João 11
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs ARIB
1 Ngic mong kpara Radzaro, ye Betania amau hafei ammiu feec. Nga Maria nga dara Mata yereng ama imohai kefoc.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Nga Maria yennoc Kebuac haniu kerec homuna gombungango nadzicmima yengena orucsusiango mekerenggeec. Nga Mariaac naina Radzaro yenoc hafei ammiec.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Hafei ammiu nainghora yereng Yesuaru yoac faiec kenu deoc, “Kebu negenna, ngic hensongo ammiannec, ye hafei ammiu fede.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ifi deec kenu Yesungo imoc negemma yofi deec, “Ye homeudeac hafei mi ammide. Hafei imoc Anutuac kuc nga kibikperagi heficgeucdeac fingecde. Fingeru Medahaac kuc nga kibikperagi ifingoc fingectegerude.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Nga Yesungo Mata muneagoc amma Radzaro yeni heresongogoc hoangyunukefec.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Anu yeng ine siduc imoc negemma uameme yohockang bangec ihaingoc torokpema kefec.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Ifi kecmaguc medacfora yofi edeyunuec, “Nenang Yudaia bangecfu dzigenema kenni.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Ifi deu medacfora yeneng degec, “Rabbi, yudangic yeneng hocngo gerebeso anggec nga geng naso mi hereemanu monggoc ihai kennade.”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Ifi degec Yesungo yofi merenec, “Uameme mocguac manau aua 12 fede nga ngic mongngo wenacfu sing kengande, ye naric mi fopockeu makpeude nocac ye bangectoa bangec imocac kperagi henude.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Nga mong ye kundunnu kengande, ye fopockeu makpeude nocac yearu kperagia mong mi fede.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ifi dema yoac monggoc torokpema edeyunuec, “Nenang ogonina Radzaro gau feu ni midiba yarudeac ihai kembade.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ifi deu medacfora yeneng degec, “Kebu, ye gau fedeu fekecma ngereeude.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Yesungo Radzaroac homecac deu, yeneng ine negenggec gautehec feu dede isoc anec.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Imocac ye tongganang yofi edeyunuec, “Radzaro ye bic homedac.”
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Nga ngeni negensinggegecdeac amma ni imohai mi kefaiac ubangerec negenduae. Ngeni yaguc hagec yearu kenni.
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Ifi deu Toma kpara mong Tombosonga yeng medac ogofora edeyunuec, “Nenang ifingoc yegoc homenideac kenni.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Yesungo Betania taonnu kensikeu Radzaro ye kicsereu wenac yohoc nga yohoc bic ferahemanu edegec negenec.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Yerusareng nga Betania botucngirau kiromita harebec, imocacsoc wegeng wegeng taroc. Imocac
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Yudangic homacngo naingngiraac amma demeefai ayecmebesonga dema Mata nga Maria yerearu hatacgec.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Tacmagec Yesu hade degec Matango imoc negemma meficgeudeac kenu Mariango ine amau tarec.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Taru Matango kemma Yesu edeec, “Kebu, geng yei nenigoc kecbang debac nainna mi homebac.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Nga geng yaguc iwai monggac Anutu kpesimina ye naric genude, imoc negenduae.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ifi deu Yesungo yofi edeec, “Nainggango gborima yarude.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Ifi deu Matango deec, “Ye naso wisic wisickeau homecfunac yacyac fingeru yarude, imoc negenduae.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ifi deu Yesungo yofi edeec, “Homecfunac yacyac nga kekec, imoc ninoc. Mong ye ni negensinnude, ye homeude nga sifu kefude.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Nga ngicngac yei kecma negensinnudae, yeni sasawango mi homebesandae, imoc negensinggenec me kpac?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Ifi deu deec, “Oc Kebu, ge Messia Anutuac Medac bangecfu mabeso dedeanoc, imoc bic negensingguduae.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Ifi dema dzigene kemma munea Maria kparu kenu sangicfu edeec, “Kpoukpoungo hatacma geac dede.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 — ausente —
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 — ausente —
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Kenu yudangic yeneng demeefaiac hama tacgec, yeni Mariango gereagoc yacma kenu hemma ye kicsereu kiarudeac kende dema modacgec.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Anu Mariango Yesu nanec, imohai kensikema Yesuac haniau makpema edeec, “Kebu, ge yei tacbang debac nainna naric mi homebac.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 — ausente —
