João 11
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs ARA
1 Be, al kura deŋem Lasarus goyen garbam buluŋ po hiriŋ. Yeŋbe Betani tiyuŋde niŋ al. Betani gobe Mariaya babam Martayat tiyuŋ.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria gobe he fimiŋ hamiŋ kusamuŋ gore po Doyaŋ Al Kuruŋyen kahaŋde wogorde tonaŋ yuwalŋeŋ beleŋ po utma tiyyiŋ bere go goyen. Be, kuliŋ Lasarusbe garbam iryiŋ.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Niŋgeb ire babamya goreb Yesu niŋ keya heŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, kadge amaŋeŋ wor po nurde uneŋ hayen al gobe garbam hihi,” yaryum.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Irkeb Yesu gobe mere go nurdeb, “Garbam goreb Lasarus mayke kamyeŋ. Goyenbe hugiŋeŋ ma kamyeŋ. Al Kuruŋ deŋem turŋuŋ yaŋ ird ird niŋ garbam go forok yiyuŋ. Irde ne Al Urmiŋ gayen al beleŋ Lasarus hitte mata forok ireŋ goyen keneŋbe deŋne turŋuŋ yaŋ irnayiŋ,” yiriŋ.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Yesube Martaya haymiŋya kuliŋ Lasarusya niŋ amaŋeŋ wor po nurde yuneŋ hinhin.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Goyenbe Lasarus garbam hiriŋ mere momoŋbe nuryiŋ gega, hinhinde gor po sopte wawuŋ irawa firyiŋ.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Irde gab komatmiŋ yago goyen, “Mulgaŋ heŋ Yudia naŋare kuniŋ,” yinyiŋ.
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Irkeb komatmiŋ beleŋ inamiŋ. “Goyenbe Rabai, gorbe Yuda mar beleŋ horare soŋ mugunaŋ go. Gega sopte mulgaŋ heŋ gor kweŋ teŋ ha?” inamiŋ.
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Gwaha inkeb yeŋ kamtek nalube hako geb, go ma mununnayiŋ yineŋbe maya mere mat gaha yinyiŋ: “Wampot mat wawuŋbana naŋa kurkuyeŋ go kahal banabe awa 12 haŋyen. Niŋgeb naŋa temeyde hikeyabe albe igiŋ dawet keŋkela yennayiŋ geb, al kura beleŋyaŋ kuŋ heŋya epte ma kukuhuk uryeŋ.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Goyenbe wawuŋbe kidoma geb, beleŋ kuŋ heŋbe takteŋ mayyeŋ,” yinyiŋ.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Be, gwaha yineŋbe sopte po, “Kadniniŋ Lasarusbe ferde hi niŋgeb, ne beleŋ kuŋbe isaŋ heweŋ tihim,” yinyiŋ.
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Irkeb komatmiŋ beleŋ wol heŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, yeŋbe duliŋ ferde hi gob igiŋ hiyyeŋ,” inamiŋ.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Goyenbe Yesube Lasarus goyen kamyiŋ goke yinyiŋ. Gega komatmiŋbe fudinde ferd ferd niŋ dineŋ hi yeŋ nuramiŋ.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Be, mel gore gwahade nuramiŋ geb, Yesu beleŋ kawan po yinyiŋ. “Lasarusbe kamuŋ.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Goyenbe ne beleŋ yeŋ hitte mata kura forok irmeke keneŋbe ne niŋ dufaytiŋ tareŋ irnayiŋ yeŋbe gogo Lasarus hitte araŋeŋ ma kumiŋ goke amaŋeŋ nurhem. Goyenbe haŋkabe wake yeŋ hitte kuniŋ,” yinyiŋ.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Irkeb komatmiŋ kura Tomas, deŋem kurabe Didimus gore diŋuŋ hoyaŋ yinyiŋ. “Neŋ manaŋ tumŋaŋ kuniŋ. Gogab yeŋya tumŋaŋ kamtek geb,” yinyiŋ.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Be, Yesu go Betani forok yiriŋ. Irdeb, “Lasarusbe bikkeŋ gote yereŋ horabok mete bana mete tiyaŋ,” yeke nuryiŋ.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Betani mat Yerusalembe 3 kilomita gwahade po, gisaw wor po moŋ.