Romanos 4
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs VC
1 ‑Ka ‑dhɛ ‑ga, Ablaamö bha ꞊në 'mɛ 'kwa Zuifö 'ka kwa 'ziʋ̈‑ 'kpii‑ 'ka. "Kɛɛ ‑a pö 'ö Atanna ‑ya wo yi 'bha 'ka ꞊dhɛ pö 'yaa‑ ‑bha bha ‑yö kë ‑kɔ ‑kë ꞊dhɛ?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 ꞊Ya kë 'nu ꞊dhɛ 'wɔn ‑së 'ö Ablaamö ‑ya ‑kë ꞊në Atanna ‑ya zë‑ ‑wɔn ‑dhɛ 'yö‑ pö‑ ‑bha ꞊dhɛ 'bɔn 'yaa‑ ‑bha, kö Ablaamö ‑mɔɔ ‑bha 'nu 'ö 'tɔ kun Atanna ‑ta. "kɛɛ 'yii‑ kë "dhʋ̈. ‑A 'tɔ ‑kun Atanna ‑ta ‑gɛn 'yii ꞊slɔɔ yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑wʋ 'ö ‑bɛn zë ‑sü 'ka Atanna ‑gɔ 'sëëdhɛ 'gü yö ‑mü ꞊dhɛ:
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 — ausente —
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 — ausente —
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 'Sa Atanna ‑bha ‑a ‑pö mɛ ‑bha ‑sü 'ö "wɛkɛ "wɛkɛ ꞊dhɛ 'bɔn 'yaa‑ ‑bha kö‑ ‑mɛ 'yii‑ 'gü ‑yë 'bha kë bha ꞊në ‑gblüdë Davi ‑ya ‑dhiang zë yi 'bha 'ka 'ö‑ pö:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 «'Mɛ 'ö Atanna ꞊yaa‑ ‑nu ‑mawɔn 'to,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 'Mɛ 'ö Atanna ‑zʋ ꞊ya bhɔ ꞊sɔng ‑kë ‑a ‑nu ‑bha ‑wɔn 'ka,
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Ka ‑mɔɔ ‑bha 'ka‑ pö: "Kɛɛ 'wɔn ‑së 'ö suu 'dhö "dhʋ̈ bha ‑yö ‑mɔɔ ‑bha 'ö ‑kë 'mɛ 'wo 'dhang ꞊në‑ bho Yesu ‑wɔn "dhiʋ̈, "kɛɛ 'ö 'waa Zuifö ‑nu ‑bha 'tɔng‑ ꞊bhlëë ‑ya bha‑ ‑nu ‑dhɛ 'pö ‑ee, "ɛɛn ‑yö Zuifö ‑nu ‑dɩ ‑slɔɔ ꞊në‑ ‑nu ‑bha 'ka ‑ee? ‑Ka ‑kwaa 'suan‑ bho Ablaamö ‑bha ‑ta. ‑Yö kë ‑kɔ ‑kë ꞊dhɛ? Yi‑ ‑pö ꞊dhɛ: ‑A pö 'ö Atanna ‑ya wo Ablaamö ‑dhɛ yi 'bha 'ka ꞊dhɛ pö 'yaa‑ ‑bha bha ‑ya ‑zë ‑a ‑bha ‑zʋ ‑yö ö ‑dhɛ ‑sü ꞊në‑ ‑dhɛ 'yö‑ pö "dhʋ̈.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 ‑A pö 'ö‑ wo "dhʋ̈ bha 'ö "dhʋ̈ kö Ablaamö ꞊ya 'go 'gbannë 'gü ‑ee, "ɛɛn kö 'yii 'go‑ 'gü ꞊kö? ‑Yö ‑kë "dhʋ̈ kö Ablaamö 'yii 'dho 'gbannë 'gü ꞊kö.