Lucas 6

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Be, Sabat nalu kurareb Yesuya komatmiŋya gobe wit meteŋ kahalyaŋ kuŋ hinhan. Kuŋ heŋyabe komatmiŋ beleŋ wit bilmiŋ kura yad haniŋde sugula yirke sisihik wok yekeb igineŋ nene hinhan.
1 Em dia de sábado, Jesus atravessava umas plantações; seus discípulos iam colhendo espigas {de trigo}, as debulhavam na mão e comiam.
2 Irkeb Farisi mar kura beleŋ yeneŋbe, “Daniŋ geb Sabat nalurebe mata gwaha ma teŋ hinayiŋ yeŋ bisam irtiŋ goyen teŋ haŋ?” yinamiŋ.
2 Alguns dos fariseus lhes diziam: Por que fazeis o que não é permitido no sábado?
3 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Deŋbe Al Kuruŋyen asaŋde Dewitya kadom yagoya biŋge kamde mata tiyamiŋ gote baraŋmiŋ goyen go ma wor po kapyaŋ heŋ nurde haŋyen?
3 Jesus respondeu: Acaso não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os seus companheiros;
4 Dewitbe Al Kuruŋyen ya balem bana hurkuŋbe beret Al Kuruŋ untiŋ himam, Al Kuruŋ doloŋ ird ird mata doyaŋ marte kudiŋeŋ goyen yad niriŋ. Irdeb kadom wor yunke namiŋ. Dewitbe Mose beleŋ gwaha ma teŋ hinayiŋ yitiŋ goyen wor gogo tiyyiŋ gega, goke kanduk kura ma kinyiŋ.
4 como entrou na casa de Deus e tomou os pães da proposição e deles comeu e deu de comer aos seus companheiros, se bem que só aos sacerdotes era permitido comê-los?
5 Niŋgeb ne Al Urmiŋ gabe Sabat gote miŋ al geb, komatne yago gayenbe Sabat nalure igiŋ gwaha gwaha teŋ hinayiŋ yineŋ,” yinyiŋ.
5 E ajuntou: O Filho do Homem é senhor também do sábado.
6 Be, Sabat nalu hoyaŋde kurare kurab Yuda marte gabu yare hurkuŋ saba tagalde hinhin. Ya bana goŋbe al haniŋ yase simsima hitiŋ goyen kura goŋ hinhin.
6 Em outro dia de sábado, Jesus entrou na sinagoga e ensinava. Achava-se ali um homem que tinha a mão direita seca.
7 Be, Farisi marya Moseyen saba tagal tagal maryabe daha mat kura Yesu goyen uliŋde merem yaŋ irniŋ yeŋ nurde hinhan. Niŋgeb Yesu goyen Sabat nalure al guram yirke kentek yeŋ keŋkela keneŋ hinhan.
7 Ora, os escribas e os fariseus observavam Jesus para ver se ele curaria no dia de sábado. Eles teriam então pretexto para acusá-lo.
8 Goyenbe Yesube dufaymiŋ bikkeŋ yeneŋ bebak teŋbe al haniŋ simsimam goyen, “Huwarde al buda diliŋ mar ga waŋ huwara,” inyiŋ. Irkeb al go kuŋ huwaryiŋ.
8 Mas Jesus conhecia os pensamentos deles e disse ao homem que tinha a mão seca: Levanta-te e põe-te em pé, aqui no meio. Ele se levantou e ficou em pé.
9 Irkeb Yesu beleŋ mel goyen, “Be, gusuŋaŋ kura dire. Moseyen sabarebe Sabat nalureb da matabe igiŋ titek yitiŋ hi? Mata igiŋ ma mata buluŋ? Al garbam miŋyaŋ goyen faraŋ yurtek ma yeneŋ wasak titeke kamnayiŋ?” yinyiŋ.
9 Disse-lhes Jesus: Pergunto-vos se no sábado é permitido fazer o bem ou o mal; salvar a vida, ou deixá-la perecer.
10 Gwaha yineŋ gab al buda kuruŋ go yeneŋ tukuŋbe al goyen, “Hange giŋ ira,” inyiŋ. Irkeb haniŋ giŋ irkeb haniŋ gob igiŋ wor po hiriŋ.
