Lucas 22
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs NTLH
1 'Ö gun "dhʋ̈ kö 'bluu‑ 'ö "sɛkɛ 'yaa‑ ‑bha 'wo‑ ‑bhö ‑troo 'ö‑ ‑ta 'wo‑ ‑dhɛ 'Pakö bha, ‑a yi ꞊ya 'to klöö‑,
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 kö 'mɛ 'wo ‑kë "saabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu 'ka, waa‑ 'tɔnggɔmɛ ‑wa "slë mɔɔ‑ sië kö 'wo Yesu 'kun, "kɛɛ kö ‑wo "suʋ̈ sië "sɛgümɛ ‑nu ‑gɔ.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 "Kɛɛ 'sa Sɔtraan ‑yö ‑da Yesu ‑bha ꞊klang ‑nu ‑kaɔng do ga ꞊plɛ bha‑ mɛ 'dhɛ 'wo‑ ‑dhɛ Zuda Isikadhiɔtö bha‑ ‑gɔ 'gü "tʋ̈ng ꞊dede bha ꞊në‑ 'gü.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 'Yö ‑ziö 'ö dho ö ‑gɔ dun "saabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ Atanna ‑bha 'kɔ ‑gɔdhiʋ̈mɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu 'ka kö ‑kɔ 'ö dho Yesu "dhiʋ̈ dɔ‑ 'ka‑ ‑nu ‑dhɛ kö ‑wa ‑ya 'kwëë‑ kë.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 ꞊Dhɛ 'ö dho 'ö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ 'yö‑ 'gü ‑wɔn ‑yö ‑dhi ‑nu ‑dhɛ ꞊dedewo, 'yö 'wo‑ pö‑ ‑dhɛ ꞊yaa‑ yö ‑zë kë "dhʋ̈, ‑wo ‑dho ‑a gba 'wëë‑ 'ka.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 ꞊Dhɛ 'ö bo ‑wɩ 'wɔn bha‑ ‑bha ‑sü 'ka, 'yö ‑ya ‑a "slë mɔɔ‑ ‑sü ‑bha kö 'ö Yesu ꞊gbaɔ‑ ‑nu ‑gɔ mɛ ꞊gban tii' 'ka.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 ‑Wo ‑to 'wɔn bha‑ ‑bha "dhʋ̈, 'yö yi 'wo ‑tuʋ̈ ‑pë 'wo‑ zë troo bha‑ ‑ta bha‑ zë‑ 'ka bha 'ö ꞊loo.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 'Yö Yesu ‑yö Piɛdhö waa‑ Zan ‑a ‑nu bɔ, 'yö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ: «‑Ka 'dho kwa ‑bha Pakö ‑pë ‑kpa kö 'kwa‑ ‑bhö!»
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 'Yö 'mɛ 'wo bha 'wo‑ pö‑ ‑dhɛ: «‑Yö i "piʋ̈ ꞊dhɛ 'yi‑ ‑kpa 'mɛ?»
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 'Yö‑ pö: «‑Ka ‑dhɛ ‑ga, ꞊ya kë ꞊dhɛ 'ka 'dho 'ka ‑da Zedhizadhɛmö 'plöö, ka ‑dho ‑kpan mɛ do 'bha ‑bha kö "yipë ‑ya ‑gɔ, 'ka‑ yö ‑ka ziö‑ ꞊keng‑ kö kɛng‑ ‑nu 'ka 'dho, 'kɔ 'ö yaa‑ ‑da 'gü bha kö 'ka ‑da ꞊keng‑ mü.
10 Jesus respondeu:
11 ꞊Ya kë ꞊dhɛ 'ka ‑da 'kɔɔdhö mü kö 'ka‑ pö‑ 'kɔ dë ‑dhɛ: «'Kɔ dë, yi Dëmɛ ‑ya ‑pö ‑dhɛ 'ö waa‑ ö ‑bha ꞊klang ‑nu 'wo dho 'Pakö ‑pë ‑bhö ‑bha 'i‑ ‑dhɛ ‑zɔn yi ‑dhɛ.»
