Romanos 4
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs NTLH
1 ‑Ka ‑dhɛ ‑ga, Ablaamö bha ꞊në 'mɛ 'kwa Zuifö 'ka kwa 'ziʋ̈‑ 'kpii‑ 'ka. "Kɛɛ ‑a pö 'ö Atanna ‑ya wo yi 'bha 'ka ꞊dhɛ pö 'yaa‑ ‑bha bha ‑yö kë ‑kɔ ‑kë ꞊dhɛ?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 ꞊Ya kë 'nu ꞊dhɛ 'wɔn ‑së 'ö Ablaamö ‑ya ‑kë ꞊në Atanna ‑ya zë‑ ‑wɔn ‑dhɛ 'yö‑ pö‑ ‑bha ꞊dhɛ 'bɔn 'yaa‑ ‑bha, kö Ablaamö ‑mɔɔ ‑bha 'nu 'ö 'tɔ kun Atanna ‑ta. "kɛɛ 'yii‑ kë "dhʋ̈. ‑A 'tɔ ‑kun Atanna ‑ta ‑gɛn 'yii ꞊slɔɔ yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑wʋ 'ö ‑bɛn zë ‑sü 'ka Atanna ‑gɔ 'sëëdhɛ 'gü yö ‑mü ꞊dhɛ:
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 — ausente —
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 — ausente —
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 'Sa Atanna ‑bha ‑a ‑pö mɛ ‑bha ‑sü 'ö "wɛkɛ "wɛkɛ ꞊dhɛ 'bɔn 'yaa‑ ‑bha kö‑ ‑mɛ 'yii‑ 'gü ‑yë 'bha kë bha ꞊në ‑gblüdë Davi ‑ya ‑dhiang zë yi 'bha 'ka 'ö‑ pö:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 «'Mɛ 'ö Atanna ꞊yaa‑ ‑nu ‑mawɔn 'to,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 'Mɛ 'ö Atanna ‑zʋ ꞊ya bhɔ ꞊sɔng ‑kë ‑a ‑nu ‑bha ‑wɔn 'ka,
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Ka ‑mɔɔ ‑bha 'ka‑ pö: "Kɛɛ 'wɔn ‑së 'ö suu 'dhö "dhʋ̈ bha ‑yö ‑mɔɔ ‑bha 'ö ‑kë 'mɛ 'wo 'dhang ꞊në‑ bho Yesu ‑wɔn "dhiʋ̈, "kɛɛ 'ö 'waa Zuifö ‑nu ‑bha 'tɔng‑ ꞊bhlëë ‑ya bha‑ ‑nu ‑dhɛ 'pö ‑ee, "ɛɛn ‑yö Zuifö ‑nu ‑dɩ ‑slɔɔ ꞊në‑ ‑nu ‑bha 'ka ‑ee? ‑Ka ‑kwaa 'suan‑ bho Ablaamö ‑bha ‑ta. ‑Yö kë ‑kɔ ‑kë ꞊dhɛ? Yi‑ ‑pö ꞊dhɛ: ‑A pö 'ö Atanna ‑ya wo Ablaamö ‑dhɛ yi 'bha 'ka ꞊dhɛ pö 'yaa‑ ‑bha bha ‑ya ‑zë ‑a ‑bha ‑zʋ ‑yö ö ‑dhɛ ‑sü ꞊në‑ ‑dhɛ 'yö‑ pö "dhʋ̈.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 ‑A pö 'ö‑ wo "dhʋ̈ bha 'ö "dhʋ̈ kö Ablaamö ꞊ya 'go 'gbannë 'gü ‑ee, "ɛɛn kö 'yii 'go‑ 'gü ꞊kö? ‑Yö ‑kë "dhʋ̈ kö Ablaamö 'yii 'dho 'gbannë 'gü ꞊kö.