Marcos 6

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Be, Yesu beleŋ naŋa bana go tubul teŋ komatmiŋya tiyuŋmiŋ Nasaret hurkamiŋ.
1 E, partindo dali, chegou à sua terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Irkeb Yuda marte usaŋ nalu Sabat forok yekeb gabu yamiŋde kuŋ saba tagalyiŋ. Sabamiŋ gob hoyaŋ wor po nurdeb hurkuŋkat teŋbe, “Al gabe saba dare niŋ tiyuŋ? Dufaymiŋ yago wor folekkeŋ. Yeŋbe mata tiŋeŋ tiŋeŋ yirde hi!
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo- o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm essas coisas? E que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Yeŋbe kapenta moŋ? Irde Maria urmiŋ moŋ? Kuliŋ yagobe Yems, Yosep, Yudasyab Saimonya. Haymiŋ yagobe neŋya ma gar tumŋaŋ hityen?” yamiŋ. Irde biŋde buluŋ nurd unamiŋ.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, e de José, e de Judas, e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Gwaha tikeb Yesu beleŋ, “Al Kuruŋyen mere basaŋ albe tayŋeŋya tiyuŋmiŋde niŋ marya beleŋ palap ma irde haŋyen,” yinyiŋ.
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Irdeb Al Kuruŋyen tareŋde mata tiŋeŋ turŋuŋ yaŋ kura epte ma irtek hiriŋ. Gorbe garbam mar yuŋkureŋeŋ po haniŋ kerd yuneŋ sope yiryiŋ.
5 E não podia fazer ali obras maravilhosas; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Tiyuŋmiŋde niŋ mar beleŋ Yesu mata teŋ hinhin go keneŋ fudinde yeŋ ma nurde hikeb kukuwamŋeŋ nuryiŋ.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Irde komatmiŋ 12 go hoy yirke waŋ gabu irkeb irawam irawam hulyaŋ yiryiŋ. Irdeb uŋgura yakira teŋ teŋ tareŋ manaŋ yunyiŋ.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois a dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos,
8 — ausente —
8 e ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 — ausente —
9 mas que calçassem sandálias e que não vestissem duas túnicas.
10 Kuŋ tiyuŋde kura forok yeŋbe ya uŋkureŋde po heŋ meteŋ teŋ hinayiŋ. Ya kurar kurar ma hinayiŋ. Irdeb meteŋ pasi irdeb tiyuŋ go tubul teŋ hoyaŋde kunayiŋ.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Gega tiyuŋ kurar kura kuŋ forok yeke sabatiŋ ma nurde dakira tikeb kahaŋtiŋde niŋ tupi yaraŋ teŋ tiyuŋmiŋ go tubul teŋ kunayiŋ. Gwaha tike gab Al Kuruŋ diliŋde mata buluŋ titekeb gogo gwaha tahaŋ yeŋ nurnayiŋ,” yinyiŋ.
11 E, quando alguns vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no Dia do Juízo para Sodoma e Gomorra do que para os daquela cidade.
12 Gwaha yinkeb mel go tubul teŋ kwamiŋ. Irde mata buluŋ yubul teŋ Al Kuruŋ niŋ biŋ mulgaŋ heŋ heŋ mata goyen alya bereya hitte tagalde kuŋ hinhan.
12 E, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Irde al budam uŋgura ketal yurtiŋ goyen yakira teŋ al budam garbam miŋyaŋ goyen olip fimiŋde sam yirde haniŋ yerd yunke igiŋ heŋ hinhan.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Be, Yesu deŋembe kuruŋ wor po heŋ tukukeb Galili naŋa doyaŋ al kuruŋ Herot Antipas manaŋ nuryiŋ. Al kura marbe, “Yon Baptais kamyiŋ goyen mulgaŋ hiyuŋ geb, gogo mata tiŋeŋ turuŋ yaŋ Al Kuruŋ po titek goyen teŋ hi,” yeŋ hinhan.
14 E ouviu isso o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório) e disse: João, o que batizava, ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Al kura marbe, “Yeŋbe Elaia,” yeŋ hinhan. Munaŋ kurabe, “Al Kuruŋyen mere basaŋ al bikkek hinhan go goyen kura yara,” yeŋ hinhan.
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta ou como um dos profetas.
16 Be, Herot gobe al beleŋ Yesu niŋ gwaha mat mere iŋgogaha uguŋ po teŋ hinhan go nurdeb, “Yon biŋiŋ walmeke kamyiŋ al go gago sopte huwaruŋ,” yiriŋ.
16 Herodes, porém, ouvindo isso, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dos mortos.
17 — ausente —
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João e encerrá-lo manietado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Gwahade geb bere gobe Yon niŋ biŋde igiŋ ma nurde uneŋbe, “Daha mat kura maymeke kamwoŋ?” yeŋ nurde hinhin. Gega yiŋgeŋbe epte moŋ.