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 'Ka‑ pö‑ ‑dhɛ "dhʋ̈ ‑yö ‑dho 'kɔdhi ‑mɔɔbhasü 'ö‑ 'gü ‑dhɛ 'dhö ‑pë kë ‑sü 'ka, 'ö ‑yatapë ꞊gban 'dhö mü, ‑a ‑dhɛ ‑zɔn ka ‑dhɛ 'kɔ ‑ta "dhʋ̈ng 'gü. ‑Dhɛ 'ka dho kwaa‑ Pakö ‑pë ‑kpa ‑bha 'yö bha.»
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 'Yö 'mɛ 'wo bha 'wo dho, 'yö ‑kɔ do 'ö Yesu ‑ya pö‑ 'ka bha 'yö ‑kë 'pö‑ ‑kɔ ‑bha "kpʋ̈üdhö, 'yö 'wo Pakö pë ‑kpa mü.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa wo bo pë bha‑ ‑kpa ‑sü 'ka 'ö‑ ‑bhö "tʋ̈ng ꞊ya ꞊loo, 'yö Yesu waa‑ ö ‑bha bɔmɛ ‑nu 'wo ‑ya pëpë "dhiʋ̈.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 'Yö‑ pö ö ‑bha ꞊klang ‑nu ‑dhɛ: «Pakö ‑pë 'dhɛ 'kwa‑ ‑bhö sië ya ‑a 'gü ‑wɔn ‑yö ‑dhi n ‑dhɛ ꞊dedewo, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑yö ‑gun n "piʋ̈ ꞊dhɛ‑ do 'dhɛ 'kö ya 'kwa‑ ‑bhö kwa "kwëë gbonggbongdhö kö 'a gun ‑na saan".
15 e lhes disse:
16 ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ 'mii 'dho‑ 'bha ‑bhö "kpʋng ya‑ ꞊taa 'zü 'ö dho 'ö zun‑ 'ka ‑a 'klɔɔ‑ zun zang ‑ta ‑sü ('ö n ga ‑sü 'ka) bha‑ ‑bha, 'ö dho 'ö zun‑ 'ka‑ 'dhɛ 'kwa dho‑ ‑bhö Atanna ‑bha ‑gblüdëdhɛ 'gü bha‑ yi ‑bha.
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ pö "dhʋ̈ 'ö ꞊ya ö bo, 'yö ö ‑kɔ ‑da we ‑kɔɔ 'gü, 'yö Atanna nuɛ" bho 'yö‑ pö: «‑Ka we ‑kɔɔ ya‑ 'kun kö 'ka‑ 'gü ‑gblü ka 'ko ‑ta;
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ a‑ ‑pö ka ‑dhɛ ꞊dhɛ ‑drɔɔ ga "yi 'ö ya 'mii 'dho‑ mü 'zü tongtongdhö 'ö dho 'ö zun‑ 'ka Atanna ‑bha ‑gblüdëdhɛ nu ‑yi ‑bha.»
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 ꞊Dhɛ 'ö ö bo‑ pö "dhʋ̈ ‑sü 'ka, 'yö ö ‑kɔ ‑da 'bluu‑ 'gü, 'yö Atanna nuɛ" bho. ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya ö bo, 'yö‑ "kplü "kplü bho 'yö‑ 'gü ‑gblü ‑a ‑nu ‑ta 'yö‑ pö: «‑Ka ‑dhɛ ‑ga, n kwi 'a‑ nu ka ‑wɔn 'gü bha‑ "blɛɛn‑ ꞊nɛ, ['ka kë ‑kaa ‑bhö ꞊sië kö ka ‑zʋ ‑yö ‑bö n ‑wɔn ‑ta ‑kpɛawo.»
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 ꞊Dhɛ 'wo wo bo pë ‑bhö ‑sü 'ka, 'yö wekɔɔ sü 'zü ‑kɔ do bha‑ 'gü, 'yö‑ nu‑ ‑nu ‑dhɛ 'yö‑ pö: «N ꞊yɔɔn 'ö woo‑ ꞊wɛnng kö ‑yö kë ‑mlɛɛ ‑dee 'ö maa ‑da n Dë Atanna waa‑ mɛ "bhɩɩ‑ ‑nu ‑a ‑nu ꞊zinng 'gü ‑a ‑gɛn 'ka bha‑ "blɛɛn‑ ꞊nɛ].
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 "Kɛɛ 'sa 'mɛ 'ö dho n ‑da pë ꞊kwɛɛ‑ "dhʋ̈ bha, yɛng ꞊në yi ‑kɔ 'dhö pëfië do 'gü ya!»
