Lucas 14

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Be, Yesu go Yerusalem kuŋ hikeyabe Sabat nalu hiriŋ. Irkeb Farisi marte kuruŋmiŋ kura gore biŋge nere ineŋbe teŋ yamiŋde kwaryum. Irkeb al gor hinhan goreb Sabat nalure da mata kura tike kentek yeŋ keneŋ hinhan.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Be, yare gorbe al kura uliŋ diŋduŋ irtiŋ goyen Yesu diliŋ mar keperde hinhin.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Irkeb Yesu beleŋbe Farisi marya Moseyen saba marya goyen, “Sabat nalure al garbam miŋyaŋ sope yird yird gobe Mose beleŋ bisam iryiŋ ma dahade?” yineŋ gusuŋaŋ yiryiŋ.
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Gega al buda gobe mere ma tiyamiŋ. Gwaha tike yeneŋbe Yesu beleŋ al go tanardeb guram irke igiŋ hekeb, “Igiŋge kwa,” inke kuriŋ.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Be, Yesu go garbam al go sope irdeb, “Be, deŋ gayen urtiŋ yara kura ma bulmakawtiŋ gwahade kura Sabat nalure mete fe bana kurkukeb keneŋ wasak tinayiŋ ma araŋ po teŋ siŋa irnayiŋ?” yeŋ mel goyen gusuŋaŋ yiryiŋ.
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Irkeb go mar gobe gwaha mat kura meremiŋ wol hetek ma hamiŋ.
6 A isto nada puderam responder.
7 Be, Farisi marte kuruŋmiŋ beleŋ biŋge niniŋ yinke wayamiŋ mar gore al deŋem yaŋde gasuŋ yirtiŋyaŋ po keperke Yesu beleŋ goyen yeneŋbe gaha yinyiŋ:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “Be, al kura biŋge nen nen nalu kuruŋde kura hoy dirke kuŋ goya al deŋem yaŋ beleŋ kepertek gasuŋ igiŋde gor ma kepernayiŋ. Moŋgo al hoyaŋ kura deŋem yaŋ deŋ folek gore wakeb
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 hoy diryeŋ al goreb al buda kuruŋ go diliŋde, ‘Al deŋem yaŋ ge folek kura waya geb, gor ma keperayiŋ,’ dinyeŋ geb. Irkeb deŋbe memya heŋ al deŋem moŋ marya kepernayiŋ.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Niŋgeb dula nalu kuruŋ gwahader hoy dirke kuŋbe mali ga po kepernayiŋ. Irkeb hoy diryeŋ al gore waŋ deneŋbe, ‘Kadne, gebe gar kepertek moŋ geb, kuŋ al deŋem yaŋde gasuŋde gor keperayiŋ,’ dinyeŋ. Irkeb al buda gor hinayiŋ mar gore, ‘Al go deŋem yaŋ geb, gogo gwaha ira,’ yeŋ turuŋ dirnayiŋ.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Niŋgeb gwahade goyen po, al kura yiŋgeŋ turuŋ turuŋ irde hiyeŋ al gobe Al Kuruŋ beleŋ matamiŋ goyen kawan irke memya hiyyeŋ. Munaŋ al kura yiŋgeŋ turuŋ turuŋ ma irde hiyeŋ al gobe Al Kuruŋ beleŋ al deŋem yaŋ iryeŋ,” yinyiŋ.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Irdeb Farisi marte kuruŋmiŋ Yesu hoy iryiŋ al goyen gaha inyiŋ: “Kame naŋkahalde niŋ biŋge ma wawuŋbanare niŋ biŋge niniŋ yeŋ goya kadge yago, tayge yago, tiyuŋtiŋde niŋ al horam yaŋ maryabe, dadakeya kolge yago miŋtiŋ uŋkureŋ go po ma hoy yirde hayiŋ. Moŋgo wolmiŋeŋ hoy girkeb al igiŋ yird yird mata gote muruŋgembe gogo po tawayiŋ geb. Al Kuruŋ hitte matbe hubu.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Gwaha irtiŋeŋbe al buniŋeŋ det miŋmoŋ, al kahaŋya haniŋya kamtiŋyabe al diliŋ titmiŋ gwahade goyenya dula tiniŋ yeŋ hoy yirde hayiŋ.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Irkeb goke teŋbe Al Kuruŋ beleŋ guram girde igiŋ giryeŋ. Go mar gobe gwaha mat kura wol hetek miŋmoŋ gega, kame al huwak kamtiŋde mat huwarnayiŋ nalureb Al Kuruŋ beleŋ mata igiŋge gote muruŋgem gunyeŋ,” inyiŋ.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Be, Yesuya heŋ biŋge nene hinhan mar al kura gore Yesu beleŋ mere tiyyiŋ go nurdeb, “Kame Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yirde hi gasuŋde gor heŋ Al Kuruŋya dula tiyyeŋ al gobe gwaha tiyyeŋ goke amaŋeŋ wor po nuryeŋ,” yiriŋ.
