João 11

Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ngic mong kpara Radzaro, ye Betania amau hafei ammiu feec. Nga Maria nga dara Mata yereng ama imohai kefoc.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Nga Maria yennoc Kebuac haniu kerec homuna gombungango nadzicmima yengena orucsusiango mekerenggeec. Nga Mariaac naina Radzaro yenoc hafei ammiec.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Hafei ammiu nainghora yereng Yesuaru yoac faiec kenu deoc, “Kebu negenna, ngic hensongo ammiannec, ye hafei ammiu fede.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Ifi deec kenu Yesungo imoc negemma yofi deec, “Ye homeudeac hafei mi ammide. Hafei imoc Anutuac kuc nga kibikperagi heficgeucdeac fingecde. Fingeru Medahaac kuc nga kibikperagi ifingoc fingectegerude.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Nga Yesungo Mata muneagoc amma Radzaro yeni heresongogoc hoangyunukefec.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Anu yeng ine siduc imoc negemma uameme yohockang bangec ihaingoc torokpema kefec.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Ifi kecmaguc medacfora yofi edeyunuec, “Nenang Yudaia bangecfu dzigenema kenni.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Ifi deu medacfora yeneng degec, “Rabbi, yudangic yeneng hocngo gerebeso anggec nga geng naso mi hereemanu monggoc ihai kennade.”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Ifi degec Yesungo yofi merenec, “Uameme mocguac manau aua 12 fede nga ngic mongngo wenacfu sing kengande, ye naric mi fopockeu makpeude nocac ye bangectoa bangec imocac kperagi henude.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Nga mong ye kundunnu kengande, ye fopockeu makpeude nocac yearu kperagia mong mi fede.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Ifi dema yoac monggoc torokpema edeyunuec, “Nenang ogonina Radzaro gau feu ni midiba yarudeac ihai kembade.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Ifi deu medacfora yeneng degec, “Kebu, ye gau fedeu fekecma ngereeude.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Yesungo Radzaroac homecac deu, yeneng ine negenggec gautehec feu dede isoc anec.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Imocac ye tongganang yofi edeyunuec, “Radzaro ye bic homedac.”
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Nga ngeni negensinggegecdeac amma ni imohai mi kefaiac ubangerec negenduae. Ngeni yaguc hagec yearu kenni.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Ifi deu Toma kpara mong Tombosonga yeng medac ogofora edeyunuec, “Nenang ifingoc yegoc homenideac kenni.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Yesungo Betania taonnu kensikeu Radzaro ye kicsereu wenac yohoc nga yohoc bic ferahemanu edegec negenec.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Yerusareng nga Betania botucngirau kiromita harebec, imocacsoc wegeng wegeng taroc. Imocac
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Yudangic homacngo naingngiraac amma demeefai ayecmebesonga dema Mata nga Maria yerearu hatacgec.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Tacmagec Yesu hade degec Matango imoc negemma meficgeudeac kenu Mariango ine amau tarec.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Taru Matango kemma Yesu edeec, “Kebu, geng yei nenigoc kecbang debac nainna mi homebac.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Nga geng yaguc iwai monggac Anutu kpesimina ye naric genude, imoc negenduae.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ifi deu Yesungo yofi edeec, “Nainggango gborima yarude.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Ifi deu Matango deec, “Ye naso wisic wisickeau homecfunac yacyac fingeru yarude, imoc negenduae.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Ifi deu Yesungo yofi edeec, “Homecfunac yacyac nga kekec, imoc ninoc. Mong ye ni negensinnude, ye homeude nga sifu kefude.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Nga ngicngac yei kecma negensinnudae, yeni sasawango mi homebesandae, imoc negensinggenec me kpac?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Ifi deu deec, “Oc Kebu, ge Messia Anutuac Medac bangecfu mabeso dedeanoc, imoc bic negensingguduae.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Ifi dema dzigene kemma munea Maria kparu kenu sangicfu edeec, “Kpoukpoungo hatacma geac dede.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 — ausente —
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 — ausente —
