Romanos 4

NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ‑Ka ‑dhɛ ‑ga, Ablaamö bha ꞊në 'mɛ 'kwa Zuifö 'ka kwa 'ziʋ̈‑ 'kpii‑ 'ka. "Kɛɛ ‑a pö 'ö Atanna ‑ya wo yi 'bha 'ka ꞊dhɛ pö 'yaa‑ ‑bha bha ‑yö kë ‑kɔ ‑kë ꞊dhɛ?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 ꞊Ya kë 'nu ꞊dhɛ 'wɔn ‑së 'ö Ablaamö ‑ya ‑kë ꞊në Atanna ‑ya zë‑ ‑wɔn ‑dhɛ 'yö‑ pö‑ ‑bha ꞊dhɛ 'bɔn 'yaa‑ ‑bha, kö Ablaamö ‑mɔɔ ‑bha 'nu 'ö 'tɔ kun Atanna ‑ta. "kɛɛ 'yii‑ kë "dhʋ̈. ‑A 'tɔ ‑kun Atanna ‑ta ‑gɛn 'yii ꞊slɔɔ yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑wʋ 'ö ‑bɛn zë ‑sü 'ka Atanna ‑gɔ 'sëëdhɛ 'gü yö ‑mü ꞊dhɛ:
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 — ausente —
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 — ausente —
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 'Sa Atanna ‑bha ‑a ‑pö mɛ ‑bha ‑sü 'ö "wɛkɛ "wɛkɛ ꞊dhɛ 'bɔn 'yaa‑ ‑bha kö‑ ‑mɛ 'yii‑ 'gü ‑yë 'bha kë bha ꞊në ‑gblüdë Davi ‑ya ‑dhiang zë yi 'bha 'ka 'ö‑ pö:
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 «'Mɛ 'ö Atanna ꞊yaa‑ ‑nu ‑mawɔn 'to,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 'Mɛ 'ö Atanna ‑zʋ ꞊ya bhɔ ꞊sɔng ‑kë ‑a ‑nu ‑bha ‑wɔn 'ka,
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Ka ‑mɔɔ ‑bha 'ka‑ pö: "Kɛɛ 'wɔn ‑së 'ö suu 'dhö "dhʋ̈ bha ‑yö ‑mɔɔ ‑bha 'ö ‑kë 'mɛ 'wo 'dhang ꞊në‑ bho Yesu ‑wɔn "dhiʋ̈, "kɛɛ 'ö 'waa Zuifö ‑nu ‑bha 'tɔng‑ ꞊bhlëë ‑ya bha‑ ‑nu ‑dhɛ 'pö ‑ee, "ɛɛn ‑yö Zuifö ‑nu ‑dɩ ‑slɔɔ ꞊në‑ ‑nu ‑bha 'ka ‑ee? ‑Ka ‑kwaa 'suan‑ bho Ablaamö ‑bha ‑ta. ‑Yö kë ‑kɔ ‑kë ꞊dhɛ? Yi‑ ‑pö ꞊dhɛ: ‑A pö 'ö Atanna ‑ya wo Ablaamö ‑dhɛ yi 'bha 'ka ꞊dhɛ pö 'yaa‑ ‑bha bha ‑ya ‑zë ‑a ‑bha ‑zʋ ‑yö ö ‑dhɛ ‑sü ꞊në‑ ‑dhɛ 'yö‑ pö "dhʋ̈.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 ‑A pö 'ö‑ wo "dhʋ̈ bha 'ö "dhʋ̈ kö Ablaamö ꞊ya 'go 'gbannë 'gü ‑ee, "ɛɛn kö 'yii 'go‑ 'gü ꞊kö? ‑Yö ‑kë "dhʋ̈ kö Ablaamö 'yii 'dho 'gbannë 'gü ꞊kö.