Lucas 1

Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 — ausente —
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Ge yoac yomoc osoma yoac kpougenggec, imocac fora ande, imoc naric negennade.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Yuda bangecac ngictau Herode yeac nasou Abia ua arennunac womong gareng mong kefec, kpara Dzekaria. Yeac enema kpara Erisabete ye Aronggac fingecsahe, imohacnac.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Ngicngahoc imoc yeri Anutuac kicfu dindingac yombong kecma dedeseriyoac nga singyoac sasawa modacma ikocngira kpac amma kpetiac kefoc.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Yeri kufing kefocac amma Erisabetengo sabaha kpac kefu yeri kecma ngicngac yada bic anoc.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Nga naso botuc ihai Dzekariango Anutuac kicfu uaarengfora yenigoc ua megec
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 yeni fakangina modacma merang sesegerec homuna gombunga kpedzereckeude, imocac kpeing kpegec Dzekaria heficgeec. (Makekeng 30:7-8)
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Heficgeu sesegerec imoc kpedzereckebesonga nasoya hau ye Anutuac womong manau enec. Enu ngicngac habutoa yeni ngadeau numuma nanggec.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Ifi ammagec Kebuac angero mongngo hosuc heiheiac arata, imohai Dzekaria fingecmiec. Fingecmima foiaugeng nanec.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Nga Dzekariango hemma kpidohoma kengec ebiria anu
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 angerongo yofi edeec, “Dzekaria, ge mi kengecguu, Anutungo nunumuga bic negendac nga enengga Erisabetengo medac mong kpenanggema megenude. Ge kpara Yohane, ifi kpacbesena.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Yeng geac ubangerec nga sogac sogai anude. Nga ngicngac homacngo ye fingerecac amma ifingoc ubangerec negenggecde.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 Imoc yofiac, yeng Kebuac kicfu kuneng anude. Amma waing doku me doku seria mong naric mi neude. Ye nonggo heremanaunacngoc Tiri Asu wake wakeagoc amma
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Israe ngicngacfora homac wangecyunuu yeni ubangina Kebu Anutungina, yearu merenggecde.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Amma medac ye manggac wangecyunuu ubangina meremma heregoc nambaracfocngina yeneac songo negenggecde. Amma yoackpekpe yeni negen negeng dindingac meficgeyemmeudeac ua meude. Nga yeng Kebuac kicfu kecma Eriaac onga nga kucfu uaya mekefude. Ifi mekecma ngicngac meefaiyunuu yeni Kebuac kicfu efaima yeac ngicngacfora anggecde.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Ifi deu Dzekariango angero yofi edeec, “Ni neanna ngicyada nga enenna ifingoc, ye kifaya bic homac ammanu geac yoac dafiugeng negemba fora anude?”
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Ifi deu angerongo deec, “Ni Gabirie. Anutuac kicfu nanganduae nga ye yengenaoc yoac edegubadeac suenuu hama siduc gombung yomoc edeguduae.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Negennec, yoac deduae, imocac nasoya hau foraya fingerude. Nga ge yoacna imoc mi negensinggedanggac ge yoacga kpac anu ifi kecmana wiac deduaemoc, imocac nasoya hama fingerude. Fingeru wenac imohaingoc yoacgagoc monggoc annade.”
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Anu ngicngacareng yeni Dzekariaac tomai namma ye Anutuac womonnu naso herea yombong nanecac kerectegec anggec.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Ifi anggec ye ngadeau mau yoara kpac anu yoac edeyunuudeac obohou yeni bic negentegecgec, “O, ye womonnu emma onga mong hendac.” Kecma ye yoara kpac anu mariangosac faka anec.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Anu Dzekariaac womong garenggac ua nasoya wisickeu ye mama ameau monggoc dzigenema kenec.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Kenu naso mi hereemanu enema Erisabete ye hereagoc amma afo 5 sufu sufuu kefec. Kecma yofi negenec,
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 “Yomoc Kebuac faka mong, yeng neac negensima naso yomohai gamena mesawerema faka yomoc anendac. Nga ngicngac yeneng neac deendema monggoc mi anggecde.”
