecgedarec nga hania aiengngo witickegec, imoc ifingoc kperecgedarec. Nga ngic sasawa yeni ye mendanggegecdeac obohogec.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Ngic imoc ye hadzing toforec kicsereu nga fagannu arohoma yengenaoc sebia hocfu heiherecge angemekefec.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Amma ye hereaungoc Yesu hemma nedzikemma haniau makpeec.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Makpema seriangoc arohoma deec, “Yesu Anutu engenatoaac Medac, neac wiac imoc geac mi ande. Ni Anutuac kicfu edeguduae, ge kpendzennu mi fainuna.”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Yesungo asu seuhagoc kporaru yearunac erema kenudeac edeec, imocac amma ngicngo ifi deec.
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Ifi deu Yesungo yofi kpesimiec, “Ge kpacga merac?” kpesimiu deec, “Ni kpacna habutoa, nocac neni homac.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ifi deu ye kporacyunuu bangec imoc mi wagecdeac seriyombonggema derecgeec.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Anu bangec botuc imohai berechabutoa mong fagang wegenacfu surukpema kecgec.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Kecgec asu seuhagoc yeneng yofi dema desambic ammigec, “Ge suenununa berecfu kemeni.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Ifi degec Yesungo negengyemmeu yeni ngicfunac erema berechabu yenearu kemegec. Kemegec berec yeni fagannunac nedzima dzohonnu kemema doku nema homedacgec. Nga berec homegec, yeneac kpetengina imoc 2 tauseng isoc.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Anu berecgareng yeneng kengec worama taonnu nga amabisicfu ngic kecgec, yenearu kemma faka fingerec, imocac siduc edeyunugec yeneng imoc hengecdeac hagec.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Nga yeni Yesuaru hasikema henggec ngic hadehadehabugoc warac kefec, yeng negentegecma wamba heima taru yeni ye hemma kengecyunuec.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Nga ngic kicnginango faka imoc henggec, yeneng ngic hadehadegoc, yearu faka fingerec nga berec yeneac siduc momoc ngicngac ayemmegec.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Nga yeni yoac imoc negendacma Yesungo amabangecngina waudeac edegec.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Ifi edegec ye gombau emmanu ngic hadehadegoc ngereec, yeng yegoc kenudeac derecgeec.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Derecgeu Yesungo ine kpetarimima yofi deec, “Ge amagau kemma Kebungo geac ubea manganeu wiac sasawa anggendac, imocac siduc tosofocga ayemmebesena.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Ifi deu ye kemma Yesungo faka sasawa yearu meec, imocac siduc Dekaporisi bangecfu ngicngac yoac dekperagiyemmeu yeni imoc negemma kerectegec anggec.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Anu Yesungo gombau emma monggoc dzohong ferecgema hasike nammanu ngicngac homacngo yearu heockema kemma kpedzucnegec.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Kpedzucnemagec kpekpeturang amaac gareng mong kpara Yairo, yeng hama Yesuac haniau makpema desambic amma deec,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 “Naroanna homebeso ande. Ge hama marigango witiau faina ngereeude.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Edeu negemma kemmaec ngicngac habutoango hefacemema yearu hagec.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Anu ngac mong ihaingoc nanec, ye sacherec amma kecmanu kifa 12 bic anec.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Amma ye kpendzeng kpema dota homac yenearu kemma hiedzoya eng kpedzonggeu sebiau ngerec ngeree mong ine mi fingecmiu eng monggoc manganeec.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 — ausente —
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 — ausente —
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Kpesereu imohaingoc sawa gbanggeu sebia nomaneu kpendzenga kpac anu negengemeec.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Nga Yesungo yofi negenec, kucna tosea ferecgedac, imocac amma habutoa yenearu dzigenema yofi kpesiyemmeec, “Merang ngakpina kpeseredac?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Ifi deu medacfora yeneng degec, “Ngicngac homac yeneng hefacgumagec geng merang kpeserenude dema kpesinec, imoc mi heide.”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Nga Yesu ye ine ngacngo kpesereec, ye hentegerudeac fikengfiha anec.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Ammanu ngac ye kengec kpeu dzonoma fedeu Yesuac haniau makpema haniaya hafoangoc deficgedarec, nocac sebiau faka fingerec, imoc negenec.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Deficgeu Yesungo yofi edeec, “Naroang, negen negensinggango mengeregudac. Ge sebiga ngereeu ruaegoc kenna!”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Anu Yesungo yoac denammanungoc ngic goa yeneng kpebung garenggac amaunac hama Yairo edegec, “Naroangga bic homedac, kpoukpou monggoc ebic mi mina!”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ifi degec Yesungo yoacngina wama gareng yofi edeec, “Ge mi kengecguu, eng negensinggena.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ifi dema habu kpetariyemmema Petoro nga Yakobo amma munea Yohane, yeni meyunuu kenggec.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Kemma garenggac amau kensikema henu ngicngac habu yeni ubahodung amma kpeborongtoa kpema kiacsonggong anggec.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Nga Yesungo ine ama manau emma ngicngac yofi edeyunuec, “Ngeni nocac kpeborong kpema kiacdae? Naroang ye mi homedac, ye gau fede.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 ifi deu yeni dzomoremigec. Yeng ine ngicngac sasawa kporacyunuu ngadeau madacgec. Magec naroanggac nonggomama nga medacfora harebec meyunuu naroang feec, ihai enggec.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Emma mariau mema yofi edeec, “Tarita koumi!” imocac titiha yofi, “Ngacbisic, ni edeguduae, ge yacna.”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Ifi deu naroang ye imohaingoc yacma kengha anu yeneng hemma kpidohoma negenggec imoc wiac engena anec. Naroang imoc ye kifaya 12 anec.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Nga Yesungo faka fingerec, imoc mi deficgegecdeac seria deracyunuma naroang yaka migec neudeac edeyunuec.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.