Marcos 15
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs VC
1 ‑Dhɛ ‑zë 'ö ꞊kpaɔ bhoo, mɛ "pɛpɛ 'wo Atanna ‑wɔn ‑gɔ ‑ta, "saabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ oo, ‑kwɛagbö ‑nu oo, 'tɔnggɔmɛ ‑nu waa‑ zagɔbhomɛ ‑nu ‑wo ‑ya 'kwëë‑ ꞊në‑ ‑kë ‑dhɛkpaɔ tii bha‑ 'gü kö 'wo dho Yesu ‑wɔn 'kun ‑kɔ 'ö‑ 'gü 'wo‑ dɔ. ꞊Dhɛ 'ö‑ ‑nu ‑wʋ ꞊ya kë do, 'yö 'wo‑ kun 'wo‑ ‑kɔ ꞊nëng 'kwëë‑ 'wo‑ ‑lö, (kö 'ya 'dho ꞊dua) 'yö 'wo dho‑ 'ka Wlɔmö mi 'ö gun‑ ‑nu ‑bha "sɛ bha‑ ‑gɔdhiʋ̈mɛ 'ka 'wo‑ ‑dhɛ Pidhatö bha‑ ‑dhɛ.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 ꞊Dhɛ 'wo dho 'wo ꞊loo Pidhatö ‑kuu "dhiʋ̈, 'yö Yesu dhɛɛ" kpɔ 'ö‑ pö: «Bhi ꞊në 'i Zuifö ‑nu ‑bha ‑gblüdë 'ka ya ‑ee?» 'Yö‑ ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «꞊Iin, ma ‑mü.»
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 ꞊Dhɛ 'ö‑ pö "dhʋ̈, 'yö "saabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu bha 'wo zun za 'gbɛ ‑dɔ ‑bha ‑sü ‑bha.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 'Yö Pidhatö ‑ya dhɛɛ" ‑dee 'bha kpɔ 'ö‑ pö: «Za "pɛpɛ 'wo‑ dɔ sië i ‑bha ya 'bhaa‑ ma ꞊në‑ wo 'yö 'bhaa‑ ‑yɔ 'bha bɔ ‑ee? "Ɛɛn ‑a ‑yɔ ꞊në 'yaa i ‑gɔ ‑ee?»
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 "Kɛɛ Yesu 'yii‑ ‑yɔ 'bha bɔ 'zü tongtongdhö, 'yö‑ 'wɔn ‑yö Pidhatö kɔn ꞊dedewo.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 ‑A "tʋ̈ng bha‑ 'gü, kö Pakö yi ꞊ya ꞊loo ‑kɔ 'ö‑ 'gü 'do 'do, 'yö ‑gblüdë ꞊ya 'mɛ 'wo ‑kaso 'gü bha‑ mɛ 'dhɛ Zuifö ‑nu ꞊waa‑ pö ‑ya bho ‑kaso 'gü wo ‑dhɛ, 'yö ꞊yaa‑ bho ‑kaso 'gü.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 "Tʋ̈ng 'wo Yesu kun‑ 'ka bha kö gɔndënë do 'wo Badhabasö ‑kë, 'ö waa‑ ö "tɛabɔ ‑nu 'wo mɛ zë kö ꞊wa "wlü "sɛgɔmɛ "piʋ̈ bha ‑yö ‑kaso 'gü.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 'Yö mɛ kpö 'gbɛ ꞊dede 'wo ꞊wlü 'yi bha‑ 'ka 'wo dho Pidhatö "piʋ̈, 'yö 'wo ꞊bhɛa‑ ‑dhɛ kö ‑yö mɛ do bho wo ‑dhɛ ‑kaso 'gü ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö‑ ‑kë 'ka zii‑ 'dhö.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 'Yö Pidhatö ‑ya ‑nu dhɛɛ" kpɔ 'ö‑ pö: «‑Yö ka "piʋ̈ ꞊dhɛ 'a n ‑kɔ bho Zuifö ‑nu ‑bha ‑gblüdë ya‑ 'gü ka ‑dhɛ ‑ee?»
