João 13
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs VC
1 Be, gabu nalu kuruŋ Pasoba go gise gwahade hiriŋ. Irkeb Yesu go megeŋ ga tubul teŋ Naniŋ hitte kuŋ kuŋ nalumiŋ forok yihi yeŋ nuryiŋ. Yeŋbe alya bereyamiŋ megen haŋ mar goyen bubulkuŋne wor po yeŋ nurde yuneŋbe igiŋ yeŋ ge teŋ kameŋ yeŋ nurde hinhin geb, dufaymiŋ goyen yikala yiryiŋ.
1 Antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que chegara a sua hora de passar deste mundo ao Pai, como amasse os seus que estavam no mundo, até o extremo os amou.
2 Be, wawuŋbanare niŋ biŋge nene hinhan. Irkeb Uŋgurabe Saimon Iskariot urmiŋ Yudas beleŋ Yesu asogo haniŋde kiryeŋ yeŋ bikkeŋ biŋ tiriŋ.
2 Durante a ceia, - quando o demônio já tinha lançado no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, o propósito de traí-lo -,
3 Yesube det kuruŋ gayen doyaŋ yird yird tareŋ Naniŋ beleŋ untiŋ goyen nurde hinhin. Irde yeŋbe Al Kuruŋ hitte mat watiŋ, irde sopte yeŋ hitte mulgaŋ hiyyeŋ goyen wor nurde hinhin.
3 sabendo Jesus que o Pai tudo lhe dera nas mãos, e que saíra de Deus e para Deus voltava,
4 Niŋgeb biŋge nen hinhande mat huwardeb uliŋhormiŋ hende niŋ goyen tugu teŋbe uliŋ utma teŋ teŋde niŋ amil teŋ mal temdere giti iryiŋ.
4 levantou-se da mesa, depôs as suas vestes e, pegando duma toalha, cingiu-se com ela.
5 Gwaha teŋ gab koroŋde fe wogordeb komatmiŋ yagot kahaŋ halde yunyiŋ. Irdeb amil gore po fe goyen utma teŋ yunyiŋ.
5 Em seguida, deitou água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Be, gwaha teŋ kuŋ kuŋbe Saimon Pita hitte hiriŋ. Irkeb, “Doyaŋ Al Kuruŋ, ge gayenbe kahaŋne haleŋ teŋ ha?” inyiŋ.
6 Chegou a Simão Pedro. Mas Pedro lhe disse: Senhor, queres lavar-me os pés!...
7 Irkeb wol heŋbe, “Mata tihim gote miŋ bebak ma taha. Goyenbe kamebe bebak tiyayiŋ,” inyiŋ.
7 Respondeu-lhe Jesus: O que faço não compreendes agora, mas compreendê-lo-ás em breve.
8 Irkeb Pita beleŋ, “Moŋ, kahaŋne epte ma halayiŋ geb,” inyiŋ.
8 Disse-lhe Pedro: Jamais me lavarás os pés!... Respondeu-lhe Jesus: Se eu não tos lavar, não terás parte comigo.
9 Gwaha inkeb Pita go, “Doyaŋ Al Kuruŋ, gwahade kenem kahaŋne po ma halayiŋ. Hanneya tonaŋneya manaŋ tumŋaŋ halde nunayiŋ,” inyiŋ.
9 Exclamou então Simão Pedro: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Irkeb wol heŋbe, “Al fe gimtiŋ gobe uliŋde tikiŋ miŋmoŋ geb, kahaŋ po haltek hi. Gwahade goyen po deŋbe bikkeŋ Al Kuruŋ diliŋde wukkeŋ haŋ. Goyenbe deŋ tumŋaŋ moŋ geb,” inyiŋ.
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que tomou banho não tem necessidade de lavar-se; está inteiramente puro. Ora, vós estais puros, mas nem todos!...
11 Al gore asogo haniŋde niryeŋ yeŋ bikkeŋ nurde hinhin geb gogo, “Deŋ tumŋaŋbe wukkeŋ haŋ gega, al uŋkureŋ po gabe gwahade ma hi,” yinyiŋ.
11 Pois sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais puros.
12 Be, komatmiŋ yagot kahaŋ halde pasi irdeb uliŋhormiŋ hende niŋ tugu titiŋ goyen sopte teŋ hor irdeb mulgaŋ heŋ gasuŋmiŋde kuŋ kipiryiŋ. Irdeb, “Deŋ ge teŋ mata tihim gate miŋ bebak tahaŋ?” yeŋ gusuŋaŋ yiryiŋ.
12 Depois de lhes lavar os pés e tomar as suas vestes, sentou-se novamente à mesa e perguntou-lhes: Sabeis o que vos fiz?