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 ‑A ‑dho 'gbannë 'gü ‑sü ‑zë ‑gɛn ‑yö ‑gban ‑a pö 'ö Atanna ‑ya wo 'bɔn 'bha ‑bha 'bha 'yaa‑ ‑bha ‑a ‑bha ‑zʋ ‑yö ‑a ‑dhɛ ‑sü ‑wɔn 'gü bha ꞊në‑ ‑bha. Kë "dhʋ̈ kö ‑go 'gbannë 'gü ‑sü ‑zë ‑yö kë 'wɔn ‑së 'ö Atanna ‑ya ‑kë ‑dhɛ bha‑ "blɛɛn‑ ꞊në‑ 'ka ‑a kwi 'gü. Ablaamö ‑yö ‑kë mɛ "pɛpɛ 'ö 'waa Zuifö 'ka, "kɛɛ 'ö Atanna ‑ya pö 'bɔn 'yaa‑ ‑nu ‑bha ‑a ‑nu ‑bha ‑zʋ ‑yö Yesu ‑dhɛ ‑wɔn 'gü bha‑ ‑nu dë 'ka 'pö ‑kɔ bha ꞊në‑ 'gü. ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ Ablaamö ‑yö ‑kë "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ Atanna wëëdhö ‑a ‑bha ‑zʋ ‑yö ‑a ‑dhɛ ‑sü ꞊në‑ ‑bha, 'ö‑ ‑gɛn 'yii ‑gban ‑a ‑go 'gbannë 'gü ‑sü ‑zë ‑bha bha, Atanna ‑yö mɛ "pɛpɛ 'wo 'dhang bho Yesu ‑wɔn "dhiʋ̈, 'ö 'waa 'go 'gbannë 'gü ‑a ‑nu ‑kë "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ 'pö ‑kɔ do bha ꞊në‑ 'gü.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Yöö do bha 'zü ꞊në Zuifö ‑nu 'wo go 'gbannë 'gü, "kɛɛ 'ö 'wo wo ‑zʋ yö Atanna ‑dhɛ ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö Ablaamö ‑ya ‑kë 'ka kö 'yii 'go ꞊kö 'gbannë 'gü ‑a 'dhö bha‑ ‑nu dë 'ka.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Atanna kë "kpʋngtaadhɛ "plüün ‑bho Ablaamö waa‑ suu 'gü ‑në ‑nu ‑dhɛ ꞊dhɛ‑ ‑nu 'kɛan‑ 'dhö. ‑A kë 'ö‑ wo "dhʋ̈ bha‑ ‑gɛn 'yii kë ‑a ‑bha Atanna ‑bha 'tɔng‑ ‑nu ꞊bhlëë ‑ya "gbɩɩ‑ ‑sü ‑zë 'ka. ‑Ya ‑kë "dhʋ̈ ‑a ‑bha ‑zʋ ‑yö ‑a ‑dhɛ ‑sü ꞊në‑ ‑wɔn 'gü.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ꞊ya kë 'nu ꞊dhɛ pë 'ö Atanna ‑ya "plüün bho "dhʋ̈ bha ‑yö ‑slɔɔ ‑a ‑bha 'tɔng‑ ‑kun ‑së ‑sü ꞊në "gblʋʋ "piʋ̈, kö ‑zʋ ‑yö ‑a ‑dhɛ ‑gɛn 'yaa 'dhö. 'Sa kö "plüün 'ö‑ bho 'ö ‑gban 'mɛ ꞊wa 'dhang bho Yesu "dhiʋ̈ kö ꞊wa dha ‑wɔn ‑bha bha, kö‑ bho ‑gɛn 'yaa 'dhö 'zü, kö ꞊ya kë "wlaasü.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 ‑A 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ 'tɔng‑ ‑zë ‑yö 'wɔn yaa bho ꞊në‑ wo "dhuu, 'yö ꞊waa‑ bho, 'yö Atanna zuë" ꞊wlü ‑kpɛawo 'ö dho‑ 'ka, "kɛɛ 'tɔng‑ ‑zë 'yaa ‑dhɛ 'ö‑ 'gü tongtongdhö, kö‑ bho ‑sü 'yaa 'dhö 'pö.