João 6
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs VC
1 Be, go kamereb Yesube Galili naŋare kuriŋ. Kuŋbe Galili fe ala kuruŋ goyen siŋa kurhan kuriŋ. Galili fe ala kuruŋ gote deŋem kurabe Taiberias.
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 Be, al budam Yesu beleŋ garbam mar sope yird yird mata tiŋeŋ karkuwaŋ forok yirke yenamiŋ geb, yeŋ po gama irde kwamiŋ.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 Irkeb Yesu gob dugu dabayiŋde kura gor hurkuŋbe komatmiŋya keperde usaŋ hamiŋ.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 Be, Yuda marte gabu nalu kuruŋ kura Pasoba goyen binde binde heŋ hinhin.
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Be, Yesu gob al buda kuruŋ go yeŋ hitte po waŋ hike yinyiŋ. Irdeb Filip goyen, “Beretbe damde kuŋ damu teŋ yuntek?” inyiŋ.
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 Go inyiŋ gobe yiŋgeŋbe gwaha tiyeŋ yeŋ nurd nurd ga Filip goyen duliŋ tuŋaŋ ure yeŋ gusuŋaŋ iryiŋ.
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Irkeb Filip beleŋ wol heŋbe, “Al tumŋaŋ beret muŋ kura netek gobe neŋ bana al kura gagasi 8 gayen meteŋ teŋ hora tiyyeŋ gore wor epte ma diryeŋ,” inyiŋ.
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 Gwaha yekeb komatmiŋ kura Andru, Saimon Pita kuliŋ beleŋ hardeb,
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “Diriŋ kura beret mukŋeŋ siptesoŋoŋ bali bilmiŋ karka teŋ palawa yara irtiŋ gore po yirtiŋ goya makaŋ dapŋa irawaya miŋyaŋ bana gaŋ hi. Goyenbe go muŋ goreb al buda kuruŋ gayen daha yiryeŋ?” inyiŋ.
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Al buda ga yinke kepernaŋ,” yinyiŋ. Irkeb gorbe yamuŋ budam hinhande geb, goyaŋ keperde tukamiŋ. Al gabu iramiŋ gobe 5,000 gwahade.
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Be, Yesu beleŋ beret mukŋeŋ siptesoŋoŋ go yade Al Kuruŋ turuŋ irde al buda keperamiŋ mar goyen gale heŋ yunke nene ep namiŋ. Irde makaŋ dapŋa irawa goyen wor yade gwahade po yiryiŋ.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 Be, nene ep neke yeneŋbe Yesu beleŋ komatmiŋ goyen yinyiŋ. “Beret ep nene yubul tahaŋ ga buda yirnaŋ. Kura muŋ yubul tike buluŋ ma henayiŋ,” yinyiŋ.
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Irkeb beret mukŋeŋ siptesoŋoŋ namiŋ mar gore ep nene yubul tiyamiŋ goyen buda yirde tiri 12 gayen makiŋ yiramiŋ.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 Be, al buda gobe Yesu beleŋ mata tiŋeŋ kuruŋ goyen irke keneŋbe, “Fudinde, al gabe Al Kuruŋyen mere basaŋ Al kame megen gar wayyeŋ yitiŋ al go goyenbe gago!” yamiŋ.
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Goyenbe Yesube mel gore waŋ parsay irde yende Doyaŋ Al Kuruŋ irniŋ teŋ hike nurdeb gor matbe bal heŋ yeŋ uŋkureŋ po dugure hurkuriŋ.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 Be, ŋumtuk ureŋ tikeb Yesuyen komatmiŋ yagobe dugu dabayiŋde mat mulgaŋ heŋ Galili fe ala siŋare kurkamiŋ.
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 Irdeb gor mat Galili fe ala kuruŋ goyen siŋa kurhan Kapeneam beleŋ kuniŋ yeŋ hakwa hende hurkuŋbe kuŋ hinhan. Gega Yesube mel goya ma kwamiŋ. Be, hako kuŋ hikeyabe kidoma hiriŋ.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Irdeb meŋe kuruŋ tike duba huwaryiŋ.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 Be, mel gobe 5 ma 6 kilomita gwahade kwamiŋ. Irkeb Yesu forok yeŋ fe yuwalŋeŋ hende huwarde hakwa go tur po wayyiŋ. Waŋ hike keneŋbe kafura wor po hamiŋ.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 Goyenbe Yesu beleŋ, “Ne waŋ hime ge, kafura heŋ ma,” yinyiŋ.
