Atos 22

Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 “Kunengfocna nga tosofocna, ni neanna hania edengunuba negenggec.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Anu Paurongo hebiraio yoacfusing deu negemma ning kpedacgec.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 Nga ye tahockema edeyunuec, “Ni yudangic, Kirikia bangecfu Tarso taonnu fingecma imohai kecma yadiai. Kpoukpou Gamarie yeac bageau kecbare yeng kisicfocnina yeneac singyoac sasawa kpounenu negendarai. Amma ngeni yofinenggac faka andae, imoc ifingoc Anutungo negengngereenubeso dema yoac imoc seria yombong mekefai.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Amma ngicngac momoc sing gboria modacgec yunukporac ayemmema witicyunuma witicamau faiyunukecma yunukpebuc ayemmegecdeac deaingoc.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Womong garengtoa nga yudangic gamangtoangina yeneng neac hepuc naric amma hania ifia dekperagibau. Yenennoc kibi mong ohogec, imocac siriha yofi: Ngicngac sing gboriau modacgec ni meficyunuma witicyunuma Yerusarennu meyunu haanduae. Nga turunga yemmegecdeac tosofocngina Damasko kecandae, yenearu mekembadeac nenggec.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Ifi dema sing kengkecma wenac dzongiau isoc Damasko ama mewegenebare, imohaingoc kurumennunac kperagitoango gereagoc mama nerarannuec.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Nerarannuu bangecfu todingge kpe fema yoac mong yofi fingeru negenai, ‘Sauro Sauro, ge nocac nukporac anemma kecannec?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ifi negemma yofi deai, ‘Kebu ge merac?’ Deba yofi edenuec, ‘Nukporac angannec, Yesu Nadzaretenac ninoc.’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Ngic nigoc kecgec, yeni kperagitoa henggec, yoac edenuec imoc ine obohogec.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Obohogec neng kpesiai, ‘Kebu, noc wiac ambadeac denennec.’ deba Kebungo yofi edenuec, ‘Ge yacma Damasko kenna wiac anna dema degecdegena, imoc edegugecde.’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Nga kperagitoango kicnau neraranggeu fiba kundung kpeec. Ifi amba ngicfocna yeneng marinau mema Damasko menu kenggec.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Ihai ngic mong kefec kpara Anania, yeng dedeseriyoac henanggema memodacma kefu yudangic taong imohaingoc kecgec, yeni sasawango yeac negenggec ngereec.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ngic yennoc nearu wegenac hasikema yofi edenuec, ‘Tosona Sauro, ge kicga fitegecna.’ ifi deu ihaingoc kicna fitegecma ye henai.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Ifi dema yoac yofi edenuec, ‘Kisicfocnina yeneac Anutu, yeng uaya mena dema edeedzacgu anu geng Dindingac mingina hemma yeac enacfunac yoac negennadeac meisingguec.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Ge yeac siducdede amma wiac hennegeng annec, siduc imoc bangecsoc ngic edeyunu kembesena.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Negennec, ge naso mi ukuna! Yacma Yesuac kpac kpacna yeac kpacfu mitidoku nadzicma kopocsicga dzuacna.’
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Ifi deu Yerusarennu dzigenema Anutuac womonnu emma numuba kicna merecgeu Kebu henai.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Hemba yoac yofi edenuec, ‘Ama yomocac ngicngac yeni geac enacfunac neac siducna negemma wagecde, imocac amma ge Yerusareng wama bic kenna.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Ifi deu yoac yofi meremmiai, ‘Kebu, ge negensinggugec, ni witicfu meyunuma kpekpeturangamea amea meyunu emma dzikacngo yunukefai, imoc bic negendae.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Amma siducdedega Stefano sacgoc homemea kpegecdeac ngakpingina hesigec garenggebare kpegec negemba ngereec, yeni imoc negendacdae.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Ifi deba Kebungo yofi edenuec, ‘Kpahac, ni bangec hereau bangec monnunac ngicngac, yenearu sueguba kennadeac ge bic efaima kenna.’”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Ngic yeni kedzac kpemagec, Paurongo yudangic wayunuma bangec monnunac ngicngac, yenearu kenudeac warac Anutungo edeec, yoac imoc edeyunuu yeni seriangoc arohogec, “Ngic ifia imoc kekeha kpac ambeso. Ye kefu naric mi ande.”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Ifi dema arohoma ngatangyunuu ngakpingina herea hesima yube figec enu meuku anggec.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Anggec garengtoango deu wasai yeneng Pauro amanginau meenggec. Amma ngic yeni nocac homac arohomigec faka negenudeac dzikacngo kpegec kopocsiha deficgeudeac desiyemmeec.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Desiyemmeu yeni dzikacngo kpegecdeac witicngo mendangge dzegema taigec. Taigec Paurongo enarangina yofi dema kpesimiec, “Ngeni ngic mong romangic yeneac arennu torokpema kecde, ye yoacfu mi faifai manganaac areng desima dzikacngo naric kpegecde me? Imoc singyoacngina kpede.”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Ifi deu enaranginango garengtoaaru kemma edeec, “Dafi ambesonga? Ngic ye romangic yeneac arennu torokpeec kecde.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Ifi deu garengtoango Pauroaru kemma kpesimiec, “Dena, ge foracngoc romangic arennu torokpema kecnec me?” deu Paurongo deec, “Imoc fora ni romangic yeneac arennunac.”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Ifi deu yeng deec, “Ni hiedzo homac faiba kirecgenuu romangic anai.” Ifi deu Paurongo deec, “Ni ine fingec fingecna romangic yeneac arennu fingerai.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Ifi deu yeni imohaingoc Pauro faka ammibeso degec, imoc wagec. Wasai garengtoa yeng ine yofi negenec “Pauro ye romangic. Ni ngic ifia witicfu faidua, imoc naric kpac!” Ye ifi negemma kengec kpeec.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Wereckengau wasai garengtoango yudangic yeni Pauro hania damocac yoacfu faigec, imocac hania yombong negenudeac womong gareng enara nga yudangic tutumangtoanginaac memba deu sasawa kpedzucnegec. Ammanu Pauro yungecma hesicke kemema kpedzucnegec, yeneac kicfu faiec.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.