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Anu Erisabeteac afoya 6 ammanu Anutungo angero mong kpara Gabirie sueu Gariraia prowinsiu taong mong kpara Nadzarete, ihai kenec.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Kemma ngac naroang kpara Maria, ye fingecmiec. Maria ye ngic mong kpara Yosefe, yeac enema anude, imoc bic deserigec amma Yosefe ye Dawidiac kisicfunac.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Angerongo Mariaac yofi deec, “Ohec, Kebungo gegoc kecde, wosoefactoayango gearu fedeac ubangerec negembesena.”
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Ifi deu Maria ye imoc negemma kerectegec kuneng anec, “Angerongo noc wiacac negemma ifi edenude?” imoc negenu obohou negen negeng ua homac meec.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Memanu angerongo yofi edeec, “Maria, ge mi kengecguu, Kebungo geac negenu ngereeande.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Amma negenna, ge sabac mong kpenanggema menade. Amma ge medac yeac kpara Yesu kpacbesena.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Medac imocngo engena yombong anude. Yeng Anutu Engenatoaninaac Medac, yeac kpara ifi kpacgecde. Nga Kebu Anutungo ye kisiha Dawidi yeac ngictauac tatac miu ihai tarude.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 Amma yeng Yakoboac kisicfora yeneac ngictau amma nasoya kpac kefude nga amabangeha garenggeude, imoc wisic wisickea kpac feeng kefude.”
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Ifi deu Mariango angero edeec, “Ni ngicgoc mong mi fedua nga imoc dafiugeng fingerudeac denec?”
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Ifi kpesimiu yofi deec, “Tiri Asungo gearu mau Engenatoaac kucngo geac nokumuc amma kperacguude. Imocac amma sabacga kpetiac fingerude, yeac kpara Anutuac Medac degecde.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Negenna, geac areng mocgu Erisabete, ye ngacyada amma sifu medac kpenanggeec. Ngicngac yeni ye kufing kecde, ifi degec nga yeng hereagoc anu afoya 6 bic ande.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Anutuaru faka kpungge kpunggea mi fede.”
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Ifi deu Mariango deec, “Negenna, Anutu ye neac minginna imocac ge yoac dedang, imoc naric fingecnembeso.” Ifi deu angerongo wama kenec.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Naso mi hereemanu Mariango efaima Yudaiaac sifec bangecfu taong monnu kenec.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Kemma Dzekariaac amau emma Erisabete wenacngerec demiec.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Nga Erisabetengo Mariaac yoac negenu sabac hereau tarec, imocngo kpidohoec. Kpidohou Tiri Asungo Erisabetearu wakeu
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 ye kunengngoc kpacma deec, “Ge ngac botucninau kenecgagoc nga sabac heregau tacde, ye kenehagoc.
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Kebunaac nonggeango nearu hau faka yomoc fingecnende, imoc faka kuneng.
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Negenna, ge wenacngerecyoacga dena kedzacnango negembare sabacngo herenau sogaima yuengyuma andac.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Ngac ye Kebungo yoac edeu imocngo fora fingerudeac negensinggeude, ngac imoc ye kenehagoc.”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Ifi deu Mariango deec, “Anutu, ge kicga fima nenna wanac naroangga mamea yombong amma kefai. Imocac amma ubaonganango Kebu heiwayong anggenu
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Anutu memengerecna, ongaasunango geac amma sogaide.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Yeng kingang naroang mamea kecde, imoc hentegecdac nga yofinenggac namma feengkefude, ngicngacareng sasawango negennemma yofi degecde, ‘Ye kenehagoc.’
