Marcos 6
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs ARIB
1 Be, Yesu beleŋ naŋa bana go tubul teŋ komatmiŋya tiyuŋmiŋ Nasaret hurkamiŋ.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Irkeb Yuda marte usaŋ nalu Sabat forok yekeb gabu yamiŋde kuŋ saba tagalyiŋ. Sabamiŋ gob hoyaŋ wor po nurdeb hurkuŋkat teŋbe, “Al gabe saba dare niŋ tiyuŋ? Dufaymiŋ yago wor folekkeŋ. Yeŋbe mata tiŋeŋ tiŋeŋ yirde hi!
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Yeŋbe kapenta moŋ? Irde Maria urmiŋ moŋ? Kuliŋ yagobe Yems, Yosep, Yudasyab Saimonya. Haymiŋ yagobe neŋya ma gar tumŋaŋ hityen?” yamiŋ. Irde biŋde buluŋ nurd unamiŋ.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Gwaha tikeb Yesu beleŋ, “Al Kuruŋyen mere basaŋ albe tayŋeŋya tiyuŋmiŋde niŋ marya beleŋ palap ma irde haŋyen,” yinyiŋ.
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Irdeb Al Kuruŋyen tareŋde mata tiŋeŋ turŋuŋ yaŋ kura epte ma irtek hiriŋ. Gorbe garbam mar yuŋkureŋeŋ po haniŋ kerd yuneŋ sope yiryiŋ.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Tiyuŋmiŋde niŋ mar beleŋ Yesu mata teŋ hinhin go keneŋ fudinde yeŋ ma nurde hikeb kukuwamŋeŋ nuryiŋ.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Irde komatmiŋ 12 go hoy yirke waŋ gabu irkeb irawam irawam hulyaŋ yiryiŋ. Irdeb uŋgura yakira teŋ teŋ tareŋ manaŋ yunyiŋ.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 — ausente —
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 — ausente —
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Kuŋ tiyuŋde kura forok yeŋbe ya uŋkureŋde po heŋ meteŋ teŋ hinayiŋ. Ya kurar kurar ma hinayiŋ. Irdeb meteŋ pasi irdeb tiyuŋ go tubul teŋ hoyaŋde kunayiŋ.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Gega tiyuŋ kurar kura kuŋ forok yeke sabatiŋ ma nurde dakira tikeb kahaŋtiŋde niŋ tupi yaraŋ teŋ tiyuŋmiŋ go tubul teŋ kunayiŋ. Gwaha tike gab Al Kuruŋ diliŋde mata buluŋ titekeb gogo gwaha tahaŋ yeŋ nurnayiŋ,” yinyiŋ.
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Gwaha yinkeb mel go tubul teŋ kwamiŋ. Irde mata buluŋ yubul teŋ Al Kuruŋ niŋ biŋ mulgaŋ heŋ heŋ mata goyen alya bereya hitte tagalde kuŋ hinhan.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Irde al budam uŋgura ketal yurtiŋ goyen yakira teŋ al budam garbam miŋyaŋ goyen olip fimiŋde sam yirde haniŋ yerd yunke igiŋ heŋ hinhan.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Be, Yesu deŋembe kuruŋ wor po heŋ tukukeb Galili naŋa doyaŋ al kuruŋ Herot Antipas manaŋ nuryiŋ. Al kura marbe, “Yon Baptais kamyiŋ goyen mulgaŋ hiyuŋ geb, gogo mata tiŋeŋ turuŋ yaŋ Al Kuruŋ po titek goyen teŋ hi,” yeŋ hinhan.
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Al kura marbe, “Yeŋbe Elaia,” yeŋ hinhan. Munaŋ kurabe, “Al Kuruŋyen mere basaŋ al bikkek hinhan go goyen kura yara,” yeŋ hinhan.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Be, Herot gobe al beleŋ Yesu niŋ gwaha mat mere iŋgogaha uguŋ po teŋ hinhan go nurdeb, “Yon biŋiŋ walmeke kamyiŋ al go gago sopte huwaruŋ,” yiriŋ.