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 — ausente —
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 — ausente —
35 Jesus chorou.
36 Ifi anu yudangic yeneng hemma degec, “Henggec, ye Radzaroac heresongo kuneng femiec.”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Nga goa yenearunacngo degec, “Ye warac kicpisic kiwa merecgeec. Nga ye ngic yomoc gombunga garenggeu mi homebac.”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Yesungo monggoc ubaebic mema kicsereu kenec. Kicsere imoc hockedzebe anu hoc mongngo singa hedzickema feec.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Feu kensikema edeyunuec, “Ngeni hoc imoc meickegec.” ifi deu ngic homeec, yeac naina Matango deec, “Kebu, ye homunagoc bic andac nocac ye uameme yohoc nga yohoc bic kendac.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Ifi deu Yesungo edeec, “Ge negensinggenadeu Anutuac kuc kibikperagiagoc hennade, ifi bic edegudua.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ifi deu hoc meickegec Yesungo kic fiu enu yofi deec, “Manggac, ge yoacna bic negendang, imocac geac dangge deduae.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Ge nasosoc nunumuna negengannec, imoc bic negendua. Anu geng ni suenunec, imoc ngichabu yoc nandae, yeneng negensinggegecdeac ifi edegudua.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Ifi dema Yesungo kucgoc kpacma deec, “Radzaro, ge yacma ngadeau mana.”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ifi deu ngic homemea hanimaria nga kicmesuya kporucsusucngo kpefusema birac biranggea, imocngo yacma maec. Mau Yesungo edeyunuec, “Ngeni yungecmigec kenu.”
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Yudangic homacngo Maria hembeso hagec, yeni Yesungo ua meec, imoc hemma ye negensinggegec.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ifi anggec, yenearunac goango ine farisaio yenearu kemma Yesungo faka meec, imocac siduc ayemmegec.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Ayemmegec womong gareng enarafocngina amma farisaio, yeni tutumangtoaac memba kpedzucyunuma yofi degec, “Ngic yomoc ye negensinggegecdeac faka kuhagoc homac medeac nenang dafi anni?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Ye wani kecma faka ifia torokpema meudeu ngic sasawango ye negensinggegec Roma yeneng hama amawomonnina nga ngicngacfocnina wangecnunubauac.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Ifi degec, yenearunac mong kpara Kaifa, ye kifa imohai womong gareng enara kefec, yeng yofi edeyunuec, “Ngeni wiac mong mi negentegecdae.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Ngicngac areng sasawa mi kpac anggecdeac ngic mocgungo bangec areng yeneac amma homeu ngereeude, ngeni imoc mi negentegecdae me?”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Yoac imoc yengena ubeaac negemma mi deec. Yeng kifa imohai yudangic yeneac womong garengtoa kefec, imocac kpefing deec. Yesungo bangec areng yeneac amma homeudeac ifi anec.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Ye yeneacsac homeudeac mi maec. Ye Anutuac nambaracfora sinsararang kpegec kecdae, yeni kpedzucyunuu areng mocgu anggecdeac ifi deec.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Ifi deu naso imohaingoc Yesu kpegecdeac hanahema dekiric anggec.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Ifi anggec Yesungo negemma yudangic yeneac botucfu monggoc nonongkac mi yerecgekefec. Ye ine worama Eferaing ama bangec kisi wegenacfu feec, ihai medacfora yenigoc kemma kefec.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Yudangic yeneac makekeng hombang naso wegene hamanu ngicngac homacngo Anutuac kicfu kpetiac anggecdeac dzuacemegecde, imocac amma amangina wama Yerusarennu kenggec.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Kemma womong manau namma Yesu hofocma yenaocngoc kpesiemegec, “Ye hombanninau haude me dafi negendae?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Nga womong gareng enarafocngina nga farisaio yeneng deserima ngicngac yofi edeyunugec, “Yesu dahai kecde, imoc mongngo meficgema edenunugec mendanggema mebisina.”
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.