Lucas 22
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs NVT
1 'Ö gun "dhʋ̈ kö 'bluu‑ 'ö "sɛkɛ 'yaa‑ ‑bha 'wo‑ ‑bhö ‑troo 'ö‑ ‑ta 'wo‑ ‑dhɛ 'Pakö bha, ‑a yi ꞊ya 'to klöö‑,
1 A Festa dos Pães sem Fermento, também chamada de Páscoa, se aproximava.
2 kö 'mɛ 'wo ‑kë "saabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu 'ka, waa‑ 'tɔnggɔmɛ ‑wa "slë mɔɔ‑ sië kö 'wo Yesu 'kun, "kɛɛ kö ‑wo "suʋ̈ sië "sɛgümɛ ‑nu ‑gɔ.
2 Os principais sacerdotes e mestres da lei tramavam uma forma de matar Jesus, mas tinham medo da reação do povo.
3 "Kɛɛ 'sa Sɔtraan ‑yö ‑da Yesu ‑bha ꞊klang ‑nu ‑kaɔng do ga ꞊plɛ bha‑ mɛ 'dhɛ 'wo‑ ‑dhɛ Zuda Isikadhiɔtö bha‑ ‑gɔ 'gü "tʋ̈ng ꞊dede bha ꞊në‑ 'gü.
3 Então Satanás entrou em Judas Iscariotes, um dos Doze,
4 'Yö ‑ziö 'ö dho ö ‑gɔ dun "saabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ Atanna ‑bha 'kɔ ‑gɔdhiʋ̈mɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu 'ka kö ‑kɔ 'ö dho Yesu "dhiʋ̈ dɔ‑ 'ka‑ ‑nu ‑dhɛ kö ‑wa ‑ya 'kwëë‑ kë.
4 e ele foi aos principais sacerdotes e aos capitães da guarda do templo para combinar a melhor maneira de lhes entregar Jesus.
5 ꞊Dhɛ 'ö dho 'ö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ 'yö‑ 'gü ‑wɔn ‑yö ‑dhi ‑nu ‑dhɛ ꞊dedewo, 'yö 'wo‑ pö‑ ‑dhɛ ꞊yaa‑ yö ‑zë kë "dhʋ̈, ‑wo ‑dho ‑a gba 'wëë‑ 'ka.
5 Eles ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro.
6 ꞊Dhɛ 'ö bo ‑wɩ 'wɔn bha‑ ‑bha ‑sü 'ka, 'yö ‑ya ‑a "slë mɔɔ‑ ‑sü ‑bha kö 'ö Yesu ꞊gbaɔ‑ ‑nu ‑gɔ mɛ ꞊gban tii' 'ka.
6 Judas concordou e começou a procurar uma oportunidade de trair Jesus, para que o prendessem quando as multidões não estivessem por perto.
7 ‑Wo ‑to 'wɔn bha‑ ‑bha "dhʋ̈, 'yö yi 'wo ‑tuʋ̈ ‑pë 'wo‑ zë troo bha‑ ‑ta bha‑ zë‑ 'ka bha 'ö ꞊loo.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado.
8 'Yö Yesu ‑yö Piɛdhö waa‑ Zan ‑a ‑nu bɔ, 'yö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ: «‑Ka 'dho kwa ‑bha Pakö ‑pë ‑kpa kö 'kwa‑ ‑bhö!»
8 Jesus mandou Pedro e João na frente e disse: “Vão e preparem a refeição da Páscoa, para que a comamos juntos”.
9 'Yö 'mɛ 'wo bha 'wo‑ pö‑ ‑dhɛ: «‑Yö i "piʋ̈ ꞊dhɛ 'yi‑ ‑kpa 'mɛ?»
9 “Onde o senhor quer que a preparemos?”, perguntaram.
10 'Yö‑ pö: «‑Ka ‑dhɛ ‑ga, ꞊ya kë ꞊dhɛ 'ka 'dho 'ka ‑da Zedhizadhɛmö 'plöö, ka ‑dho ‑kpan mɛ do 'bha ‑bha kö "yipë ‑ya ‑gɔ, 'ka‑ yö ‑ka ziö‑ ꞊keng‑ kö kɛng‑ ‑nu 'ka 'dho, 'kɔ 'ö yaa‑ ‑da 'gü bha kö 'ka ‑da ꞊keng‑ mü.
10 Ele respondeu: “Logo que vocês entrarem em Jerusalém, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no. Na casa onde ele entrar,
11 ꞊Ya kë ꞊dhɛ 'ka ‑da 'kɔɔdhö mü kö 'ka‑ pö‑ 'kɔ dë ‑dhɛ: «'Kɔ dë, yi Dëmɛ ‑ya ‑pö ‑dhɛ 'ö waa‑ ö ‑bha ꞊klang ‑nu 'wo dho 'Pakö ‑pë ‑bhö ‑bha 'i‑ ‑dhɛ ‑zɔn yi ‑dhɛ.»