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Irkeb wol heŋbe siraw mere mat gaha yinyiŋ: “Al kura goyen dula mata kuruŋ tiye yeŋbe al budam wawoŋ yeŋ mere kiryiŋ.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Be, kuŋ nalu goyen forok yekeb meteŋ almiŋ teŋ kerke wanayiŋ yinyiŋ mar goke keya kuriŋ. Kuŋbe, ‘Biŋge yagobe bikkeŋ ep irde deŋ ge gago wayhem geb wake kuniŋ,’ yinyiŋ.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Gega al buda kuruŋ go tumŋaŋ bikbak teŋbe, ‘Neŋbe meteŋniniŋ gwahade gwahade titek geb go ma kuniŋ,’ yamiŋ. Niŋgeb meheŋde kuŋ kinyiŋ al goreb, ‘Igiŋ kumewoŋ be. Gega gayamuŋ ga po megeŋ kura damu tihim. Niŋgeb goyen kuŋ keneŋ tihim geb ma kweŋ,’ inyiŋ.
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Irkeb meteŋ al gobe bada heŋ al kura hitte wor kuŋ inkeb al gore wor gwahade po, ‘Igiŋ gega gayamuŋ ga po bulmakaw 10 gayen damu tihim. Niŋgeb goyen megeŋ ilde ilde niŋ tuŋaŋ yure yeŋbe gago kuŋ hime. Niŋgeb ma kweŋ,’ inyiŋ.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Irkeb gor mat al hoyaŋ hitte wor kuŋ inkeb yeŋ wor gwahade po, ‘Igiŋ kumewoŋ be. Gega haŋka ga po bere tawaŋ mekerd nunhaŋ geb ma kweŋ,’ inyiŋ.
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Be, meteŋ al go doyaŋ almiŋ hitte mulgaŋ heŋ kuŋbe, ‘Mel go momoŋ yirhem gega, meteŋniniŋ yaŋ ala yeŋ bada hahaŋ,’ inyiŋ. Irkeb doyaŋ almiŋ gobe biŋ ar yekeb meteŋ almiŋ goyen mere hitemde po irdeb, ‘Araŋeŋ kwa! Irdeb taun gate beleŋ karkuwaŋya mukŋeŋya gama yirde kuŋ al buniŋeŋ det miŋmoŋ mar, al uliŋ kamtiŋya kahaŋ haniŋ titmiŋyabe diliŋ titmiŋya goyen yeneŋ yawaya,’ ineŋ hulyaŋ iryiŋ.
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Be, meteŋ al go kuŋ inyiŋ gwahade po teŋbe mulgaŋ heŋ waŋbe, ‘Doyaŋ al, hulyaŋ nirha gobe gwahade po tihim gega, dula teŋ teŋ gasuŋbe makiŋ ma hihi,’ inyiŋ.