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Niŋgeb Yuda mar budam beleŋ ire babamya gote kuliŋ kamyiŋ goke kuŋ biŋ yurum yirniŋ yeŋ wayamiŋ.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Be, Marta go Yesu waŋ hinhin mere momoŋ go nurdeb kuŋ belen tupi tiye yeŋ kuriŋ. Goyenbe Mariabe yare hinhin.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Be, Marta beleŋ kuŋ Yesu keneŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, ge gar hinhan manhan kolnebe go ma kamwoŋ.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Goyenbe haŋka gayen wor det kuraŋ Al Kuruŋ gusuŋaŋ irkeb gunyeŋ yeŋ nurde hime,” inyiŋ.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Irkeb Yesu beleŋ, “Kolgebe sopte huwaryeŋ,” inyiŋ.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Irkeb Marta beleŋ wol heŋbe, “Nalu funaŋde al kamtiŋ huward huward nalurebe yeŋ manaŋ sopte huwaryeŋ gob nurde hime,” inyiŋ.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Irkeb, “Al kamtiŋde mat huwarnayiŋ, irde Al Kuruŋya hugiŋeŋ hinayiŋ gote miŋ albe ne gago. Niŋgeb al kura ne niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ kamyeŋ gobe sopte huwaryeŋ.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Irde al dufaymiŋ ne niŋ saŋiŋ irde Al Kuruŋya hugiŋeŋ hinayiŋ marbe Al Kuruŋ diliŋde al kamtiŋ ma hinayiŋ. Ga ginhem gayen fudinde yeŋ nurde ha?” inyiŋ.
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Gwaha inkeb Marta beleŋ, “Gwaha, Doyaŋ Al Kuruŋ, gebe fudinde wor po Mesaia, Al Kuruŋ Urmiŋ megen gar wayyeŋ yitiŋ al go goyen yeŋ nurde hime,” inyiŋ.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Gwaha ineŋbe mulgaŋ heŋ kuŋ haymiŋ Maria muŋ po hoy irdeb, “Tisabe waya. Irde ge niŋ gusuŋaŋ heŋ hi,” inyiŋ.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Irkeb Maria gob araŋ po huwarde Yesu hitte kuriŋ.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Be, Yesu gobe tiyuŋde ma forok yiriŋ. Martaya mere tiyaryumde gor po hinhin.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Be, Yuda mar yare gor heŋ Maria biŋ yurum irde hinhan mar goyen Maria beleŋ bemel po huwarde kat kuke keneŋbe bembare kuŋ eseŋ wet kuŋ hi yeŋbe gama irde kwamiŋ.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Be, Maria gobe kuŋ Yesu hinhinde gor forok yeŋ keneŋbe kahaŋ miŋde kateŋ dokolhoŋ yuguluŋ teŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, ge gar hinhan manhan gob kolnebe go ma kamwoŋ,” inyiŋ.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Be, Mariaya Yuda mar yeŋ gama irde wayamiŋ morya goyen tumŋaŋ eseŋ hike Yesu beleŋ yeneŋbe Yesu wor biŋde mat mel goke buniŋeŋ wor po nurde biŋ kanduk hiriŋ.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Irdeb, “Dare mete tiyaŋ?” yineŋ gusuŋaŋ yiryiŋ. Irkeb mel gore wol heŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, wake kuniŋ. Irde ga kena,” inamiŋ.
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Be, Yesu go diliŋ fimiŋ katyiŋ.
35 Jesus chorou.
36 Irkeb Yuda mar goreb, “Go kennaŋ, Lasarus niŋ amaŋeŋ wor po nurde hiyen geb gogo esa,” yamiŋ.
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Goyenbe al kura beleŋ, “Yeŋbe al diliŋ titmiŋ sope irke naŋkinuŋ. Gega Lasarusbe daniŋ ma sope irke gogo kamuŋ?” yamiŋ.