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Kuctoa Minginango fakatoaya kuneng yombong anendac nga yeac kpara kpetiac.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Kisicfunac kisic yeac ewea heimiandae, yeneac witiu yeac ubamangangngo feengkefude.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Nga ngicngac yenang uba negen negengnginaac negenggec engena ande, yenearu kucfakaya mema maria sinema medereyunuu singsararang kpegecde.”
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 “Ye ngictau kucnginagoc, yeni tatacnginaunac meicyunuma ngic kpac kuneng mong mi mekecgec, yeni memiacyunuec.
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Nga ngicngac here home homegoc kecdae, yeng yeni yengena wiac gombunga yemmema mewakeyunuec amma finactoanginagoc, yeni ine maringinau wiac mong mi faima eng sueyunuu kenggec.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Amma Mariango afo harebec isoc Erisabetegoc kecma monggoc ameau dzigene kenec.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Kenu Erisabete ye sabac fingec fingec nasoya wegeneu medac meec.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Meu amafora nga yengena arengfora yeneng Kebungo yearu wosoefactoa ammiec, imocac negemma yegoc momoc sogaigec.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Anu uameme 8 ammanu yeni medac sebi tosea herecgegecdeac hama ngic yeneng yeac kpara Dzekaraia, mamaac wase megecdeac degec.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Ifi degec nonggea Erisabetengo kpetarima deec, “Yeac kpara Yohane kpacbesonga.”
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Ifi deu yeneng degec, “Geac arengfocga yenearunac kpac ifia mong mi kpacgec fede.”
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Ifi dema yeni maringo faka amma medac kpara merac kpacnide, imocac mama kpesimigec.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Kpesimigec Dzekariango kibi oho ohoac tafe, imocac kpesiyemmeu migec yofi ohoec, “Medac yeac kpara Yohane.” Ifi ohou yeni sasawango kerectegec anggec.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Nga naso imohaingoc Dzekariaac enara anggeu nedzaranga heimerenu ye monggoc yoacdede amma Anutu dengerema kefec.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Anu amafora yeni sasawango kengec anggec nga ngicngac Yudaia sifec bangectoau kecgec, yeni faka fingerec, imocac denegeng amma kecgec.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Nga ye Kebuac kucngo sabacgoc kefec, imocac amma ngicngac siduc negenggec, yeneng yoac imoc negen negenginau faima yofi negemma kpesiemegec, “Sabac imocngo kecma dafi ambesande?”
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Anu Tiri Asungo sabacac mama Dzekariaaru wakeu, yeng kpefingyoac yofi deec,
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Kebu Israeac Anutu kenehebisina. Yeng ngicngacfora nenannu hama witicfunac bic yungecnunuec.
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 — ausente —
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 — ausente —
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Yeng ngabafocnina kecdae nga ubango ukununuandae, yeneac mariunac mesinunuudeac negenec.
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 ngabafocnina yeneac mariunac mesinunuu kecma kengeha kpac eweheimima kecnide.
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 Kecni kekecnasonina fedesoc, imohai yeac kicfu kpataning nga dindingac kecnideac ifi anemmeec.
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 Anu sabacna gennoc waraima Kebuac sing mengerema singa heitumeinadeac amma Engenatoa yeac profete, ifinoc kpacgugecde.
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Ge yeac ngicngacfora kopocsicngina kpac anudeac kpouyemmenade nga yeni ebicfunac mesi mesi nga komoc kpegecdeac sing, imoc naric negentegecgecde.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 Nga Anutuninango songo nga wosoefac engena yombong anemmekecdeac ifi fingerude. Yeac songotoayaac kuc imoc wenac isoc erema nenanggaru mama ngicngac
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 kundung manau nga homecac nokumucfu kecdae, yeni mekperagiyunuu nenang ruaeac sinnu kennideac hanianina garenggema sing imoc edzacnunuude.”
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Anu sabac ye sebiugeng nga asuu yadiseri amma bangec kisiu kecma Israe ngicngac yeneac kicfu fingectegerudeac nasoac tomai kefec.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.