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Gwahade geb bere gobe Yon niŋ biŋde igiŋ ma nurde uneŋbe, “Daha mat kura maymeke kamwoŋ?” yeŋ nurde hinhin. Gega yiŋgeŋbe epte moŋ.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Gobe Herot beleŋ Yonbe al huwak wor po, irde Al Kuruŋyen meteŋ al fudinde wor po yeŋ keneŋbe palap irde asogo maynayiŋ yeŋ keŋkela doyaŋ irde hinhin geb, gogo epte ma bere gore mayke kamtek hinhin. Herotbe Yon beleŋ saba irke kandukŋeŋ nurde hiyen gega, sabamiŋ go nurtek po irde hiyen.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Be, Herodias beleŋ, “Daha mat kura Yon mayeŋ?” yeŋ nurde hinhin goyen nalu go forok yiriŋ. Herot go miliŋ kawaŋ kiryiŋ nalu goke teŋbe biŋge kuruŋ teŋbe yende meteŋ mar gote doyaŋ mar hoy yirke wayamiŋ. Fuleŋa marte doyaŋ marya Galili naŋa doyaŋ irde haŋyen marya manaŋ yinke yende yare gabu iramiŋ.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Goyen nalure Herodias wiriŋ beleŋ gabu kuruŋde gor Herotya kadom yagoya biŋge nene hinhande gor waŋ tikiŋ heŋ gege igiŋ wor po tiyyiŋ. Irkeb gor gabu iramiŋ mar goya Herotya amaŋ hamiŋ. Irdeb Herot beleŋ amaŋ heŋbe bere goyen, “Det kuraŋ nurdeb mali po gusuŋaŋ nirayiŋ. Irkeb igiŋ guneŋ geb,” inyiŋ.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Irdeb, “Fudinde wor po ginhem. Naŋa ne beleŋ doyaŋ irde hime ga manaŋ igiŋ kurhan tubul teŋ gunmeke doyaŋ yirde hayiŋ,” inyiŋ.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Irkeb bere go miliŋ hitte kuŋbe, “Da det niŋ gusuŋaŋ heweŋ?” inkeb miliŋ Herodias beleŋ, “Kuŋbe Yon tonaŋ niŋ inayiŋ,” inyiŋ.
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Irkeb bere go bemel po Herot hitte mulgaŋ heŋbe, “Haŋka ga po Yon biŋiŋ walde tonaŋ koroŋde kerde tawaŋ nunayiŋ,” inyiŋ.
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Gwaha inkeb Herot go kandukŋeŋ wor po nuryiŋ. Gega haŋkapya kadom diliŋde mere saŋiŋ po tiyyiŋ goke memya heŋbe Herodias wiriŋ gote mere po gama iryiŋ.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 — ausente —
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 — ausente —
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Irkeb Yonyen komatmiŋ beleŋ mere momoŋ go nurdeb waŋ Yon hakwam po tukuŋ mete tiyamiŋ.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Be, komatmiŋ 12 kwamiŋ go mulgaŋ heŋ gabu irdeb kalyaŋ kerde mata tiyamiŋ irde al saba yiramiŋ goyen tumŋaŋ Yesu momoŋ iramiŋ.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Gwaha teŋ hikeyab al budam po waŋ gabu irke biŋge netek ma hamiŋ. Irkeb Yesu beleŋ, “Deŋ po wake kuŋ usaŋ hetek naŋare kura neya balmiŋ hiniŋ,” yinyiŋ.
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Be, gwaha yineŋbe tumŋaŋ hakwa hende hurkuŋ naŋa al miŋmoŋde kwamiŋ.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Gega Yesuya komatmiŋya go al buda kuruŋ go yubul teŋ kukeb naŋa gor kuniŋ tahaŋ yeŋ bebak tiyamiŋ. Niŋgeb taun buda kuruŋ bana go niŋ marbe Yesuya komatmiŋya kuniŋ teŋ hinhan gasuŋde gor yeŋ wa kuŋ forok yamiŋ.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Be, Yesu waŋ forok yeŋ yeneŋbe al buda kuruŋ go diriŋ kagew yara buniŋeŋ yinyiŋ. Irdeb det budam niŋ saba yiryiŋ.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 — ausente —
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Gwaha inkeb Yesu beleŋ, “Moŋ, deŋ beleŋ biŋge kura yunke nenaŋ,” yinyiŋ. Irkeb komatmiŋ beleŋ, “Al buda kuruŋ gabe dahadem biŋge yuntek? 200 denari teŋ gore biŋge damu teŋ yunniŋ yeŋ dineŋ ha?” inamiŋ.