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Dhɛɛ" 'ö Pidhatö ‑ya kpɔ "dhʋ̈ bha‑ ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'ö gun "dhʋ̈ kö ‑ya 'wɔn dɔ ꞊dhɛ gblɛɛn" ꞊në "saabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu bha 'wo gun gɔn sië Yesu 'ka, 'yö‑ ‑wɔn 'gü 'yö 'wo nu‑ 'ka ö ‑dhɛ, "kɛɛ ꞊sɔng 'bhaa‑ ‑bha.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö dhɛɛ" bha‑ kpɔ "dhʋ̈, 'yö "saabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu bha 'wo ‑da mɛ kpö bha‑ ‑nu ‑gɔ 'gü, 'yö 'wo ‑wʋ ma‑ ‑nu "tʋʋ, kë "dhʋ̈ kö Pidhatö ‑yö ö ‑kɔ bho Badhabasö ꞊në‑ 'gü.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 'Yö Pidhatö ‑ya ‑nu dhɛɛ" ‑dee 'bha kpɔ 'zü 'ö‑ pö: «‑Yö ka "piʋ̈ 'sa ꞊dhɛ 'mɛ 'ka‑ ‑dhɛ Zuifö ‑nu ‑bha ‑gblüdë ya 'a‑ kë ꞊dhɛ?»
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 'Yö 'wo ꞊gbla "gbɩɩ‑ 'ka 'wo‑ pö: «‑Bhö ‑a dɔ "dhü ‑bha!»
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 'Yö Pidhatö ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑nu ‑gɔ 'ö‑ pö: «‑A ‑dɔ "dhü ‑bha ‑gɛn ‑mü ‑më 'ka? ‑Yö ‑më ‑wɔn yaa ꞊në‑ ‑kë?» "Kɛɛ 'yö 'wo ꞊gbla 'zü "gbɩɩ‑ ꞊dede 'ka 'wo‑ pö: «Yi‑ ‑pö 'i dɔ "dhü ‑bha!»
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 'Yö Pidhatö ‑ya zë mɛ kpö bha‑ ‑nu dhɔɔbhaawɔn kë ‑sü ‑dhɛ, 'yö ö ‑kɔ bho Badhabasö 'gü. 'Yö "sɔdha ‑nu ‑ya Yesu ‑zë ‑bha 'yö 'wo‑ ‑ma. ꞊Dhɛ 'wo‑ ‑ma 'bha wo, 'yö ö ‑kɔ bho‑ 'gü kö ‑wo 'dho‑ 'ka kö ‑wa dɔ "dhü ‑bha.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 ꞊Dhɛ 'ö Pidhatö ‑yö ö ‑kɔ bho Yesu 'gü "sɔdha ‑nu ‑dhɛ, 'yö 'wo‑ sü za ꞊gblü "dhiʋ̈ 'yö 'wo dho‑ 'ka ‑gblüdë ‑gɔ 'kɔɔdhɛ ꞊dede 'gü, 'yö 'wo wo këyɔɔ ꞊gban "pɛpɛ ‑dhɛ mü.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 'Yö 'wo ‑gblüdë ‑nu ‑da ꞊gbauu‑ "yan ‑zaɔndhö 'bha bha‑ ‑da ‑bha kö ‑yö kë ꞊dhɛ ‑gblüdë 'dhö, kö 'wo ꞊wɛɛ ‑dɔ ‑bha ‑dhɛ yö, 'yö 'wo dho 'wo "glɛn 'faan‑ bɔ 'wo‑ ‑ya ‑gɔ ‑bha,
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 'yö 'wo zun‑ ꞊wɛɛ ‑dɔ ‑bha ‑sü ‑bha 'wo‑ ꞊tua bho 'wo‑ pö: «Zuifö ‑nu ‑bha ‑gblüdë, 'bha ꞊boo!»
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 'Yö 'wo zun‑ ‑ma ‑sü ‑bha "dhü 'ka ‑a ꞊gbin‑, kö ‑wo "dhidhi ‑pɛn sië‑ ‑bha, kö ‑wo zun sië wo kpiö 'gü, 'wo‑ ꞊bhlëë ‑ya ꞊dhɛ ‑gblüdë 'dhö.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 ꞊Dhɛ 'wo wo bo ꞊wɛɛ ‑dɔ ‑bha ‑sü 'ka ꞊dhɛ ‑kɔ bha‑ 'dhö, 'yö 'wo ꞊gbauu‑ bha‑ bho‑ ‑bha, 'yö 'wo‑ ‑dɩ ‑a sɔ ‑da ‑bha, 'yö 'wo dho‑ 'ka ‑a ‑dɔ "dhü ‑bha ‑dhɛ 'gü.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa ‑da zian ‑ta 'wo 'dho sië, 'yö 'wo ‑kpan Simɔ 'wo‑ gbö do ‑dhɛ Dhɛzandrö, 'wo‑ mɛ do 'bha ‑dhɛ Dhufusö 'ö go Sidhɛnö bha‑ ‑bha kö ‑yö 'go sië ö ‑gɔ gbɛɛ 'gü ‑yö ziö sië. 'Yö 'wo zun‑ "dhiʋ̈ 'wo‑ pö‑ ‑dhɛ ‑yö Yesu ‑dɔ ‑bha "dhü bha‑ 'sü kö 'wo 'dho‑ 'ka.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 'Yö 'wo Yesu sü 'wo dho‑ 'ka ‑dhɛ 'wo‑ ‑dhɛ eblö ‑wʋ 'gü Gɔgota bha‑ 'gü (꞊waa‑ pö "dhʋ̈ kö ‑wa ‑pö ‹mɛ ‑gɔ "kpɛa ‑tɔn›.)
