João 11

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Be, al kura deŋem Lasarus goyen garbam buluŋ po hiriŋ. Yeŋbe Betani tiyuŋde niŋ al. Betani gobe Mariaya babam Martayat tiyuŋ.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Maria gobe he fimiŋ hamiŋ kusamuŋ gore po Doyaŋ Al Kuruŋyen kahaŋde wogorde tonaŋ yuwalŋeŋ beleŋ po utma tiyyiŋ bere go goyen. Be, kuliŋ Lasarusbe garbam iryiŋ.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Niŋgeb ire babamya goreb Yesu niŋ keya heŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, kadge amaŋeŋ wor po nurde uneŋ hayen al gobe garbam hihi,” yaryum.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Irkeb Yesu gobe mere go nurdeb, “Garbam goreb Lasarus mayke kamyeŋ. Goyenbe hugiŋeŋ ma kamyeŋ. Al Kuruŋ deŋem turŋuŋ yaŋ ird ird niŋ garbam go forok yiyuŋ. Irde ne Al Urmiŋ gayen al beleŋ Lasarus hitte mata forok ireŋ goyen keneŋbe deŋne turŋuŋ yaŋ irnayiŋ,” yiriŋ.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Yesube Martaya haymiŋya kuliŋ Lasarusya niŋ amaŋeŋ wor po nurde yuneŋ hinhin.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Goyenbe Lasarus garbam hiriŋ mere momoŋbe nuryiŋ gega, hinhinde gor po sopte wawuŋ irawa firyiŋ.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Irde gab komatmiŋ yago goyen, “Mulgaŋ heŋ Yudia naŋare kuniŋ,” yinyiŋ.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Irkeb komatmiŋ beleŋ inamiŋ. “Goyenbe Rabai, gorbe Yuda mar beleŋ horare soŋ mugunaŋ go. Gega sopte mulgaŋ heŋ gor kweŋ teŋ ha?” inamiŋ.
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Gwaha inkeb yeŋ kamtek nalube hako geb, go ma mununnayiŋ yineŋbe maya mere mat gaha yinyiŋ: “Wampot mat wawuŋbana naŋa kurkuyeŋ go kahal banabe awa 12 haŋyen. Niŋgeb naŋa temeyde hikeyabe albe igiŋ dawet keŋkela yennayiŋ geb, al kura beleŋyaŋ kuŋ heŋya epte ma kukuhuk uryeŋ.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Goyenbe wawuŋbe kidoma geb, beleŋ kuŋ heŋbe takteŋ mayyeŋ,” yinyiŋ.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Be, gwaha yineŋbe sopte po, “Kadniniŋ Lasarusbe ferde hi niŋgeb, ne beleŋ kuŋbe isaŋ heweŋ tihim,” yinyiŋ.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Irkeb komatmiŋ beleŋ wol heŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, yeŋbe duliŋ ferde hi gob igiŋ hiyyeŋ,” inamiŋ.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Goyenbe Yesube Lasarus goyen kamyiŋ goke yinyiŋ. Gega komatmiŋbe fudinde ferd ferd niŋ dineŋ hi yeŋ nuramiŋ.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Be, mel gore gwahade nuramiŋ geb, Yesu beleŋ kawan po yinyiŋ. “Lasarusbe kamuŋ.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Goyenbe ne beleŋ yeŋ hitte mata kura forok irmeke keneŋbe ne niŋ dufaytiŋ tareŋ irnayiŋ yeŋbe gogo Lasarus hitte araŋeŋ ma kumiŋ goke amaŋeŋ nurhem. Goyenbe haŋkabe wake yeŋ hitte kuniŋ,” yinyiŋ.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Irkeb komatmiŋ kura Tomas, deŋem kurabe Didimus gore diŋuŋ hoyaŋ yinyiŋ. “Neŋ manaŋ tumŋaŋ kuniŋ. Gogab yeŋya tumŋaŋ kamtek geb,” yinyiŋ.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Be, Yesu go Betani forok yiriŋ. Irdeb, “Lasarusbe bikkeŋ gote yereŋ horabok mete bana mete tiyaŋ,” yeke nuryiŋ.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Betani mat Yerusalembe 3 kilomita gwahade po, gisaw wor po moŋ.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Niŋgeb Yuda mar budam beleŋ ire babamya gote kuliŋ kamyiŋ goke kuŋ biŋ yurum yirniŋ yeŋ wayamiŋ.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Be, Marta go Yesu waŋ hinhin mere momoŋ go nurdeb kuŋ belen tupi tiye yeŋ kuriŋ. Goyenbe Mariabe yare hinhin.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Be, Marta beleŋ kuŋ Yesu keneŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, ge gar hinhan manhan kolnebe go ma kamwoŋ.