Lucas 6
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs ACF
1 Be, Sabat nalu kurareb Yesuya komatmiŋya gobe wit meteŋ kahalyaŋ kuŋ hinhan. Kuŋ heŋyabe komatmiŋ beleŋ wit bilmiŋ kura yad haniŋde sugula yirke sisihik wok yekeb igineŋ nene hinhan.
1 E aconteceu que, no segundo sábado após o primeiro, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 Irkeb Farisi mar kura beleŋ yeneŋbe, “Daniŋ geb Sabat nalurebe mata gwaha ma teŋ hinayiŋ yeŋ bisam irtiŋ goyen teŋ haŋ?” yinamiŋ.
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Deŋbe Al Kuruŋyen asaŋde Dewitya kadom yagoya biŋge kamde mata tiyamiŋ gote baraŋmiŋ goyen go ma wor po kapyaŋ heŋ nurde haŋyen?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 Dewitbe Al Kuruŋyen ya balem bana hurkuŋbe beret Al Kuruŋ untiŋ himam, Al Kuruŋ doloŋ ird ird mata doyaŋ marte kudiŋeŋ goyen yad niriŋ. Irdeb kadom wor yunke namiŋ. Dewitbe Mose beleŋ gwaha ma teŋ hinayiŋ yitiŋ goyen wor gogo tiyyiŋ gega, goke kanduk kura ma kinyiŋ.
4 Como entrou na casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não é lícito comer senão só aos sacerdotes?
5 Niŋgeb ne Al Urmiŋ gabe Sabat gote miŋ al geb, komatne yago gayenbe Sabat nalure igiŋ gwaha gwaha teŋ hinayiŋ yineŋ,” yinyiŋ.
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é Senhor até do sábado.
6 Be, Sabat nalu hoyaŋde kurare kurab Yuda marte gabu yare hurkuŋ saba tagalde hinhin. Ya bana goŋbe al haniŋ yase simsima hitiŋ goyen kura goŋ hinhin.
6 E aconteceu também noutro sábado, que entrou na sinagoga, e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 Be, Farisi marya Moseyen saba tagal tagal maryabe daha mat kura Yesu goyen uliŋde merem yaŋ irniŋ yeŋ nurde hinhan. Niŋgeb Yesu goyen Sabat nalure al guram yirke kentek yeŋ keŋkela keneŋ hinhan.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 Goyenbe Yesube dufaymiŋ bikkeŋ yeneŋ bebak teŋbe al haniŋ simsimam goyen, “Huwarde al buda diliŋ mar ga waŋ huwara,” inyiŋ. Irkeb al go kuŋ huwaryiŋ.
8 Mas ele bem conhecia os seus pensamentos; e disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 Irkeb Yesu beleŋ mel goyen, “Be, gusuŋaŋ kura dire. Moseyen sabarebe Sabat nalureb da matabe igiŋ titek yitiŋ hi? Mata igiŋ ma mata buluŋ? Al garbam miŋyaŋ goyen faraŋ yurtek ma yeneŋ wasak titeke kamnayiŋ?” yinyiŋ.
9 Então Jesus lhes disse: Uma coisa vos hei de perguntar: É lícito nos sábados fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou matar?
10 Gwaha yineŋ gab al buda kuruŋ go yeneŋ tukuŋbe al goyen, “Hange giŋ ira,” inyiŋ. Irkeb haniŋ giŋ irkeb haniŋ gob igiŋ wor po hiriŋ.
10 E, olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 Gega Farisi marya Moseyen saba marya gobe biŋ ar wor po yeke Yesu gobe daha kura irniŋ yeŋ yiŋgeŋ uliŋ mere sege iramiŋ.
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 Be, nalu kurare kurab Yesube Al Kuruŋ mere ire yeŋbe dugu dabayiŋde kura gor hurkuriŋ. Irdeb Al Kuruŋ mere irke kuŋ kuŋ fay uryiŋ.
12 E aconteceu que naqueles dias subiu ao monte a orar, e passou a noite em oração a Deus.
13 Irkeb wampotbe komatmiŋ yago goyen hoy yirke wakeb bana goŋ al 12 po yapat yirde mere basaŋ marmiŋ yiryiŋ.
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Basiŋa yiryiŋ marbe gahade: Saimon deŋem kura Yesu beleŋ unyiŋ gobe Pita, kuliŋ Andru, Yems, Yon, Filip, Batolomiyu,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Matiyu, Tomas, Saimonya Alfius urmiŋ Yemsya. Munaŋ Saimonbe Selot ineŋ hinhan.