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 ꞊Dhɛ 'wo dho 'wo ꞊loo mü, 'yö 'wo pë 'bha 'wo‑ 'miidhö ‑kë, 'ö pë ‑nɛɛ ‑ma mɛ 'ka ‑sü dho "sia‑ bha‑ ‑da ‑drɔɔ "piʋ̈ 'yö 'wo‑ nu‑ ‑dhɛ, "kɛɛ 'yii "wɩ‑ ‑bha kö ‑ya mü.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 ꞊Dhɛ 'ö ꞊waa‑ ꞊gban kë "dhʋ̈ ꞊wa wo bo, 'yö 'wo‑ sü 'wo‑ dɔ "dhü ‑bha, 'yö 'wo "pɔni ‑gban ‑a ‑kɔ waa‑ ‑gɛn ‑nu ‑ta. 'Yö 'wo‑ ‑bha ‑sɔ ‑nu bha‑ ‑nu 'gü ‑gblü wo 'ko ‑ta ‑a zë "kpʋ̈ü kë ‑sü 'ka, kë "dhʋ̈ kö mɛ 'ö 'dhö ‑a ‑bha 'ö dho‑ ꞊slɔɔ kö ‑ya dɔ.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 ‑Wa ‑dɔ "dhü ‑bha "dhʋ̈ dhia" "piʋ̈ 'yënng‑ "tɛɛ "gbɩɩ‑ ‑ta.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Pë ‑bɛn 'wo‑ zë kö ꞊wa ꞊nëng ‑a ‑dɔ ‑bha ‑dhü bha‑ ‑bha kö mɛ ꞊gban "pɛpɛ ‑wa zë ‑gɛn dɔ bha, 'yö 'wo‑ pö: «Zuifö ‑nu ‑bha ‑gblüdë ꞊nɛ». 'Yö 'wo‑ ꞊nëng "dhü ‑bha ‑a ‑gɔ ‑ta "dhʋ̈ng 'gü.
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 ‑Wo waa‑ mɛzëmɛ ‑nu ꞊plɛ ꞊në‑ ‑nu dɔ "dhü ‑bha 'ko "tʋ̈ng do 'gü. 'Yö 'wo‑ mɛ do dɔ‑ ‑kɔ ‑së 'gü, 'yö 'wo mɛ do dɔ‑ ꞊kwaa 'gü.
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 [Kë "dhʋ̈ kö ‑wʋ 'ö ‑bɛn zë ‑sü 'ka Atanna ‑gɔ 'sëëdhɛ 'gü ꞊dhɛ:
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 'Kö 'mɛ 'wo zian ziö sië ‑wo "si bho sië‑ ‑gɔ 'ö 'wo wo ‑gɔ 'gü zë‑ 'ka‑ ‑dhɛ 'wo‑ pö: «‑Aao! ‑A 'dhɛ 'i‑ ‑dhɛ ꞊mɔɔ 'yö bha! 'Bhii‑ pö i ‑mɔɔ ‑bha 'i Atanna ‑dhɔkëgükɔ wü, 'i‑ ‑dee dɔ ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga 'ka ‑ee?
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 ‑Bhö i ‑dɩ dha ‑dhe! ‑Bhö 'go "dhü bha‑ ‑bha ꞊tɔn kö 'i zun "sia‑ ‑dhe!»
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Kö "saabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu ‑dɩ 'pö ‑wo ꞊wɛɛ dɔ sië‑ ‑bha waa‑ 'tɔnggɔmɛ ‑nu 'dhö, 'wo‑ pö wo 'ko ‑dhɛ: «꞊Ya mɛ ‑nu dha, "kɛɛ ‑a ‑kɔ 'yaa ꞊mɔɔ‑ ‑bha kö ‑yö ö ‑dɩ ‑zë dha!»
