Marcos 6

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Be, Yesu beleŋ naŋa bana go tubul teŋ komatmiŋya tiyuŋmiŋ Nasaret hurkamiŋ.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Irkeb Yuda marte usaŋ nalu Sabat forok yekeb gabu yamiŋde kuŋ saba tagalyiŋ. Sabamiŋ gob hoyaŋ wor po nurdeb hurkuŋkat teŋbe, “Al gabe saba dare niŋ tiyuŋ? Dufaymiŋ yago wor folekkeŋ. Yeŋbe mata tiŋeŋ tiŋeŋ yirde hi!
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Yeŋbe kapenta moŋ? Irde Maria urmiŋ moŋ? Kuliŋ yagobe Yems, Yosep, Yudasyab Saimonya. Haymiŋ yagobe neŋya ma gar tumŋaŋ hityen?” yamiŋ. Irde biŋde buluŋ nurd unamiŋ.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Gwaha tikeb Yesu beleŋ, “Al Kuruŋyen mere basaŋ albe tayŋeŋya tiyuŋmiŋde niŋ marya beleŋ palap ma irde haŋyen,” yinyiŋ.
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Irdeb Al Kuruŋyen tareŋde mata tiŋeŋ turŋuŋ yaŋ kura epte ma irtek hiriŋ. Gorbe garbam mar yuŋkureŋeŋ po haniŋ kerd yuneŋ sope yiryiŋ.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Tiyuŋmiŋde niŋ mar beleŋ Yesu mata teŋ hinhin go keneŋ fudinde yeŋ ma nurde hikeb kukuwamŋeŋ nuryiŋ.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Irde komatmiŋ 12 go hoy yirke waŋ gabu irkeb irawam irawam hulyaŋ yiryiŋ. Irdeb uŋgura yakira teŋ teŋ tareŋ manaŋ yunyiŋ.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 — ausente —
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Kuŋ tiyuŋde kura forok yeŋbe ya uŋkureŋde po heŋ meteŋ teŋ hinayiŋ. Ya kurar kurar ma hinayiŋ. Irdeb meteŋ pasi irdeb tiyuŋ go tubul teŋ hoyaŋde kunayiŋ.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Gega tiyuŋ kurar kura kuŋ forok yeke sabatiŋ ma nurde dakira tikeb kahaŋtiŋde niŋ tupi yaraŋ teŋ tiyuŋmiŋ go tubul teŋ kunayiŋ. Gwaha tike gab Al Kuruŋ diliŋde mata buluŋ titekeb gogo gwaha tahaŋ yeŋ nurnayiŋ,” yinyiŋ.
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Gwaha yinkeb mel go tubul teŋ kwamiŋ. Irde mata buluŋ yubul teŋ Al Kuruŋ niŋ biŋ mulgaŋ heŋ heŋ mata goyen alya bereya hitte tagalde kuŋ hinhan.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Irde al budam uŋgura ketal yurtiŋ goyen yakira teŋ al budam garbam miŋyaŋ goyen olip fimiŋde sam yirde haniŋ yerd yunke igiŋ heŋ hinhan.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Be, Yesu deŋembe kuruŋ wor po heŋ tukukeb Galili naŋa doyaŋ al kuruŋ Herot Antipas manaŋ nuryiŋ. Al kura marbe, “Yon Baptais kamyiŋ goyen mulgaŋ hiyuŋ geb, gogo mata tiŋeŋ turuŋ yaŋ Al Kuruŋ po titek goyen teŋ hi,” yeŋ hinhan.
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Al kura marbe, “Yeŋbe Elaia,” yeŋ hinhan. Munaŋ kurabe, “Al Kuruŋyen mere basaŋ al bikkek hinhan go goyen kura yara,” yeŋ hinhan.
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Be, Herot gobe al beleŋ Yesu niŋ gwaha mat mere iŋgogaha uguŋ po teŋ hinhan go nurdeb, “Yon biŋiŋ walmeke kamyiŋ al go gago sopte huwaruŋ,” yiriŋ.
