Atos 22

Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 “Kunengfocna nga tosofocna, ni neanna hania edengunuba negenggec.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Anu Paurongo hebiraio yoacfusing deu negemma ning kpedacgec.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 Nga ye tahockema edeyunuec, “Ni yudangic, Kirikia bangecfu Tarso taonnu fingecma imohai kecma yadiai. Kpoukpou Gamarie yeac bageau kecbare yeng kisicfocnina yeneac singyoac sasawa kpounenu negendarai. Amma ngeni yofinenggac faka andae, imoc ifingoc Anutungo negengngereenubeso dema yoac imoc seria yombong mekefai.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Amma ngicngac momoc sing gboria modacgec yunukporac ayemmema witicyunuma witicamau faiyunukecma yunukpebuc ayemmegecdeac deaingoc.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Womong garengtoa nga yudangic gamangtoangina yeneng neac hepuc naric amma hania ifia dekperagibau. Yenennoc kibi mong ohogec, imocac siriha yofi: Ngicngac sing gboriau modacgec ni meficyunuma witicyunuma Yerusarennu meyunu haanduae. Nga turunga yemmegecdeac tosofocngina Damasko kecandae, yenearu mekembadeac nenggec.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Ifi dema sing kengkecma wenac dzongiau isoc Damasko ama mewegenebare, imohaingoc kurumennunac kperagitoango gereagoc mama nerarannuec.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Nerarannuu bangecfu todingge kpe fema yoac mong yofi fingeru negenai, ‘Sauro Sauro, ge nocac nukporac anemma kecannec?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Ifi negemma yofi deai, ‘Kebu ge merac?’ Deba yofi edenuec, ‘Nukporac angannec, Yesu Nadzaretenac ninoc.’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Ngic nigoc kecgec, yeni kperagitoa henggec, yoac edenuec imoc ine obohogec.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Obohogec neng kpesiai, ‘Kebu, noc wiac ambadeac denennec.’ deba Kebungo yofi edenuec, ‘Ge yacma Damasko kenna wiac anna dema degecdegena, imoc edegugecde.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Nga kperagitoango kicnau neraranggeu fiba kundung kpeec. Ifi amba ngicfocna yeneng marinau mema Damasko menu kenggec.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Ihai ngic mong kefec kpara Anania, yeng dedeseriyoac henanggema memodacma kefu yudangic taong imohaingoc kecgec, yeni sasawango yeac negenggec ngereec.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ngic yennoc nearu wegenac hasikema yofi edenuec, ‘Tosona Sauro, ge kicga fitegecna.’ ifi deu ihaingoc kicna fitegecma ye henai.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Ifi dema yoac yofi edenuec, ‘Kisicfocnina yeneac Anutu, yeng uaya mena dema edeedzacgu anu geng Dindingac mingina hemma yeac enacfunac yoac negennadeac meisingguec.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Ge yeac siducdede amma wiac hennegeng annec, siduc imoc bangecsoc ngic edeyunu kembesena.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Negennec, ge naso mi ukuna! Yacma Yesuac kpac kpacna yeac kpacfu mitidoku nadzicma kopocsicga dzuacna.’
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Ifi deu Yerusarennu dzigenema Anutuac womonnu emma numuba kicna merecgeu Kebu henai.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Hemba yoac yofi edenuec, ‘Ama yomocac ngicngac yeni geac enacfunac neac siducna negemma wagecde, imocac amma ge Yerusareng wama bic kenna.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Ifi deu yoac yofi meremmiai, ‘Kebu, ge negensinggugec, ni witicfu meyunuma kpekpeturangamea amea meyunu emma dzikacngo yunukefai, imoc bic negendae.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Amma siducdedega Stefano sacgoc homemea kpegecdeac ngakpingina hesigec garenggebare kpegec negemba ngereec, yeni imoc negendacdae.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Ifi deba Kebungo yofi edenuec, ‘Kpahac, ni bangec hereau bangec monnunac ngicngac, yenearu sueguba kennadeac ge bic efaima kenna.’”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Ngic yeni kedzac kpemagec, Paurongo yudangic wayunuma bangec monnunac ngicngac, yenearu kenudeac warac Anutungo edeec, yoac imoc edeyunuu yeni seriangoc arohogec, “Ngic ifia imoc kekeha kpac ambeso. Ye kefu naric mi ande.”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ifi dema arohoma ngatangyunuu ngakpingina herea hesima yube figec enu meuku anggec.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Anggec garengtoango deu wasai yeneng Pauro amanginau meenggec. Amma ngic yeni nocac homac arohomigec faka negenudeac dzikacngo kpegec kopocsiha deficgeudeac desiyemmeec.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Desiyemmeu yeni dzikacngo kpegecdeac witicngo mendangge dzegema taigec. Taigec Paurongo enarangina yofi dema kpesimiec, “Ngeni ngic mong romangic yeneac arennu torokpema kecde, ye yoacfu mi faifai manganaac areng desima dzikacngo naric kpegecde me? Imoc singyoacngina kpede.”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Ifi deu enaranginango garengtoaaru kemma edeec, “Dafi ambesonga? Ngic ye romangic yeneac arennu torokpeec kecde.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Ifi deu garengtoango Pauroaru kemma kpesimiec, “Dena, ge foracngoc romangic arennu torokpema kecnec me?” deu Paurongo deec, “Imoc fora ni romangic yeneac arennunac.”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Ifi deu yeng deec, “Ni hiedzo homac faiba kirecgenuu romangic anai.” Ifi deu Paurongo deec, “Ni ine fingec fingecna romangic yeneac arennu fingerai.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Ifi deu yeni imohaingoc Pauro faka ammibeso degec, imoc wagec. Wasai garengtoa yeng ine yofi negenec “Pauro ye romangic. Ni ngic ifia witicfu faidua, imoc naric kpac!” Ye ifi negemma kengec kpeec.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Wereckengau wasai garengtoango yudangic yeni Pauro hania damocac yoacfu faigec, imocac hania yombong negenudeac womong gareng enara nga yudangic tutumangtoanginaac memba deu sasawa kpedzucnegec. Ammanu Pauro yungecma hesicke kemema kpedzucnegec, yeneac kicfu faiec.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.