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Irkeb amaŋ hende Yesu faraŋ urke hakwa biŋde hurkuriŋ. Irkeb gor kuniŋ yeŋ kuŋ hinhande gor bemel po forok yamiŋ.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 Be, ferd fay uryiŋ goya goyenbe al buda fe ala siŋa kurhan Yesu beleŋ yubul tiyyiŋ marbe gor po hinhan. Mel gore hakwa gor ma hike keneŋbe, “Kibe hakwa uŋkureŋ goyen po gar hinhin gobe Yesuyen komatmiŋ beleŋ teŋ kwaŋ. Gega Yesube yeŋya tumŋaŋ ma kwaŋ,” yamiŋ.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Be, Doyaŋ Al Kuruŋ beleŋ beret teŋ Al Kuruŋ turuŋ irde al buda go gale heŋ yunke namiŋ gasuŋ bindere gor Taiberias mat hakwa buda kura waŋ forok yamiŋ. Irkeb mel gore Yesube gor wet hi yeŋ kuŋ naŋkenamiŋ.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 Goyenbe hakwa bana goŋbe Yesu ma komatmiŋ gwahade muŋ kura ma keneŋbe Yesu niŋ naŋkinniŋ yeŋ hakwa go hende Kapeneam kwamiŋ.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 Be, al buda gobe fe ala goyen siŋa kurhan mat waŋbe Yesu kenamiŋ. Irdeb, “Rabai, daha naŋa gar wayaŋ?” ineŋ gusuŋaŋ iramiŋ.
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Irkeb wol heŋbe gaha yinyiŋ: “Fudinde wor po dineŋ hime, deŋbe mata tiŋeŋ Al Kuruŋ beleŋ po ga irtek goyen keneŋ miŋ bebak ma teŋya ne niŋ naŋkeneŋ haŋ. Beret nene bitiŋ makiŋ iraŋ goke po teŋ ne niŋ naŋkeneŋ haŋ.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Megen niŋ biŋge buluŋ hetek goke ma meteŋ teŋ hinayiŋ. Nene Al Kuruŋya hugiŋeŋ hitek biŋge goke po meteŋ teŋ hinayiŋ. Biŋge gobe ne Al Urmiŋ gare duneŋ. Biŋge goyen duneŋ duneŋ meteŋ gobe Adone beleŋ basiŋa nirde nunyiŋ,” yinyiŋ.
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 Gwaha yinkeb mel goreb, “Niŋgeb daha wor po teŋbe Al Kuruŋ beleŋ meteŋ goke nurde hi goyen titek?” ineŋ gusuŋaŋ iramiŋ.
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Irkeb wol heŋbe, “Deŋ beleŋ Al Kuruŋyen meteŋ titek gobe yeŋ beleŋ teŋ kerke wayuŋ al goke dufaytiŋ tareŋ irnayiŋ gogo,” yinyiŋ.
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Irkeb, “Gwahade kenem mata tiŋeŋ dahade goyen irke keneŋ gabe ge niŋ dufayniniŋ tareŋ irtek? Niŋgeb daha tiyayiŋ?
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 Hakot wor po asininiŋ yago sawsawa naŋa bana hinhanyabe biŋge ‘mana’ ineŋ haŋyen goyen nene hinhan. Goyen goke Al Kuruŋyen asaŋde, ‘Al Kuruŋyen gasuŋde niŋ biŋge yeŋ beleŋ mel go yunke namiŋ,’ gwahade katiŋ hi,” inamiŋ.
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Gwaha inkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Fudinde wor po dineŋ hime, Al Kuruŋyen gasuŋde niŋ biŋge katke namiŋ gobe Mose beleŋ ma yunyiŋ. Biŋge yunyiŋ albe Adone geb. Irde gayenter wor biŋge fudinde duneŋ hi al gobe Adone.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Al Kuruŋyen gasuŋde niŋ biŋgebe yeŋ hitte mat katuŋ al gogo. Yeŋ beleŋ po gab alya bereya megen haŋ kuruŋ gayen Al Kuruŋya hugiŋeŋ heŋ heŋ goyen yuneŋ hiyen,” yinyiŋ.
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Irkeb mel gore, “Doyaŋ al, haŋka matbe biŋge goyen hugiŋeŋ hugiŋeŋ duneŋ hayiŋ,” inamiŋ.
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Irkeb wol heŋbe gaha yinyiŋ: “Nebe Al Kuruŋya hugiŋeŋ hitek biŋge fudinde go goyen. Niŋgeb al kura ne hitte waŋ dufaymiŋ ne niŋ saŋiŋ iryeŋ al gobe biŋge ma kamde fe niŋ ma irde hiyeŋ go gwahade goyen po Al Kuruŋya hugiŋeŋ heŋ heŋ tareŋ gobe hubu ma hiyyeŋ.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Goyenbe dinhem gwahade po, deŋbe ne gayen neneŋ haŋ gega, dufaytiŋ ne niŋ tareŋ ma yirde haŋ.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Al tumŋaŋ Nanne beleŋ ne niŋ nuntiŋ mar gobe ne hitte wanayiŋ. Irkeb al ne hitte wanayiŋ mar gobe kura muŋ takira ma tiyeŋ.