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 'Ö 'wo‑ pö: «'Bhii‑ pö i ‑dɩ ‑dhɛ ꞊dhɛ bhi ꞊në 'i Izraɛdhö ‑mɛ ‑nu ‑bha ‑gblüdë 'ka, ꞊dhɛ bhi ꞊në 'i 'mɛ 'ö Atanna ‑ya ‑ya kö 'ö‑ bɔ yi dha ‑dhɛ 'gü ‑a 'ka ‑ee? 'Bha‑ pö 'yi 'dhang bho i "dhiʋ̈, ‑bhö i ‑dɩ bho "dhü bha‑ ‑bha kö 'i lɔɔ‑ kö 'yi‑ ‑dhɛ yö kö 'yi 'dhang bho i "dhiʋ̈!» Kö 'mɛ 'wo wɛng‑ ‑nu ‑a ‑nu ‑gban "dhü ‑bha ‑dhɛ do 'gü bha, ‑wo "si bho sië‑ ‑gɔ 'pö.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 ꞊Dhɛ 'ö 'yënng‑ ꞊ya ‑ya mɛ ‑gɔ ꞊zinng 'gü, 'yö ‑dhɛ ‑yö ꞊tröö "kpʋngtaadhɛ ꞊gban "pɛpɛ 'gü, 'yö dho 'ö zun‑ 'ka "wɔ "yɛ ‑yën ‑bha.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 ꞊Dhɛ 'ö 'yënng‑ ꞊ya 'kpɔ mɛ ‑gɔ 'ka ‑së 'ka, 'yö Yesu ‑yö ꞊gbla "gbɩɩ‑ 'ka eblö ‑wʋ 'gü 'ö‑ pö: «Edhoi, dhama sabatami! (꞊Waa‑ pö "dhʋ̈ kö ‑wa ‑pö: «"Eke n Dë Atanna, "eke, i i ‑kɔ ‑kan n "dhiʋ̈ ꞊ni ‑më ‑wɔn 'gü?»
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 ꞊Dhɛ 'ö 'mɛ 'wo gun mü bha 'wo‑ ‑wʋ ma ꞊dhɛ ‑kɔ bha‑ 'dhö, 'yö‑ mɛ ga 'bha ‑wa pö: «‑Ka dɔ! ‑Yö Edhi ‑dhɛ sië ‑wa!»
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 'Yö‑ mɛ do ‑yö dɔ ‑bɛang ‑bha 'ö dho 'ö ‑fuu ‑kɔn 'bha bha‑ ‑da we 'wangwang 'bha bha‑ ꞊bhaa, 'yö‑ ‑ya "dhü "dhiʋ̈, 'yö nu‑ 'ka‑ ‑dhɛ kö ‑ya mü, "kɛɛ kö ‑ya pö sië: «‑Kaa 'to mü kö (Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ) Edhi 'ö‑ ‑dhɛ sië bha ‑yö nu kö ‑ya lɔɔ 'kwa‑ ‑dhɛ yö!»
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈, 'yö Yesu ‑yö ꞊gbla "gbɩɩ‑ 'ka, 'yö ‑kë ‑a 'nii‑ ‑pö ‑sü 'ka.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 ‑A 'nii‑ 'dhö ‑pö "tʋ̈ng ꞊dede 'ö‑ 'ka bha, 'yö sɔ 'ö gun Atanna ‑dhɔkëgükɔ 'ö Zedhizadhɛmö bha‑ 'gü, ‑a 'gü ‑kan 'gü ‑sɔ 'ka bha 'ö ‑pɛ ꞊zinng 'gü gbanngdhö, 'yö go‑ 'ka "dhʋ̈ng 'gü 'ö zun‑ 'ka "sia‑ (kö ‑ya ‑zɔn ꞊dhɛ ꞊zinng 'yaa Atanna waa‑ mɛ "bhɩɩ‑ ‑nu ‑a ‑nu ꞊zinng 'gü 'zü Yesu Klisi 'saa‑ 'gü).
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 ꞊Dhɛ 'ö Wlɔmö ‑mɛ ‑nu ‑bha "sɔdha këng do ‑gɔmɛ 'ö gun dɔ sië Yesu wëëdhö mü bha 'ö‑ ga ‑kɔ bha‑ 'suan‑ bho, 'yö yöö ꞊dede 'ö‑ ‑kan ö "dhi 'ka 'ö‑ pö: «'Mɛ 'ö ya Atanna Gbö ꞊në gun‑ 'ka tɛan‑ ꞊dede 'ka!»
