Atos 22

Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 “Kunengfocna nga tosofocna, ni neanna hania edengunuba negenggec.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Anu Paurongo hebiraio yoacfusing deu negemma ning kpedacgec.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 Nga ye tahockema edeyunuec, “Ni yudangic, Kirikia bangecfu Tarso taonnu fingecma imohai kecma yadiai. Kpoukpou Gamarie yeac bageau kecbare yeng kisicfocnina yeneac singyoac sasawa kpounenu negendarai. Amma ngeni yofinenggac faka andae, imoc ifingoc Anutungo negengngereenubeso dema yoac imoc seria yombong mekefai.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Amma ngicngac momoc sing gboria modacgec yunukporac ayemmema witicyunuma witicamau faiyunukecma yunukpebuc ayemmegecdeac deaingoc.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Womong garengtoa nga yudangic gamangtoangina yeneng neac hepuc naric amma hania ifia dekperagibau. Yenennoc kibi mong ohogec, imocac siriha yofi: Ngicngac sing gboriau modacgec ni meficyunuma witicyunuma Yerusarennu meyunu haanduae. Nga turunga yemmegecdeac tosofocngina Damasko kecandae, yenearu mekembadeac nenggec.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Ifi dema sing kengkecma wenac dzongiau isoc Damasko ama mewegenebare, imohaingoc kurumennunac kperagitoango gereagoc mama nerarannuec.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Nerarannuu bangecfu todingge kpe fema yoac mong yofi fingeru negenai, ‘Sauro Sauro, ge nocac nukporac anemma kecannec?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ifi negemma yofi deai, ‘Kebu ge merac?’ Deba yofi edenuec, ‘Nukporac angannec, Yesu Nadzaretenac ninoc.’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Ngic nigoc kecgec, yeni kperagitoa henggec, yoac edenuec imoc ine obohogec.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Obohogec neng kpesiai, ‘Kebu, noc wiac ambadeac denennec.’ deba Kebungo yofi edenuec, ‘Ge yacma Damasko kenna wiac anna dema degecdegena, imoc edegugecde.’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Nga kperagitoango kicnau neraranggeu fiba kundung kpeec. Ifi amba ngicfocna yeneng marinau mema Damasko menu kenggec.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Ihai ngic mong kefec kpara Anania, yeng dedeseriyoac henanggema memodacma kefu yudangic taong imohaingoc kecgec, yeni sasawango yeac negenggec ngereec.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ngic yennoc nearu wegenac hasikema yofi edenuec, ‘Tosona Sauro, ge kicga fitegecna.’ ifi deu ihaingoc kicna fitegecma ye henai.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Ifi dema yoac yofi edenuec, ‘Kisicfocnina yeneac Anutu, yeng uaya mena dema edeedzacgu anu geng Dindingac mingina hemma yeac enacfunac yoac negennadeac meisingguec.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Ge yeac siducdede amma wiac hennegeng annec, siduc imoc bangecsoc ngic edeyunu kembesena.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Negennec, ge naso mi ukuna! Yacma Yesuac kpac kpacna yeac kpacfu mitidoku nadzicma kopocsicga dzuacna.’
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 Ifi deu Yerusarennu dzigenema Anutuac womonnu emma numuba kicna merecgeu Kebu henai.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Hemba yoac yofi edenuec, ‘Ama yomocac ngicngac yeni geac enacfunac neac siducna negemma wagecde, imocac amma ge Yerusareng wama bic kenna.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Ifi deu yoac yofi meremmiai, ‘Kebu, ge negensinggugec, ni witicfu meyunuma kpekpeturangamea amea meyunu emma dzikacngo yunukefai, imoc bic negendae.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Amma siducdedega Stefano sacgoc homemea kpegecdeac ngakpingina hesigec garenggebare kpegec negemba ngereec, yeni imoc negendacdae.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Ifi deba Kebungo yofi edenuec, ‘Kpahac, ni bangec hereau bangec monnunac ngicngac, yenearu sueguba kennadeac ge bic efaima kenna.’”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Ngic yeni kedzac kpemagec, Paurongo yudangic wayunuma bangec monnunac ngicngac, yenearu kenudeac warac Anutungo edeec, yoac imoc edeyunuu yeni seriangoc arohogec, “Ngic ifia imoc kekeha kpac ambeso. Ye kefu naric mi ande.”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Ifi dema arohoma ngatangyunuu ngakpingina herea hesima yube figec enu meuku anggec.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Anggec garengtoango deu wasai yeneng Pauro amanginau meenggec. Amma ngic yeni nocac homac arohomigec faka negenudeac dzikacngo kpegec kopocsiha deficgeudeac desiyemmeec.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Desiyemmeu yeni dzikacngo kpegecdeac witicngo mendangge dzegema taigec. Taigec Paurongo enarangina yofi dema kpesimiec, “Ngeni ngic mong romangic yeneac arennu torokpema kecde, ye yoacfu mi faifai manganaac areng desima dzikacngo naric kpegecde me? Imoc singyoacngina kpede.”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Ifi deu enaranginango garengtoaaru kemma edeec, “Dafi ambesonga? Ngic ye romangic yeneac arennu torokpeec kecde.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Ifi deu garengtoango Pauroaru kemma kpesimiec, “Dena, ge foracngoc romangic arennu torokpema kecnec me?” deu Paurongo deec, “Imoc fora ni romangic yeneac arennunac.”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Ifi deu yeng deec, “Ni hiedzo homac faiba kirecgenuu romangic anai.” Ifi deu Paurongo deec, “Ni ine fingec fingecna romangic yeneac arennu fingerai.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Ifi deu yeni imohaingoc Pauro faka ammibeso degec, imoc wagec. Wasai garengtoa yeng ine yofi negenec “Pauro ye romangic. Ni ngic ifia witicfu faidua, imoc naric kpac!” Ye ifi negemma kengec kpeec.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Wereckengau wasai garengtoango yudangic yeni Pauro hania damocac yoacfu faigec, imocac hania yombong negenudeac womong gareng enara nga yudangic tutumangtoanginaac memba deu sasawa kpedzucnegec. Ammanu Pauro yungecma hesicke kemema kpedzucnegec, yeneac kicfu faiec.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.