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 ‑A ‑dho 'gbannë 'gü ‑sü ‑zë ‑gɛn ‑yö ‑gban ‑a pö 'ö Atanna ‑ya wo 'bɔn 'bha ‑bha 'bha 'yaa‑ ‑bha ‑a ‑bha ‑zʋ ‑yö ‑a ‑dhɛ ‑sü ‑wɔn 'gü bha ꞊në‑ ‑bha. Kë "dhʋ̈ kö ‑go 'gbannë 'gü ‑sü ‑zë ‑yö kë 'wɔn ‑së 'ö Atanna ‑ya ‑kë ‑dhɛ bha‑ "blɛɛn‑ ꞊në‑ 'ka ‑a kwi 'gü. Ablaamö ‑yö ‑kë mɛ "pɛpɛ 'ö 'waa Zuifö 'ka, "kɛɛ 'ö Atanna ‑ya pö 'bɔn 'yaa‑ ‑nu ‑bha ‑a ‑nu ‑bha ‑zʋ ‑yö Yesu ‑dhɛ ‑wɔn 'gü bha‑ ‑nu dë 'ka 'pö ‑kɔ bha ꞊në‑ 'gü. ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ Ablaamö ‑yö ‑kë "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ Atanna wëëdhö ‑a ‑bha ‑zʋ ‑yö ‑a ‑dhɛ ‑sü ꞊në‑ ‑bha, 'ö‑ ‑gɛn 'yii ‑gban ‑a ‑go 'gbannë 'gü ‑sü ‑zë ‑bha bha, Atanna ‑yö mɛ "pɛpɛ 'wo 'dhang bho Yesu ‑wɔn "dhiʋ̈, 'ö 'waa 'go 'gbannë 'gü ‑a ‑nu ‑kë "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ 'pö ‑kɔ do bha ꞊në‑ 'gü.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Yöö do bha 'zü ꞊në Zuifö ‑nu 'wo go 'gbannë 'gü, "kɛɛ 'ö 'wo wo ‑zʋ yö Atanna ‑dhɛ ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö Ablaamö ‑ya ‑kë 'ka kö 'yii 'go ꞊kö 'gbannë 'gü ‑a 'dhö bha‑ ‑nu dë 'ka.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Atanna kë "kpʋngtaadhɛ "plüün ‑bho Ablaamö waa‑ suu 'gü ‑në ‑nu ‑dhɛ ꞊dhɛ‑ ‑nu 'kɛan‑ 'dhö. ‑A kë 'ö‑ wo "dhʋ̈ bha‑ ‑gɛn 'yii kë ‑a ‑bha Atanna ‑bha 'tɔng‑ ‑nu ꞊bhlëë ‑ya "gbɩɩ‑ ‑sü ‑zë 'ka. ‑Ya ‑kë "dhʋ̈ ‑a ‑bha ‑zʋ ‑yö ‑a ‑dhɛ ‑sü ꞊në‑ ‑wɔn 'gü.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ꞊ya kë 'nu ꞊dhɛ pë 'ö Atanna ‑ya "plüün bho "dhʋ̈ bha ‑yö ‑slɔɔ ‑a ‑bha 'tɔng‑ ‑kun ‑së ‑sü ꞊në "gblʋʋ "piʋ̈, kö ‑zʋ ‑yö ‑a ‑dhɛ ‑gɛn 'yaa 'dhö. 'Sa kö "plüün 'ö‑ bho 'ö ‑gban 'mɛ ꞊wa 'dhang bho Yesu "dhiʋ̈ kö ꞊wa dha ‑wɔn ‑bha bha, kö‑ bho ‑gɛn 'yaa 'dhö 'zü, kö ꞊ya kë "wlaasü.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 ‑A 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ 'tɔng‑ ‑zë ‑yö 'wɔn yaa bho ꞊në‑ wo "dhuu, 'yö ꞊waa‑ bho, 'yö Atanna zuë" ꞊wlü ‑kpɛawo 'ö dho‑ 'ka, "kɛɛ 'tɔng‑ ‑zë 'yaa ‑dhɛ 'ö‑ 'gü tongtongdhö, kö‑ bho ‑sü 'yaa 'dhö 'pö.