13 Irdeb gaha yinyiŋ: “Deŋ beleŋ Tisa nineŋ haŋyen, munaŋ kurarebe Doyaŋ Al Kuruŋ nineŋ haŋyen. Nebe al gwahade geb, deŋ beleŋ gwaha nineŋ haŋ gob fudinde.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Niŋgeb gayenterbe Tisaya Doyaŋ Al Kuruŋya nineŋ haŋyen gare kahaŋtiŋ halde dunhem geb, deŋ wor kadom kahaŋ halde guneŋ teŋ hinayiŋ.
14 Logo, se eu, vosso Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar-vos os pés uns aos outros.
15 Nebe mata gwaha teŋ hinayiŋ yeŋbe gago dikala dirhem. Niŋgeb deŋ wor dindikeŋbe kadtiŋyen meteŋ al yeŋ nurde kadom faraŋ gurd teŋ hinayiŋ.
15 Dei-vos o exemplo para que, como eu vos fiz, assim façais também vós.
16 Fudinde wor po dineŋ hime, meteŋ al kura doyaŋ almiŋ folek ma haŋ, irde mere basaŋ al gobe hulyaŋ iryeŋ al go folek ma haŋ.
16 Em verdade, em verdade vos digo: o servo não é maior do que o seu Senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Deŋbe saba gayen bebak tahaŋ. Niŋgeb saba gayen gama irde mata teŋ hinayiŋbe Al Kuruŋ beleŋ guram dirde igiŋ igiŋ diryeŋ,” yinyiŋ.
17 Se compreenderdes estas coisas, sereis felizes, sob condição de as praticardes.
18 Be, Yesu go sopte gaha yinyiŋ: “Nebe deŋ tumŋaŋ goke ma yeŋ hime. Neb basiŋa yirmiriŋ mar gobe nurde yuneŋ hime. Goyenbe mere Al Kuruŋyen asaŋde katiŋ hi gobe forok po yiyyeŋ. Merebe gahade: ‘Al kura neya tumŋaŋ biŋge nereŋ al gore tigiri teŋ asogo niryeŋ,’ yitiŋ hi.
18 Não digo isso de vós todos; conheço os que escolhi, mas é preciso que se cumpra esta palavra da Escritura: Aquele que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar {Sl 40,10}.
19 Mata goyen forok ma yeŋ hikeya go wa gago dineŋ hime. Gogab mata go forok yekeb nebe Mesaia yeŋ dufaytiŋ saŋiŋ irnayiŋ.
19 Desde já vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais e reconheçais quem sou eu.
20 Fudinde wor po dineŋ hime, al kura ne beleŋ al yad yermeke kunayiŋ mar gote saba fudinde yeŋ nurnayiŋbe merene nurde haŋ yeŋ nurd yuneŋ. Irdeb al kura merene fudinde yeŋ nurnayiŋbe nad nerke wamiriŋ al gote mere nurde haŋ yeŋ nurd yuneŋ,” yinyiŋ.
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviei recebe a mim; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Be, gwaha yineŋ pasi heŋbe biŋde kandukŋeŋ wor po nurdeb kawan po, “Fudinde wor po dineŋ hime, kuratiŋ kura beleŋ pel nirde asogo haniŋde nereŋ tiya,” yinyiŋ.
21 Dito isso, Jesus ficou perturbado em seu espírito e declarou abertamente: Em verdade, em verdade vos digo: um de vós me há de trair!...
22 Irkeb komatmiŋ beleŋ kukuwamŋeŋ nurdeb ganuŋ niŋ kura yihi yeŋ yiŋgeŋ uliŋ kadom geneŋ tiyamiŋ.
22 Os discípulos olhavam uns para os outros, sem saber de quem falava.
23 Be, komatmiŋ kura Yesu beleŋ bubulkuŋne wor po yeŋ nurd uneŋ hiyen al gobe Yesu bindere gegelhek mat bulgaŋ yitiŋ hinhin.
23 Um dos discípulos, a quem Jesus amava, estava à mesa reclinado ao peito de Jesus.
24 Irkeb Saimon Pita beleŋ al go haniŋ beleŋ po tuŋaŋ irdeb, “Ganuŋ niŋ yeŋ ha yeŋ gusuŋaŋ ira,” inyiŋ.
24 Simão Pedro acenou-lhe para dizer-lhe: Dize-nos, de quem é que ele fala.
25 Irkeb al gore Yesu hinhin beleŋ ge tawuŋ heŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, ganuŋ niŋ yeŋ ha?” inyiŋ.