10 E relanceando os olhos sobre todos, disse ao homem: Estende tua mão. Ele a estendeu, e foi-lhe restabelecida a mão.
11 Gega Farisi marya Moseyen saba marya gobe biŋ ar wor po yeke Yesu gobe daha kura irniŋ yeŋ yiŋgeŋ uliŋ mere sege iramiŋ.
11 Mas eles encheram-se de furor e indagavam uns aos outros o que fariam a Jesus.
12 Be, nalu kurare kurab Yesube Al Kuruŋ mere ire yeŋbe dugu dabayiŋde kura gor hurkuriŋ. Irdeb Al Kuruŋ mere irke kuŋ kuŋ fay uryiŋ.
12 Naqueles dias, Jesus retirou-se a uma montanha para rezar, e passou aí toda a noite orando a Deus.
13 Irkeb wampotbe komatmiŋ yago goyen hoy yirke wakeb bana goŋ al 12 po yapat yirde mere basaŋ marmiŋ yiryiŋ.
13 Ao amanhecer, chamou os seus discípulos e escolheu doze dentre eles que chamou de apóstolos:
14 Basiŋa yiryiŋ marbe gahade: Saimon deŋem kura Yesu beleŋ unyiŋ gobe Pita, kuliŋ Andru, Yems, Yon, Filip, Batolomiyu,
14 Simão, a quem deu o sobrenome de Pedro; André, seu irmão; Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 Matiyu, Tomas, Saimonya Alfius urmiŋ Yemsya. Munaŋ Saimonbe Selot ineŋ hinhan.
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu; Simão, chamado Zelador;
16 Irde Yems urmiŋ Yudasyabe Yudas Iskariotya. Yudas Iskariot gobe kame Yesu niŋ asogo hay hiriŋ.
16 Judas, irmão de Tiago; e Judas Iscariotes, aquele que foi o traidor.
17 Be, go kamereb Yesu go mere basaŋ marmiŋ goya tumŋaŋ naŋa bantotore komatmiŋ budam hinhande gor kurkuriŋ. Gorbe Yudia naŋare niŋ marya naŋa bana goŋ taun kuruŋ Yerusalem mat al budam wayamiŋ goyen gor hinhan. Irde makaŋ siŋare niŋ taun Tairya Saidonya niŋ mar budam wayamiŋ gor hinhan. Taun irawa gobe Fonisia naŋa bana go niŋ taun.
17 Descendo com eles, parou numa planície. Aí se achava um grande número de seus discípulos e uma grande multidão de pessoas vindas da Judéia, de Jerusalém, da região marítima, de Tiro e Sidônia, que tinham vindo para ouvi-lo e ser curadas das suas enfermidades.
18 Be, mel gobe Yesuyen saba nurniŋ yeŋ wayamiŋ. Irde garbam miŋyaŋbe yeŋ beleŋ gab sope diryeŋ yeŋ wayamiŋ. Irkeb uŋgura beleŋ buluŋ yirtiŋ goyen manaŋ guram yirkeb igiŋ hamiŋ.
18 E os que eram atormentados dos espíritos imundos ficavam livres.
19 Irdeb Al Kuruŋyen tareŋbe Yesu ketal urke al garbam miŋyaŋ sope yirke keneŋbe mel gore Yesu sisaŋ urde gab igiŋ hiniŋ yeŋ kurut yeŋ hinhan.
19 Todo o povo procurava tocá-lo, pois saía dele uma força que os curava a todos.
20 Be, Yesu beleŋ komatmiŋ buda goyen yeneŋ heŋbe gaha yinyiŋ:
20 Então ele ergueu os olhos para os seus discípulos e disse: Bem-aventurados vós que sois pobres, porque vosso é o Reino de Deus!
21 Deŋ biŋge kamde haŋ marbe kamebe biŋge keŋkela nene hinayiŋ geb, goke amaŋeŋ nurde hinayiŋ.
21 Bem-aventurados vós que agora tendes fome, porque sereis fartos! Bem-aventurados vós que agora chorais, porque vos alegrareis!
22 Ne Al Urmiŋ gake teŋ al beleŋ igiŋ ma dennayiŋ.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, vos expulsarem, vos ultrajarem, e quando repelirem o vosso nome como infame por causa do Filho do Homem!