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Be, Yesu go sopte po buniŋeŋ wor po nurdeb bembare kuriŋ. Bemba gobe horabok, irdeb hora kuruŋ kura kaŋ kaŋ irde yamem goyen tatiŋ hinhin.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Be, Yesu beleŋ, “Hora ga teŋ siŋa irnaŋ,” yinyiŋ. Irkeb al kamtiŋ gote babam Marta beleŋ, “Goyenbe, Doyaŋ Al Kuruŋ, kolne hakwambe bemba bana hike wawuŋ sipte hihi geb hamiŋ buluŋ hihi,” inyiŋ.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Gwaha inkeb, “Dufayge ne niŋ tareŋ irayiŋbe Al Kuruŋyen tareŋ turŋuŋ yaŋ goyen kenayiŋ ma ginhem?” inyiŋ.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Irkeb mel goreb hora kuruŋ goyen teŋ siŋa iramiŋ. Irkeb Yesu beleŋ kotaŋ kaŋbe, “Ado, merene nurha goke igiŋ wor po nurd gunhem.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Nebe merene hugiŋeŋ nurde hayen goyen nurde himyen. Goyenbe al gar harde haŋ gake teŋbe gago gineŋ hime. Gogab nebe ge beleŋ nad nerke wamiriŋ goyen fudinde yeŋ nurnayiŋ,” yiriŋ.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Gwaha yeŋbe Yesu go uguŋ po, “Lasarus, siŋare kata,” inyiŋ.
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Irkeb al kamtiŋ gobe haniŋya kahaŋya amil beleŋ po bili irde kimiŋ mala titiŋ goyen siŋare katyiŋ. Irkeb Yesu beleŋ, “Bembare niŋ amil go hol irde uneŋbe tubul tike kwi,” yinyiŋ.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Be, Yuda mar budam Maria kinniŋ yeŋ wayamiŋ mar goyen Yesu mata tiyyiŋ goyen keneŋbe yeŋ ge dufaymiŋ saŋiŋ iramiŋ.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Goyenbe kuramiŋbe Farisi mar hitte kuŋbe Yesu mata tiyyiŋ goyen momoŋ yiramiŋ.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Irkeb Al Kuruŋ doloŋ ird ird mata doyaŋ mar pris buda gote karkuwaŋmiŋya Farisi marya beleŋ mere sege irniŋ yeŋ Yuda marte doyaŋ mar hoy yiramiŋ. Hoy yirke wakeb, “Be, neŋbe daha titek? Al gabe mata tiŋeŋ turŋuŋ yaŋ wor po forok yirde hi.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Al gayen tubul titeke gwahade po teŋ hiyeŋ gobe al tumŋaŋ yeŋ ge dufaymiŋ saŋiŋ irniŋ tahaŋ. Irkeb Roma gabman beleŋ waŋbe nende Al Kuruŋyen ya balemya alya bereya tumŋaŋ gwamuŋ yurnayiŋ geb,” yamiŋ.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 — ausente —
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 — ausente —
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Be, Kaiafas gore mere tiyyiŋ gobe mali dufaymiŋde ma mere tiyyiŋ. Yeŋbe dama goyenter pris buda gote kuruŋmiŋ heŋ meteŋ teŋ hinhin geb, Yesu goyen Yuda mar niŋ teŋ kamyeŋ yeŋbe gogo mata kame forok yetek goke tagalyiŋ.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Irde Yuda mar muŋ po moŋ, Al Kuruŋyen dirŋeŋ weŋ hoyaŋde hoyaŋde haŋ wor yawaŋ tumŋaŋ gabu yirde uŋkureŋ po iryeŋ goke teŋ kamyeŋ goyen wor tagalyiŋ.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Niŋgeb gor matbe mel gobe Yesu daha mat kura mayteke kamyeŋ yeŋ beleŋ niŋ naŋkeneŋ hinhan.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Niŋgeb Yesube goke teŋbe Yuda mar diliŋyaŋ ma kuŋ hinhin. Gwaha titŋeŋbe yubul teŋ sawsawa naŋa bindere tiyuŋ kura Efraim ineŋ haŋyende komatmiŋya kuŋbe gor hinhan.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Be, Yuda marte gabu nalu kuruŋ kura Pasoba goyen binde binde heŋ hinhin. Irkeb al budam Pasoba nalu ma forok yekeya uliŋ wuk yird yird mata titek yeŋbe Yerusalem hurkuŋ hinhan.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Irkeb Yuda marte doyaŋ marbe Yesu niŋ hugiŋeŋ naŋkeneŋ hinhan. Irdeb yiŋgeŋ uliŋ kadom gusuŋaŋ gird teŋbe, “Dahade nurde haŋ? Pasoba gabu nalure gayen ma po wayyeŋ yeŋ nurde haŋ?” yamiŋ.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Goyenbe pris buda gote karkuwaŋmiŋya Farisi marya beleŋbe al momoŋ yiramiŋ. “Al kura Yesu goyen gor hi yeŋ nurdeb waŋ momoŋ dirkeb kuŋ teŋ fere titek,” yinamiŋ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.