11 digam ao dono: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
12 'Ka‑ pö‑ ‑dhɛ "dhʋ̈ ‑yö ‑dho 'kɔdhi ‑mɔɔbhasü 'ö‑ 'gü ‑dhɛ 'dhö ‑pë kë ‑sü 'ka, 'ö ‑yatapë ꞊gban 'dhö mü, ‑a ‑dhɛ ‑zɔn ka ‑dhɛ 'kɔ ‑ta "dhʋ̈ng 'gü. ‑Dhɛ 'ka dho kwaa‑ Pakö ‑pë ‑kpa ‑bha 'yö bha.»
12 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
13 'Yö 'mɛ 'wo bha 'wo dho, 'yö ‑kɔ do 'ö Yesu ‑ya pö‑ 'ka bha 'yö ‑kë 'pö‑ ‑kɔ ‑bha "kpʋ̈üdhö, 'yö 'wo Pakö pë ‑kpa mü.
13 Eles foram e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
14 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa wo bo pë bha‑ ‑kpa ‑sü 'ka 'ö‑ ‑bhö "tʋ̈ng ꞊ya ꞊loo, 'yö Yesu waa‑ ö ‑bha bɔmɛ ‑nu 'wo ‑ya pëpë "dhiʋ̈.
14 Quando chegou a hora, Jesus e seus apóstolos tomaram lugar à mesa.
15 'Yö‑ pö ö ‑bha ꞊klang ‑nu ‑dhɛ: «Pakö ‑pë 'dhɛ 'kwa‑ ‑bhö sië ya ‑a 'gü ‑wɔn ‑yö ‑dhi n ‑dhɛ ꞊dedewo, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑yö ‑gun n "piʋ̈ ꞊dhɛ‑ do 'dhɛ 'kö ya 'kwa‑ ‑bhö kwa "kwëë gbonggbongdhö kö 'a gun ‑na saan".
15 Jesus disse: “Estava ansioso para comer a refeição da Páscoa com vocês antes do meu sofrimento.
16 ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ 'mii 'dho‑ 'bha ‑bhö "kpʋng ya‑ ꞊taa 'zü 'ö dho 'ö zun‑ 'ka ‑a 'klɔɔ‑ zun zang ‑ta ‑sü ('ö n ga ‑sü 'ka) bha‑ ‑bha, 'ö dho 'ö zun‑ 'ka‑ 'dhɛ 'kwa dho‑ ‑bhö Atanna ‑bha ‑gblüdëdhɛ 'gü bha‑ yi ‑bha.
16 Pois eu lhes digo agora que não voltarei a comê-la até que ela se cumpra no reino de Deus”.
17 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ pö "dhʋ̈ 'ö ꞊ya ö bo, 'yö ö ‑kɔ ‑da we ‑kɔɔ 'gü, 'yö Atanna nuɛ" bho 'yö‑ pö: «‑Ka we ‑kɔɔ ya‑ 'kun kö 'ka‑ 'gü ‑gblü ka 'ko ‑ta;
17 Então tomou um cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, disse: “Tomem isto e partilhem entre vocês.
18 ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ a‑ ‑pö ka ‑dhɛ ꞊dhɛ ‑drɔɔ ga "yi 'ö ya 'mii 'dho‑ mü 'zü tongtongdhö 'ö dho 'ö zun‑ 'ka Atanna ‑bha ‑gblüdëdhɛ nu ‑yi ‑bha.»
18 Pois não beberei vinho outra vez até que venha o reino de Deus”.
19 ꞊Dhɛ 'ö ö bo‑ pö "dhʋ̈ ‑sü 'ka, 'yö ö ‑kɔ ‑da 'bluu‑ 'gü, 'yö Atanna nuɛ" bho. ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya ö bo, 'yö‑ "kplü "kplü bho 'yö‑ 'gü ‑gblü ‑a ‑nu ‑ta 'yö‑ pö: «‑Ka ‑dhɛ ‑ga, n kwi 'a‑ nu ka ‑wɔn 'gü bha‑ "blɛɛn‑ ꞊nɛ, ['ka kë ‑kaa ‑bhö ꞊sië kö ka ‑zʋ ‑yö ‑bö n ‑wɔn ‑ta ‑kpɛawo.»
19 Tomou o pão e agradeceu a Deus. Depois, partiu-o e o deu aos discípulos, dizendo: “Este é o meu corpo, entregue por vocês. Façam isto em memória de mim”.