23 Buluŋ dirde hinayiŋ mar gote asem weŋ wor bikkeŋ Al Kuruŋyen mere basaŋ mar buluŋ buluŋ po yirde hinhan.
23 Alegrai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu. Era assim que os pais deles tratavam os profetas.
24 Munaŋ deŋ hora marbe megen niŋ samuŋ igiŋ igiŋ yade goke po amaŋ heŋ haŋ.
24 Mas ai de vós, ricos, porque tendes a vossa consolação!
25 Deŋ biŋge igyen igyen keŋkela nen haŋ marbe kamebe biŋge kamnayiŋ.
25 Ai de vós, que estais fartos, porque vireis a ter fome! Ai de vós, que agora rides, porque gemereis e chorareis!
26 “Deŋ turuŋ dirde haŋ mar gote asem yago beleŋbe Al Kuruŋyen mere basaŋ mar falkuk bikkek goyen turuŋ yirde hinhan. Niŋgeb gayenter niŋ dirŋeŋ weŋ beleŋ turuŋ dirke goke amaŋeŋ nurde haŋ gobe deŋ wor mere basaŋ mar falkuk yeŋ nurde hime geb, goyen goke buniŋeŋ nurde duneŋ hime,” yinyiŋ.
26 Ai de vós, quando vos louvarem os homens, porque assim faziam os pais deles aos falsos profetas!
27 Irdeb Yesu go sopte po gaha yinyiŋ: “Gega deŋ merene palŋa irde haŋ mar saba direŋ tihim geb, keŋkela nurnaŋ ko. Asogo dirde hinayiŋ mar goke buniŋeŋ nurde yuneŋ hinayiŋ. Irde deŋ niŋ buluŋ nurde hinayiŋ mar gobe igiŋ igiŋ yirde hinayiŋ.
27 Digo-vos a vós que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Irde al karan durde hinayiŋ mar gobe Al Kuruŋyen tareŋde guram yirde igiŋ igiŋ yirde hinayiŋ. Irde buluŋ buluŋ dirde hinayiŋ mar goke manaŋ buniŋeŋ nurdeb Al Kuruŋ gusuŋaŋ irde hinayiŋ.
28 abençoai os que vos maldizem e orai pelos que vos injuriam.
29 Al kura beleŋ uluŋger seŋ gurkeb, wol ma heŋbe kurhan wor tigiri tiyayiŋ. Al kura meŋe diba uliŋhorge hende niŋ goyen teke goya uliŋhorge biŋde niŋ goyen basiŋa ma irayiŋ. Go manaŋ nuna ginkeb unayiŋ.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra. E ao que te tirar a capa, não impeças de levar também a túnica.
30 Irde al beleŋ det kuraŋ gusuŋaŋ girkeb yunayiŋ. Irdeb al kura beleŋ dawetge kura tiyyeŋ goke tumulgaŋ tiye yeŋ deŋdeŋ ma yawayiŋ.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Al hoyaŋ beleŋ ne gwaha nirde hiwoŋ yeŋ nurde ha gwahade goyen po ge wor al hoyaŋ gwaha yirde hayiŋ.
31 O que quereis que os homens vos façam, fazei-o também a eles.
32 “Al kura deŋ ge amaŋeŋ nurde haŋ mar goke po amaŋeŋ nurnayiŋbe Al Kuruŋ beleŋ goke turuŋ diryeŋ yeŋ nurde haŋ? Moŋ, epte moŋ. Farisi mar beleŋ ‘mata buluŋ mar’ yineŋ haŋyen mar manaŋ al kura beleŋ yeŋ ge amaŋeŋ nurkeb al goke amaŋeŋ nurde haŋyen.
32 Se amais os que vos amam, que recompensa mereceis? Também os pecadores amam aqueles que os amam.
33 Irde al kura igiŋ dirnayiŋ mar go po ga igiŋ igiŋ yirde hinayiŋbe Al Kuruŋ beleŋ goke turuŋ diryeŋ yeŋ nurde haŋ? Moŋ. Mata gobe megen niŋ mar manaŋ gwaha teŋ haŋyen.
33 E se fazeis bem aos que vos fazem bem, que recompensa mereceis? Pois o mesmo fazem também os pecadores.
34 Irde al kura dawet yunteke wolmiŋeŋ dunnayiŋ yeŋ nurdeya ga dawet yunnayiŋ gobe Al Kuruŋ beleŋ goke turuŋ diryeŋ yeŋ nurde haŋ? Moŋ, epte moŋ. Mata gobe megen niŋ mar wor gwaha ala teŋ haŋyen.
