João 11
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs ARC
1 Be, al kura deŋem Lasarus goyen garbam buluŋ po hiriŋ. Yeŋbe Betani tiyuŋde niŋ al. Betani gobe Mariaya babam Martayat tiyuŋ.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria gobe he fimiŋ hamiŋ kusamuŋ gore po Doyaŋ Al Kuruŋyen kahaŋde wogorde tonaŋ yuwalŋeŋ beleŋ po utma tiyyiŋ bere go goyen. Be, kuliŋ Lasarusbe garbam iryiŋ.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Niŋgeb ire babamya goreb Yesu niŋ keya heŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, kadge amaŋeŋ wor po nurde uneŋ hayen al gobe garbam hihi,” yaryum.
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Irkeb Yesu gobe mere go nurdeb, “Garbam goreb Lasarus mayke kamyeŋ. Goyenbe hugiŋeŋ ma kamyeŋ. Al Kuruŋ deŋem turŋuŋ yaŋ ird ird niŋ garbam go forok yiyuŋ. Irde ne Al Urmiŋ gayen al beleŋ Lasarus hitte mata forok ireŋ goyen keneŋbe deŋne turŋuŋ yaŋ irnayiŋ,” yiriŋ.
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesube Martaya haymiŋya kuliŋ Lasarusya niŋ amaŋeŋ wor po nurde yuneŋ hinhin.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Goyenbe Lasarus garbam hiriŋ mere momoŋbe nuryiŋ gega, hinhinde gor po sopte wawuŋ irawa firyiŋ.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Irde gab komatmiŋ yago goyen, “Mulgaŋ heŋ Yudia naŋare kuniŋ,” yinyiŋ.
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Irkeb komatmiŋ beleŋ inamiŋ. “Goyenbe Rabai, gorbe Yuda mar beleŋ horare soŋ mugunaŋ go. Gega sopte mulgaŋ heŋ gor kweŋ teŋ ha?” inamiŋ.
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Gwaha inkeb yeŋ kamtek nalube hako geb, go ma mununnayiŋ yineŋbe maya mere mat gaha yinyiŋ: “Wampot mat wawuŋbana naŋa kurkuyeŋ go kahal banabe awa 12 haŋyen. Niŋgeb naŋa temeyde hikeyabe albe igiŋ dawet keŋkela yennayiŋ geb, al kura beleŋyaŋ kuŋ heŋya epte ma kukuhuk uryeŋ.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Goyenbe wawuŋbe kidoma geb, beleŋ kuŋ heŋbe takteŋ mayyeŋ,” yinyiŋ.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Be, gwaha yineŋbe sopte po, “Kadniniŋ Lasarusbe ferde hi niŋgeb, ne beleŋ kuŋbe isaŋ heweŋ tihim,” yinyiŋ.
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Irkeb komatmiŋ beleŋ wol heŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, yeŋbe duliŋ ferde hi gob igiŋ hiyyeŋ,” inamiŋ.
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Goyenbe Yesube Lasarus goyen kamyiŋ goke yinyiŋ. Gega komatmiŋbe fudinde ferd ferd niŋ dineŋ hi yeŋ nuramiŋ.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Be, mel gore gwahade nuramiŋ geb, Yesu beleŋ kawan po yinyiŋ. “Lasarusbe kamuŋ.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Goyenbe ne beleŋ yeŋ hitte mata kura forok irmeke keneŋbe ne niŋ dufaytiŋ tareŋ irnayiŋ yeŋbe gogo Lasarus hitte araŋeŋ ma kumiŋ goke amaŋeŋ nurhem. Goyenbe haŋkabe wake yeŋ hitte kuniŋ,” yinyiŋ.
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Irkeb komatmiŋ kura Tomas, deŋem kurabe Didimus gore diŋuŋ hoyaŋ yinyiŋ. “Neŋ manaŋ tumŋaŋ kuniŋ. Gogab yeŋya tumŋaŋ kamtek geb,” yinyiŋ.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Be, Yesu go Betani forok yiriŋ. Irdeb, “Lasarusbe bikkeŋ gote yereŋ horabok mete bana mete tiyaŋ,” yeke nuryiŋ.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Betani mat Yerusalembe 3 kilomita gwahade po, gisaw wor po moŋ.
