Marcos 6

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Be, Yesu beleŋ naŋa bana go tubul teŋ komatmiŋya tiyuŋmiŋ Nasaret hurkamiŋ.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Irkeb Yuda marte usaŋ nalu Sabat forok yekeb gabu yamiŋde kuŋ saba tagalyiŋ. Sabamiŋ gob hoyaŋ wor po nurdeb hurkuŋkat teŋbe, “Al gabe saba dare niŋ tiyuŋ? Dufaymiŋ yago wor folekkeŋ. Yeŋbe mata tiŋeŋ tiŋeŋ yirde hi!
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Yeŋbe kapenta moŋ? Irde Maria urmiŋ moŋ? Kuliŋ yagobe Yems, Yosep, Yudasyab Saimonya. Haymiŋ yagobe neŋya ma gar tumŋaŋ hityen?” yamiŋ. Irde biŋde buluŋ nurd unamiŋ.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Gwaha tikeb Yesu beleŋ, “Al Kuruŋyen mere basaŋ albe tayŋeŋya tiyuŋmiŋde niŋ marya beleŋ palap ma irde haŋyen,” yinyiŋ.
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Irdeb Al Kuruŋyen tareŋde mata tiŋeŋ turŋuŋ yaŋ kura epte ma irtek hiriŋ. Gorbe garbam mar yuŋkureŋeŋ po haniŋ kerd yuneŋ sope yiryiŋ.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Tiyuŋmiŋde niŋ mar beleŋ Yesu mata teŋ hinhin go keneŋ fudinde yeŋ ma nurde hikeb kukuwamŋeŋ nuryiŋ.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Irde komatmiŋ 12 go hoy yirke waŋ gabu irkeb irawam irawam hulyaŋ yiryiŋ. Irdeb uŋgura yakira teŋ teŋ tareŋ manaŋ yunyiŋ.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 — ausente —
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Kuŋ tiyuŋde kura forok yeŋbe ya uŋkureŋde po heŋ meteŋ teŋ hinayiŋ. Ya kurar kurar ma hinayiŋ. Irdeb meteŋ pasi irdeb tiyuŋ go tubul teŋ hoyaŋde kunayiŋ.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Gega tiyuŋ kurar kura kuŋ forok yeke sabatiŋ ma nurde dakira tikeb kahaŋtiŋde niŋ tupi yaraŋ teŋ tiyuŋmiŋ go tubul teŋ kunayiŋ. Gwaha tike gab Al Kuruŋ diliŋde mata buluŋ titekeb gogo gwaha tahaŋ yeŋ nurnayiŋ,” yinyiŋ.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Gwaha yinkeb mel go tubul teŋ kwamiŋ. Irde mata buluŋ yubul teŋ Al Kuruŋ niŋ biŋ mulgaŋ heŋ heŋ mata goyen alya bereya hitte tagalde kuŋ hinhan.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Irde al budam uŋgura ketal yurtiŋ goyen yakira teŋ al budam garbam miŋyaŋ goyen olip fimiŋde sam yirde haniŋ yerd yunke igiŋ heŋ hinhan.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Be, Yesu deŋembe kuruŋ wor po heŋ tukukeb Galili naŋa doyaŋ al kuruŋ Herot Antipas manaŋ nuryiŋ. Al kura marbe, “Yon Baptais kamyiŋ goyen mulgaŋ hiyuŋ geb, gogo mata tiŋeŋ turuŋ yaŋ Al Kuruŋ po titek goyen teŋ hi,” yeŋ hinhan.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Al kura marbe, “Yeŋbe Elaia,” yeŋ hinhan. Munaŋ kurabe, “Al Kuruŋyen mere basaŋ al bikkek hinhan go goyen kura yara,” yeŋ hinhan.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Be, Herot gobe al beleŋ Yesu niŋ gwaha mat mere iŋgogaha uguŋ po teŋ hinhan go nurdeb, “Yon biŋiŋ walmeke kamyiŋ al go gago sopte huwaruŋ,” yiriŋ.