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 Nebe Al Kuruŋ hitte mat katmiriŋ gobe dufayne gama irde meteŋ tiye yeŋ ma katmiriŋ. Gwahade yarabe nad nerke katmiriŋ al gote dufay po gama irde meteŋ tiye yeŋ katmiriŋ.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Niŋgeb ne niŋ nuntiŋ mar gobe uŋkureŋ muŋ kura tubul timeke pel ma hiyyeŋ. Gwaha irtiŋeŋbe nalu funaŋde mel go tumŋaŋ yisaŋ heŋ al gergeŋ wor po yireŋ. Go tiyeŋ gobe nad nerke katmiriŋ al gote dufay geb, go po gama ireŋ.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 Nanner dufaydebe al tumŋaŋ diliŋbe Urmiŋ hende po irde yeŋ ge po dufaymiŋ tareŋ irnayiŋ marbe yeŋya hugiŋeŋ hinayiŋ. Irkeb nalu funaŋdebe ne beleŋ mel go yisaŋ heweŋ,” yinyiŋ.
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Be, Yesu beleŋ yiŋgeŋ ge yeŋ, “Nebe biŋge fudinde Al Kuruŋ hitte mat katmiriŋ,” yeke nurdeb Yuda mar gore Yesu niŋ igiŋ ma nurde siksiksuk tiyamiŋ.
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Irdeb, “Al gabe Yosep urmiŋ Yesu moŋ? Naniŋya miliŋyabe nurde yuneŋ hite. Goyenbe dahade niŋgeb yiŋgeŋ ge yeŋ, ‘Nebe Al Kuruŋ hitte mat katmiriŋ,’ yeŋ hi? Mere gobe kukuwamŋeŋ wor po!” yamiŋ.
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Irkeb Yesu beleŋ, “Merene goke igiŋ ma nurde siksiksuk teŋ haŋ gobe bada henaŋ.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Al kura yiŋgeŋ epte ma ne hitte wanayiŋ. Nanne nad nerke wamiriŋ al gore gab bul yirke ne hitte wanayiŋ. Irkeb nalu funaŋdebe go mar gobe ne beleŋ kamtiŋde mat yisaŋ heweŋ.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Al Kuruŋyen mere basaŋ mar porofet buda beleŋ asaŋde, ‘Al Kuruŋ beleŋ mel goyen tumŋaŋ saba yiryeŋ,’ katiŋ hi gwahade goyen po, al kura Adoner mere nurde sabamiŋ bebak tinayiŋ mar gobe tumŋaŋ ne hitte wanayiŋ.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 Al kura Nanne ma kintiŋ. Goyenpoga ne yeŋ hitte mat watiŋ al gare po ga kintiŋ.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 Fudinde wor po dineŋ hime, al kura ne niŋ dufaymiŋ saŋiŋ irnayiŋbe Al Kuruŋya hugiŋeŋ hinayiŋ.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Niŋgeb al beleŋ nene Al Kuruŋya hugiŋeŋ hitek biŋge gobe ne gago.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Asetiŋ yagobe sawsawa po kuruŋ naŋa bana kuŋ heŋya biŋge ‘mana’ ineŋ haŋyen goyen nene hinhan gega, tumŋaŋ kamamiŋ.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Goyenbe biŋge fudinde Al Kuruŋ hitte mat kattiŋ gobe gar hi. Al kura biŋge go niyyeŋbe Al Kuruŋ diliŋde al kamtiŋ yara ma hiyyeŋ.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Nebe al beleŋ nen Al Kuruŋya hugiŋeŋ hitekde niŋ biŋge Al Kuruŋ hitte mat kattiŋ goyen. Niŋgeb albe biŋge nene gabe tareŋ heŋ haŋyen gwahade goyen po, ne niŋ dufaymiŋ tareŋ irnayiŋ marbe Al Kuruŋya hugiŋeŋ hinayiŋ. Biŋge gobe ne gago. Alya bereya megen haŋ kuruŋ gayen Al Kuruŋya hugiŋeŋ hinayiŋ goke teŋ nigeŋ gasoŋne yuneŋ,” yinyiŋ.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Be, Yesu beleŋ gwaha yinkeb Yuda mar goyen mere tiyyiŋ goke teŋbe, “Al gab dahadem yiŋgeŋ gasoŋ dunke netek?” yeŋbe yiŋgeŋ bana goŋ bipti forok irde yiŋgeŋ uliŋ kadom mohoŋde tiyamiŋ.