20 ꞊Dhɛ 'wo wo bo pë ‑bhö ‑sü 'ka, 'yö wekɔɔ sü 'zü ‑kɔ do bha‑ 'gü, 'yö‑ nu‑ ‑nu ‑dhɛ 'yö‑ pö: «N ꞊yɔɔn 'ö woo‑ ꞊wɛnng kö ‑yö kë ‑mlɛɛ ‑dee 'ö maa ‑da n Dë Atanna waa‑ mɛ "bhɩɩ‑ ‑nu ‑a ‑nu ꞊zinng 'gü ‑a ‑gɛn 'ka bha‑ "blɛɛn‑ ꞊nɛ].
20 Depois da ceia, Jesus tomou o cálice de vinho e disse: “Este é o cálice da nova aliança, confirmada com o meu sangue, que é derramado como sacrifício por vocês.
21 "Kɛɛ 'sa 'mɛ 'ö dho n ‑da pë ꞊kwɛɛ‑ "dhʋ̈ bha, yɛng ꞊në yi ‑kɔ 'dhö pëfië do 'gü ya!»
21 “Mas aqui, partilhando da mesa conosco, está o homem que vai me trair.
22 "Kɛɛ a‑ ‑pö ka ‑dhɛ tɛan‑ ꞊dede 'ka ꞊dhɛ mang Mɛgbömɛ ga 'ö maa‑ wo ya 'a‑ wo "dhʋ̈ kö 'wɔn 'ö Atanna ꞊yaa‑ ‑bɛn zë 'nu ꞊ya bo bha ‑ya yö ꞊në‑ 'gü ‑wɔn kë, "kɛɛ 'mɛ 'kö dho 'wɔn bha‑ ‑gbɔ dɔ ö ‑dɩ ꞊gbin‑ ꞊në‑ ‑mɛ ‑bha 'dhö ‑wëësü!
22 Pois foi determinado que o Filho do Homem deve morrer. Mas que aflição espera aquele que o trair!”
23 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ pö "dhʋ̈, 'yö‑ ‑bha ꞊klang ‑nu 'wo ‑ya wo 'ko ‑nu dhɛɛ" 'kpɔ ‑sü ‑bha kö 'mɛ 'ö dho 'wɔn bha‑ kë 'wo‑ dɔ.
23 Os discípulos perguntavam uns aos outros qual deles faria uma coisa dessas.
24 ‑Wo ‑to ‑dhɛ do bha‑ 'gü, 'yö Yesu ‑bha ꞊klang ‑nu bha 'wo ‑ya wo 'ko zaɔ‑ ‑sü ‑bha ‑duɛ 'kpiidhɛ ‑wɔn 'gü,
24 Depois, começaram a discutir entre si qual deles era o mais importante.
25 'yö‑ ‑yɔ bɔ‑ ‑nu ‑gɔ 'ö‑ pö: «‑Gblüdë ‑nu 'wo "kpʋng ꞊taa ‑a ‑nu ‑kɔ ‑yö ‑mɔɔ woo‑ "sɛgümɛ ‑nu ‑bha, 'ö 'wɔn 'ö ‑dhi ‑nu ‑dhɛ 'wo‑ ‑wɔ ‑nu ‑ta, "kɛɛ 'ö ꞊wa 'go mü 'wo‑ pö wo ‑gɔmɛ ‑nu këwɔn ‑yö ‑së.
25 Jesus lhes disse: “Neste mundo, os reis e os grandes homens exercem poder sobre o povo e, no entanto, são chamados de seus benfeitores.
26 "Kɛɛ ka ‑zë ka ‑bha 'ya 'dho kë "dhʋ̈. Ka ‑zë 'mɛ 'ö‑ ‑duɛ dho kë 'kpii‑ ka kpö 'gü, ‑a ‑dhɛa ‑bha ꞊dhɛ yö ꞊në ‑yö kë ꞊dhɛ mɛ ꞊gban ka ‑da ꞊wlöö 'dhö, kö mɛ 'ö ka ‑gɔdhiʋ̈ ꞊në ‑yö kë ꞊dhɛ ka "dhiʋ̈ ‑ziöwomɛ 'dhö.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Que o maior entre vocês ocupe a posição inferior, e o líder seja o servo.
27 "Ɛɛn mɛ ꞊plɛ ꞊wa kë kö mɛ do ‑yö kë pë ‑bhö ‑dhɛ 'gü, kö mɛ do ‑ya "dhiʋ̈ ‑ziö wo kö mɛ ꞊plɛ 'wo bha 'dee 'kpii‑? Kö 'mɛ 'wo‑ "dhiʋ̈ ‑ziö wo sië bha 'yaa ‑mü ‑ee? "Kɛɛ ‑kaa ‑ga 'ö ma ‑zë 'ma kë ka kpö 'gü ꞊dhɛ ka "dhiʋ̈ ‑ziöwomɛ 'dhö bha.