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 "Kɛɛ a‑ ‑pö ka ‑dhɛ tɛan‑ ꞊dede 'ka ꞊dhɛ mang Mɛgbömɛ ga 'ö maa‑ wo ya 'a‑ wo "dhʋ̈ kö 'wɔn 'ö Atanna ꞊yaa‑ ‑bɛn zë 'nu ꞊ya bo bha ‑ya yö ꞊në‑ 'gü ‑wɔn kë, "kɛɛ 'mɛ 'kö dho 'wɔn bha‑ ‑gbɔ dɔ ö ‑dɩ ꞊gbin‑ ꞊në‑ ‑mɛ ‑bha 'dhö ‑wëësü!
22 Pois o
23 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ pö "dhʋ̈, 'yö‑ ‑bha ꞊klang ‑nu 'wo ‑ya wo 'ko ‑nu dhɛɛ" 'kpɔ ‑sü ‑bha kö 'mɛ 'ö dho 'wɔn bha‑ kë 'wo‑ dɔ.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 ‑Wo ‑to ‑dhɛ do bha‑ 'gü, 'yö Yesu ‑bha ꞊klang ‑nu bha 'wo ‑ya wo 'ko zaɔ‑ ‑sü ‑bha ‑duɛ 'kpiidhɛ ‑wɔn 'gü,
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 'yö‑ ‑yɔ bɔ‑ ‑nu ‑gɔ 'ö‑ pö: «‑Gblüdë ‑nu 'wo "kpʋng ꞊taa ‑a ‑nu ‑kɔ ‑yö ‑mɔɔ woo‑ "sɛgümɛ ‑nu ‑bha, 'ö 'wɔn 'ö ‑dhi ‑nu ‑dhɛ 'wo‑ ‑wɔ ‑nu ‑ta, "kɛɛ 'ö ꞊wa 'go mü 'wo‑ pö wo ‑gɔmɛ ‑nu këwɔn ‑yö ‑së.
25 Então Jesus disse:
26 "Kɛɛ ka ‑zë ka ‑bha 'ya 'dho kë "dhʋ̈. Ka ‑zë 'mɛ 'ö‑ ‑duɛ dho kë 'kpii‑ ka kpö 'gü, ‑a ‑dhɛa ‑bha ꞊dhɛ yö ꞊në ‑yö kë ꞊dhɛ mɛ ꞊gban ka ‑da ꞊wlöö 'dhö, kö mɛ 'ö ka ‑gɔdhiʋ̈ ꞊në ‑yö kë ꞊dhɛ ka "dhiʋ̈ ‑ziöwomɛ 'dhö.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 "Ɛɛn mɛ ꞊plɛ ꞊wa kë kö mɛ do ‑yö kë pë ‑bhö ‑dhɛ 'gü, kö mɛ do ‑ya "dhiʋ̈ ‑ziö wo kö mɛ ꞊plɛ 'wo bha 'dee 'kpii‑? Kö 'mɛ 'wo‑ "dhiʋ̈ ‑ziö wo sië bha 'yaa ‑mü ‑ee? "Kɛɛ ‑kaa ‑ga 'ö ma ‑zë 'ma kë ka kpö 'gü ꞊dhɛ ka "dhiʋ̈ ‑ziöwomɛ 'dhö bha.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 Ka ‑zë ka ꞊në 'ka 'to n ꞊keng‑ 'ö 'kwa ‑ziö 'wɔn "gbɩɩ‑ "pɛpɛ 'ö ‑wɔ n ‑ta ‑a ꞊gban 'gü.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Yö ꞊në ‑wɔn 'gü, 'yö 'a ‑gblüdëdhɛ nu ‑sü 'ka ka ‑dhɛ ꞊dhɛ ‑kɔ do 'ö n Dë ‑ya nu‑ 'ka n ‑dhɛ ‑a 'dhö.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 Kë "dhʋ̈ kö kwɛng‑ ‑nu 'kwa ‑kɔ ‑da pëfië do 'gü ma ‑gblüdëdhɛ ‑ya ‑bha ‑yi 'ka, kö 'ka ‑ya 'pö ‑blüdëdhɛ ‑gbloo ‑nu 'gü kö 'ka Izraɛdhö "sɛgɔ ‑kaɔng do ga ꞊plɛ bha‑ 'mɛ 'ö 'dhö ‑a ‑duɛ ‑zɔn.»
