Marcos 5

Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Anu dzohong ferecgema Gerasene bangecfu edigeng kenggec.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Kensikema Yesungo gombaunac mamanu ngic mong asu seuhagocngo kicsereunac hama Yesu meficgeec.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 Ngic imoc ye kicsereu feyac angkefu ngic mongngo ye witickeudeacsoc mi anec. Nga yeni sengngo witickebeso ifingoc obohogec.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Ngic yeni naso homac hanimaria sengngo witickegec yeng seng kperecgedarec nga hania aiengngo witickegec, imoc ifingoc kperecgedarec. Nga ngic sasawa yeni ye mendanggegecdeac obohogec.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Ngic imoc ye hadzing toforec kicsereu nga fagannu arohoma yengenaoc sebia hocfu heiherecge angemekefec.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Amma ye hereaungoc Yesu hemma nedzikemma haniau makpeec.
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 Makpema seriangoc arohoma deec, “Yesu Anutu engenatoaac Medac, neac wiac imoc geac mi ande. Ni Anutuac kicfu edeguduae, ge kpendzennu mi fainuna.”
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 Yesungo asu seuhagoc kporaru yearunac erema kenudeac edeec, imocac amma ngicngo ifi deec.
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Ifi deu Yesungo yofi kpesimiec, “Ge kpacga merac?” kpesimiu deec, “Ni kpacna habutoa, nocac neni homac.”
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Ifi deu ye kporacyunuu bangec imoc mi wagecdeac seriyombonggema derecgeec.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Anu bangec botuc imohai berechabutoa mong fagang wegenacfu surukpema kecgec.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Kecgec asu seuhagoc yeneng yofi dema desambic ammigec, “Ge suenununa berecfu kemeni.”
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Ifi degec Yesungo negengyemmeu yeni ngicfunac erema berechabu yenearu kemegec. Kemegec berec yeni fagannunac nedzima dzohonnu kemema doku nema homedacgec. Nga berec homegec, yeneac kpetengina imoc 2 tauseng isoc.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Anu berecgareng yeneng kengec worama taonnu nga amabisicfu ngic kecgec, yenearu kemma faka fingerec, imocac siduc edeyunugec yeneng imoc hengecdeac hagec.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Nga yeni Yesuaru hasikema henggec ngic hadehadehabugoc warac kefec, yeng negentegecma wamba heima taru yeni ye hemma kengecyunuec.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Nga ngic kicnginango faka imoc henggec, yeneng ngic hadehadegoc, yearu faka fingerec nga berec yeneac siduc momoc ngicngac ayemmegec.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Nga yeni yoac imoc negendacma Yesungo amabangecngina waudeac edegec.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Ifi edegec ye gombau emmanu ngic hadehadegoc ngereec, yeng yegoc kenudeac derecgeec.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Derecgeu Yesungo ine kpetarimima yofi deec, “Ge amagau kemma Kebungo geac ubea manganeu wiac sasawa anggendac, imocac siduc tosofocga ayemmebesena.”
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Ifi deu ye kemma Yesungo faka sasawa yearu meec, imocac siduc Dekaporisi bangecfu ngicngac yoac dekperagiyemmeu yeni imoc negemma kerectegec anggec.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Anu Yesungo gombau emma monggoc dzohong ferecgema hasike nammanu ngicngac homacngo yearu heockema kemma kpedzucnegec.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Kpedzucnemagec kpekpeturang amaac gareng mong kpara Yairo, yeng hama Yesuac haniau makpema desambic amma deec,
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 “Naroanna homebeso ande. Ge hama marigango witiau faina ngereeude.”
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Edeu negemma kemmaec ngicngac habutoango hefacemema yearu hagec.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Anu ngac mong ihaingoc nanec, ye sacherec amma kecmanu kifa 12 bic anec.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Amma ye kpendzeng kpema dota homac yenearu kemma hiedzoya eng kpedzonggeu sebiau ngerec ngeree mong ine mi fingecmiu eng monggoc manganeec.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 — ausente —
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 — ausente —
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Kpesereu imohaingoc sawa gbanggeu sebia nomaneu kpendzenga kpac anu negengemeec.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Nga Yesungo yofi negenec, kucna tosea ferecgedac, imocac amma habutoa yenearu dzigenema yofi kpesiyemmeec, “Merang ngakpina kpeseredac?”
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Ifi deu medacfora yeneng degec, “Ngicngac homac yeneng hefacgumagec geng merang kpeserenude dema kpesinec, imoc mi heide.”
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Nga Yesu ye ine ngacngo kpesereec, ye hentegerudeac fikengfiha anec.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ammanu ngac ye kengec kpeu dzonoma fedeu Yesuac haniau makpema haniaya hafoangoc deficgedarec, nocac sebiau faka fingerec, imoc negenec.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Deficgeu Yesungo yofi edeec, “Naroang, negen negensinggango mengeregudac. Ge sebiga ngereeu ruaegoc kenna!”
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Anu Yesungo yoac denammanungoc ngic goa yeneng kpebung garenggac amaunac hama Yairo edegec, “Naroangga bic homedac, kpoukpou monggoc ebic mi mina!”
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Ifi degec Yesungo yoacngina wama gareng yofi edeec, “Ge mi kengecguu, eng negensinggena.”
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Ifi dema habu kpetariyemmema Petoro nga Yakobo amma munea Yohane, yeni meyunuu kenggec.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Kemma garenggac amau kensikema henu ngicngac habu yeni ubahodung amma kpeborongtoa kpema kiacsonggong anggec.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Nga Yesungo ine ama manau emma ngicngac yofi edeyunuec, “Ngeni nocac kpeborong kpema kiacdae? Naroang ye mi homedac, ye gau fede.”
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 ifi deu yeni dzomoremigec. Yeng ine ngicngac sasawa kporacyunuu ngadeau madacgec. Magec naroanggac nonggomama nga medacfora harebec meyunuu naroang feec, ihai enggec.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Emma mariau mema yofi edeec, “Tarita koumi!” imocac titiha yofi, “Ngacbisic, ni edeguduae, ge yacna.”
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Ifi deu naroang ye imohaingoc yacma kengha anu yeneng hemma kpidohoma negenggec imoc wiac engena anec. Naroang imoc ye kifaya 12 anec.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Nga Yesungo faka fingerec, imoc mi deficgegecdeac seria deracyunuma naroang yaka migec neudeac edeyunuec.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.