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Irkeb doyaŋ almiŋ goreb, ‘Kwa! Kuŋ taun siŋare beleŋ haniŋ taunya tiyuŋ hoyaŋde kutiŋyaŋ goyen al yeneŋbe mali po yineŋ tebaŋ yirkeb wanayiŋ. Irkeb yane makiŋ hiyyeŋ.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Fudinde ginhem. Al haŋkapya hoy yirmeke bada hahaŋ mar gobe dula nalu kuruŋ goyenter niŋ biŋgebe kura muŋ ma ninam urnayiŋ,’ inyiŋ,” yiriŋ.
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Be, Yesu go Farisi marte kuruŋmiŋ gote ya tubul teŋ Yerusalem kuŋ hinhin. Irkeb al budam wor po gama irde kuŋ hinhan. Irkeb Yesu beleŋ fulgaŋ kaŋbe,
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Al kura gama nire yeŋbe miliŋ naniŋ, beremya dirŋeŋ weŋya kuliŋya haymiŋ yagoya niŋ ma nurde hiyeŋ. Irde yiŋgeŋ ge wor ma po nurde hiyeŋ. Al dufay gwahade miŋyaŋbe epte ma komatne hiyyeŋ.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Irde kanduk keneŋ keneŋ niŋ bada heŋ haŋ gega, gama nird nird niŋ nurde haŋ mar gobe epte ma komatne henayiŋ,” yinyiŋ.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Irdeb maya mere mat gaha yinyiŋ: “Be, al kura ya kuruŋ ire yeŋbe keperde dufay keŋkela heŋ hora gwahade beleŋbe ya gayen igiŋ pasi ireŋ yeŋ nurdeya gab meteŋ go miŋ uryeŋ.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Munaŋ gwaha ma teŋya mali po ya yimiyyeŋ gobe kuŋ hora muŋ go hubu hekeb ya go pasi ma irde tubul tiyyeŋ. Irkeb al beleŋ keneŋbe,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 ‘Al gabe ya ire yeŋ tola yimiyuŋ gega, dahade niŋgeb pasi ma iruŋ?’ yeŋ tagalde uneŋ hinayiŋ.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 “Irdeb naŋa kura gote doyaŋ al kuruŋ beleŋ naŋa hoyaŋde niŋ doyaŋ al kuruŋya arye yeŋbe keŋkela ma dufay heŋya mali po fuleŋare kuyeŋ? Epte moŋ. Fuleŋa marmiŋ 10,000 gore asogomde fuleŋa mar 20,000 goyen wake epte gasa yirnayiŋ yeŋ nurdeya gab fuleŋa marmiŋ yad kuyeŋ.
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Munaŋ epte moŋ yeŋ nurdeb asogom go gisaw po hikeya doyaŋ al kuruŋ gore utaŋ irde awalik heŋ heŋ niŋ mere kerke asogom hitte kuyeŋ.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Niŋgeb gwahade goyen po, deŋ wor dettiŋ kuruŋ goyen igiŋ yubul tiniŋ ma dahade goyen keŋkela dufay henayiŋ. Dettiŋ kuruŋ daha yubul tiniŋ yeŋ nurde hinayiŋ mar gobe epte ma komatne henayiŋ geb.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 “Be, fawbe det igiŋ hapek yaŋ gega, hapek hubu hiyyeŋ gobe daha irkeb sopte hapek yaŋ hiyyeŋ? Epte moŋ.
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Faw hapek hubu hitiŋ gobe megeŋ wor epte ma ayseŋ unyeŋ geb temeytek. Niŋgeb al kura komatne hewe yeŋbe keŋkela po dufay heŋbe fudinde po gama niryeŋ. Be, al kura kirmiŋ yaŋ kenem mere tihim ga nurde bebak tinayiŋ,” yinyiŋ.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.