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 ‑A ‑dho 'gbannë 'gü ‑sü ‑zë ‑gɛn ‑yö ‑gban ‑a pö 'ö Atanna ‑ya wo 'bɔn 'bha ‑bha 'bha 'yaa‑ ‑bha ‑a ‑bha ‑zʋ ‑yö ‑a ‑dhɛ ‑sü ‑wɔn 'gü bha ꞊në‑ ‑bha. Kë "dhʋ̈ kö ‑go 'gbannë 'gü ‑sü ‑zë ‑yö kë 'wɔn ‑së 'ö Atanna ‑ya ‑kë ‑dhɛ bha‑ "blɛɛn‑ ꞊në‑ 'ka ‑a kwi 'gü. Ablaamö ‑yö ‑kë mɛ "pɛpɛ 'ö 'waa Zuifö 'ka, "kɛɛ 'ö Atanna ‑ya pö 'bɔn 'yaa‑ ‑nu ‑bha ‑a ‑nu ‑bha ‑zʋ ‑yö Yesu ‑dhɛ ‑wɔn 'gü bha‑ ‑nu dë 'ka 'pö ‑kɔ bha ꞊në‑ 'gü. ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ Ablaamö ‑yö ‑kë "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ Atanna wëëdhö ‑a ‑bha ‑zʋ ‑yö ‑a ‑dhɛ ‑sü ꞊në‑ ‑bha, 'ö‑ ‑gɛn 'yii ‑gban ‑a ‑go 'gbannë 'gü ‑sü ‑zë ‑bha bha, Atanna ‑yö mɛ "pɛpɛ 'wo 'dhang bho Yesu ‑wɔn "dhiʋ̈, 'ö 'waa 'go 'gbannë 'gü ‑a ‑nu ‑kë "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ 'pö ‑kɔ do bha ꞊në‑ 'gü.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Yöö do bha 'zü ꞊në Zuifö ‑nu 'wo go 'gbannë 'gü, "kɛɛ 'ö 'wo wo ‑zʋ yö Atanna ‑dhɛ ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö Ablaamö ‑ya ‑kë 'ka kö 'yii 'go ꞊kö 'gbannë 'gü ‑a 'dhö bha‑ ‑nu dë 'ka.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Atanna kë "kpʋngtaadhɛ "plüün ‑bho Ablaamö waa‑ suu 'gü ‑në ‑nu ‑dhɛ ꞊dhɛ‑ ‑nu 'kɛan‑ 'dhö. ‑A kë 'ö‑ wo "dhʋ̈ bha‑ ‑gɛn 'yii kë ‑a ‑bha Atanna ‑bha 'tɔng‑ ‑nu ꞊bhlëë ‑ya "gbɩɩ‑ ‑sü ‑zë 'ka. ‑Ya ‑kë "dhʋ̈ ‑a ‑bha ‑zʋ ‑yö ‑a ‑dhɛ ‑sü ꞊në‑ ‑wɔn 'gü.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ꞊ya kë 'nu ꞊dhɛ pë 'ö Atanna ‑ya "plüün bho "dhʋ̈ bha ‑yö ‑slɔɔ ‑a ‑bha 'tɔng‑ ‑kun ‑së ‑sü ꞊në "gblʋʋ "piʋ̈, kö ‑zʋ ‑yö ‑a ‑dhɛ ‑gɛn 'yaa 'dhö. 'Sa kö "plüün 'ö‑ bho 'ö ‑gban 'mɛ ꞊wa 'dhang bho Yesu "dhiʋ̈ kö ꞊wa dha ‑wɔn ‑bha bha, kö‑ bho ‑gɛn 'yaa 'dhö 'zü, kö ꞊ya kë "wlaasü.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 ‑A 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ 'tɔng‑ ‑zë ‑yö 'wɔn yaa bho ꞊në‑ wo "dhuu, 'yö ꞊waa‑ bho, 'yö Atanna zuë" ꞊wlü ‑kpɛawo 'ö dho‑ 'ka, "kɛɛ 'tɔng‑ ‑zë 'yaa ‑dhɛ 'ö‑ 'gü tongtongdhö, kö‑ bho ‑sü 'yaa 'dhö 'pö.