34 Se emprestais àqueles de quem esperais receber, que recompensa mereceis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 “Niŋgeb gwaha titŋeŋbe asogotiŋ yago niŋ amaŋeŋ nurde yuneŋ hinayiŋ. Irde igiŋ igiŋ yirde hinayiŋ. Irdeb det kura yunteke wolmiŋeŋ dunnaŋ yeŋ ma nurdeya gab dawettiŋ yuneŋ hinayiŋ. Al Kuruŋ tonŋeŋ yaŋ wor po gobe buniŋeŋ dufaymiŋ kuruŋ wor po geb, yeŋ amaŋeŋ ma nurd uneŋ haŋ marya mata buluŋ teŋ haŋ marya goyen tumŋaŋ buniŋeŋ nurd yuneŋ igiŋ igiŋ yirde hiyen. Niŋgeb deŋ beleŋ asogotiŋ gwaha yirnayiŋbe Al Kuruŋ beleŋ matatiŋ gote muruŋgem igiŋ goyen kuruŋ wor po dunyeŋ. Irdeb yende dirŋeŋ weŋ diryeŋ.
35 Pelo contrário, amai os vossos inimigos, fazei bem e emprestai, sem daí esperar nada. E grande será a vossa recompensa e sereis filhos do Altíssimo, porque ele é bom para com os ingratos e maus.
36 Al Kuruŋ beleŋ buniŋeŋ nurd yuneŋ hiyen gwahade goyen po deŋ manaŋ mel goyen buniŋeŋ nurde yuneŋ hinayiŋ,” yinyiŋ.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 Irde meremiŋ sopte basaŋ heŋ gaha yinyiŋ: “Be, deŋbe Al Kuruŋ hihit yeŋ al kurate mata goyen yeneŋbe buluŋ ma igiŋ ma yineŋ hinayiŋ. Irkeb Al Kuruŋ wor gwaha ma diryeŋ. Irdeb al kurate mata keneŋbe dindikeŋde dufayde po al gobe buluŋ tiya yeŋ goke ma ineŋ hinayiŋ. Irkeb Al Kuruŋ wor gwaha ma diryeŋ. Irde al kura beleŋ buluŋ buluŋ diryeŋ gega, mata buluŋmiŋ goyen halde uneŋ hinayiŋ. Irkeb Al Kuruŋ wor mata buluŋtiŋ halde dunyeŋ.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Irdeb al kura det kuraŋ nurke yeneŋbe dawettiŋ yuneŋ hinayiŋ. Irkeb Al Kuruŋ wor dunyeŋ. Yeŋ beleŋ dune yeŋbe kuruŋ wor po dunke ep hiyyeŋ gega, go hende sopte bak dunyeŋ. Deŋ beleŋ al hoyaŋ dawettiŋ dahade yuneŋ hinayiŋ gwahade goyen po, Al Kuruŋ wor gwahade po dunyeŋ. Dirŋeŋ yunnayiŋbe Al Kuruŋ wor gwahade dunyeŋ, munaŋ budam yunkeb Al Kuruŋ beleŋ wor budam po dunyeŋ,” yinyiŋ.
38 dai, e dar-se-vos-á. Colocar-vos-ão no regaço medida boa, cheia, recalcada e transbordante, porque, com a mesma medida com que medirdes, sereis medidos vós também.
39 Irdeb maya mere gayen manaŋ yinyiŋ: “Al kura diliŋ titmiŋ beleŋ kadom diliŋ titmiŋ epte tanarde kuŋ kuŋ beleŋ goyen ikala irde tukuyeŋ? Epte moŋ. Gwaha tiyyeŋbe kuŋ tumŋaŋde mete bana yakteŋ gasa yiryeŋ.
39 Propôs-lhes também esta comparação: Pode acaso um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Saba al kurate komatmiŋbe epte ma saba yirde hiyeŋ al goyen fole irnayiŋ. Gega sabamiŋ keŋkela teŋ pasi irnayiŋbe saba yirde hiyeŋ al goyen yara po henayiŋ.