25 Reclinando-se este mesmo discípulo sobre o peito de Jesus, interrogou-o: Senhor, quem é?
26 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Al gobe beret parwek gayen koroŋ bana fe uliŋ irde ga uneŋ al goyen,” inyiŋ. Irdeb beret parwek go teŋ koroŋ bana fe uliŋ irde Saimon Iskariot urmiŋ Yudas unyiŋ.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o pão embebido. Em seguida, molhou o pão e deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Be, Yudas go beret go tekeb goyare po Satan beleŋ ketal uryiŋ. Irkeb Yesu beleŋ, “Mata kura tiyeŋ teŋ ha gobe araŋeŋ po tiyayiŋ,” inyiŋ.
27 Logo que ele o engoliu, Satanás entrou nele. Jesus disse-lhe, então: O que queres fazer, faze-o depressa.
28 Goyenbe yeŋya gor biŋge nene hinhan mar goreb miŋ daniŋ Yesu beleŋ Yudas gwaha ina yeŋ bebak ma tiyamiŋ.
28 Mas ninguém dos que estavam à mesa soube por que motivo lho dissera.
29 Yudasbe mel gote hora doyaŋ irde hinhin al geb, al kurabe Yesu beleŋ Pasoba biŋge damu teŋ teŋ goke ineŋ hi yeŋ nuramiŋ. Kurabe hora teŋ al buniŋeŋ yuneŋ yuneŋ niŋ ineŋ hi yeŋ nuramiŋ.
29 Pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe falava: Compra aquilo de que temos necessidade para a festa. Ou: Dá alguma coisa aos pobres.
30 Be, Yudas go beret teŋbe goyare po kat siŋare kuriŋ. Gobe wawuŋde tiyyiŋ.
30 Tendo Judas recebido o bocado de pão, apressou-se em sair. E era noite...
31 Be, Yudas go kukeb Yesu beleŋ, “Be, haŋkabe ne Al Urmiŋ gayen deŋe turŋuŋ yaŋ goyen tetek hihim. Irde ne beleŋ mata tiyeŋ goreb Al Kuruŋ deŋe turŋuŋ yaŋ tiyyeŋ.
31 Logo que Judas saiu, Jesus disse: Agora é glorificado o Filho do Homem, e Deus é glorificado nele.
32 Niŋgeb Al Kuruŋ beleŋ ne hitte mat deŋe turŋuŋ yaŋ tiyyeŋbe yeŋ beleŋ wor yiŋgeŋ hitte mat deŋne turuŋ iryeŋ. Irdeb araŋ po iryeŋ.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e o glorificará em breve.
33 Diriŋne yago, nebe deŋya sobamde ma hitek geb. Deŋbe ne niŋ naŋkennayiŋ gega, Yuda mar yinmiŋ gwahade goyen po, ne kweŋde gorbe deŋ epte ma kunayiŋ dineŋ hime gago.
33 Filhinhos meus, por um pouco apenas ainda estou convosco. Vós me haveis de procurar, mas como disse aos judeus, também vos digo agora a vós: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 Nebe saba gergeŋ kura gago direŋ tihim: kadtiŋ ge amaŋeŋ nurd guneŋ teŋ hinayiŋ. Ne beleŋ deŋ ge amaŋeŋ nurde himyen gwahade goyen po, deŋ wor ditiŋ ge kadom amaŋeŋ nurd guneŋ teŋ hinayiŋ.
34 Dou-vos um novo mandamento: Amai-vos uns aos outros. Como eu vos tenho amado, assim também vós deveis amar-vos uns aos outros.
35 Gwahade kadtiŋya kadom amaŋeŋ nurd guneŋ teŋ hinayiŋbe al hoyaŋ kuruŋ gore deneŋbe nere komatne yeŋ nurde duneŋ hinayiŋ geb,” yinyiŋ.
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Gwaha yinkeb Pita beleŋ, “Doyaŋ Al Kuruŋ, gebe dare kwayiŋ?” ineŋ gusuŋaŋ iryiŋ. Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Haŋka wor pobe kweŋde gor epte ma kwayiŋ. Gega kamebe igiŋ kwayiŋ,” inyiŋ.
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus respondeu-lhe: Para onde vou, não podes seguir-me agora, mas seguir-me-ás mais tarde.
37 Irkeb Pita beleŋ, “Doyaŋ Al Kuruŋ, dahade niŋgeb haŋka gayen epte ma gama gireŋ? Nebe ge niŋ teŋ igiŋ kameŋ,” inyiŋ.
37 Pedro tornou a perguntar: Senhor, por que te não posso seguir agora? Darei a minha vida por ti!
38 Irkeb wol heŋbe, “Ge gayen fudinde wor po ne niŋ teŋ igiŋ kamayiŋ? Fudinde wor po ginhem. Haŋka wawuŋ tatirok mere ma tikeya wawuŋ karwore ne niŋ yeŋ, ‘Al gob ma nurde uneŋ hime,’ yawayiŋ,” inyiŋ.
38 Respondeu-lhe Jesus: Darás a tua vida por mim!... Em verdade, em verdade te digo: não cantará o galo até que me negues três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.