João 11
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs NTLH
1 Ngic mong kpara Radzaro, ye Betania amau hafei ammiu feec. Nga Maria nga dara Mata yereng ama imohai kefoc.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Nga Maria yennoc Kebuac haniu kerec homuna gombungango nadzicmima yengena orucsusiango mekerenggeec. Nga Mariaac naina Radzaro yenoc hafei ammiec.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Hafei ammiu nainghora yereng Yesuaru yoac faiec kenu deoc, “Kebu negenna, ngic hensongo ammiannec, ye hafei ammiu fede.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Ifi deec kenu Yesungo imoc negemma yofi deec, “Ye homeudeac hafei mi ammide. Hafei imoc Anutuac kuc nga kibikperagi heficgeucdeac fingecde. Fingeru Medahaac kuc nga kibikperagi ifingoc fingectegerude.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Nga Yesungo Mata muneagoc amma Radzaro yeni heresongogoc hoangyunukefec.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Anu yeng ine siduc imoc negemma uameme yohockang bangec ihaingoc torokpema kefec.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Ifi kecmaguc medacfora yofi edeyunuec, “Nenang Yudaia bangecfu dzigenema kenni.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Ifi deu medacfora yeneng degec, “Rabbi, yudangic yeneng hocngo gerebeso anggec nga geng naso mi hereemanu monggoc ihai kennade.”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Ifi degec Yesungo yofi merenec, “Uameme mocguac manau aua 12 fede nga ngic mongngo wenacfu sing kengande, ye naric mi fopockeu makpeude nocac ye bangectoa bangec imocac kperagi henude.
9 Jesus respondeu:
10 Nga mong ye kundunnu kengande, ye fopockeu makpeude nocac yearu kperagia mong mi fede.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Ifi dema yoac monggoc torokpema edeyunuec, “Nenang ogonina Radzaro gau feu ni midiba yarudeac ihai kembade.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Ifi deu medacfora yeneng degec, “Kebu, ye gau fedeu fekecma ngereeude.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Yesungo Radzaroac homecac deu, yeneng ine negenggec gautehec feu dede isoc anec.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Imocac ye tongganang yofi edeyunuec, “Radzaro ye bic homedac.”
14 Então Jesus disse claramente:
15 Nga ngeni negensinggegecdeac amma ni imohai mi kefaiac ubangerec negenduae. Ngeni yaguc hagec yearu kenni.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Ifi deu Toma kpara mong Tombosonga yeng medac ogofora edeyunuec, “Nenang ifingoc yegoc homenideac kenni.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Yesungo Betania taonnu kensikeu Radzaro ye kicsereu wenac yohoc nga yohoc bic ferahemanu edegec negenec.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Yerusareng nga Betania botucngirau kiromita harebec, imocacsoc wegeng wegeng taroc. Imocac
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Yudangic homacngo naingngiraac amma demeefai ayecmebesonga dema Mata nga Maria yerearu hatacgec.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Tacmagec Yesu hade degec Matango imoc negemma meficgeudeac kenu Mariango ine amau tarec.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Taru Matango kemma Yesu edeec, “Kebu, geng yei nenigoc kecbang debac nainna mi homebac.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Nga geng yaguc iwai monggac Anutu kpesimina ye naric genude, imoc negenduae.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Ifi deu Yesungo yofi edeec, “Nainggango gborima yarude.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Ifi deu Matango deec, “Ye naso wisic wisickeau homecfunac yacyac fingeru yarude, imoc negenduae.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Ifi deu Yesungo yofi edeec, “Homecfunac yacyac nga kekec, imoc ninoc. Mong ye ni negensinnude, ye homeude nga sifu kefude.