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya ö bo‑ ‑pö "dhʋ̈ ‑sü 'ka, 'yö‑ pö Piɛdhö ‑dhɛ: «Piɛdhö, Sɔtraan ꞊ya ka ‑gbadhɛ Atanna ‑gɔ kö 'ö ka ‑piö ꞊dhɛ ‑kɔ 'wo ‑mlü ‑piö 'ka 'ö‑ ꞊flee ‑yö go‑ 'gü bha‑ 'dhö,
31 Jesus continuou:
32 "kɛɛ 'ma bhɛa" Atanna ‑dhɛ i ‑wɔn 'gü kö i ‑bha 'dhang ‑bho n "dhiʋ̈ ‑sü 'bha 'ya 'dho "kan‑ ‑ta 'ö 'i ‑kan n ‑bha. 'Bha i ‑dɩ ꞊slɔɔ yi 'ö‑ 'ka kö i zuë" ꞊ya 'waanu, bhii ‑dɩ 'pö 'i i dheebhang ‑nu 'ö kɛng‑ ‑nu 'ka bɔ n 'ka bha‑ ‑nu ‑zʋ ‑gban.»
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 'Yö Piɛdhö ꞊ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «N Dëmɛ, ‑a "sɩ 'yaa n ‑dhɛ kö 'a "kan i ‑bha. 'Kö ꞊ya kë ga ‑zian 'ka kwa ‑dho ‑a wo kwa "kwëë, ꞊ya kë 'zü dha ‑sü 'ka kwa ‑dho ‑a wo kwa "kwëë.»
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 'Yö Yesu ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «Piɛdhö, a‑ ‑pö i ‑dhɛ ꞊dhɛ "sanni ‑tɔgɔn ‑yö "wɩ gbeng 'ö ꞊dɛɛ 'gü, kö 'bha bo n 'ka ꞊dhɛ pë ‑yaaga 'dhö.»
34 Então Jesus afirmou:
35 ꞊Dhɛ 'ö go mü 'yö‑ ‑nu dhɛɛ" kpɔ 'ö‑ pö: «Ka bɔ 'a‑ wo "tʋ̈ng 'bha 'gü, 'ö 'a‑ pö ka ‑dhɛ ꞊dhɛ 'ka‑ pö kaa 'dho 'ka 'dho ꞊kwɛɛsügüpë waa‑ 'wëë‑ ‑nu, 'waa ‑sabha ‑nu 'bha 'sü bha, ꞊dhɛ 'ö 'ka dho pë 'bha ‑kpla ‑yö kë ka ‑kun ‑ee?» 'Yö 'wo‑ pö‑ ‑dhɛ: «'Aa bhoo, pë 'bha ‑kpla 'yii yi 'kun.»
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 'Yö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ: «'Ka‑ pö 'ka 'dho ꞊taamasü ya‑ 'gü, 'mɛ 'ö‑ ‑bha 'wëëga 'dhö‑ ‑gɔ ‑yö ö ‑bha pë 'sü, ꞊kwɛɛsügüpë 'dhö 'mɛ 'ö‑ ‑gɔ ‑ya 'sü, kö 'mɛ 'ö ‑siangga 'yaa‑ ‑gɔ, ‑yö ö ‑bha ‑sɔ "dhɔɔ dɔ kö ‑ya 'dhɔ;
36 Então Jesus disse:
37 ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑a ‑dhɛa ‑bha ꞊dhɛ 'pë 'ö ‑bɛn zë ‑sü 'ka Atanna ‑bha 'sëëdhɛ 'gü n ‑bu 'gü bha, ‑a 'gü ‑wɔn ‑yö kë ꞊dhɛ:
37 Pois as
38 'Yö 'wo‑ pö‑ ‑dhɛ: «Yi Dëmɛ, ‑siangga ꞊plɛ ꞊nɛ!» 'Yö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ: «‑A 'dhɛ bha ‑yö 'to "dhʋ̈, ꞊ya ꞊mɔɔ.» (‑A pö 'ö‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ 'pë 'ö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ bha 'wii‑ 'gü ma ö 'klɔɔ‑ 'ka.)