27 Quem é mais importante, o que está à mesa ou o que serve? Não é aquele que está à mesa? Mas não aqui! Pois eu estou entre vocês como quem serve.
28 Ka ‑zë ka ꞊në 'ka 'to n ꞊keng‑ 'ö 'kwa ‑ziö 'wɔn "gbɩɩ‑ "pɛpɛ 'ö ‑wɔ n ‑ta ‑a ꞊gban 'gü.
28 “Vocês permaneceram comigo durante meu tempo de provação.
29 Yö ꞊në ‑wɔn 'gü, 'yö 'a ‑gblüdëdhɛ nu ‑sü 'ka ka ‑dhɛ ꞊dhɛ ‑kɔ do 'ö n Dë ‑ya nu‑ 'ka n ‑dhɛ ‑a 'dhö.
29 E, assim como meu Pai me concedeu um reino, eu agora lhes concedo o direito de
30 Kë "dhʋ̈ kö kwɛng‑ ‑nu 'kwa ‑kɔ ‑da pëfië do 'gü ma ‑gblüdëdhɛ ‑ya ‑bha ‑yi 'ka, kö 'ka ‑ya 'pö ‑blüdëdhɛ ‑gbloo ‑nu 'gü kö 'ka Izraɛdhö "sɛgɔ ‑kaɔng do ga ꞊plɛ bha‑ 'mɛ 'ö 'dhö ‑a ‑duɛ ‑zɔn.»
30 comer e beber à minha mesa, em meu reino. Vocês se sentarão em tronos e julgarão as doze tribos de Israel”.
31 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya ö bo‑ ‑pö "dhʋ̈ ‑sü 'ka, 'yö‑ pö Piɛdhö ‑dhɛ: «Piɛdhö, Sɔtraan ꞊ya ka ‑gbadhɛ Atanna ‑gɔ kö 'ö ka ‑piö ꞊dhɛ ‑kɔ 'wo ‑mlü ‑piö 'ka 'ö‑ ꞊flee ‑yö go‑ 'gü bha‑ 'dhö,
31 Então o Senhor disse: “Simão, Simão, Satanás pediu para peneirar cada um de vocês como trigo.
32 "kɛɛ 'ma bhɛa" Atanna ‑dhɛ i ‑wɔn 'gü kö i ‑bha 'dhang ‑bho n "dhiʋ̈ ‑sü 'bha 'ya 'dho "kan‑ ‑ta 'ö 'i ‑kan n ‑bha. 'Bha i ‑dɩ ꞊slɔɔ yi 'ö‑ 'ka kö i zuë" ꞊ya 'waanu, bhii ‑dɩ 'pö 'i i dheebhang ‑nu 'ö kɛng‑ ‑nu 'ka bɔ n 'ka bha‑ ‑nu ‑zʋ ‑gban.»
32 Contudo, supliquei em oração por você, Simão, para que sua fé não vacile. Portanto, quando tiver se arrependido e voltado para mim, fortaleça seus irmãos”.
33 'Yö Piɛdhö ꞊ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «N Dëmɛ, ‑a "sɩ 'yaa n ‑dhɛ kö 'a "kan i ‑bha. 'Kö ꞊ya kë ga ‑zian 'ka kwa ‑dho ‑a wo kwa "kwëë, ꞊ya kë 'zü dha ‑sü 'ka kwa ‑dho ‑a wo kwa "kwëë.»
33 Pedro disse: “Senhor, estou pronto a ir para a prisão, e até a morrer ao seu lado”.
34 'Yö Yesu ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «Piɛdhö, a‑ ‑pö i ‑dhɛ ꞊dhɛ "sanni ‑tɔgɔn ‑yö "wɩ gbeng 'ö ꞊dɛɛ 'gü, kö 'bha bo n 'ka ꞊dhɛ pë ‑yaaga 'dhö.»
34 Jesus, porém, respondeu: “Pedro, vou lhe dizer uma coisa: hoje, antes que o galo cante, você negará três vezes que me conhece”.
35 ꞊Dhɛ 'ö go mü 'yö‑ ‑nu dhɛɛ" kpɔ 'ö‑ pö: «Ka bɔ 'a‑ wo "tʋ̈ng 'bha 'gü, 'ö 'a‑ pö ka ‑dhɛ ꞊dhɛ 'ka‑ pö kaa 'dho 'ka 'dho ꞊kwɛɛsügüpë waa‑ 'wëë‑ ‑nu, 'waa ‑sabha ‑nu 'bha 'sü bha, ꞊dhɛ 'ö 'ka dho pë 'bha ‑kpla ‑yö kë ka ‑kun ‑ee?» 'Yö 'wo‑ pö‑ ‑dhɛ: «'Aa bhoo, pë 'bha ‑kpla 'yii yi 'kun.»