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Gwahade geb bere gobe Yon niŋ biŋde igiŋ ma nurde uneŋbe, “Daha mat kura maymeke kamwoŋ?” yeŋ nurde hinhin. Gega yiŋgeŋbe epte moŋ.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Gobe Herot beleŋ Yonbe al huwak wor po, irde Al Kuruŋyen meteŋ al fudinde wor po yeŋ keneŋbe palap irde asogo maynayiŋ yeŋ keŋkela doyaŋ irde hinhin geb, gogo epte ma bere gore mayke kamtek hinhin. Herotbe Yon beleŋ saba irke kandukŋeŋ nurde hiyen gega, sabamiŋ go nurtek po irde hiyen.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Be, Herodias beleŋ, “Daha mat kura Yon mayeŋ?” yeŋ nurde hinhin goyen nalu go forok yiriŋ. Herot go miliŋ kawaŋ kiryiŋ nalu goke teŋbe biŋge kuruŋ teŋbe yende meteŋ mar gote doyaŋ mar hoy yirke wayamiŋ. Fuleŋa marte doyaŋ marya Galili naŋa doyaŋ irde haŋyen marya manaŋ yinke yende yare gabu iramiŋ.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Goyen nalure Herodias wiriŋ beleŋ gabu kuruŋde gor Herotya kadom yagoya biŋge nene hinhande gor waŋ tikiŋ heŋ gege igiŋ wor po tiyyiŋ. Irkeb gor gabu iramiŋ mar goya Herotya amaŋ hamiŋ. Irdeb Herot beleŋ amaŋ heŋbe bere goyen, “Det kuraŋ nurdeb mali po gusuŋaŋ nirayiŋ. Irkeb igiŋ guneŋ geb,” inyiŋ.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Irdeb, “Fudinde wor po ginhem. Naŋa ne beleŋ doyaŋ irde hime ga manaŋ igiŋ kurhan tubul teŋ gunmeke doyaŋ yirde hayiŋ,” inyiŋ.
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Irkeb bere go miliŋ hitte kuŋbe, “Da det niŋ gusuŋaŋ heweŋ?” inkeb miliŋ Herodias beleŋ, “Kuŋbe Yon tonaŋ niŋ inayiŋ,” inyiŋ.
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Irkeb bere go bemel po Herot hitte mulgaŋ heŋbe, “Haŋka ga po Yon biŋiŋ walde tonaŋ koroŋde kerde tawaŋ nunayiŋ,” inyiŋ.
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Gwaha inkeb Herot go kandukŋeŋ wor po nuryiŋ. Gega haŋkapya kadom diliŋde mere saŋiŋ po tiyyiŋ goke memya heŋbe Herodias wiriŋ gote mere po gama iryiŋ.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 — ausente —
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 — ausente —
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Irkeb Yonyen komatmiŋ beleŋ mere momoŋ go nurdeb waŋ Yon hakwam po tukuŋ mete tiyamiŋ.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Be, komatmiŋ 12 kwamiŋ go mulgaŋ heŋ gabu irdeb kalyaŋ kerde mata tiyamiŋ irde al saba yiramiŋ goyen tumŋaŋ Yesu momoŋ iramiŋ.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Gwaha teŋ hikeyab al budam po waŋ gabu irke biŋge netek ma hamiŋ. Irkeb Yesu beleŋ, “Deŋ po wake kuŋ usaŋ hetek naŋare kura neya balmiŋ hiniŋ,” yinyiŋ.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Be, gwaha yineŋbe tumŋaŋ hakwa hende hurkuŋ naŋa al miŋmoŋde kwamiŋ.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Gega Yesuya komatmiŋya go al buda kuruŋ go yubul teŋ kukeb naŋa gor kuniŋ tahaŋ yeŋ bebak tiyamiŋ. Niŋgeb taun buda kuruŋ bana go niŋ marbe Yesuya komatmiŋya kuniŋ teŋ hinhan gasuŋde gor yeŋ wa kuŋ forok yamiŋ.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Be, Yesu waŋ forok yeŋ yeneŋbe al buda kuruŋ go diriŋ kagew yara buniŋeŋ yinyiŋ. Irdeb det budam niŋ saba yiryiŋ.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 — ausente —
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Gwaha inkeb Yesu beleŋ, “Moŋ, deŋ beleŋ biŋge kura yunke nenaŋ,” yinyiŋ. Irkeb komatmiŋ beleŋ, “Al buda kuruŋ gabe dahadem biŋge yuntek? 200 denari teŋ gore biŋge damu teŋ yunniŋ yeŋ dineŋ ha?” inamiŋ.