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 — ausente —
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Gwahade geb bere gobe Yon niŋ biŋde igiŋ ma nurde uneŋbe, “Daha mat kura maymeke kamwoŋ?” yeŋ nurde hinhin. Gega yiŋgeŋbe epte moŋ.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 Gobe Herot beleŋ Yonbe al huwak wor po, irde Al Kuruŋyen meteŋ al fudinde wor po yeŋ keneŋbe palap irde asogo maynayiŋ yeŋ keŋkela doyaŋ irde hinhin geb, gogo epte ma bere gore mayke kamtek hinhin. Herotbe Yon beleŋ saba irke kandukŋeŋ nurde hiyen gega, sabamiŋ go nurtek po irde hiyen.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Be, Herodias beleŋ, “Daha mat kura Yon mayeŋ?” yeŋ nurde hinhin goyen nalu go forok yiriŋ. Herot go miliŋ kawaŋ kiryiŋ nalu goke teŋbe biŋge kuruŋ teŋbe yende meteŋ mar gote doyaŋ mar hoy yirke wayamiŋ. Fuleŋa marte doyaŋ marya Galili naŋa doyaŋ irde haŋyen marya manaŋ yinke yende yare gabu iramiŋ.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Goyen nalure Herodias wiriŋ beleŋ gabu kuruŋde gor Herotya kadom yagoya biŋge nene hinhande gor waŋ tikiŋ heŋ gege igiŋ wor po tiyyiŋ. Irkeb gor gabu iramiŋ mar goya Herotya amaŋ hamiŋ. Irdeb Herot beleŋ amaŋ heŋbe bere goyen, “Det kuraŋ nurdeb mali po gusuŋaŋ nirayiŋ. Irkeb igiŋ guneŋ geb,” inyiŋ.
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Irdeb, “Fudinde wor po ginhem. Naŋa ne beleŋ doyaŋ irde hime ga manaŋ igiŋ kurhan tubul teŋ gunmeke doyaŋ yirde hayiŋ,” inyiŋ.
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Irkeb bere go miliŋ hitte kuŋbe, “Da det niŋ gusuŋaŋ heweŋ?” inkeb miliŋ Herodias beleŋ, “Kuŋbe Yon tonaŋ niŋ inayiŋ,” inyiŋ.
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Irkeb bere go bemel po Herot hitte mulgaŋ heŋbe, “Haŋka ga po Yon biŋiŋ walde tonaŋ koroŋde kerde tawaŋ nunayiŋ,” inyiŋ.
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Gwaha inkeb Herot go kandukŋeŋ wor po nuryiŋ. Gega haŋkapya kadom diliŋde mere saŋiŋ po tiyyiŋ goke memya heŋbe Herodias wiriŋ gote mere po gama iryiŋ.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 — ausente —
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 — ausente —
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Irkeb Yonyen komatmiŋ beleŋ mere momoŋ go nurdeb waŋ Yon hakwam po tukuŋ mete tiyamiŋ.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Be, komatmiŋ 12 kwamiŋ go mulgaŋ heŋ gabu irdeb kalyaŋ kerde mata tiyamiŋ irde al saba yiramiŋ goyen tumŋaŋ Yesu momoŋ iramiŋ.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Gwaha teŋ hikeyab al budam po waŋ gabu irke biŋge netek ma hamiŋ. Irkeb Yesu beleŋ, “Deŋ po wake kuŋ usaŋ hetek naŋare kura neya balmiŋ hiniŋ,” yinyiŋ.
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Be, gwaha yineŋbe tumŋaŋ hakwa hende hurkuŋ naŋa al miŋmoŋde kwamiŋ.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Gega Yesuya komatmiŋya go al buda kuruŋ go yubul teŋ kukeb naŋa gor kuniŋ tahaŋ yeŋ bebak tiyamiŋ. Niŋgeb taun buda kuruŋ bana go niŋ marbe Yesuya komatmiŋya kuniŋ teŋ hinhan gasuŋde gor yeŋ wa kuŋ forok yamiŋ.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Be, Yesu waŋ forok yeŋ yeneŋbe al buda kuruŋ go diriŋ kagew yara buniŋeŋ yinyiŋ. Irdeb det budam niŋ saba yiryiŋ.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 — ausente —
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Gwaha inkeb Yesu beleŋ, “Moŋ, deŋ beleŋ biŋge kura yunke nenaŋ,” yinyiŋ. Irkeb komatmiŋ beleŋ, “Al buda kuruŋ gabe dahadem biŋge yuntek? 200 denari teŋ gore biŋge damu teŋ yunniŋ yeŋ dineŋ ha?” inamiŋ.