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Gwaha inkeb wol heŋbe, “Biŋgetiŋbe dahade haŋ? Kuŋ yennaŋ,” yinyiŋ. Irkeb kuŋ yeneŋbe, “Beretbe siptesoŋoŋ, irde makaŋ dapŋa yadibe irawa ga haŋ,” inamiŋ.
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Irkeb Yesu beleŋ, “Al gabu kuruŋ go pota yirke kuŋ yamuŋyaŋ go keperde tukunaŋ,” yinyiŋ.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Irkeb pota yirke keperamiŋ goyen gabu kurabe 50, munaŋ kurabe 100 gwahade ala po keperde tukamiŋ.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Irkeb Yesu beleŋ beret siptesoŋoŋya makaŋ dapŋa yadi irawaya goyen yade Al Kuruŋ igiŋ nurd uneŋbe beret go yubala teŋ komatmiŋ yunyiŋ. Irkeb komatmiŋ beleŋ yade yukuŋ al buda go yunamiŋ. Makaŋ dapŋa manaŋ gwahade po iryiŋ.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Be, al buda go nenebe ep wor po nuramiŋ.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Irkeb komatmiŋ beleŋ biŋge dikŋeŋ goyen gabu yiramiŋbe tiri 12 gayen makiŋ yirtek hamiŋ.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Biŋge namiŋ mar al parguwak po kapyaŋ hamiŋbe 5,000.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Be, Yesu beleŋ al buda go yakira teŋbe goyare po komatmiŋ yago goyen, “Deŋ wa hakwa hende meheŋ heŋ Betsaida kunayiŋ,” yinyiŋ.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Gwaha yineŋ yubul teŋbe dugu dabayiŋ beleŋ Al Kuruŋ mere ire yeŋ hurkuriŋ.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Be, anne silsul irkeb hakwa gob fe ala kuruŋ kahalte forok yiriŋ. Goyareb Yesube yeŋ uŋkureŋ po dugu dabayiŋde gor hinhin.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Gor heŋyabe meŋe kuruŋ po huwarke hakwa go epte ma kutek hekeb mel goyen foy misiŋeŋ po heŋ hinhan goyen yeneŋ hinhin. Irdeb naŋa miŋge hekeb kuŋ yene yeŋ fe hende huwarde kuŋbe mel go fole yirde kweŋ tiyyiŋ.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 — ausente —
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Gwaha yineŋbe hakwa hende hurkukeb meŋe kuruŋ goyen kamyiŋ. Irkeb komatmiŋbe keneŋbe diliŋ fot wor po yamiŋ.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Gobe Yesu beleŋ al budam biŋge yunke namiŋ gote miŋ goyen tonaŋ tareŋ irde ma nuramiŋ geb, gogo mata tiyyiŋ go manaŋ bebak ma tiyamiŋ.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 — ausente —
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 — ausente —
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Irdeb buŋ yeŋ kuŋ Yesuyen mere momoŋ goyen tagalde tukukeb naŋa kuruŋ bana go niŋ mar beleŋ garbam mar kurabe sapir hende yerde, kurabe yadeb Yesu tiyuŋ damde kura hi yeke nurdeb gor po yukuŋ hinhan.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Yesube tiyuŋyaŋya taunyaŋyabe tiyuŋ mukŋeŋ taun siŋayaŋ kuŋ hikeb garbam mar maket gasuŋde gor yawaŋ gabu yirde hinhan. Irdeb eseŋ mere irde, “Yesu, ge beleŋ igiŋ yekeb amilge po sisaŋ urdeb igiŋ hetek,” inamiŋ. Irdeb gwaha teŋbe garbam mar go igiŋ heŋ hinhan.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.