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Yesu ‑gun 'dho sië Odhivie ‑tɔn ꞊gbin‑ zii 'kpa 'ö ꞊bhɛa Atanna ‑dhɛ mü, 'ö ꞊ya gun ꞊ya kë‑ 'tuʋ̈‑ 'ka. ꞊Dhɛ 'ö go 'kɔ bha‑ 'gü 'ö zun "kpɛnng, ‑yö ‑ziö do 'ö ö wë dɔ Odhivie ‑tɔn ꞊gbin‑, 'yö‑ ‑bha ꞊klang ‑nu ‑dɩ 'pö 'wo ‑ziö ꞊keng‑.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 ꞊Dhɛ 'wo dho 'wo ꞊loo mü, 'yö‑ pö ö ‑bha ꞊klang ‑nu ‑dhɛ: «‑Ka bhɛa" Atanna ‑dhɛ kö 'ka 'dho ‑da Sɔtraan ‑gɔ döng 'gü!»
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 'Yö yö ‑zë 'ö bhɔ 'në 'bha wo‑ ‑nu ‑dhɛ taa‑ 'bleng ‑bleng 'yö zun ö kpiö 'gü, 'yö zun ‑bhɛa Atanna ‑dhɛ ‑sü ‑bha 'ö‑ pö:
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 «N Dë Atanna, ꞊ya kë ꞊dhɛ ꞊ya ga i 'gü kö 'wɔn "gbɩɩ‑ 'ö maa‑ "yi mü ya 'i n dha‑ ‑gɔ, ‑yö ‑dho ‑dhi n ‑dhɛ, "kɛɛ yö ꞊në‑ ꞊gban 'gü, 'yaa n "piʋ̈ ꞊dhɛ ‑yö 'to ma ‑zë n ‑bha ‑bha, ‑yö n "piʋ̈ ꞊dhɛ bhi ꞊në i dhɔɔbhaa ‑yö kë.»
42 dizendo:
43 [‑Yö ‑to mü 'yö Atanna ‑bha "kië do ‑yö go dhang‑ 'gü 'yö nu 'yö faan ‑sɛa ‑da 'gü.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 ꞊Dhɛ 'kö 'ö‑ ‑ga ꞊dhɛ ga ‑zii ꞊ya kpa ö ‑ta, 'yö zun ‑bhɛa Atanna ‑dhɛ ‑sü ‑bha ö ‑sɔbhɛɛ ꞊dede 'ka, 'ö dɔ mü kö 'fëyi 'ö bhɔ sië‑ ‑bha 'ö ꞊loo "sia‑ bha, ꞊ya kë ꞊dhɛ ꞊yɔɔn kpö kpö ꞊në‑ 'dhö.]
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 ꞊Dhɛ 'ö ö bo, 'yö ꞊wlü 'ö dho ö ‑bha ꞊klang ‑nu ‑dhɛ 'gü, 'ö dho ‑yö ‑kpan ‑a ‑nu ‑bha kö ‑a ‑nu ꞊gban ꞊wa yi zë kplɔɔngdhö ‑wëë 'ö bɔ sië‑ ‑nu ‑ta bha‑ ‑wɔn 'gü.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 'Yö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ: «Yi ‑zian ꞊në 'ka‑ zë sië ‑wa! A‑ ‑pö ka ‑dhɛ ꞊dhɛ 'ka "wlü kö 'ka bhɛa" kö Sɔtraan 'ya 'dho "kpënng‑ kë ka ‑gɔ 'ö 'ka ‑da Atanna "dhiʋ̈!»
46 E disse:
47 ‑Yö ‑to dhiang bha‑ zë ‑dhɛ 'gü, 'yö mɛ kpö ‑yö ‑wo kö‑ ‑bha ꞊klang ‑nu ‑kaɔng do ga ꞊plɛ bha‑ mɛ 'dhɛ 'wo‑ Zuda ‑kë bha ‑ya ‑nu ‑dhɛ "dhiʋ̈. ꞊Dhɛ 'wo nu, 'yö ꞊yɔɔn Yesu "sɔɔ 'yö ꞊loo‑ ‑bha.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 'Yö Yesu ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «Zuda, 'wɔn 'ö i 'gü 'yö bha ‑ee? I mang Mɛgbömɛ n "dhiʋ̈ ‑dɔ ‑loo n ‑bha ‑sü ꞊në‑ 'ka ‑ee?»