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü, 'yö 'mɛ 'ö Atanna ‑yö "plüün bha‑ bho‑ ‑nu ‑dhɛ bha 'wo‑ ꞊slɔɔ ‑zʋ ‑yö ‑a ‑dhɛ ‑sü ꞊në‑ "gblʋʋ "piʋ̈. Kë "dhʋ̈ kö ‑yö kë 'pë 'ö‑ ꞊gbaɔ "wɛɛwɛɛ ꞊në‑ 'ka, kö 'ya 'dho 'to Zuifö ‑nu 'ö wo ‑zë ‑a ‑bha 'tɔng‑ 'dhö‑ ‑nu ‑gɔ bha woo do‑ ‑nu ‑bha 'wɔn 'ka, "kɛɛ kö ‑yö kë mɛ "pɛpɛ 'wo dho 'dhang bho‑ "dhiʋ̈ ‑a ‑nu ꞊gban ‑bha 'wɔn 'ka ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö ‑kë 'ka mɛ ꞊gban "pɛpɛ kwa "bhɛma Ablaamö ‑dhɛ yi 'bha 'ka bha‑ 'dhö. ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑yö ‑bɛn zë ‑sü 'ka Atanna ‑gɔ 'sëëdhɛ 'gü ꞊dhɛ:
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 «Bhi ꞊në 'a i ‑ya
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 — ausente —
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 — ausente —
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ablaamö ‑bha ‑zʋ ‑yö Atanna ‑dhɛ ‑kɔ yaa 'gü yaa bha‑ ‑wɔn 'gü, "sika 'bha ‑zian 'yii kë‑ 'gü 'wɔn 'ö Atanna ‑ya pö‑ ‑dhɛ bha‑ "gblʋʋ "piʋ̈, ‑ya ‑to "dhiʋ̈ 'ö zun‑ nuɛ" bho ‑sü ‑bha.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 ‑A 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ ‑a 'dhang bho ‑sü ‑gun "dhiʋ̈ 'kpakpadhö ꞊dhɛ Atanna ‑fiëbhawɔn 'yaa 'dhö, ꞊ya 'wɔn "ʋʋ 'wɔn 'ö‑ pö, ‑yö ‑mɔɔ ‑bha 'ö‑ ‑kë.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 'Dhang 'ö Ablaamö ‑ya bho "plüün 'ö Atanna ‑ya bho‑ ‑dhɛ bha‑ "dhiʋ̈ "dhʋ̈ bha ꞊në‑ ‑wɔn 'gü, 'yö Atanna ‑ya pö ꞊sɔng 'yaa‑ ‑bha.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 "Kɛɛ ‑a pö 'ö‑ wo "dhʋ̈ bha 'yii‑ pö "dhʋ̈ Ablaamö yöö do‑ ‑dhɛ.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 ‑Ya ‑pö "dhʋ̈ mɛ ꞊gban ꞊në kwa ‑dhɛ bha. ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ꞊ya kë ꞊dhɛ 'kwa 'dhang bho 'pë 'ö Atanna 'ö kwa Dëmɛ Yesu ‑bö 'ö go ga 'gü bha ‑ya "plüün bho bha‑ "dhiʋ̈, ‑yö ‑dho ö ‑kɔ ‑ya 'pö kwa ‑bha ꞊dhɛ ‑kɔ do 'ö ö ‑kɔ ‑ya 'ka Ablaamö ‑bha bha‑ 'dhö.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 ‑A 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ Yesu bha ꞊në ga kwa ‑wɔn 'gü, kë "dhʋ̈ kö 'bɔn ‑yö 'go kwa ‑bha. 'Yö dho 'yö Atanna ‑ya ‑bö, 'yö go ga 'gü, kë "dhʋ̈ kö ꞊sɔng 'ya 'dho kë kwa ‑bha ö wëëdhö.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.