19 E Herodias o espiava e queria matá-lo, mas não podia;
20 Gobe Herot beleŋ Yonbe al huwak wor po, irde Al Kuruŋyen meteŋ al fudinde wor po yeŋ keneŋbe palap irde asogo maynayiŋ yeŋ keŋkela doyaŋ irde hinhin geb, gogo epte ma bere gore mayke kamtek hinhin. Herotbe Yon beleŋ saba irke kandukŋeŋ nurde hiyen gega, sabamiŋ go nurtek po irde hiyen.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo; e guardava-o com segurança e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa vontade o ouvia.
21 Be, Herodias beleŋ, “Daha mat kura Yon mayeŋ?” yeŋ nurde hinhin goyen nalu go forok yiriŋ. Herot go miliŋ kawaŋ kiryiŋ nalu goke teŋbe biŋge kuruŋ teŋbe yende meteŋ mar gote doyaŋ mar hoy yirke wayamiŋ. Fuleŋa marte doyaŋ marya Galili naŋa doyaŋ irde haŋyen marya manaŋ yinke yende yare gabu iramiŋ.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia do seu aniversário, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galileia,
22 Goyen nalure Herodias wiriŋ beleŋ gabu kuruŋde gor Herotya kadom yagoya biŋge nene hinhande gor waŋ tikiŋ heŋ gege igiŋ wor po tiyyiŋ. Irkeb gor gabu iramiŋ mar goya Herotya amaŋ hamiŋ. Irdeb Herot beleŋ amaŋ heŋbe bere goyen, “Det kuraŋ nurdeb mali po gusuŋaŋ nirayiŋ. Irkeb igiŋ guneŋ geb,” inyiŋ.
22 entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse, então, o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Irdeb, “Fudinde wor po ginhem. Naŋa ne beleŋ doyaŋ irde hime ga manaŋ igiŋ kurhan tubul teŋ gunmeke doyaŋ yirde hayiŋ,” inyiŋ.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Irkeb bere go miliŋ hitte kuŋbe, “Da det niŋ gusuŋaŋ heweŋ?” inkeb miliŋ Herodias beleŋ, “Kuŋbe Yon tonaŋ niŋ inayiŋ,” inyiŋ.
24 E, saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João Batista.
25 Irkeb bere go bemel po Herot hitte mulgaŋ heŋbe, “Haŋka ga po Yon biŋiŋ walde tonaŋ koroŋde kerde tawaŋ nunayiŋ,” inyiŋ.
25 E, entrando apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que, imediatamente, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Gwaha inkeb Herot go kandukŋeŋ wor po nuryiŋ. Gega haŋkapya kadom diliŋde mere saŋiŋ po tiyyiŋ goke memya heŋbe Herodias wiriŋ gote mere po gama iryiŋ.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 — ausente —
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi e degolou-o na prisão.
28 — ausente —
28 E trouxe a cabeça num prato e deu-a à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Irkeb Yonyen komatmiŋ beleŋ mere momoŋ go nurdeb waŋ Yon hakwam po tukuŋ mete tiyamiŋ.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isso, foram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Be, komatmiŋ 12 kwamiŋ go mulgaŋ heŋ gabu irdeb kalyaŋ kerde mata tiyamiŋ irde al saba yiramiŋ goyen tumŋaŋ Yesu momoŋ iramiŋ.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Gwaha teŋ hikeyab al budam po waŋ gabu irke biŋge netek ma hamiŋ. Irkeb Yesu beleŋ, “Deŋ po wake kuŋ usaŋ hetek naŋare kura neya balmiŋ hiniŋ,” yinyiŋ.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam, e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Be, gwaha yineŋbe tumŋaŋ hakwa hende hurkuŋ naŋa al miŋmoŋde kwamiŋ.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Gega Yesuya komatmiŋya go al buda kuruŋ go yubul teŋ kukeb naŋa gor kuniŋ tahaŋ yeŋ bebak tiyamiŋ. Niŋgeb taun buda kuruŋ bana go niŋ marbe Yesuya komatmiŋya kuniŋ teŋ hinhan gasuŋde gor yeŋ wa kuŋ forok yamiŋ.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos os conheceram, e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se deles.
34 Be, Yesu waŋ forok yeŋ yeneŋbe al buda kuruŋ go diriŋ kagew yara buniŋeŋ yinyiŋ. Irdeb det budam niŋ saba yiryiŋ.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado;
36 — ausente —
36 despede-os, para que vão aos campos e aldeias circunvizinhas e comprem pão para si, porque não têm o que comer.