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Goyenbe haŋka gayen wor det kuraŋ Al Kuruŋ gusuŋaŋ irkeb gunyeŋ yeŋ nurde hime,” inyiŋ.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Irkeb Yesu beleŋ, “Kolgebe sopte huwaryeŋ,” inyiŋ.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Irkeb Marta beleŋ wol heŋbe, “Nalu funaŋde al kamtiŋ huward huward nalurebe yeŋ manaŋ sopte huwaryeŋ gob nurde hime,” inyiŋ.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Irkeb, “Al kamtiŋde mat huwarnayiŋ, irde Al Kuruŋya hugiŋeŋ hinayiŋ gote miŋ albe ne gago. Niŋgeb al kura ne niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ kamyeŋ gobe sopte huwaryeŋ.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Irde al dufaymiŋ ne niŋ saŋiŋ irde Al Kuruŋya hugiŋeŋ hinayiŋ marbe Al Kuruŋ diliŋde al kamtiŋ ma hinayiŋ. Ga ginhem gayen fudinde yeŋ nurde ha?” inyiŋ.
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Gwaha inkeb Marta beleŋ, “Gwaha, Doyaŋ Al Kuruŋ, gebe fudinde wor po Mesaia, Al Kuruŋ Urmiŋ megen gar wayyeŋ yitiŋ al go goyen yeŋ nurde hime,” inyiŋ.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Gwaha ineŋbe mulgaŋ heŋ kuŋ haymiŋ Maria muŋ po hoy irdeb, “Tisabe waya. Irde ge niŋ gusuŋaŋ heŋ hi,” inyiŋ.
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Irkeb Maria gob araŋ po huwarde Yesu hitte kuriŋ.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Be, Yesu gobe tiyuŋde ma forok yiriŋ. Martaya mere tiyaryumde gor po hinhin.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Be, Yuda mar yare gor heŋ Maria biŋ yurum irde hinhan mar goyen Maria beleŋ bemel po huwarde kat kuke keneŋbe bembare kuŋ eseŋ wet kuŋ hi yeŋbe gama irde kwamiŋ.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Be, Maria gobe kuŋ Yesu hinhinde gor forok yeŋ keneŋbe kahaŋ miŋde kateŋ dokolhoŋ yuguluŋ teŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, ge gar hinhan manhan gob kolnebe go ma kamwoŋ,” inyiŋ.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Be, Mariaya Yuda mar yeŋ gama irde wayamiŋ morya goyen tumŋaŋ eseŋ hike Yesu beleŋ yeneŋbe Yesu wor biŋde mat mel goke buniŋeŋ wor po nurde biŋ kanduk hiriŋ.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Irdeb, “Dare mete tiyaŋ?” yineŋ gusuŋaŋ yiryiŋ. Irkeb mel gore wol heŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, wake kuniŋ. Irde ga kena,” inamiŋ.
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Be, Yesu go diliŋ fimiŋ katyiŋ.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Irkeb Yuda mar goreb, “Go kennaŋ, Lasarus niŋ amaŋeŋ wor po nurde hiyen geb gogo esa,” yamiŋ.
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Goyenbe al kura beleŋ, “Yeŋbe al diliŋ titmiŋ sope irke naŋkinuŋ. Gega Lasarusbe daniŋ ma sope irke gogo kamuŋ?” yamiŋ.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Be, Yesu go sopte po buniŋeŋ wor po nurdeb bembare kuriŋ. Bemba gobe horabok, irdeb hora kuruŋ kura kaŋ kaŋ irde yamem goyen tatiŋ hinhin.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Be, Yesu beleŋ, “Hora ga teŋ siŋa irnaŋ,” yinyiŋ. Irkeb al kamtiŋ gote babam Marta beleŋ, “Goyenbe, Doyaŋ Al Kuruŋ, kolne hakwambe bemba bana hike wawuŋ sipte hihi geb hamiŋ buluŋ hihi,” inyiŋ.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Gwaha inkeb, “Dufayge ne niŋ tareŋ irayiŋbe Al Kuruŋyen tareŋ turŋuŋ yaŋ goyen kenayiŋ ma ginhem?” inyiŋ.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Irkeb mel goreb hora kuruŋ goyen teŋ siŋa iramiŋ. Irkeb Yesu beleŋ kotaŋ kaŋbe, “Ado, merene nurha goke igiŋ wor po nurd gunhem.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Nebe merene hugiŋeŋ nurde hayen goyen nurde himyen. Goyenbe al gar harde haŋ gake teŋbe gago gineŋ hime. Gogab nebe ge beleŋ nad nerke wamiriŋ goyen fudinde yeŋ nurnayiŋ,” yiriŋ.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Gwaha yeŋbe Yesu go uguŋ po, “Lasarus, siŋare kata,” inyiŋ.