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Irde Yems urmiŋ Yudasyabe Yudas Iskariotya. Yudas Iskariot gobe kame Yesu niŋ asogo hay hiriŋ.
16 E Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 Be, go kamereb Yesu go mere basaŋ marmiŋ goya tumŋaŋ naŋa bantotore komatmiŋ budam hinhande gor kurkuriŋ. Gorbe Yudia naŋare niŋ marya naŋa bana goŋ taun kuruŋ Yerusalem mat al budam wayamiŋ goyen gor hinhan. Irde makaŋ siŋare niŋ taun Tairya Saidonya niŋ mar budam wayamiŋ gor hinhan. Taun irawa gobe Fonisia naŋa bana go niŋ taun.
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão de povo de toda a Judéia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom; os quais tinham vindo para o ouvir, e serem curados das suas enfermidades,
18 Be, mel gobe Yesuyen saba nurniŋ yeŋ wayamiŋ. Irde garbam miŋyaŋbe yeŋ beleŋ gab sope diryeŋ yeŋ wayamiŋ. Irkeb uŋgura beleŋ buluŋ yirtiŋ goyen manaŋ guram yirkeb igiŋ hamiŋ.
18 Como também os atormentados dos espíritos imundos; e eram curados.
19 Irdeb Al Kuruŋyen tareŋbe Yesu ketal urke al garbam miŋyaŋ sope yirke keneŋbe mel gore Yesu sisaŋ urde gab igiŋ hiniŋ yeŋ kurut yeŋ hinhan.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude, e curava a todos.
20 Be, Yesu beleŋ komatmiŋ buda goyen yeneŋ heŋbe gaha yinyiŋ:
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Deŋ biŋge kamde haŋ marbe kamebe biŋge keŋkela nene hinayiŋ geb, goke amaŋeŋ nurde hinayiŋ.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Ne Al Urmiŋ gake teŋ al beleŋ igiŋ ma dennayiŋ.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 Buluŋ dirde hinayiŋ mar gote asem weŋ wor bikkeŋ Al Kuruŋyen mere basaŋ mar buluŋ buluŋ po yirde hinhan.
23 Folgai nesse dia, exultai; porque eis que é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Munaŋ deŋ hora marbe megen niŋ samuŋ igiŋ igiŋ yade goke po amaŋ heŋ haŋ.
24 Mas ai de vós, ricos! porque já tendes a vossa consolação.
25 Deŋ biŋge igyen igyen keŋkela nen haŋ marbe kamebe biŋge kamnayiŋ.
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides, porque vos lamentareis e chorareis.
26 “Deŋ turuŋ dirde haŋ mar gote asem yago beleŋbe Al Kuruŋyen mere basaŋ mar falkuk bikkek goyen turuŋ yirde hinhan. Niŋgeb gayenter niŋ dirŋeŋ weŋ beleŋ turuŋ dirke goke amaŋeŋ nurde haŋ gobe deŋ wor mere basaŋ mar falkuk yeŋ nurde hime geb, goyen goke buniŋeŋ nurde duneŋ hime,” yinyiŋ.
26 Ai de vós quando todos os homens de vós disserem bem, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 Irdeb Yesu go sopte po gaha yinyiŋ: “Gega deŋ merene palŋa irde haŋ mar saba direŋ tihim geb, keŋkela nurnaŋ ko. Asogo dirde hinayiŋ mar goke buniŋeŋ nurde yuneŋ hinayiŋ. Irde deŋ niŋ buluŋ nurde hinayiŋ mar gobe igiŋ igiŋ yirde hinayiŋ.
27 Mas a vós, que isto ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Irde al karan durde hinayiŋ mar gobe Al Kuruŋyen tareŋde guram yirde igiŋ igiŋ yirde hinayiŋ. Irde buluŋ buluŋ dirde hinayiŋ mar goke manaŋ buniŋeŋ nurdeb Al Kuruŋ gusuŋaŋ irde hinayiŋ.