37 Gwaha inkeb Yesu beleŋ, “Moŋ, deŋ beleŋ biŋge kura yunke nenaŋ,” yinyiŋ. Irkeb komatmiŋ beleŋ, “Al buda kuruŋ gabe dahadem biŋge yuntek? 200 denari teŋ gore biŋge damu teŋ yunniŋ yeŋ dineŋ ha?” inamiŋ.
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Gwaha inkeb wol heŋbe, “Biŋgetiŋbe dahade haŋ? Kuŋ yennaŋ,” yinyiŋ. Irkeb kuŋ yeneŋbe, “Beretbe siptesoŋoŋ, irde makaŋ dapŋa yadibe irawa ga haŋ,” inamiŋ.
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Irkeb Yesu beleŋ, “Al gabu kuruŋ go pota yirke kuŋ yamuŋyaŋ go keperde tukunaŋ,” yinyiŋ.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a erva verde.
40 Irkeb pota yirke keperamiŋ goyen gabu kurabe 50, munaŋ kurabe 100 gwahade ala po keperde tukamiŋ.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Irkeb Yesu beleŋ beret siptesoŋoŋya makaŋ dapŋa yadi irawaya goyen yade Al Kuruŋ igiŋ nurd uneŋbe beret go yubala teŋ komatmiŋ yunyiŋ. Irkeb komatmiŋ beleŋ yade yukuŋ al buda go yunamiŋ. Makaŋ dapŋa manaŋ gwahade po iryiŋ.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, e abençoou, e partiu os pães, e deu- os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Be, al buda go nenebe ep wor po nuramiŋ.
42 E todos comeram e ficaram fartos,
43 Irkeb komatmiŋ beleŋ biŋge dikŋeŋ goyen gabu yiramiŋbe tiri 12 gayen makiŋ yirtek hamiŋ.
43 e levantaram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Biŋge namiŋ mar al parguwak po kapyaŋ hamiŋbe 5,000.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Be, Yesu beleŋ al buda go yakira teŋbe goyare po komatmiŋ yago goyen, “Deŋ wa hakwa hende meheŋ heŋ Betsaida kunayiŋ,” yinyiŋ.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Gwaha yineŋ yubul teŋbe dugu dabayiŋ beleŋ Al Kuruŋ mere ire yeŋ hurkuriŋ.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte para orar.
47 Be, anne silsul irkeb hakwa gob fe ala kuruŋ kahalte forok yiriŋ. Goyareb Yesube yeŋ uŋkureŋ po dugu dabayiŋde gor hinhin.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Gor heŋyabe meŋe kuruŋ po huwarke hakwa go epte ma kutek hekeb mel goyen foy misiŋeŋ po heŋ hinhan goyen yeneŋ hinhin. Irdeb naŋa miŋge hekeb kuŋ yene yeŋ fe hende huwarde kuŋbe mel go fole yirde kweŋ tiyyiŋ.
48 E, vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite, aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar adiante deles,
49 — ausente —
49 mas, quando eles o viram andar sobre o mar, pensaram que era um fantasma e deram grandes gritos.
50 — ausente —
50 Porque todos o viram e perturbaram-se; mas logo falou com eles e disse-lhes: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
51 Gwaha yineŋbe hakwa hende hurkukeb meŋe kuruŋ goyen kamyiŋ. Irkeb komatmiŋbe keneŋbe diliŋ fot wor po yamiŋ.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento se aquietou; e, entre si, ficaram muito assombrados e maravilhados,
52 Gobe Yesu beleŋ al budam biŋge yunke namiŋ gote miŋ goyen tonaŋ tareŋ irde ma nuramiŋ geb, gogo mata tiyyiŋ go manaŋ bebak ma tiyamiŋ.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 — ausente —
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré e ali atracaram.
54 — ausente —
54 E, saindo eles do barco, logo o reconheceram;
55 Irdeb buŋ yeŋ kuŋ Yesuyen mere momoŋ goyen tagalde tukukeb naŋa kuruŋ bana go niŋ mar beleŋ garbam mar kurabe sapir hende yerde, kurabe yadeb Yesu tiyuŋ damde kura hi yeke nurdeb gor po yukuŋ hinhan.
55 e, percorrendo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, onde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Yesube tiyuŋyaŋya taunyaŋyabe tiyuŋ mukŋeŋ taun siŋayaŋ kuŋ hikeb garbam mar maket gasuŋde gor yawaŋ gabu yirde hinhan. Irdeb eseŋ mere irde, “Yesu, ge beleŋ igiŋ yekeb amilge po sisaŋ urdeb igiŋ hetek,” inamiŋ. Irdeb gwaha teŋbe garbam mar go igiŋ heŋ hinhan.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou em aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste, e todos os que lhe tocavam saravam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.