48 Mas Jesus disse:
49 ꞊Dhɛ 'mɛ 'wo gun Yesu ꞊keng‑ bha‑ ‑nu "yan 'dhö ‑da 'wɔn bha‑ ‑dhɛ 'gü, 'yö 'wo‑ dhɛɛ" kpɔ 'wo‑ pö: «Yi Dëmɛ, ‑yö mü ꞊dhɛ, 'yi 'mɛ 'wo‑ ya‑ ‑nu 'yën ‑siang 'ka ‑ee?»
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 ‑A ‑pö "dhʋ̈ ‑sü ꞊në "gbɩɩ‑ kö‑ mɛ do ꞊ya ‑siang bɔ ö ‑ta kö ꞊ya "saabhomɛ 'kpii‑ ‑bha gwëëmi zë‑ 'ka‑ ‑kɔ ‑së 'gü "tʋ kpö ‑bha kö ꞊yaa‑ bho mü.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 "Kɛɛ 'yö Yesu ‑ya pö‑ ‑nu ‑dhɛ: «꞊Ya ꞊mɔɔ! ‑Kaa 'to "dhʋ̈.»
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈, 'yö Yesu ‑ya pö "saabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ Atanna ‑bha 'kɔ ‑maakëmɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ ‑kwɛagbö ‑nu 'wo nu bha‑ ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö: «Nu 'ka‑ wo n 'kun ‑dhɛ 'gü ꞊dhɛ mɛ‑ nu mɛzëmɛ 'kun, 'ö 'ka nu "dhü ‑nu waa‑ ‑siang ‑nu 'ka ya‑ ‑gɛn ‑mü ‑më 'ka?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 "Kɛɛ kö yi ꞊gban "pɛpɛ 'ka, kwɛng‑ ‑nu kwa ‑gun Atanna ‑dhɔkëgükɔ 'gü ‑dhɛ do 'gü, 'yö 'kii n 'kun ‑a "tʋ̈ng bha‑ 'gü, "kɛɛ a‑ 'wɔn ‑dɔ ꞊dhɛ ka ‑bha "tʋ̈ng ꞊në ꞊loo bha, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ Sɔtraan 'ö ‑dhɛtiidhɛ ‑gɔmɛ 'ka bha, ‑a ‑kɔ ‑mɔɔ n ‑bha "tʋ̈ng 'ö Atanna ‑ya ‑ya ꞊në ꞊loo bha.
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 ꞊Dhɛ 'wo Yesu kun, 'yö 'wo dho‑ 'ka "saabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ 'kpii‑ ‑gɔ "kwɛandhö kö Piɛdhö ‑ya ꞊keng‑ "kɛɛ kö ‑ya 'ka ꞊gblɛɛn.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 ꞊Dhɛ 'wo dho 'wo ꞊loo "kwɛandhɛ bha‑ 'gü, 'yö 'wo pɛng ‑ya 'dhuëng ‑ta "kpɛnngdhö mü, 'yö 'wo ‑ya ‑bha. 'Yö Piɛdhö dho‑ ‑nu kpö 'gü mü 'yö 'yaanu.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 ‑Wo ‑ya ‑zlëëdhö, 'yö gwëëdhe do 'bha bha 'ö Piɛdhö yö kö ‑yö ‑ya sië pɛng 'bhü "dhiʋ̈, 'yö ö "yan ‑gban 'gü zuudhö 'ö‑ pö: «'Mɛ 'ö ya ‑yö ‑gun 'mɛ 'wo‑ kun bha‑ ꞊keng‑ "dhɛ!»
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 "Kɛɛ 'yö Piɛdhö ‑ya ꞊zaɔ‑ 'ö‑ pö: «'Maa 'mɛ bha‑ dɔ ‑wa, dhebhɔnë!»
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 ꞊Dhɛ 'ö‑ ‑dhɛ 'në bha ꞊ya ꞊gwëë, 'yö mɛ "wɛɛ 'bha ‑ya yö 'zü 'yö‑ pö‑ ‑dhɛ: «'Mɛ 'wo bha‑ mɛ do ‑mü i 'ka "dhɛ!» 'Yö Piɛdhö ‑ya pö: «'Aa, 'maa ‑mü ‑wa, gɔɔn‑ ‑së!»