25 Então Jesus afirmou:
26 Nga ngicngac yei kecma negensinnudae, yeni sasawango mi homebesandae, imoc negensinggenec me kpac?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Ifi deu deec, “Oc Kebu, ge Messia Anutuac Medac bangecfu mabeso dedeanoc, imoc bic negensingguduae.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Ifi dema dzigene kemma munea Maria kparu kenu sangicfu edeec, “Kpoukpoungo hatacma geac dede.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 — ausente —
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 — ausente —
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Kenu yudangic yeneng demeefaiac hama tacgec, yeni Mariango gereagoc yacma kenu hemma ye kicsereu kiarudeac kende dema modacgec.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Anu Mariango Yesu nanec, imohai kensikema Yesuac haniau makpema edeec, “Kebu, ge yei tacbang debac nainna naric mi homebac.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 — ausente —
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 — ausente —
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 — ausente —
35 Jesus chorou.
36 Ifi anu yudangic yeneng hemma degec, “Henggec, ye Radzaroac heresongo kuneng femiec.”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Nga goa yenearunacngo degec, “Ye warac kicpisic kiwa merecgeec. Nga ye ngic yomoc gombunga garenggeu mi homebac.”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Yesungo monggoc ubaebic mema kicsereu kenec. Kicsere imoc hockedzebe anu hoc mongngo singa hedzickema feec.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Feu kensikema edeyunuec, “Ngeni hoc imoc meickegec.” ifi deu ngic homeec, yeac naina Matango deec, “Kebu, ye homunagoc bic andac nocac ye uameme yohoc nga yohoc bic kendac.”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Ifi deu Yesungo edeec, “Ge negensinggenadeu Anutuac kuc kibikperagiagoc hennade, ifi bic edegudua.”
40 Jesus respondeu:
41 Ifi deu hoc meickegec Yesungo kic fiu enu yofi deec, “Manggac, ge yoacna bic negendang, imocac geac dangge deduae.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Ge nasosoc nunumuna negengannec, imoc bic negendua. Anu geng ni suenunec, imoc ngichabu yoc nandae, yeneng negensinggegecdeac ifi edegudua.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Ifi dema Yesungo kucgoc kpacma deec, “Radzaro, ge yacma ngadeau mana.”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Ifi deu ngic homemea hanimaria nga kicmesuya kporucsusucngo kpefusema birac biranggea, imocngo yacma maec. Mau Yesungo edeyunuec, “Ngeni yungecmigec kenu.”
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Yudangic homacngo Maria hembeso hagec, yeni Yesungo ua meec, imoc hemma ye negensinggegec.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Ifi anggec, yenearunac goango ine farisaio yenearu kemma Yesungo faka meec, imocac siduc ayemmegec.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Ayemmegec womong gareng enarafocngina amma farisaio, yeni tutumangtoaac memba kpedzucyunuma yofi degec, “Ngic yomoc ye negensinggegecdeac faka kuhagoc homac medeac nenang dafi anni?
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Ye wani kecma faka ifia torokpema meudeu ngic sasawango ye negensinggegec Roma yeneng hama amawomonnina nga ngicngacfocnina wangecnunubauac.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Ifi degec, yenearunac mong kpara Kaifa, ye kifa imohai womong gareng enara kefec, yeng yofi edeyunuec, “Ngeni wiac mong mi negentegecdae.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Ngicngac areng sasawa mi kpac anggecdeac ngic mocgungo bangec areng yeneac amma homeu ngereeude, ngeni imoc mi negentegecdae me?”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Yoac imoc yengena ubeaac negemma mi deec. Yeng kifa imohai yudangic yeneac womong garengtoa kefec, imocac kpefing deec. Yesungo bangec areng yeneac amma homeudeac ifi anec.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Ye yeneacsac homeudeac mi maec. Ye Anutuac nambaracfora sinsararang kpegec kecdae, yeni kpedzucyunuu areng mocgu anggecdeac ifi deec.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Ifi deu naso imohaingoc Yesu kpegecdeac hanahema dekiric anggec.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Ifi anggec Yesungo negemma yudangic yeneac botucfu monggoc nonongkac mi yerecgekefec. Ye ine worama Eferaing ama bangec kisi wegenacfu feec, ihai medacfora yenigoc kemma kefec.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Yudangic yeneac makekeng hombang naso wegene hamanu ngicngac homacngo Anutuac kicfu kpetiac anggecdeac dzuacemegecde, imocac amma amangina wama Yerusarennu kenggec.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Kemma womong manau namma Yesu hofocma yenaocngoc kpesiemegec, “Ye hombanninau haude me dafi negendae?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Nga womong gareng enarafocngina nga farisaio yeneng deserima ngicngac yofi edeyunugec, “Yesu dahai kecde, imoc mongngo meficgema edenunugec mendanggema mebisina.”
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.