João 11
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs BKJ
1 Be, al kura deŋem Lasarus goyen garbam buluŋ po hiriŋ. Yeŋbe Betani tiyuŋde niŋ al. Betani gobe Mariaya babam Martayat tiyuŋ.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria gobe he fimiŋ hamiŋ kusamuŋ gore po Doyaŋ Al Kuruŋyen kahaŋde wogorde tonaŋ yuwalŋeŋ beleŋ po utma tiyyiŋ bere go goyen. Be, kuliŋ Lasarusbe garbam iryiŋ.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Niŋgeb ire babamya goreb Yesu niŋ keya heŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, kadge amaŋeŋ wor po nurde uneŋ hayen al gobe garbam hihi,” yaryum.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Irkeb Yesu gobe mere go nurdeb, “Garbam goreb Lasarus mayke kamyeŋ. Goyenbe hugiŋeŋ ma kamyeŋ. Al Kuruŋ deŋem turŋuŋ yaŋ ird ird niŋ garbam go forok yiyuŋ. Irde ne Al Urmiŋ gayen al beleŋ Lasarus hitte mata forok ireŋ goyen keneŋbe deŋne turŋuŋ yaŋ irnayiŋ,” yiriŋ.
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesube Martaya haymiŋya kuliŋ Lasarusya niŋ amaŋeŋ wor po nurde yuneŋ hinhin.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Goyenbe Lasarus garbam hiriŋ mere momoŋbe nuryiŋ gega, hinhinde gor po sopte wawuŋ irawa firyiŋ.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Irde gab komatmiŋ yago goyen, “Mulgaŋ heŋ Yudia naŋare kuniŋ,” yinyiŋ.
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Irkeb komatmiŋ beleŋ inamiŋ. “Goyenbe Rabai, gorbe Yuda mar beleŋ horare soŋ mugunaŋ go. Gega sopte mulgaŋ heŋ gor kweŋ teŋ ha?” inamiŋ.
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Gwaha inkeb yeŋ kamtek nalube hako geb, go ma mununnayiŋ yineŋbe maya mere mat gaha yinyiŋ: “Wampot mat wawuŋbana naŋa kurkuyeŋ go kahal banabe awa 12 haŋyen. Niŋgeb naŋa temeyde hikeyabe albe igiŋ dawet keŋkela yennayiŋ geb, al kura beleŋyaŋ kuŋ heŋya epte ma kukuhuk uryeŋ.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Goyenbe wawuŋbe kidoma geb, beleŋ kuŋ heŋbe takteŋ mayyeŋ,” yinyiŋ.
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Be, gwaha yineŋbe sopte po, “Kadniniŋ Lasarusbe ferde hi niŋgeb, ne beleŋ kuŋbe isaŋ heweŋ tihim,” yinyiŋ.
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Irkeb komatmiŋ beleŋ wol heŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, yeŋbe duliŋ ferde hi gob igiŋ hiyyeŋ,” inamiŋ.
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Goyenbe Yesube Lasarus goyen kamyiŋ goke yinyiŋ. Gega komatmiŋbe fudinde ferd ferd niŋ dineŋ hi yeŋ nuramiŋ.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Be, mel gore gwahade nuramiŋ geb, Yesu beleŋ kawan po yinyiŋ. “Lasarusbe kamuŋ.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Goyenbe ne beleŋ yeŋ hitte mata kura forok irmeke keneŋbe ne niŋ dufaytiŋ tareŋ irnayiŋ yeŋbe gogo Lasarus hitte araŋeŋ ma kumiŋ goke amaŋeŋ nurhem. Goyenbe haŋkabe wake yeŋ hitte kuniŋ,” yinyiŋ.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Irkeb komatmiŋ kura Tomas, deŋem kurabe Didimus gore diŋuŋ hoyaŋ yinyiŋ. “Neŋ manaŋ tumŋaŋ kuniŋ. Gogab yeŋya tumŋaŋ kamtek geb,” yinyiŋ.