28 Bendizei os que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Al kura beleŋ uluŋger seŋ gurkeb, wol ma heŋbe kurhan wor tigiri tiyayiŋ. Al kura meŋe diba uliŋhorge hende niŋ goyen teke goya uliŋhorge biŋde niŋ goyen basiŋa ma irayiŋ. Go manaŋ nuna ginkeb unayiŋ.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses;
30 Irde al beleŋ det kuraŋ gusuŋaŋ girkeb yunayiŋ. Irdeb al kura beleŋ dawetge kura tiyyeŋ goke tumulgaŋ tiye yeŋ deŋdeŋ ma yawayiŋ.
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho tornes a pedir.
31 Al hoyaŋ beleŋ ne gwaha nirde hiwoŋ yeŋ nurde ha gwahade goyen po ge wor al hoyaŋ gwaha yirde hayiŋ.
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira lhes fazei vós, também.
32 “Al kura deŋ ge amaŋeŋ nurde haŋ mar goke po amaŋeŋ nurnayiŋbe Al Kuruŋ beleŋ goke turuŋ diryeŋ yeŋ nurde haŋ? Moŋ, epte moŋ. Farisi mar beleŋ ‘mata buluŋ mar’ yineŋ haŋyen mar manaŋ al kura beleŋ yeŋ ge amaŋeŋ nurkeb al goke amaŋeŋ nurde haŋyen.
32 E se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 Irde al kura igiŋ dirnayiŋ mar go po ga igiŋ igiŋ yirde hinayiŋbe Al Kuruŋ beleŋ goke turuŋ diryeŋ yeŋ nurde haŋ? Moŋ. Mata gobe megen niŋ mar manaŋ gwaha teŋ haŋyen.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Irde al kura dawet yunteke wolmiŋeŋ dunnayiŋ yeŋ nurdeya ga dawet yunnayiŋ gobe Al Kuruŋ beleŋ goke turuŋ diryeŋ yeŋ nurde haŋ? Moŋ, epte moŋ. Mata gobe megen niŋ mar wor gwaha ala teŋ haŋyen.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais tornar a receber, que recompensa tereis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para tornarem a receber outro tanto.
35 “Niŋgeb gwaha titŋeŋbe asogotiŋ yago niŋ amaŋeŋ nurde yuneŋ hinayiŋ. Irde igiŋ igiŋ yirde hinayiŋ. Irdeb det kura yunteke wolmiŋeŋ dunnaŋ yeŋ ma nurdeya gab dawettiŋ yuneŋ hinayiŋ. Al Kuruŋ tonŋeŋ yaŋ wor po gobe buniŋeŋ dufaymiŋ kuruŋ wor po geb, yeŋ amaŋeŋ ma nurd uneŋ haŋ marya mata buluŋ teŋ haŋ marya goyen tumŋaŋ buniŋeŋ nurd yuneŋ igiŋ igiŋ yirde hiyen. Niŋgeb deŋ beleŋ asogotiŋ gwaha yirnayiŋbe Al Kuruŋ beleŋ matatiŋ gote muruŋgem igiŋ goyen kuruŋ wor po dunyeŋ. Irdeb yende dirŋeŋ weŋ diryeŋ.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Al Kuruŋ beleŋ buniŋeŋ nurd yuneŋ hiyen gwahade goyen po deŋ manaŋ mel goyen buniŋeŋ nurde yuneŋ hinayiŋ,” yinyiŋ.
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 Irde meremiŋ sopte basaŋ heŋ gaha yinyiŋ: “Be, deŋbe Al Kuruŋ hihit yeŋ al kurate mata goyen yeneŋbe buluŋ ma igiŋ ma yineŋ hinayiŋ. Irkeb Al Kuruŋ wor gwaha ma diryeŋ. Irdeb al kurate mata keneŋbe dindikeŋde dufayde po al gobe buluŋ tiya yeŋ goke ma ineŋ hinayiŋ. Irkeb Al Kuruŋ wor gwaha ma diryeŋ. Irde al kura beleŋ buluŋ buluŋ diryeŋ gega, mata buluŋmiŋ goyen halde uneŋ hinayiŋ. Irkeb Al Kuruŋ wor mata buluŋtiŋ halde dunyeŋ.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 Irdeb al kura det kuraŋ nurke yeneŋbe dawettiŋ yuneŋ hinayiŋ. Irkeb Al Kuruŋ wor dunyeŋ. Yeŋ beleŋ dune yeŋbe kuruŋ wor po dunke ep hiyyeŋ gega, go hende sopte bak dunyeŋ. Deŋ beleŋ al hoyaŋ dawettiŋ dahade yuneŋ hinayiŋ gwahade goyen po, Al Kuruŋ wor gwahade po dunyeŋ. Dirŋeŋ yunnayiŋbe Al Kuruŋ wor gwahade dunyeŋ, munaŋ budam yunkeb Al Kuruŋ beleŋ wor budam po dunyeŋ,” yinyiŋ.