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 Niŋgeb Yuda mar budam beleŋ ire babamya gote kuliŋ kamyiŋ goke kuŋ biŋ yurum yirniŋ yeŋ wayamiŋ.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Be, Marta go Yesu waŋ hinhin mere momoŋ go nurdeb kuŋ belen tupi tiye yeŋ kuriŋ. Goyenbe Mariabe yare hinhin.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Be, Marta beleŋ kuŋ Yesu keneŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, ge gar hinhan manhan kolnebe go ma kamwoŋ.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Goyenbe haŋka gayen wor det kuraŋ Al Kuruŋ gusuŋaŋ irkeb gunyeŋ yeŋ nurde hime,” inyiŋ.
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Irkeb Yesu beleŋ, “Kolgebe sopte huwaryeŋ,” inyiŋ.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Irkeb Marta beleŋ wol heŋbe, “Nalu funaŋde al kamtiŋ huward huward nalurebe yeŋ manaŋ sopte huwaryeŋ gob nurde hime,” inyiŋ.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Irkeb, “Al kamtiŋde mat huwarnayiŋ, irde Al Kuruŋya hugiŋeŋ hinayiŋ gote miŋ albe ne gago. Niŋgeb al kura ne niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ kamyeŋ gobe sopte huwaryeŋ.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Irde al dufaymiŋ ne niŋ saŋiŋ irde Al Kuruŋya hugiŋeŋ hinayiŋ marbe Al Kuruŋ diliŋde al kamtiŋ ma hinayiŋ. Ga ginhem gayen fudinde yeŋ nurde ha?” inyiŋ.
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Gwaha inkeb Marta beleŋ, “Gwaha, Doyaŋ Al Kuruŋ, gebe fudinde wor po Mesaia, Al Kuruŋ Urmiŋ megen gar wayyeŋ yitiŋ al go goyen yeŋ nurde hime,” inyiŋ.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Gwaha ineŋbe mulgaŋ heŋ kuŋ haymiŋ Maria muŋ po hoy irdeb, “Tisabe waya. Irde ge niŋ gusuŋaŋ heŋ hi,” inyiŋ.
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Irkeb Maria gob araŋ po huwarde Yesu hitte kuriŋ.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Be, Yesu gobe tiyuŋde ma forok yiriŋ. Martaya mere tiyaryumde gor po hinhin.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Be, Yuda mar yare gor heŋ Maria biŋ yurum irde hinhan mar goyen Maria beleŋ bemel po huwarde kat kuke keneŋbe bembare kuŋ eseŋ wet kuŋ hi yeŋbe gama irde kwamiŋ.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Be, Maria gobe kuŋ Yesu hinhinde gor forok yeŋ keneŋbe kahaŋ miŋde kateŋ dokolhoŋ yuguluŋ teŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, ge gar hinhan manhan gob kolnebe go ma kamwoŋ,” inyiŋ.
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Be, Mariaya Yuda mar yeŋ gama irde wayamiŋ morya goyen tumŋaŋ eseŋ hike Yesu beleŋ yeneŋbe Yesu wor biŋde mat mel goke buniŋeŋ wor po nurde biŋ kanduk hiriŋ.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 Irdeb, “Dare mete tiyaŋ?” yineŋ gusuŋaŋ yiryiŋ. Irkeb mel gore wol heŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, wake kuniŋ. Irde ga kena,” inamiŋ.
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Be, Yesu go diliŋ fimiŋ katyiŋ.
35 Jesus chorou.
36 Irkeb Yuda mar goreb, “Go kennaŋ, Lasarus niŋ amaŋeŋ wor po nurde hiyen geb gogo esa,” yamiŋ.
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Goyenbe al kura beleŋ, “Yeŋbe al diliŋ titmiŋ sope irke naŋkinuŋ. Gega Lasarusbe daniŋ ma sope irke gogo kamuŋ?” yamiŋ.
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Be, Yesu go sopte po buniŋeŋ wor po nurdeb bembare kuriŋ. Bemba gobe horabok, irdeb hora kuruŋ kura kaŋ kaŋ irde yamem goyen tatiŋ hinhin.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Be, Yesu beleŋ, “Hora ga teŋ siŋa irnaŋ,” yinyiŋ. Irkeb al kamtiŋ gote babam Marta beleŋ, “Goyenbe, Doyaŋ Al Kuruŋ, kolne hakwambe bemba bana hike wawuŋ sipte hihi geb hamiŋ buluŋ hihi,” inyiŋ.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Gwaha inkeb, “Dufayge ne niŋ tareŋ irayiŋbe Al Kuruŋyen tareŋ turŋuŋ yaŋ goyen kenayiŋ ma ginhem?” inyiŋ.