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü, 'yö 'mɛ 'ö Atanna ‑yö "plüün bha‑ bho‑ ‑nu ‑dhɛ bha 'wo‑ ꞊slɔɔ ‑zʋ ‑yö ‑a ‑dhɛ ‑sü ꞊në‑ "gblʋʋ "piʋ̈. Kë "dhʋ̈ kö ‑yö kë 'pë 'ö‑ ꞊gbaɔ "wɛɛwɛɛ ꞊në‑ 'ka, kö 'ya 'dho 'to Zuifö ‑nu 'ö wo ‑zë ‑a ‑bha 'tɔng‑ 'dhö‑ ‑nu ‑gɔ bha woo do‑ ‑nu ‑bha 'wɔn 'ka, "kɛɛ kö ‑yö kë mɛ "pɛpɛ 'wo dho 'dhang bho‑ "dhiʋ̈ ‑a ‑nu ꞊gban ‑bha 'wɔn 'ka ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö ‑kë 'ka mɛ ꞊gban "pɛpɛ kwa "bhɛma Ablaamö ‑dhɛ yi 'bha 'ka bha‑ 'dhö. ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑yö ‑bɛn zë ‑sü 'ka Atanna ‑gɔ 'sëëdhɛ 'gü ꞊dhɛ:
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 «Bhi ꞊në 'a i ‑ya
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 — ausente —
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 — ausente —
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Ablaamö ‑bha ‑zʋ ‑yö Atanna ‑dhɛ ‑kɔ yaa 'gü yaa bha‑ ‑wɔn 'gü, "sika 'bha ‑zian 'yii kë‑ 'gü 'wɔn 'ö Atanna ‑ya pö‑ ‑dhɛ bha‑ "gblʋʋ "piʋ̈, ‑ya ‑to "dhiʋ̈ 'ö zun‑ nuɛ" bho ‑sü ‑bha.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 ‑A 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ ‑a 'dhang bho ‑sü ‑gun "dhiʋ̈ 'kpakpadhö ꞊dhɛ Atanna ‑fiëbhawɔn 'yaa 'dhö, ꞊ya 'wɔn "ʋʋ 'wɔn 'ö‑ pö, ‑yö ‑mɔɔ ‑bha 'ö‑ ‑kë.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 'Dhang 'ö Ablaamö ‑ya bho "plüün 'ö Atanna ‑ya bho‑ ‑dhɛ bha‑ "dhiʋ̈ "dhʋ̈ bha ꞊në‑ ‑wɔn 'gü, 'yö Atanna ‑ya pö ꞊sɔng 'yaa‑ ‑bha.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 "Kɛɛ ‑a pö 'ö‑ wo "dhʋ̈ bha 'yii‑ pö "dhʋ̈ Ablaamö yöö do‑ ‑dhɛ.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 ‑Ya ‑pö "dhʋ̈ mɛ ꞊gban ꞊në kwa ‑dhɛ bha. ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ꞊ya kë ꞊dhɛ 'kwa 'dhang bho 'pë 'ö Atanna 'ö kwa Dëmɛ Yesu ‑bö 'ö go ga 'gü bha ‑ya "plüün bho bha‑ "dhiʋ̈, ‑yö ‑dho ö ‑kɔ ‑ya 'pö kwa ‑bha ꞊dhɛ ‑kɔ do 'ö ö ‑kɔ ‑ya 'ka Ablaamö ‑bha bha‑ 'dhö.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 ‑A 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ Yesu bha ꞊në ga kwa ‑wɔn 'gü, kë "dhʋ̈ kö 'bɔn ‑yö 'go kwa ‑bha. 'Yö dho 'yö Atanna ‑ya ‑bö, 'yö go ga 'gü, kë "dhʋ̈ kö ꞊sɔng 'ya 'dho kë kwa ‑bha ö wëëdhö.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.