João 11
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs ARC
1 Ngic mong kpara Radzaro, ye Betania amau hafei ammiu feec. Nga Maria nga dara Mata yereng ama imohai kefoc.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Nga Maria yennoc Kebuac haniu kerec homuna gombungango nadzicmima yengena orucsusiango mekerenggeec. Nga Mariaac naina Radzaro yenoc hafei ammiec.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Hafei ammiu nainghora yereng Yesuaru yoac faiec kenu deoc, “Kebu negenna, ngic hensongo ammiannec, ye hafei ammiu fede.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ifi deec kenu Yesungo imoc negemma yofi deec, “Ye homeudeac hafei mi ammide. Hafei imoc Anutuac kuc nga kibikperagi heficgeucdeac fingecde. Fingeru Medahaac kuc nga kibikperagi ifingoc fingectegerude.”
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Nga Yesungo Mata muneagoc amma Radzaro yeni heresongogoc hoangyunukefec.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Anu yeng ine siduc imoc negemma uameme yohockang bangec ihaingoc torokpema kefec.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Ifi kecmaguc medacfora yofi edeyunuec, “Nenang Yudaia bangecfu dzigenema kenni.”
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ifi deu medacfora yeneng degec, “Rabbi, yudangic yeneng hocngo gerebeso anggec nga geng naso mi hereemanu monggoc ihai kennade.”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Ifi degec Yesungo yofi merenec, “Uameme mocguac manau aua 12 fede nga ngic mongngo wenacfu sing kengande, ye naric mi fopockeu makpeude nocac ye bangectoa bangec imocac kperagi henude.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Nga mong ye kundunnu kengande, ye fopockeu makpeude nocac yearu kperagia mong mi fede.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ifi dema yoac monggoc torokpema edeyunuec, “Nenang ogonina Radzaro gau feu ni midiba yarudeac ihai kembade.”
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ifi deu medacfora yeneng degec, “Kebu, ye gau fedeu fekecma ngereeude.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yesungo Radzaroac homecac deu, yeneng ine negenggec gautehec feu dede isoc anec.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Imocac ye tongganang yofi edeyunuec, “Radzaro ye bic homedac.”
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Nga ngeni negensinggegecdeac amma ni imohai mi kefaiac ubangerec negenduae. Ngeni yaguc hagec yearu kenni.
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Ifi deu Toma kpara mong Tombosonga yeng medac ogofora edeyunuec, “Nenang ifingoc yegoc homenideac kenni.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Yesungo Betania taonnu kensikeu Radzaro ye kicsereu wenac yohoc nga yohoc bic ferahemanu edegec negenec.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Yerusareng nga Betania botucngirau kiromita harebec, imocacsoc wegeng wegeng taroc. Imocac
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 Yudangic homacngo naingngiraac amma demeefai ayecmebesonga dema Mata nga Maria yerearu hatacgec.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Tacmagec Yesu hade degec Matango imoc negemma meficgeudeac kenu Mariango ine amau tarec.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Taru Matango kemma Yesu edeec, “Kebu, geng yei nenigoc kecbang debac nainna mi homebac.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Nga geng yaguc iwai monggac Anutu kpesimina ye naric genude, imoc negenduae.”
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ifi deu Yesungo yofi edeec, “Nainggango gborima yarude.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Ifi deu Matango deec, “Ye naso wisic wisickeau homecfunac yacyac fingeru yarude, imoc negenduae.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Ifi deu Yesungo yofi edeec, “Homecfunac yacyac nga kekec, imoc ninoc. Mong ye ni negensinnude, ye homeude nga sifu kefude.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Nga ngicngac yei kecma negensinnudae, yeni sasawango mi homebesandae, imoc negensinggenec me kpac?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Ifi deu deec, “Oc Kebu, ge Messia Anutuac Medac bangecfu mabeso dedeanoc, imoc bic negensingguduae.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Ifi dema dzigene kemma munea Maria kparu kenu sangicfu edeec, “Kpoukpoungo hatacma geac dede.”