35 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Quando eu os enviei para anunciar as boas-novas sem dinheiro, sem bolsa de viagem e sem sandálias extras, alguma coisa lhes faltou?”. “Não”, responderam eles.
36 'Yö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ: «'Ka‑ pö 'ka 'dho ꞊taamasü ya‑ 'gü, 'mɛ 'ö‑ ‑bha 'wëëga 'dhö‑ ‑gɔ ‑yö ö ‑bha pë 'sü, ꞊kwɛɛsügüpë 'dhö 'mɛ 'ö‑ ‑gɔ ‑ya 'sü, kö 'mɛ 'ö ‑siangga 'yaa‑ ‑gɔ, ‑yö ö ‑bha ‑sɔ "dhɔɔ dɔ kö ‑ya 'dhɔ;
36 Então ele disse: “Agora, porém, peguem dinheiro e uma bolsa de viagem. E, se não tiverem uma espada, vendam sua capa e comprem uma.
37 ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑a ‑dhɛa ‑bha ꞊dhɛ 'pë 'ö ‑bɛn zë ‑sü 'ka Atanna ‑bha 'sëëdhɛ 'gü n ‑bu 'gü bha, ‑a 'gü ‑wɔn ‑yö kë ꞊dhɛ:
37 Pois é necessário que se cumpra esta profecia a meu respeito: ‘Ele foi contado entre os rebeldes’. Sim, tudo que os profetas escreveram a meu respeito se cumprirá”.
38 'Yö 'wo‑ pö‑ ‑dhɛ: «Yi Dëmɛ, ‑siangga ꞊plɛ ꞊nɛ!» 'Yö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ: «‑A 'dhɛ bha ‑yö 'to "dhʋ̈, ꞊ya ꞊mɔɔ.» (‑A pö 'ö‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ 'pë 'ö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ bha 'wii‑ 'gü ma ö 'klɔɔ‑ 'ka.)
38 Eles responderam: “Senhor, temos aqui duas espadas”. “É suficiente”, disse ele.
39 Yesu ‑gun 'dho sië Odhivie ‑tɔn ꞊gbin‑ zii 'kpa 'ö ꞊bhɛa Atanna ‑dhɛ mü, 'ö ꞊ya gun ꞊ya kë‑ 'tuʋ̈‑ 'ka. ꞊Dhɛ 'ö go 'kɔ bha‑ 'gü 'ö zun "kpɛnng, ‑yö ‑ziö do 'ö ö wë dɔ Odhivie ‑tɔn ꞊gbin‑, 'yö‑ ‑bha ꞊klang ‑nu ‑dɩ 'pö 'wo ‑ziö ꞊keng‑.
39 Então, acompanhado de seus discípulos, Jesus foi, como de costume, ao monte das Oliveiras.
40 ꞊Dhɛ 'wo dho 'wo ꞊loo mü, 'yö‑ pö ö ‑bha ꞊klang ‑nu ‑dhɛ: «‑Ka bhɛa" Atanna ‑dhɛ kö 'ka 'dho ‑da Sɔtraan ‑gɔ döng 'gü!»
40 Ao chegar, disse: “Orem para que vocês não cedam à tentação”.
41 'Yö yö ‑zë 'ö bhɔ 'në 'bha wo‑ ‑nu ‑dhɛ taa‑ 'bleng ‑bleng 'yö zun ö kpiö 'gü, 'yö zun ‑bhɛa Atanna ‑dhɛ ‑sü ‑bha 'ö‑ pö:
41 Afastou-se a uma distância como de um arremesso de pedra, ajoelhou-se e orou:
42 «N Dë Atanna, ꞊ya kë ꞊dhɛ ꞊ya ga i 'gü kö 'wɔn "gbɩɩ‑ 'ö maa‑ "yi mü ya 'i n dha‑ ‑gɔ, ‑yö ‑dho ‑dhi n ‑dhɛ, "kɛɛ yö ꞊në‑ ꞊gban 'gü, 'yaa n "piʋ̈ ꞊dhɛ ‑yö 'to ma ‑zë n ‑bha ‑bha, ‑yö n "piʋ̈ ꞊dhɛ bhi ꞊në i dhɔɔbhaa ‑yö kë.»
42 “Pai, se queres, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
43 [‑Yö ‑to mü 'yö Atanna ‑bha "kië do ‑yö go dhang‑ 'gü 'yö nu 'yö faan ‑sɛa ‑da 'gü.