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Irkeb Yesu beleŋ yinyiŋ. “Fudinde wor po dineŋ hime, ne Al Urmiŋ gate gasoŋneya darineya ma nenayiŋbe Al Kuruŋya hugiŋeŋ heŋ heŋ gobe epte ma dende hiyyeŋ.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 Munaŋ al kura gasoŋneya darineya niyyeŋ al gobe Al Kuruŋya hugiŋeŋ heŋ heŋ gobe yende hiyyeŋ. Irkeb nalu funaŋdeb al gobe isaŋ heweŋ.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Gasoŋnebe nene Al Kuruŋya hugiŋeŋ hitek biŋge wor po, irdeb darine wor nene Al Kuruŋya hugiŋeŋ hitek fe wor po go goyen.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 Niŋgeb al kura gasoŋneya darineya niyyeŋ al gobe neya hireŋ. Irkeb ne wor yeŋya hireŋ.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Adone gwahader hitiŋ al gore nad nerke megen gar katmiriŋ. Irde yende saŋiŋde ne wor hugiŋeŋ heŋ heŋ tareŋnem yaŋ hime. Niŋgeb al kura gasoŋne niyyeŋ al gobe tareŋner Al Kuruŋya hugiŋeŋ hiriryeŋ.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Nebe biŋge Al Kuruŋ hitte mat kattiŋ go goyen. Asetiŋ yagobe biŋge ‘mana’ ineŋ haŋyen goyen nene hinhan gega, kuŋ kuŋbe kamamiŋ. Goyenbe al kura ne biŋge yeŋ hime gayen niyyeŋ al gobe Al Kuruŋya hugiŋeŋ hiriryeŋ,” yinyiŋ.
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Be, mere gabe Kapeneam taun bana Yuda marte gabu yare al saba yirde heŋya tiyyiŋ.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Be, sabamiŋ go nurdeb Yesuyen komatmiŋ yago kura beleŋ, “Saba gabe epte ma bebak titek, meteŋeŋ wor po. Ganuŋ beleŋ epte nurde gama iryeŋ?” yamiŋ.
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 Irkeb Yesu go komatmiŋ yago goyen yiŋgeŋ uliŋ mere goke ŋagak yeŋ hike nurdeb, “Merene gare dufaytiŋ haga ira?
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 Gwahade kenem kame ne Al Urmiŋ gayen bikkeŋ hinhemde mulgaŋ heŋ hurkumeke neneŋbe dahade nurnayiŋ?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 Al Kuruŋ diliŋde al gergeŋ ird ird gobe Holi Spirit beleŋ po ga iryeŋ. Megen niŋ marte saŋiŋde epte ma gwaha irnayiŋ. Merene gayen al kura beleŋ fudinde yeŋ nuryeŋbe Holi Spirit beleŋ al goyen Al Kuruŋ diliŋde gergeŋ wor po iryeŋ.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Goyenbe kuratiŋ kurabe merene gayen fudinde yeŋ ma nurde haŋ,” yinyiŋ. Gwaha yinyiŋ gobe meteŋmiŋ miŋ urde komatmiŋ yawaryiŋde mat po ganuŋ beleŋ yeŋ ge dufaymiŋ tareŋ ma irnayiŋ, irde ganuŋ beleŋ asogom haniŋde kiryeŋ goyen keŋkela nurde hinhin geb, gogo yinyiŋ.
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Irdeb sopte yinyiŋ. “Kuratiŋ kura beleŋ merene pel irnayiŋ goke teŋbe, ‘Al kura yiŋgeŋ epte ma ne hitte wanayiŋ, Nanner tareŋde po ga ne hitte wanayiŋ,’ dinhem gogo,” yinyiŋ.
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Be, mere go yiriŋde matbe komatmiŋ yago budambe gama ird ird niŋ bada hamiŋ.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Irkeb Yesu beleŋ komatmiŋ 12 goyen, “Deŋ manaŋ nubul tiniŋ yeŋ nurhaŋ?” yineŋ gusuŋaŋ yiryiŋ.
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Irkeb Saimon Pita beleŋ wol heŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, ge po ga al beleŋ nurde Al Kuruŋya hugiŋeŋ hitek merege yaŋ geb, gubul teŋ ganuŋ hitte kutek?
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Irde gebe Al Wukkeŋ wor po Al Kuruŋ hitte mat wayariŋ yeŋ nurde dufayniniŋ saŋiŋ irde hite, irde gebe fudinde al gwahade yeŋ nurde guneŋ hite,” inyiŋ.
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Deŋ komatne 12 gayenbe nigeŋ po basiŋa dirmiŋ. Goyenpoga kuratiŋ kurabe Satanyen dufay gama irde hi geb!” yinyiŋ.
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 Gobe Yudas, Saimon Iskariot urmiŋ niŋ nurdeb gogo yiriŋ. Yeŋbe Yesuyen komatmiŋ 12 bana hinhin gega, kamebe yeŋ beleŋ Yesu goyen asogom haniŋde kiryiŋ.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.