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 ꞊Dhɛ 'ö "tʋ̈ng 'bha ꞊ya ziö 'zü, 'yö mɛ do 'bha ‑yö ꞊nëng 'gü 'zü 'ö‑ pö: «'Mɛ 'ö ya ‑yö ‑gun 'mɛ bha‑ ꞊keng‑ tɛan‑ ꞊dede 'ka, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ Gadhidhe mi ‑mü, (mɛ ‑ya ‑dhɛ ‑yö ‑a "dhi ‑wʋ ‑bha).»
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 'Yö Piɛdhö ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «Dhiang ‑zian 'i‑ zë sië bha n "tʋ 'yaa‑ ‑bha.» Piɛdhö ‑to dhiang bha‑ zë ‑dhɛ 'gü ‑dhɛ do bha‑ 'gü 'yö ‑tɔgɔn ‑yö ‑wɩ.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 'Yö kwa Dëmɛ ‑yö ꞊slëë ö 'gü 'yö‑ ‑ga. 'Yö Piɛdhö ‑zʋ ‑yö ‑bö 'pö dhiang 'ö‑ zë‑ ‑dhɛ ‑blɛɛsü, 'ö‑ pö ꞊dhɛ "sanni ‑tɔgɔn ‑yö "wɩ, kö ꞊ya bo ö 'ka ꞊dhɛ pë ‑yaaga 'dhö bha‑ ‑ta.
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 'Yö zun "kpɛnng, 'yö zun "gbʋ bɔ ‑sü ‑bha ‑wëëwëësü 'ka.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 "Tʋ̈ng 'ö kë sië‑ 'ka "dhʋ̈ bha kö 'mɛ 'kö‑ ‑nu ‑kɔ 'dhö gun Yesu ‑bha bha ‑wa ‑ma ꞊në wo sië 'ö 'wo ꞊wɛɛ dɔ‑ ‑bha.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 'Ö 'wo pë ‑kplü ‑a "yan "dhiʋ̈, ('wo‑ ‑ma) 'wo‑ pö‑ ‑dhɛ: «De ꞊në i ‑ma bha? ‑Bhö ‑a ‑mɛ 'tɔ pö, Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ!»
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 'Ö 'wo "si ꞊gban ‑si ꞊gban suu bho‑ ‑gɔ.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛ ꞊ya ꞊kpaɔ, 'yö Zuifö ‑nu ‑bha ‑kwɛagbö ‑nu oo, "saabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ 'tɔnggɔmɛ ‑nu 'wo bho 'ko ‑ta, 'yö 'wo mɛ bɔ kö ‑wo nu Yesu 'ka wo ‑kuu "dhiʋ̈.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 ꞊Dhɛ 'wo nu‑ 'ka, 'yö 'wo‑ pö‑ ‑dhɛ: «꞊Ya kë ꞊dhɛ 'ö bhi ꞊në 'i Atanna ‑bha ‑Yamɛ bha‑ 'ka ꞊dedewo tɛan‑ 'ka, ‑bhö ‑a pö yi ‑dhɛ!»
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 'ma ka dhɛɛ" ‑zian 'kpɔ, 'kii 'dho‑ ‑yɔ bɔ,
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 "kɛɛ 'wɔn 'ö tɛanwɔn 'ka yö ‑mü ꞊dhɛ ꞊ya 'go ꞊dɛɛ 'gü, mang Mɛgbömɛ, n ‑yɛa ꞊në dho kë n Dë Atanna 'ö‑ 'gü 'dhö "gbɩɩ‑ bha‑ ‑kɔ ‑së 'gü dhang‑ 'gü.»
69 Mas de agora em diante o
70 'Yö‑ ‑nu ꞊gban "pɛpɛ 'wo‑ pö: «'Bha‑ pö "dhʋ̈ kö i‑ ‑pö ꞊dhɛ? Atanna Gbö ‑mü i 'ka ‑ee?» 'Yö‑ pö: «꞊Iin, yö ꞊në 'ka‑ pö bha, Atanna Gbö ‑mü n 'ka.»
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 ꞊Dhɛ 'kö 'wo‑ ma "dhʋ̈ bhoo 'yö 'wo‑ pö: «‑Më ‑wɔn ꞊në ka "piʋ̈ ꞊dhɛ ‑ya pö ka ‑dhɛ 'zü‑ 'dhɛ 'kö bha‑ zian 'gü, "kɛɛ kö yöö ꞊dede ‑a "dhi ꞊yaa‑ pö kö 'kwa‑ ma?»
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.