43 Então apareceu um anjo do céu, que o fortalecia.
44 ꞊Dhɛ 'kö 'ö‑ ‑ga ꞊dhɛ ga ‑zii ꞊ya kpa ö ‑ta, 'yö zun ‑bhɛa Atanna ‑dhɛ ‑sü ‑bha ö ‑sɔbhɛɛ ꞊dede 'ka, 'ö dɔ mü kö 'fëyi 'ö bhɔ sië‑ ‑bha 'ö ꞊loo "sia‑ bha, ꞊ya kë ꞊dhɛ ꞊yɔɔn kpö kpö ꞊në‑ 'dhö.]
44 Ele orou com ainda mais fervor, e sua angústia era tanta que seu suor caía na terra como gotas de sangue.
45 ꞊Dhɛ 'ö ö bo, 'yö ꞊wlü 'ö dho ö ‑bha ꞊klang ‑nu ‑dhɛ 'gü, 'ö dho ‑yö ‑kpan ‑a ‑nu ‑bha kö ‑a ‑nu ꞊gban ꞊wa yi zë kplɔɔngdhö ‑wëë 'ö bɔ sië‑ ‑nu ‑ta bha‑ ‑wɔn 'gü.
45 Por fim, ele se levantou, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo, exaustos de tristeza.
46 'Yö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ: «Yi ‑zian ꞊në 'ka‑ zë sië ‑wa! A‑ ‑pö ka ‑dhɛ ꞊dhɛ 'ka "wlü kö 'ka bhɛa" kö Sɔtraan 'ya 'dho "kpënng‑ kë ka ‑gɔ 'ö 'ka ‑da Atanna "dhiʋ̈!»
46 “Por que vocês dormem?”, perguntou ele. “Levantem-se e orem para que não cedam à tentação.”
47 ‑Yö ‑to dhiang bha‑ zë ‑dhɛ 'gü, 'yö mɛ kpö ‑yö ‑wo kö‑ ‑bha ꞊klang ‑nu ‑kaɔng do ga ꞊plɛ bha‑ mɛ 'dhɛ 'wo‑ Zuda ‑kë bha ‑ya ‑nu ‑dhɛ "dhiʋ̈. ꞊Dhɛ 'wo nu, 'yö ꞊yɔɔn Yesu "sɔɔ 'yö ꞊loo‑ ‑bha.
47 Enquanto Jesus ainda falava, chegou uma multidão conduzida por Judas, um dos Doze. Ele se aproximou de Jesus e o cumprimentou com um beijo.
48 'Yö Yesu ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «Zuda, 'wɔn 'ö i 'gü 'yö bha ‑ee? I mang Mɛgbömɛ n "dhiʋ̈ ‑dɔ ‑loo n ‑bha ‑sü ꞊në‑ 'ka ‑ee?»
48 Jesus, porém, lhe disse: “Judas, com um beijo você trai o Filho do Homem?”.
49 ꞊Dhɛ 'mɛ 'wo gun Yesu ꞊keng‑ bha‑ ‑nu "yan 'dhö ‑da 'wɔn bha‑ ‑dhɛ 'gü, 'yö 'wo‑ dhɛɛ" kpɔ 'wo‑ pö: «Yi Dëmɛ, ‑yö mü ꞊dhɛ, 'yi 'mɛ 'wo‑ ya‑ ‑nu 'yën ‑siang 'ka ‑ee?»
49 Quando aqueles que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: “Senhor, devemos lutar? Trouxemos as espadas!”.
50 ‑A ‑pö "dhʋ̈ ‑sü ꞊në "gbɩɩ‑ kö‑ mɛ do ꞊ya ‑siang bɔ ö ‑ta kö ꞊ya "saabhomɛ 'kpii‑ ‑bha gwëëmi zë‑ 'ka‑ ‑kɔ ‑së 'gü "tʋ kpö ‑bha kö ꞊yaa‑ bho mü.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita.
51 "Kɛɛ 'yö Yesu ‑ya pö‑ ‑nu ‑dhɛ: «꞊Ya ꞊mɔɔ! ‑Kaa 'to "dhʋ̈.»
51 Mas Jesus disse: “Basta!”. E, tocando a orelha do homem, curou-o.
52 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈, 'yö Yesu ‑ya pö "saabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ Atanna ‑bha 'kɔ ‑maakëmɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ ‑kwɛagbö ‑nu 'wo nu bha‑ ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö: «Nu 'ka‑ wo n 'kun ‑dhɛ 'gü ꞊dhɛ mɛ‑ nu mɛzëmɛ 'kun, 'ö 'ka nu "dhü ‑nu waa‑ ‑siang ‑nu 'ka ya‑ ‑gɛn ‑mü ‑më 'ka?