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Gwaha inkeb wol heŋbe, “Biŋgetiŋbe dahade haŋ? Kuŋ yennaŋ,” yinyiŋ. Irkeb kuŋ yeneŋbe, “Beretbe siptesoŋoŋ, irde makaŋ dapŋa yadibe irawa ga haŋ,” inamiŋ.
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Irkeb Yesu beleŋ, “Al gabu kuruŋ go pota yirke kuŋ yamuŋyaŋ go keperde tukunaŋ,” yinyiŋ.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Irkeb pota yirke keperamiŋ goyen gabu kurabe 50, munaŋ kurabe 100 gwahade ala po keperde tukamiŋ.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Irkeb Yesu beleŋ beret siptesoŋoŋya makaŋ dapŋa yadi irawaya goyen yade Al Kuruŋ igiŋ nurd uneŋbe beret go yubala teŋ komatmiŋ yunyiŋ. Irkeb komatmiŋ beleŋ yade yukuŋ al buda go yunamiŋ. Makaŋ dapŋa manaŋ gwahade po iryiŋ.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Be, al buda go nenebe ep wor po nuramiŋ.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Irkeb komatmiŋ beleŋ biŋge dikŋeŋ goyen gabu yiramiŋbe tiri 12 gayen makiŋ yirtek hamiŋ.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Biŋge namiŋ mar al parguwak po kapyaŋ hamiŋbe 5,000.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Be, Yesu beleŋ al buda go yakira teŋbe goyare po komatmiŋ yago goyen, “Deŋ wa hakwa hende meheŋ heŋ Betsaida kunayiŋ,” yinyiŋ.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Gwaha yineŋ yubul teŋbe dugu dabayiŋ beleŋ Al Kuruŋ mere ire yeŋ hurkuriŋ.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Be, anne silsul irkeb hakwa gob fe ala kuruŋ kahalte forok yiriŋ. Goyareb Yesube yeŋ uŋkureŋ po dugu dabayiŋde gor hinhin.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Gor heŋyabe meŋe kuruŋ po huwarke hakwa go epte ma kutek hekeb mel goyen foy misiŋeŋ po heŋ hinhan goyen yeneŋ hinhin. Irdeb naŋa miŋge hekeb kuŋ yene yeŋ fe hende huwarde kuŋbe mel go fole yirde kweŋ tiyyiŋ.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 — ausente —
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 — ausente —
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Gwaha yineŋbe hakwa hende hurkukeb meŋe kuruŋ goyen kamyiŋ. Irkeb komatmiŋbe keneŋbe diliŋ fot wor po yamiŋ.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Gobe Yesu beleŋ al budam biŋge yunke namiŋ gote miŋ goyen tonaŋ tareŋ irde ma nuramiŋ geb, gogo mata tiyyiŋ go manaŋ bebak ma tiyamiŋ.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 — ausente —
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 — ausente —
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Irdeb buŋ yeŋ kuŋ Yesuyen mere momoŋ goyen tagalde tukukeb naŋa kuruŋ bana go niŋ mar beleŋ garbam mar kurabe sapir hende yerde, kurabe yadeb Yesu tiyuŋ damde kura hi yeke nurdeb gor po yukuŋ hinhan.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Yesube tiyuŋyaŋya taunyaŋyabe tiyuŋ mukŋeŋ taun siŋayaŋ kuŋ hikeb garbam mar maket gasuŋde gor yawaŋ gabu yirde hinhan. Irdeb eseŋ mere irde, “Yesu, ge beleŋ igiŋ yekeb amilge po sisaŋ urdeb igiŋ hetek,” inamiŋ. Irdeb gwaha teŋbe garbam mar go igiŋ heŋ hinhan.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.