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Be, Yesu go Betani forok yiriŋ. Irdeb, “Lasarusbe bikkeŋ gote yereŋ horabok mete bana mete tiyaŋ,” yeke nuryiŋ.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Betani mat Yerusalembe 3 kilomita gwahade po, gisaw wor po moŋ.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Niŋgeb Yuda mar budam beleŋ ire babamya gote kuliŋ kamyiŋ goke kuŋ biŋ yurum yirniŋ yeŋ wayamiŋ.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Be, Marta go Yesu waŋ hinhin mere momoŋ go nurdeb kuŋ belen tupi tiye yeŋ kuriŋ. Goyenbe Mariabe yare hinhin.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Be, Marta beleŋ kuŋ Yesu keneŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, ge gar hinhan manhan kolnebe go ma kamwoŋ.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Goyenbe haŋka gayen wor det kuraŋ Al Kuruŋ gusuŋaŋ irkeb gunyeŋ yeŋ nurde hime,” inyiŋ.
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Irkeb Yesu beleŋ, “Kolgebe sopte huwaryeŋ,” inyiŋ.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Irkeb Marta beleŋ wol heŋbe, “Nalu funaŋde al kamtiŋ huward huward nalurebe yeŋ manaŋ sopte huwaryeŋ gob nurde hime,” inyiŋ.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Irkeb, “Al kamtiŋde mat huwarnayiŋ, irde Al Kuruŋya hugiŋeŋ hinayiŋ gote miŋ albe ne gago. Niŋgeb al kura ne niŋ dufaymiŋ tareŋ irtiŋ kamyeŋ gobe sopte huwaryeŋ.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Irde al dufaymiŋ ne niŋ saŋiŋ irde Al Kuruŋya hugiŋeŋ hinayiŋ marbe Al Kuruŋ diliŋde al kamtiŋ ma hinayiŋ. Ga ginhem gayen fudinde yeŋ nurde ha?” inyiŋ.
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Gwaha inkeb Marta beleŋ, “Gwaha, Doyaŋ Al Kuruŋ, gebe fudinde wor po Mesaia, Al Kuruŋ Urmiŋ megen gar wayyeŋ yitiŋ al go goyen yeŋ nurde hime,” inyiŋ.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Gwaha ineŋbe mulgaŋ heŋ kuŋ haymiŋ Maria muŋ po hoy irdeb, “Tisabe waya. Irde ge niŋ gusuŋaŋ heŋ hi,” inyiŋ.
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Irkeb Maria gob araŋ po huwarde Yesu hitte kuriŋ.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Be, Yesu gobe tiyuŋde ma forok yiriŋ. Martaya mere tiyaryumde gor po hinhin.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Be, Yuda mar yare gor heŋ Maria biŋ yurum irde hinhan mar goyen Maria beleŋ bemel po huwarde kat kuke keneŋbe bembare kuŋ eseŋ wet kuŋ hi yeŋbe gama irde kwamiŋ.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Be, Maria gobe kuŋ Yesu hinhinde gor forok yeŋ keneŋbe kahaŋ miŋde kateŋ dokolhoŋ yuguluŋ teŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, ge gar hinhan manhan gob kolnebe go ma kamwoŋ,” inyiŋ.
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Be, Mariaya Yuda mar yeŋ gama irde wayamiŋ morya goyen tumŋaŋ eseŋ hike Yesu beleŋ yeneŋbe Yesu wor biŋde mat mel goke buniŋeŋ wor po nurde biŋ kanduk hiriŋ.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Irdeb, “Dare mete tiyaŋ?” yineŋ gusuŋaŋ yiryiŋ. Irkeb mel gore wol heŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, wake kuniŋ. Irde ga kena,” inamiŋ.
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Be, Yesu go diliŋ fimiŋ katyiŋ.
35 Jesus chorou.
36 Irkeb Yuda mar goreb, “Go kennaŋ, Lasarus niŋ amaŋeŋ wor po nurde hiyen geb gogo esa,” yamiŋ.
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Goyenbe al kura beleŋ, “Yeŋbe al diliŋ titmiŋ sope irke naŋkinuŋ. Gega Lasarusbe daniŋ ma sope irke gogo kamuŋ?” yamiŋ.
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Be, Yesu go sopte po buniŋeŋ wor po nurdeb bembare kuriŋ. Bemba gobe horabok, irdeb hora kuruŋ kura kaŋ kaŋ irde yamem goyen tatiŋ hinhin.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Be, Yesu beleŋ, “Hora ga teŋ siŋa irnaŋ,” yinyiŋ. Irkeb al kamtiŋ gote babam Marta beleŋ, “Goyenbe, Doyaŋ Al Kuruŋ, kolne hakwambe bemba bana hike wawuŋ sipte hihi geb hamiŋ buluŋ hihi,” inyiŋ.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Gwaha inkeb, “Dufayge ne niŋ tareŋ irayiŋbe Al Kuruŋyen tareŋ turŋuŋ yaŋ goyen kenayiŋ ma ginhem?” inyiŋ.