52 Então Jesus se dirigiu aos principais sacerdotes, aos capitães da guarda do templo e aos líderes do povo que tinham vindo buscá-lo: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
53 "Kɛɛ kö yi ꞊gban "pɛpɛ 'ka, kwɛng‑ ‑nu kwa ‑gun Atanna ‑dhɔkëgükɔ 'gü ‑dhɛ do 'gü, 'yö 'kii n 'kun ‑a "tʋ̈ng bha‑ 'gü, "kɛɛ a‑ 'wɔn ‑dɔ ꞊dhɛ ka ‑bha "tʋ̈ng ꞊në ꞊loo bha, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ Sɔtraan 'ö ‑dhɛtiidhɛ ‑gɔmɛ 'ka bha, ‑a ‑kɔ ‑mɔɔ n ‑bha "tʋ̈ng 'ö Atanna ‑ya ‑ya ꞊në ꞊loo bha.
53 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias eu estava ali, ensinando. Mas esta é a hora de vocês, o tempo em que reina o poder das trevas”.
54 ꞊Dhɛ 'wo Yesu kun, 'yö 'wo dho‑ 'ka "saabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ 'kpii‑ ‑gɔ "kwɛandhö kö Piɛdhö ‑ya ꞊keng‑ "kɛɛ kö ‑ya 'ka ꞊gblɛɛn.
54 Então eles o prenderam e o levaram à casa do sumo sacerdote. Pedro o seguiu de longe.
55 ꞊Dhɛ 'wo dho 'wo ꞊loo "kwɛandhɛ bha‑ 'gü, 'yö 'wo pɛng ‑ya 'dhuëng ‑ta "kpɛnngdhö mü, 'yö 'wo ‑ya ‑bha. 'Yö Piɛdhö dho‑ ‑nu kpö 'gü mü 'yö 'yaanu.
55 Os guardas acenderam uma fogueira no meio do pátio e sentaram-se em volta, e Pedro sentou-se com eles.
56 ‑Wo ‑ya ‑zlëëdhö, 'yö gwëëdhe do 'bha bha 'ö Piɛdhö yö kö ‑yö ‑ya sië pɛng 'bhü "dhiʋ̈, 'yö ö "yan ‑gban 'gü zuudhö 'ö‑ pö: «'Mɛ 'ö ya ‑yö ‑gun 'mɛ 'wo‑ kun bha‑ ꞊keng‑ "dhɛ!»
56 Uma criada o notou à luz da fogueira e começou a olhar fixamente para ele. Por fim, disse: “Este homem era um dos seguidores de Jesus!”.
57 "Kɛɛ 'yö Piɛdhö ‑ya ꞊zaɔ‑ 'ö‑ pö: «'Maa 'mɛ bha‑ dɔ ‑wa, dhebhɔnë!»
57 Mas Pedro negou, dizendo: “Mulher, eu nem o conheço!”.
58 ꞊Dhɛ 'ö‑ ‑dhɛ 'në bha ꞊ya ꞊gwëë, 'yö mɛ "wɛɛ 'bha ‑ya yö 'zü 'yö‑ pö‑ ‑dhɛ: «'Mɛ 'wo bha‑ mɛ do ‑mü i 'ka "dhɛ!» 'Yö Piɛdhö ‑ya pö: «'Aa, 'maa ‑mü ‑wa, gɔɔn‑ ‑së!»
58 Pouco depois, um homem olhou para ele e disse: “Você também é um deles!”. “Não sou!”, retrucou Pedro.
59 ꞊Dhɛ 'ö "tʋ̈ng 'bha ꞊ya ziö 'zü, 'yö mɛ do 'bha ‑yö ꞊nëng 'gü 'zü 'ö‑ pö: «'Mɛ 'ö ya ‑yö ‑gun 'mɛ bha‑ ꞊keng‑ tɛan‑ ꞊dede 'ka, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ Gadhidhe mi ‑mü, (mɛ ‑ya ‑dhɛ ‑yö ‑a "dhi ‑wʋ ‑bha).»
59 Cerca de uma hora mais tarde, outro homem afirmou: “Com certeza esse aí também estava com ele, pois também é galileu!”.
60 'Yö Piɛdhö ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «Dhiang ‑zian 'i‑ zë sië bha n "tʋ 'yaa‑ ‑bha.» Piɛdhö ‑to dhiang bha‑ zë ‑dhɛ 'gü ‑dhɛ do bha‑ 'gü 'yö ‑tɔgɔn ‑yö ‑wɩ.