40 O discípulo não é superior ao mestre; mas todo discípulo perfeito será como o seu mestre.
41 Deŋbe kadtiŋ yagot diliŋde mukuŋ yeneŋbe goke yeŋ haŋ gega, daniŋ geb he parwek diltiŋ pet teŋ hi goyen go ma yeneŋ haŋ?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão e não reparas na trave que está no teu olho?
42 He hakwa gore diltiŋ pet titiŋ haŋ goyen go ma yeneŋya dahade niŋgeb, ‘Kadne, mukuŋ delger hi go teŋ siŋa ire,’ innayiŋ? Duliŋ usi mar wor wor, meheŋdebe dindikeŋde diltiŋde niŋ he parwek go wa yade siŋa yirnayiŋ. Irde gab keŋkela naŋkeneŋbe kadtiŋde diliŋde mukuŋ goyen igiŋ yad siŋa yirnayiŋ,” yinyiŋ.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Deixa-me, irmão, tirar de teu olho o argueiro, quando tu não vês a trave no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e depois enxergarás para tirar o argueiro do olho de teu irmão.
43 Be, sopte gaha yinyiŋ: “He igineŋ kura al ma nene hitiŋ gobe he igineŋ al nene hitiŋde goyenter ma igineŋ hiyyeŋ. Irde gwahade goyen po, he igineŋ al nene hitiŋ gobe he igineŋ al ma nene hitiŋ goyenter ma igineŋ hiyyeŋ.
43 Uma árvore boa não dá frutos maus, uma árvore má não dá bom fruto.
44 Niŋgeb hebe igineŋ beleŋ gab he gobe igiŋ ma buluŋ goyen dikala dirke gab keneŋ bebak titek. Fik he igineŋbe kaŋ hirwaŋeŋ yaŋ hende ma igineŋ heŋ haŋyen. Gwahade goyen po, wain igineŋbe he siŋsiŋeŋ mali hereŋ ma igineŋ heŋ haŋyen.
44 Porquanto cada árvore se conhece pelo seu fruto. Não se colhem figos dos espinheiros, nem se apanham uvas dos abrolhos.
45 Gwahade goyen po, al manaŋ da kura biŋde hiyeŋ gobe mohoŋde mat mere gwahade po kat kuŋ hiyeŋ. Niŋgeb al igiŋbe biŋde dufay igiŋ haŋ geb, mata igiŋ po teŋ haŋyen. Munaŋ al buluŋbe biŋde dufay buluŋ haŋ geb, mata buluŋ po teŋ haŋyen,” yinyiŋ.
45 O homem bom tira coisas boas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau tira coisas más do seu mau tesouro, porque a boca fala daquilo de que o coração está cheio.
46 Irdeb sopte gaha yinyiŋ: “Be, deŋbe ‘Doyaŋ Al Kuruŋ, Doyaŋ Al Kuruŋ,’ nineŋ haŋ gega, daniŋ geb merene ma gama irde haŋ?
46 Por que me chamais: Senhor, Senhor... e não fazeis o que digo?
47 Al kura ne hitte waŋ merene nurde gama iryeŋ al gobe gahade yeŋ momoŋ direŋ tihim.
47 Todo aquele que vem a mim ouve as minhas palavras e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Al gobe ya ire yeŋbe tola metemiŋ dukuŋ po taldeb hora po daluŋ unyeŋ go gwahade goyen. Niŋgeb naŋa buluŋ heke figilu teŋeŋ yaŋ yare go kuyeŋ gega, ya gobe tolamiŋ keŋkela yimiytiŋ geb, saŋiŋ huwarde hiyeŋ.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou bem fundo e pôs os alicerces sobre a rocha. As águas transbordaram, precipitaram-se as torrentes contra aquela casa e não a puderam abalar, porque ela estava bem construída.
49 Gega al kura merene nurde ga gama ma iryeŋ al gobe al kukuwa kura mulowo hende ya iryeŋ go gwahade goyen. Niŋgeb figilu teŋeŋ yaŋ kateŋbe ya go tekeb kateŋ buluŋ wor po hiyyeŋ,” yinyiŋ.
49 Mas aquele que as ouve e não as observa é semelhante ao homem que construiu a sua casa sobre a terra movediça, sem alicerces. A torrente investiu contra ela, e ela logo ruiu; e grande foi a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.