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando, vos deitarão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 Irdeb maya mere gayen manaŋ yinyiŋ: “Al kura diliŋ titmiŋ beleŋ kadom diliŋ titmiŋ epte tanarde kuŋ kuŋ beleŋ goyen ikala irde tukuyeŋ? Epte moŋ. Gwaha tiyyeŋbe kuŋ tumŋaŋde mete bana yakteŋ gasa yiryeŋ.
39 E dizia-lhes uma parábola: Pode porventura o cego guiar o cego? Não cairão ambos na cova?
40 Saba al kurate komatmiŋbe epte ma saba yirde hiyeŋ al goyen fole irnayiŋ. Gega sabamiŋ keŋkela teŋ pasi irnayiŋbe saba yirde hiyeŋ al goyen yara po henayiŋ.
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 Deŋbe kadtiŋ yagot diliŋde mukuŋ yeneŋbe goke yeŋ haŋ gega, daniŋ geb he parwek diltiŋ pet teŋ hi goyen go ma yeneŋ haŋ?
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 He hakwa gore diltiŋ pet titiŋ haŋ goyen go ma yeneŋya dahade niŋgeb, ‘Kadne, mukuŋ delger hi go teŋ siŋa ire,’ innayiŋ? Duliŋ usi mar wor wor, meheŋdebe dindikeŋde diltiŋde niŋ he parwek go wa yade siŋa yirnayiŋ. Irde gab keŋkela naŋkeneŋbe kadtiŋde diliŋde mukuŋ goyen igiŋ yad siŋa yirnayiŋ,” yinyiŋ.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho, e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 Be, sopte gaha yinyiŋ: “He igineŋ kura al ma nene hitiŋ gobe he igineŋ al nene hitiŋde goyenter ma igineŋ hiyyeŋ. Irde gwahade goyen po, he igineŋ al nene hitiŋ gobe he igineŋ al ma nene hitiŋ goyenter ma igineŋ hiyyeŋ.
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 Niŋgeb hebe igineŋ beleŋ gab he gobe igiŋ ma buluŋ goyen dikala dirke gab keneŋ bebak titek. Fik he igineŋbe kaŋ hirwaŋeŋ yaŋ hende ma igineŋ heŋ haŋyen. Gwahade goyen po, wain igineŋbe he siŋsiŋeŋ mali hereŋ ma igineŋ heŋ haŋyen.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 Gwahade goyen po, al manaŋ da kura biŋde hiyeŋ gobe mohoŋde mat mere gwahade po kat kuŋ hiyeŋ. Niŋgeb al igiŋbe biŋde dufay igiŋ haŋ geb, mata igiŋ po teŋ haŋyen. Munaŋ al buluŋbe biŋde dufay buluŋ haŋ geb, mata buluŋ po teŋ haŋyen,” yinyiŋ.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 Irdeb sopte gaha yinyiŋ: “Be, deŋbe ‘Doyaŋ Al Kuruŋ, Doyaŋ Al Kuruŋ,’ nineŋ haŋ gega, daniŋ geb merene ma gama irde haŋ?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 Al kura ne hitte waŋ merene nurde gama iryeŋ al gobe gahade yeŋ momoŋ direŋ tihim.
47 Qualquer que vem a mim e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Al gobe ya ire yeŋbe tola metemiŋ dukuŋ po taldeb hora po daluŋ unyeŋ go gwahade goyen. Niŋgeb naŋa buluŋ heke figilu teŋeŋ yaŋ yare go kuyeŋ gega, ya gobe tolamiŋ keŋkela yimiytiŋ geb, saŋiŋ huwarde hiyeŋ.
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre a rocha.
49 Gega al kura merene nurde ga gama ma iryeŋ al gobe al kukuwa kura mulowo hende ya iryeŋ go gwahade goyen. Niŋgeb figilu teŋeŋ yaŋ kateŋbe ya go tekeb kateŋ buluŋ wor po hiyyeŋ,” yinyiŋ.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.