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 — ausente —
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 — ausente —
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Kenu yudangic yeneng demeefaiac hama tacgec, yeni Mariango gereagoc yacma kenu hemma ye kicsereu kiarudeac kende dema modacgec.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Anu Mariango Yesu nanec, imohai kensikema Yesuac haniau makpema edeec, “Kebu, ge yei tacbang debac nainna naric mi homebac.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 — ausente —
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 — ausente —
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 — ausente —
35 Jesus chorou.
36 Ifi anu yudangic yeneng hemma degec, “Henggec, ye Radzaroac heresongo kuneng femiec.”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Nga goa yenearunacngo degec, “Ye warac kicpisic kiwa merecgeec. Nga ye ngic yomoc gombunga garenggeu mi homebac.”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Yesungo monggoc ubaebic mema kicsereu kenec. Kicsere imoc hockedzebe anu hoc mongngo singa hedzickema feec.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Feu kensikema edeyunuec, “Ngeni hoc imoc meickegec.” ifi deu ngic homeec, yeac naina Matango deec, “Kebu, ye homunagoc bic andac nocac ye uameme yohoc nga yohoc bic kendac.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Ifi deu Yesungo edeec, “Ge negensinggenadeu Anutuac kuc kibikperagiagoc hennade, ifi bic edegudua.”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ifi deu hoc meickegec Yesungo kic fiu enu yofi deec, “Manggac, ge yoacna bic negendang, imocac geac dangge deduae.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Ge nasosoc nunumuna negengannec, imoc bic negendua. Anu geng ni suenunec, imoc ngichabu yoc nandae, yeneng negensinggegecdeac ifi edegudua.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Ifi dema Yesungo kucgoc kpacma deec, “Radzaro, ge yacma ngadeau mana.”
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Ifi deu ngic homemea hanimaria nga kicmesuya kporucsusucngo kpefusema birac biranggea, imocngo yacma maec. Mau Yesungo edeyunuec, “Ngeni yungecmigec kenu.”
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Yudangic homacngo Maria hembeso hagec, yeni Yesungo ua meec, imoc hemma ye negensinggegec.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Ifi anggec, yenearunac goango ine farisaio yenearu kemma Yesungo faka meec, imocac siduc ayemmegec.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Ayemmegec womong gareng enarafocngina amma farisaio, yeni tutumangtoaac memba kpedzucyunuma yofi degec, “Ngic yomoc ye negensinggegecdeac faka kuhagoc homac medeac nenang dafi anni?
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Ye wani kecma faka ifia torokpema meudeu ngic sasawango ye negensinggegec Roma yeneng hama amawomonnina nga ngicngacfocnina wangecnunubauac.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ifi degec, yenearunac mong kpara Kaifa, ye kifa imohai womong gareng enara kefec, yeng yofi edeyunuec, “Ngeni wiac mong mi negentegecdae.
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Ngicngac areng sasawa mi kpac anggecdeac ngic mocgungo bangec areng yeneac amma homeu ngereeude, ngeni imoc mi negentegecdae me?”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Yoac imoc yengena ubeaac negemma mi deec. Yeng kifa imohai yudangic yeneac womong garengtoa kefec, imocac kpefing deec. Yesungo bangec areng yeneac amma homeudeac ifi anec.
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Ye yeneacsac homeudeac mi maec. Ye Anutuac nambaracfora sinsararang kpegec kecdae, yeni kpedzucyunuu areng mocgu anggecdeac ifi deec.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Ifi deu naso imohaingoc Yesu kpegecdeac hanahema dekiric anggec.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Ifi anggec Yesungo negemma yudangic yeneac botucfu monggoc nonongkac mi yerecgekefec. Ye ine worama Eferaing ama bangec kisi wegenacfu feec, ihai medacfora yenigoc kemma kefec.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Yudangic yeneac makekeng hombang naso wegene hamanu ngicngac homacngo Anutuac kicfu kpetiac anggecdeac dzuacemegecde, imocac amma amangina wama Yerusarennu kenggec.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Kemma womong manau namma Yesu hofocma yenaocngoc kpesiemegec, “Ye hombanninau haude me dafi negendae?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Nga womong gareng enarafocngina nga farisaio yeneng deserima ngicngac yofi edeyunugec, “Yesu dahai kecde, imoc mongngo meficgema edenunugec mendanggema mebisina.”
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.