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Gwaha inkeb wol heŋbe, “Biŋgetiŋbe dahade haŋ? Kuŋ yennaŋ,” yinyiŋ. Irkeb kuŋ yeneŋbe, “Beretbe siptesoŋoŋ, irde makaŋ dapŋa yadibe irawa ga haŋ,” inamiŋ.
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Irkeb Yesu beleŋ, “Al gabu kuruŋ go pota yirke kuŋ yamuŋyaŋ go keperde tukunaŋ,” yinyiŋ.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Irkeb pota yirke keperamiŋ goyen gabu kurabe 50, munaŋ kurabe 100 gwahade ala po keperde tukamiŋ.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Irkeb Yesu beleŋ beret siptesoŋoŋya makaŋ dapŋa yadi irawaya goyen yade Al Kuruŋ igiŋ nurd uneŋbe beret go yubala teŋ komatmiŋ yunyiŋ. Irkeb komatmiŋ beleŋ yade yukuŋ al buda go yunamiŋ. Makaŋ dapŋa manaŋ gwahade po iryiŋ.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Be, al buda go nenebe ep wor po nuramiŋ.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Irkeb komatmiŋ beleŋ biŋge dikŋeŋ goyen gabu yiramiŋbe tiri 12 gayen makiŋ yirtek hamiŋ.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Biŋge namiŋ mar al parguwak po kapyaŋ hamiŋbe 5,000.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Be, Yesu beleŋ al buda go yakira teŋbe goyare po komatmiŋ yago goyen, “Deŋ wa hakwa hende meheŋ heŋ Betsaida kunayiŋ,” yinyiŋ.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Gwaha yineŋ yubul teŋbe dugu dabayiŋ beleŋ Al Kuruŋ mere ire yeŋ hurkuriŋ.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Be, anne silsul irkeb hakwa gob fe ala kuruŋ kahalte forok yiriŋ. Goyareb Yesube yeŋ uŋkureŋ po dugu dabayiŋde gor hinhin.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Gor heŋyabe meŋe kuruŋ po huwarke hakwa go epte ma kutek hekeb mel goyen foy misiŋeŋ po heŋ hinhan goyen yeneŋ hinhin. Irdeb naŋa miŋge hekeb kuŋ yene yeŋ fe hende huwarde kuŋbe mel go fole yirde kweŋ tiyyiŋ.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 — ausente —
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Gwaha yineŋbe hakwa hende hurkukeb meŋe kuruŋ goyen kamyiŋ. Irkeb komatmiŋbe keneŋbe diliŋ fot wor po yamiŋ.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Gobe Yesu beleŋ al budam biŋge yunke namiŋ gote miŋ goyen tonaŋ tareŋ irde ma nuramiŋ geb, gogo mata tiyyiŋ go manaŋ bebak ma tiyamiŋ.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 — ausente —
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 — ausente —
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Irdeb buŋ yeŋ kuŋ Yesuyen mere momoŋ goyen tagalde tukukeb naŋa kuruŋ bana go niŋ mar beleŋ garbam mar kurabe sapir hende yerde, kurabe yadeb Yesu tiyuŋ damde kura hi yeke nurdeb gor po yukuŋ hinhan.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Yesube tiyuŋyaŋya taunyaŋyabe tiyuŋ mukŋeŋ taun siŋayaŋ kuŋ hikeb garbam mar maket gasuŋde gor yawaŋ gabu yirde hinhan. Irdeb eseŋ mere irde, “Yesu, ge beleŋ igiŋ yekeb amilge po sisaŋ urdeb igiŋ hetek,” inamiŋ. Irdeb gwaha teŋbe garbam mar go igiŋ heŋ hinhan.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.