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Irkeb mel goreb hora kuruŋ goyen teŋ siŋa iramiŋ. Irkeb Yesu beleŋ kotaŋ kaŋbe, “Ado, merene nurha goke igiŋ wor po nurd gunhem.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Nebe merene hugiŋeŋ nurde hayen goyen nurde himyen. Goyenbe al gar harde haŋ gake teŋbe gago gineŋ hime. Gogab nebe ge beleŋ nad nerke wamiriŋ goyen fudinde yeŋ nurnayiŋ,” yiriŋ.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Gwaha yeŋbe Yesu go uguŋ po, “Lasarus, siŋare kata,” inyiŋ.
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Irkeb al kamtiŋ gobe haniŋya kahaŋya amil beleŋ po bili irde kimiŋ mala titiŋ goyen siŋare katyiŋ. Irkeb Yesu beleŋ, “Bembare niŋ amil go hol irde uneŋbe tubul tike kwi,” yinyiŋ.
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Be, Yuda mar budam Maria kinniŋ yeŋ wayamiŋ mar goyen Yesu mata tiyyiŋ goyen keneŋbe yeŋ ge dufaymiŋ saŋiŋ iramiŋ.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Goyenbe kuramiŋbe Farisi mar hitte kuŋbe Yesu mata tiyyiŋ goyen momoŋ yiramiŋ.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Irkeb Al Kuruŋ doloŋ ird ird mata doyaŋ mar pris buda gote karkuwaŋmiŋya Farisi marya beleŋ mere sege irniŋ yeŋ Yuda marte doyaŋ mar hoy yiramiŋ. Hoy yirke wakeb, “Be, neŋbe daha titek? Al gabe mata tiŋeŋ turŋuŋ yaŋ wor po forok yirde hi.
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Al gayen tubul titeke gwahade po teŋ hiyeŋ gobe al tumŋaŋ yeŋ ge dufaymiŋ saŋiŋ irniŋ tahaŋ. Irkeb Roma gabman beleŋ waŋbe nende Al Kuruŋyen ya balemya alya bereya tumŋaŋ gwamuŋ yurnayiŋ geb,” yamiŋ.
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 — ausente —
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 — ausente —
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Be, Kaiafas gore mere tiyyiŋ gobe mali dufaymiŋde ma mere tiyyiŋ. Yeŋbe dama goyenter pris buda gote kuruŋmiŋ heŋ meteŋ teŋ hinhin geb, Yesu goyen Yuda mar niŋ teŋ kamyeŋ yeŋbe gogo mata kame forok yetek goke tagalyiŋ.
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Irde Yuda mar muŋ po moŋ, Al Kuruŋyen dirŋeŋ weŋ hoyaŋde hoyaŋde haŋ wor yawaŋ tumŋaŋ gabu yirde uŋkureŋ po iryeŋ goke teŋ kamyeŋ goyen wor tagalyiŋ.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Niŋgeb gor matbe mel gobe Yesu daha mat kura mayteke kamyeŋ yeŋ beleŋ niŋ naŋkeneŋ hinhan.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Niŋgeb Yesube goke teŋbe Yuda mar diliŋyaŋ ma kuŋ hinhin. Gwaha titŋeŋbe yubul teŋ sawsawa naŋa bindere tiyuŋ kura Efraim ineŋ haŋyende komatmiŋya kuŋbe gor hinhan.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Be, Yuda marte gabu nalu kuruŋ kura Pasoba goyen binde binde heŋ hinhin. Irkeb al budam Pasoba nalu ma forok yekeya uliŋ wuk yird yird mata titek yeŋbe Yerusalem hurkuŋ hinhan.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Irkeb Yuda marte doyaŋ marbe Yesu niŋ hugiŋeŋ naŋkeneŋ hinhan. Irdeb yiŋgeŋ uliŋ kadom gusuŋaŋ gird teŋbe, “Dahade nurde haŋ? Pasoba gabu nalure gayen ma po wayyeŋ yeŋ nurde haŋ?” yamiŋ.
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Goyenbe pris buda gote karkuwaŋmiŋya Farisi marya beleŋbe al momoŋ yiramiŋ. “Al kura Yesu goyen gor hi yeŋ nurdeb waŋ momoŋ dirkeb kuŋ teŋ fere titek,” yinamiŋ.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.