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Irkeb al kamtiŋ gobe haniŋya kahaŋya amil beleŋ po bili irde kimiŋ mala titiŋ goyen siŋare katyiŋ. Irkeb Yesu beleŋ, “Bembare niŋ amil go hol irde uneŋbe tubul tike kwi,” yinyiŋ.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Be, Yuda mar budam Maria kinniŋ yeŋ wayamiŋ mar goyen Yesu mata tiyyiŋ goyen keneŋbe yeŋ ge dufaymiŋ saŋiŋ iramiŋ.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Goyenbe kuramiŋbe Farisi mar hitte kuŋbe Yesu mata tiyyiŋ goyen momoŋ yiramiŋ.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Irkeb Al Kuruŋ doloŋ ird ird mata doyaŋ mar pris buda gote karkuwaŋmiŋya Farisi marya beleŋ mere sege irniŋ yeŋ Yuda marte doyaŋ mar hoy yiramiŋ. Hoy yirke wakeb, “Be, neŋbe daha titek? Al gabe mata tiŋeŋ turŋuŋ yaŋ wor po forok yirde hi.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Al gayen tubul titeke gwahade po teŋ hiyeŋ gobe al tumŋaŋ yeŋ ge dufaymiŋ saŋiŋ irniŋ tahaŋ. Irkeb Roma gabman beleŋ waŋbe nende Al Kuruŋyen ya balemya alya bereya tumŋaŋ gwamuŋ yurnayiŋ geb,” yamiŋ.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 — ausente —
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 — ausente —
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Be, Kaiafas gore mere tiyyiŋ gobe mali dufaymiŋde ma mere tiyyiŋ. Yeŋbe dama goyenter pris buda gote kuruŋmiŋ heŋ meteŋ teŋ hinhin geb, Yesu goyen Yuda mar niŋ teŋ kamyeŋ yeŋbe gogo mata kame forok yetek goke tagalyiŋ.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Irde Yuda mar muŋ po moŋ, Al Kuruŋyen dirŋeŋ weŋ hoyaŋde hoyaŋde haŋ wor yawaŋ tumŋaŋ gabu yirde uŋkureŋ po iryeŋ goke teŋ kamyeŋ goyen wor tagalyiŋ.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Niŋgeb gor matbe mel gobe Yesu daha mat kura mayteke kamyeŋ yeŋ beleŋ niŋ naŋkeneŋ hinhan.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Niŋgeb Yesube goke teŋbe Yuda mar diliŋyaŋ ma kuŋ hinhin. Gwaha titŋeŋbe yubul teŋ sawsawa naŋa bindere tiyuŋ kura Efraim ineŋ haŋyende komatmiŋya kuŋbe gor hinhan.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Be, Yuda marte gabu nalu kuruŋ kura Pasoba goyen binde binde heŋ hinhin. Irkeb al budam Pasoba nalu ma forok yekeya uliŋ wuk yird yird mata titek yeŋbe Yerusalem hurkuŋ hinhan.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Irkeb Yuda marte doyaŋ marbe Yesu niŋ hugiŋeŋ naŋkeneŋ hinhan. Irdeb yiŋgeŋ uliŋ kadom gusuŋaŋ gird teŋbe, “Dahade nurde haŋ? Pasoba gabu nalure gayen ma po wayyeŋ yeŋ nurde haŋ?” yamiŋ.
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Goyenbe pris buda gote karkuwaŋmiŋya Farisi marya beleŋbe al momoŋ yiramiŋ. “Al kura Yesu goyen gor hi yeŋ nurdeb waŋ momoŋ dirkeb kuŋ teŋ fere titek,” yinamiŋ.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.