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Kenu yudangic yeneng demeefaiac hama tacgec, yeni Mariango gereagoc yacma kenu hemma ye kicsereu kiarudeac kende dema modacgec.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Anu Mariango Yesu nanec, imohai kensikema Yesuac haniau makpema edeec, “Kebu, ge yei tacbang debac nainna naric mi homebac.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 — ausente —
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 — ausente —
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 — ausente —
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Ifi anu yudangic yeneng hemma degec, “Henggec, ye Radzaroac heresongo kuneng femiec.”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Nga goa yenearunacngo degec, “Ye warac kicpisic kiwa merecgeec. Nga ye ngic yomoc gombunga garenggeu mi homebac.”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Yesungo monggoc ubaebic mema kicsereu kenec. Kicsere imoc hockedzebe anu hoc mongngo singa hedzickema feec.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Feu kensikema edeyunuec, “Ngeni hoc imoc meickegec.” ifi deu ngic homeec, yeac naina Matango deec, “Kebu, ye homunagoc bic andac nocac ye uameme yohoc nga yohoc bic kendac.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Ifi deu Yesungo edeec, “Ge negensinggenadeu Anutuac kuc kibikperagiagoc hennade, ifi bic edegudua.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Ifi deu hoc meickegec Yesungo kic fiu enu yofi deec, “Manggac, ge yoacna bic negendang, imocac geac dangge deduae.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Ge nasosoc nunumuna negengannec, imoc bic negendua. Anu geng ni suenunec, imoc ngichabu yoc nandae, yeneng negensinggegecdeac ifi edegudua.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ifi dema Yesungo kucgoc kpacma deec, “Radzaro, ge yacma ngadeau mana.”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ifi deu ngic homemea hanimaria nga kicmesuya kporucsusucngo kpefusema birac biranggea, imocngo yacma maec. Mau Yesungo edeyunuec, “Ngeni yungecmigec kenu.”
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Yudangic homacngo Maria hembeso hagec, yeni Yesungo ua meec, imoc hemma ye negensinggegec.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ifi anggec, yenearunac goango ine farisaio yenearu kemma Yesungo faka meec, imocac siduc ayemmegec.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Ayemmegec womong gareng enarafocngina amma farisaio, yeni tutumangtoaac memba kpedzucyunuma yofi degec, “Ngic yomoc ye negensinggegecdeac faka kuhagoc homac medeac nenang dafi anni?
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Ye wani kecma faka ifia torokpema meudeu ngic sasawango ye negensinggegec Roma yeneng hama amawomonnina nga ngicngacfocnina wangecnunubauac.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Ifi degec, yenearunac mong kpara Kaifa, ye kifa imohai womong gareng enara kefec, yeng yofi edeyunuec, “Ngeni wiac mong mi negentegecdae.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Ngicngac areng sasawa mi kpac anggecdeac ngic mocgungo bangec areng yeneac amma homeu ngereeude, ngeni imoc mi negentegecdae me?”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Yoac imoc yengena ubeaac negemma mi deec. Yeng kifa imohai yudangic yeneac womong garengtoa kefec, imocac kpefing deec. Yesungo bangec areng yeneac amma homeudeac ifi anec.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Ye yeneacsac homeudeac mi maec. Ye Anutuac nambaracfora sinsararang kpegec kecdae, yeni kpedzucyunuu areng mocgu anggecdeac ifi deec.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Ifi deu naso imohaingoc Yesu kpegecdeac hanahema dekiric anggec.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Ifi anggec Yesungo negemma yudangic yeneac botucfu monggoc nonongkac mi yerecgekefec. Ye ine worama Eferaing ama bangec kisi wegenacfu feec, ihai medacfora yenigoc kemma kefec.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Yudangic yeneac makekeng hombang naso wegene hamanu ngicngac homacngo Anutuac kicfu kpetiac anggecdeac dzuacemegecde, imocac amma amangina wama Yerusarennu kenggec.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Kemma womong manau namma Yesu hofocma yenaocngoc kpesiemegec, “Ye hombanninau haude me dafi negendae?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Nga womong gareng enarafocngina nga farisaio yeneng deserima ngicngac yofi edeyunugec, “Yesu dahai kecde, imoc mongngo meficgema edenunugec mendanggema mebisina.”
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.