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Irkeb mel goreb hora kuruŋ goyen teŋ siŋa iramiŋ. Irkeb Yesu beleŋ kotaŋ kaŋbe, “Ado, merene nurha goke igiŋ wor po nurd gunhem.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Nebe merene hugiŋeŋ nurde hayen goyen nurde himyen. Goyenbe al gar harde haŋ gake teŋbe gago gineŋ hime. Gogab nebe ge beleŋ nad nerke wamiriŋ goyen fudinde yeŋ nurnayiŋ,” yiriŋ.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Gwaha yeŋbe Yesu go uguŋ po, “Lasarus, siŋare kata,” inyiŋ.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Irkeb al kamtiŋ gobe haniŋya kahaŋya amil beleŋ po bili irde kimiŋ mala titiŋ goyen siŋare katyiŋ. Irkeb Yesu beleŋ, “Bembare niŋ amil go hol irde uneŋbe tubul tike kwi,” yinyiŋ.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Be, Yuda mar budam Maria kinniŋ yeŋ wayamiŋ mar goyen Yesu mata tiyyiŋ goyen keneŋbe yeŋ ge dufaymiŋ saŋiŋ iramiŋ.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Goyenbe kuramiŋbe Farisi mar hitte kuŋbe Yesu mata tiyyiŋ goyen momoŋ yiramiŋ.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Irkeb Al Kuruŋ doloŋ ird ird mata doyaŋ mar pris buda gote karkuwaŋmiŋya Farisi marya beleŋ mere sege irniŋ yeŋ Yuda marte doyaŋ mar hoy yiramiŋ. Hoy yirke wakeb, “Be, neŋbe daha titek? Al gabe mata tiŋeŋ turŋuŋ yaŋ wor po forok yirde hi.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Al gayen tubul titeke gwahade po teŋ hiyeŋ gobe al tumŋaŋ yeŋ ge dufaymiŋ saŋiŋ irniŋ tahaŋ. Irkeb Roma gabman beleŋ waŋbe nende Al Kuruŋyen ya balemya alya bereya tumŋaŋ gwamuŋ yurnayiŋ geb,” yamiŋ.
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 — ausente —
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 — ausente —
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Be, Kaiafas gore mere tiyyiŋ gobe mali dufaymiŋde ma mere tiyyiŋ. Yeŋbe dama goyenter pris buda gote kuruŋmiŋ heŋ meteŋ teŋ hinhin geb, Yesu goyen Yuda mar niŋ teŋ kamyeŋ yeŋbe gogo mata kame forok yetek goke tagalyiŋ.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Irde Yuda mar muŋ po moŋ, Al Kuruŋyen dirŋeŋ weŋ hoyaŋde hoyaŋde haŋ wor yawaŋ tumŋaŋ gabu yirde uŋkureŋ po iryeŋ goke teŋ kamyeŋ goyen wor tagalyiŋ.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Niŋgeb gor matbe mel gobe Yesu daha mat kura mayteke kamyeŋ yeŋ beleŋ niŋ naŋkeneŋ hinhan.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Niŋgeb Yesube goke teŋbe Yuda mar diliŋyaŋ ma kuŋ hinhin. Gwaha titŋeŋbe yubul teŋ sawsawa naŋa bindere tiyuŋ kura Efraim ineŋ haŋyende komatmiŋya kuŋbe gor hinhan.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Be, Yuda marte gabu nalu kuruŋ kura Pasoba goyen binde binde heŋ hinhin. Irkeb al budam Pasoba nalu ma forok yekeya uliŋ wuk yird yird mata titek yeŋbe Yerusalem hurkuŋ hinhan.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Irkeb Yuda marte doyaŋ marbe Yesu niŋ hugiŋeŋ naŋkeneŋ hinhan. Irdeb yiŋgeŋ uliŋ kadom gusuŋaŋ gird teŋbe, “Dahade nurde haŋ? Pasoba gabu nalure gayen ma po wayyeŋ yeŋ nurde haŋ?” yamiŋ.
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Goyenbe pris buda gote karkuwaŋmiŋya Farisi marya beleŋbe al momoŋ yiramiŋ. “Al kura Yesu goyen gor hi yeŋ nurdeb waŋ momoŋ dirkeb kuŋ teŋ fere titek,” yinamiŋ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.