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 'Ö gun "dhʋ̈ 'pö kö dhong ‑nu kpö 'bha bha ‑wo dɔ sië ꞊gblɛɛn 'wo‑ ‑dhɛ ‑ga. Dhong ‑nu 'wo gun ‑dhɛ ‑ga sië "dhʋ̈ bha, Madhi 'ö go Madadha oo, Madhi 'dhɛ 'ö ‑kë Zakö sɛɛnnë waa‑ Zoze ‑a ‑nu dhe 'ka bha waa‑ Sadhome ‑wo ‑gun ‑nu kpö 'gü.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Mɛ 'dhɛ 'kö 'wo bha wo ‑zë ‑wo gun Yesu ꞊keng‑ kö ‑yö ‑tun "yaan, wo ꞊në 'wo gun‑ "dhiʋ̈ ‑ziö wo sië kö ‑yö Gadhidhe, "kɛɛ dhebhɔ ‑nu 'gbɛ ꞊dede 'wo ‑ziö Yesu ꞊keng‑ kö ‑yö 'dho sië Zedhizadhɛmö, ‑wo ‑gun mü 'pö.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ 'wɔn bha ‑yö ‑kë "dhʋ̈ Zuifö ‑nu ‑bha ꞊glooyi yɛan" "piʋ̈ 'ka, 'ö 'wɔn "pɛpɛ 'wo dho‑ kë ꞊glooyi 'ka 'wo‑ ꞊gban ꞊baa 'yi bha ꞊në‑ 'ka, "kɛɛ kö "bin ꞊ya 'ma ꞊gban wo, 'yö gɔndë do 'wo‑ ‑dhɛ Zosɛfu 'ö go Adhimate ‑pö 'gü bha 'ö nu.
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 Zosɛfu bha ‑yö ‑gun mɛ ‑tiandhö 'wo‑ ꞊bhlëë ‑ya ꞊dedewo ‑a 'ka, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ za ‑gɔ "yɛ ‑mɛ ‑nu 'wo gun "sɛ bha‑ 'gü ‑a mɛ do ꞊në gun‑ 'ka, "kɛɛ yö ‑zë ‑yö ‑gun 'mɛ 'ö 'dhang bho Atanna ‑bha ‑gblüdëdhɛ ‑wɔn "dhiʋ̈, 'ö ‑ya ‑sü 'ka‑ ‑bha ‑ya 'gü ‑a 'ka. ꞊Dhɛ 'ö nu, 'yö ö ‑zʋ ‑gban 'ö dho Pidhatö "piʋ̈, 'yö Yesu ꞊gee ‑gbadhɛ ‑gɔ.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 "Kɛɛ Yesu ‑ga 'piö‑ ‑wɔn 'ö "dhʋ̈ bha‑ 'wɔn ‑yö Pidhatö ‑kɔn ꞊dedewo. ‑Yö "sɔdha ‑gɔmɛ bha‑ ‑dhɛ yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü, 'yö‑ dhɛɛ" kpɔ 'ö‑ pö: «'Mɛ bha‑ ga ‑yi ꞊ya ꞊gwëë 'pö wo ‑ee?»
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 ꞊Dhɛ 'ö bo‑ ꞊iin pö ‑sü 'ka, ‑yö ö ‑kɔ ꞊në bho Yesu ꞊gee 'gü Zosɛfu ‑dhɛ.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊gee nu Zosɛfu ‑dhɛ, 'yö Zosɛfu dho 'yö sɔ "puu dhɔ, 'yö nu 'yö Yesu ꞊gee bha‑ bho "dhü ‑bha, 'yö sɔ "puu bɔ‑ ‑bha, 'yö dho‑ 'ka 'ö‑ ‑wɛɛ bho ‑gwë ‑yɛ 'bha 'ö ꞊waa‑ 'pɔn 'nu ‑blɛɛsü bha‑ 'gü, 'yö ‑gwë kpö 'kpii‑ do 'bha ꞊glün 'ö nu‑ 'ka 'ö‑ zun ‑gwë ‑yɛ bha‑ "dhiʋ̈.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 ‑A "tʋ̈ng 'ö‑ kë sië‑ 'ka "dhʋ̈ bha kö Madhi 'ö go Madadha bha waa‑ Zoze dhe Madhi ‑a ‑nu "yan ‑ya ‑dhɛ 'gü.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.