Atos 11

Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Aposoro goa nga Yesuac habu Yudaia bangecfu kecgec, yeni bangec monnunac ngicngo Anutuac yoac negenguba anggec, imocac siduc negenggec.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Nga Petorongo Yerusarennu dzigene kenu sebi tosangina herec herecgea, yeneng dehou ammima
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 yofi edegec, “Ge nocac sebi tosangina mi herec herecgea, yeneac amau emma yenigoc yaka nedang?”
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Ifi degec Petorongo faka haniaunacngoc fingecereec, imoc edeyunuec.
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 “Ni Yope taonnu numuma kecbare kicna merecgeu onga mong yofi henai: Wiac mong kporuc kuneng isocngo tegia noboc noboc menamma kurumennunac nearu faigec maec, ifi isoc anec.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Mau hereema kperirickema yofi henai, yamberec kuneng kapia nga goa enacnginagoc amma nengboudzoc hania hania feec.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Ifi yenembare nearu kpakpac yofi fingerec, ‘Ge yacma kpenec anna.’
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 Ifi deu yofi deai, ‘Kebu imoc naric kpac. Ni wiac wonongagoc nga Kebungo wiac mong kpae faiec, imoc enacna mi kpesereecfu mi kpesereude.’
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 Ifi deba kurumennunac yoac mong fingeru atac yohockang anec, ‘Anutungo kpae imoc meickede, imoc wonongagoc mi debesena.’
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Faka imoc fingeru atac harebec anu iwai imoc kporuhagoc monggoc kpedziu kurumennu enec.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 Anu negenggec, naso imohaingoc Kaisarea taonnunac ngic harebec sueyunugec nearu hama ama kefai, ihai nammaggec
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Asungo yofi edenuec, ‘Ge yenigoc kembeso dema negengyohoc mi ambesena.’
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Enni yeng yoacsiduc yofi anemmeec, ‘Neac amau angero mongngo fingecnemma yofi edenuec, “Ge Yope amau ngic sueyununa kemma Simong kpara mong Petoro, ye hesicke hagec.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Yeng yoac edeguu ge nga arengfocga ngeni yoac imoc negemma hoanggema komoc kpegecde.” ’
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 Anu ni siduc gombung edeyunubare warac nenannu Tiri Asu maec, ifi isocngoc yenearu madac.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Ni imoc hemma Kebungo yoac yofi deec, imoc negensiai, ‘Yohane ye doku nadzicngemmeec, yoc ine Tiri Asu nadzicngemmeude.’
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Nga nenang Kebu Yesu Kristo negensinggemina Anutungo wosoefahaac kuc nemmeec, yeng ine wosoefahaac kuc siriha imocngoc yemmeu ni ifiango Anutu naric mi kpetarimibade.”
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Petorongo ifi dema edeyunuu yeni negemma ubangina kuha mau Anutu afehema yofi degec, “Foracngoc, Anutungo bangec monnunac ngicngac ubangina meremma kekecseriac fora anggecdeac ifinoc ande.”
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Ngicngac yeni Stefano kpema Yesuac habu goa yenahafoc yunukporac ayemmegec ticpac tehema goango Foiniki bangecfu nga Kipiro nucfu amma Antiokia taonnungoc kensikegec. Kemma kecma yudangicsac siduc gombung dekperagiyemmegec.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Anu Yesuac habu botucnginau ngicngac Kipiro nucfunac nga Kirene bangecfunac kecgec, yeni Antiokia taonnu hama grikngic yenigoc ifingoc denegeng amma Kebu Yesuac siduc gombung dekperagiyemmegec.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Dekperagiyemmegec Kebungo kuc yemmeu ngicngac habutoa yeni negensinggema ubangina Kebuaru faigec.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Imocac yoacsiduc kpebung Yerusarennu kecgec, yeneac kedzacfu kemeu yeni imoc negemma Banaba suegec Antiokia amau kenec.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Kensikema Anutungo danggunuc uaya bic meficgeec, ye imoc hemma ubangerec negemma ubanginango Kebuaru heiserigecdeac demeefai ayemmeec.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Ye ngic gombunga amma ye ubeau Tiri Asu nga negen negensing wake wakea femiu ngicngac homacngo imoc hemma Kebuaru torokpegec.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Nga Banabango Sauro hofocma meficgeudeac Tarso kenec.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Kemma meficgema hesickeu Antiokia taonnu hama kpebung yenigoc kifa mocgu kecma ngic homac Anutuac enacyoac edekpou ayemmeoc. Nga Antiokia amau hanahema ngicngo Yesuac habu, yeneac kpac Kristoac ngic deficgeyemmegec.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Naso imohai profetengic goa Yerusarennac Antiokia taonnu magec.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Yenearunac tosongina mong kpara Agabo. Asungo kpefing edeu yeng yacma bangecsoc boditoa fingerudeac deficgeec. Nga bodi imoc Roma ngictau Sisa Kraudio kecmanu naso imohai fingerec.
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Fingeru Yesuac habu yeni yoac imoc negemma Yudaia bangecfu negen negensinggoc tosofocngina kecgec meficyunugecdeac hiedzo feyemmeecsoc kpeturanggema yenearu faigec kenudeac deserigec.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Deserima hiedzo meficgegec, imoc Banaba nga Sauro yemecgec yeri imoc mekemma Yesuac habu Yerusarennu enarafocngina kecgec, yeni yemmegec.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.