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü, 'yö 'mɛ 'ö Atanna ‑yö "plüün bha‑ bho‑ ‑nu ‑dhɛ bha 'wo‑ ꞊slɔɔ ‑zʋ ‑yö ‑a ‑dhɛ ‑sü ꞊në‑ "gblʋʋ "piʋ̈. Kë "dhʋ̈ kö ‑yö kë 'pë 'ö‑ ꞊gbaɔ "wɛɛwɛɛ ꞊në‑ 'ka, kö 'ya 'dho 'to Zuifö ‑nu 'ö wo ‑zë ‑a ‑bha 'tɔng‑ 'dhö‑ ‑nu ‑gɔ bha woo do‑ ‑nu ‑bha 'wɔn 'ka, "kɛɛ kö ‑yö kë mɛ "pɛpɛ 'wo dho 'dhang bho‑ "dhiʋ̈ ‑a ‑nu ꞊gban ‑bha 'wɔn 'ka ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö ‑kë 'ka mɛ ꞊gban "pɛpɛ kwa "bhɛma Ablaamö ‑dhɛ yi 'bha 'ka bha‑ 'dhö. ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑yö ‑bɛn zë ‑sü 'ka Atanna ‑gɔ 'sëëdhɛ 'gü ꞊dhɛ:
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 «Bhi ꞊në 'a i ‑ya
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 — ausente —
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 — ausente —
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Ablaamö ‑bha ‑zʋ ‑yö Atanna ‑dhɛ ‑kɔ yaa 'gü yaa bha‑ ‑wɔn 'gü, "sika 'bha ‑zian 'yii kë‑ 'gü 'wɔn 'ö Atanna ‑ya pö‑ ‑dhɛ bha‑ "gblʋʋ "piʋ̈, ‑ya ‑to "dhiʋ̈ 'ö zun‑ nuɛ" bho ‑sü ‑bha.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 ‑A 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ ‑a 'dhang bho ‑sü ‑gun "dhiʋ̈ 'kpakpadhö ꞊dhɛ Atanna ‑fiëbhawɔn 'yaa 'dhö, ꞊ya 'wɔn "ʋʋ 'wɔn 'ö‑ pö, ‑yö ‑mɔɔ ‑bha 'ö‑ ‑kë.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 'Dhang 'ö Ablaamö ‑ya bho "plüün 'ö Atanna ‑ya bho‑ ‑dhɛ bha‑ "dhiʋ̈ "dhʋ̈ bha ꞊në‑ ‑wɔn 'gü, 'yö Atanna ‑ya pö ꞊sɔng 'yaa‑ ‑bha.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 "Kɛɛ ‑a pö 'ö‑ wo "dhʋ̈ bha 'yii‑ pö "dhʋ̈ Ablaamö yöö do‑ ‑dhɛ.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 ‑Ya ‑pö "dhʋ̈ mɛ ꞊gban ꞊në kwa ‑dhɛ bha. ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ꞊ya kë ꞊dhɛ 'kwa 'dhang bho 'pë 'ö Atanna 'ö kwa Dëmɛ Yesu ‑bö 'ö go ga 'gü bha ‑ya "plüün bho bha‑ "dhiʋ̈, ‑yö ‑dho ö ‑kɔ ‑ya 'pö kwa ‑bha ꞊dhɛ ‑kɔ do 'ö ö ‑kɔ ‑ya 'ka Ablaamö ‑bha bha‑ 'dhö.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 ‑A 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ Yesu bha ꞊në ga kwa ‑wɔn 'gü, kë "dhʋ̈ kö 'bɔn ‑yö 'go kwa ‑bha. 'Yö dho 'yö Atanna ‑ya ‑bö, 'yö go ga 'gü, kë "dhʋ̈ kö ꞊sɔng 'ya 'dho kë kwa ‑bha ö wëëdhö.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.