60 Pedro, porém, respondeu: “Homem, eu não sei do que você está falando”. E, no mesmo instante, o galo cantou.
61 'Yö kwa Dëmɛ ‑yö ꞊slëë ö 'gü 'yö‑ ‑ga. 'Yö Piɛdhö ‑zʋ ‑yö ‑bö 'pö dhiang 'ö‑ zë‑ ‑dhɛ ‑blɛɛsü, 'ö‑ pö ꞊dhɛ "sanni ‑tɔgɔn ‑yö "wɩ, kö ꞊ya bo ö 'ka ꞊dhɛ pë ‑yaaga 'dhö bha‑ ‑ta.
61 Então o Senhor se voltou e olhou para Pedro. E Pedro se lembrou das palavras dele: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
62 'Yö zun "kpɛnng, 'yö zun "gbʋ bɔ ‑sü ‑bha ‑wëëwëësü 'ka.
62 E Pedro saiu dali, chorando amargamente.
63 "Tʋ̈ng 'ö kë sië‑ 'ka "dhʋ̈ bha kö 'mɛ 'kö‑ ‑nu ‑kɔ 'dhö gun Yesu ‑bha bha ‑wa ‑ma ꞊në wo sië 'ö 'wo ꞊wɛɛ dɔ‑ ‑bha.
63 Os guardas encarregados de Jesus começaram a zombar dele e a bater nele.
64 'Ö 'wo pë ‑kplü ‑a "yan "dhiʋ̈, ('wo‑ ‑ma) 'wo‑ pö‑ ‑dhɛ: «De ꞊në i ‑ma bha? ‑Bhö ‑a ‑mɛ 'tɔ pö, Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ!»
64 Vendaram seus olhos e diziam: “Profetize para nós! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
65 'Ö 'wo "si ꞊gban ‑si ꞊gban suu bho‑ ‑gɔ.
65 E o insultavam de muitas outras maneiras.
66 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛ ꞊ya ꞊kpaɔ, 'yö Zuifö ‑nu ‑bha ‑kwɛagbö ‑nu oo, "saabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ 'tɔnggɔmɛ ‑nu 'wo bho 'ko ‑ta, 'yö 'wo mɛ bɔ kö ‑wo nu Yesu 'ka wo ‑kuu "dhiʋ̈.
66 Ao amanhecer, todos os líderes do povo se reuniram, incluindo os principais sacerdotes e os mestres da lei. Jesus foi conduzido à presença desse conselho,
67 ꞊Dhɛ 'wo nu‑ 'ka, 'yö 'wo‑ pö‑ ‑dhɛ: «꞊Ya kë ꞊dhɛ 'ö bhi ꞊në 'i Atanna ‑bha ‑Yamɛ bha‑ 'ka ꞊dedewo tɛan‑ 'ka, ‑bhö ‑a pö yi ‑dhɛ!»
67 e eles perguntaram: “Diga-nos, você é o Cristo?”. Jesus respondeu: “Se eu lhes disser, de modo algum acreditarão em mim.
68 'ma ka dhɛɛ" ‑zian 'kpɔ, 'kii 'dho‑ ‑yɔ bɔ,
68 E, se eu lhes fizer uma pergunta, não responderão.
69 "kɛɛ 'wɔn 'ö tɛanwɔn 'ka yö ‑mü ꞊dhɛ ꞊ya 'go ꞊dɛɛ 'gü, mang Mɛgbömɛ, n ‑yɛa ꞊në dho kë n Dë Atanna 'ö‑ 'gü 'dhö "gbɩɩ‑ bha‑ ‑kɔ ‑së 'gü dhang‑ 'gü.»
69 Mas, de agora em diante, o Filho do Homem se sentará à direita do Deus Poderoso”.
70 'Yö‑ ‑nu ꞊gban "pɛpɛ 'wo‑ pö: «'Bha‑ pö "dhʋ̈ kö i‑ ‑pö ꞊dhɛ? Atanna Gbö ‑mü i 'ka ‑ee?» 'Yö‑ pö: «꞊Iin, yö ꞊në 'ka‑ pö bha, Atanna Gbö ‑mü n 'ka.»
70 Todos gritaram: “Então você afirma que é o Filho de Deus?”. E ele respondeu: “Vocês dizem que eu sou”.
71 ꞊Dhɛ 'kö 'wo‑ ma "dhʋ̈ bhoo 'yö 'wo‑ pö: «‑Më ‑wɔn ꞊në ka "piʋ̈ ꞊dhɛ ‑ya pö ka ‑dhɛ 'zü‑ 'dhɛ 'kö bha‑ zian 'gü, "kɛɛ kö yöö ꞊dede ‑a "dhi ꞊yaa‑ pö kö 'kwa‑ ma?»
71 “Que necessidade temos de outras testemunhas?”, disseram eles. “Nós mesmos o ouvimos de sua boca!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.