Lucas 14
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs ARA
1 Yi do 'ka 'yö Fadhiziɛn ‑nu ‑gɔmɛ do 'bha ‑yö Yesu ‑dhɛ ö ‑gɔ 'kɔɔdhö kö 'wo pë ‑bhö. ‑Yö ‑kë "dhʋ̈ Zuifö ‑nu ‑bha ꞊glooyi do 'ka. 'Yö dho 'yö ‑da 'kɔɔdhö. Yaa" kë 'wo wo sië bha Fadhiziɛn ‑nu ‑kpɛa 'wo to ‑wo Yesu 'suan‑ ꞊në‑ bho sië.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 'Wo dho ‑dhɛ ‑ga kö mɛ do 'bha 'ö ‑bhla ‑yua 'dhö‑ 'gü ‑yö dɔ sië‑ wëëdhö.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 'Yö 'tɔnggɔmɛ ‑nu waa‑ Fadhiziɛn ‑nu 'wo gun mü bha‑ ‑nu dhɛɛ" kpɔ 'ö‑ pö: «'Wɔn 'ö ‑gban "yuëdhi ‑nu dha ‑sü ‑bha ꞊glooyi 'ka bha kwa ‑bha 'tɔng‑ ‑ya ‑pö ꞊dhɛ ‑a ‑wɔn 'gü? 'Kwa‑ kë ‑ee "ɛɛn 'kwa 'dho‑ ‑kë ‑ee?»
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 'Yö ‑dhɛa ‑yö ga‑ ‑nu ‑ta, 'yö 'wo dɔ dingdhö. ‑Yö ‑to 'gü 'yö Yesu ‑yö ö ‑kɔ pa "yuëdhi bha‑ 'ka 'yö‑ dha, 'yö‑ pö‑ ‑dhɛ ‑yö 'dho.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya bo ‑wʋ ‑kpɔ 'mɛ 'ö‑ ‑kë "klʋ̈ʋ̈klʋ̈ bha‑ ‑bha ‑sü 'ka, 'yö‑ pö 'mɛ 'wo to‑ ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö: «'Mɛ 'ka bha de ‑mü 'ka ka kpö 'gü 'yö‑ ‑bha 'në "ɛɛn ‑a ‑bha ‑du ꞊ya ‑da ‑klɔng 'gü ꞊glooyi 'ka, 'yö 'yii 'dho 'to 'ö‑ bho mü?
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 ‑An dhɛɛ" 'ö‑ kpɔ "dhʋ̈ bha, ‑a ‑yɔ 'yii ꞊slɔɔ‑ ‑nu ‑gɔ kö ‑wa bɔ.
6 A isto nada puderam responder.
7 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈, 'yö "gwënng do ‑da 'mɛ 'wo‑ ‑nu ‑dhɛ ‑dhɔkëdhe ‑ta 'wo gun ‑yɛa ‑blɛɛsü kɔɔ‑ sië bha‑ ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 «꞊Wa 'mɛ i ‑dhɛ ‑dhɔkëdhe ‑ta, ꞊dhɛ dhe dɔ ‑dhɛ ‑nu 'dhö, 'bha 'dho ‑yɛa ‑blɛɛsü mɔɔ‑, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'kö 'mɛ 'wo ka ‑dhɛ bha‑ mɛ 'bha‑ mü 'ö‑ ꞊bhlëë 'dhö 'kpii‑ 'ö ‑ziö i ‑bha ‑ta 'bhaa‑ dɔ.
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Kë "dhʋ̈ kö 'mɛ 'ö ka ‑dhɛ bha 'ya 'dho nu 'ö‑ pö i ‑dhɛ: ‹‑Bhö 'go ‑yɛa 'dhɛ bha‑ 'gü kö 'mɛ 'ö ya ‑yö ‑ya mü›. ꞊Ya kë "dhʋ̈ kö ꞊ya kë kpaɔ 'ka ꞊ya "pɛ i ‑bha. Kö i ‑bha ‑go ‑yɛa 'dhɛ bha‑ 'gü ‑sü kö 'i 'dho ‑ya ꞊taama bha‑ 'yiʋ̈‑ yöö i kë.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 "Kɛɛ 'mɛ 'ö ꞊wa i ‑dhɛ ‑dhɔkëdhe ‑ta, ‑bhö 'dho kö 'i ‑ya ‑yɛa ‑totaamasü ꞊në‑ 'gü, kë "dhʋ̈ kö 'mɛ 'ö ka ‑dhɛ bha ꞊ya nu kö ‑ya pö i ‑dhɛ: «N "taɔngdë, ‑bhö bɔ "dhiʋ̈!» ꞊Ya kë "dhʋ̈, i ‑gɛngbɔ ‑dho kë "gblʋ̈gblʋ̈ mɛ "pɛpɛ 'wo ‑dhɔkëdhe ‑ta mü bha‑ ‑nu ꞊gban 'gü.»
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 'Yö‑ pö: «‑A pö 'a‑ wo ka ‑dhɛ "dhʋ̈ bha‑ ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'mɛ 'i dho i ‑dɩ 'sü ‑kiandhö i "tɛabɔ ‑nu ‑bha, Atanna ‑dho i ‑da ‑a ‑nu ꞊wlöö, "kɛɛ 'mɛ 'i dho i ‑dɩ ‑da i "tɛabɔ ‑nu ꞊wlöö, ‑yö ‑dho i gba ‑duɛ 'kpii‑ 'ka.»
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 ꞊Dhɛ 'ö ö bo‑ ‑pö "dhʋ̈ ‑sü 'ka, 'yö‑ pö 'mɛ 'ö‑ ‑dhɛ 'ö wɛng‑ ‑nu 'wo gun‑ ‑gɔ 'kɔɔdhö bha‑ ‑dhɛ 'ö‑ pö: «N "taɔngdë, ꞊ya kë ꞊dhɛ 'bha‑ pö 'i mɛ ‑nu ‑dhɔkë, "ɛɛn 'bha‑ pö 'i ‑dhɔkëdhe kë, 'bha 'dho i "taɔngdë ‑nu oo, i dheebhang ‑nu oo, i 'kɛ‑ ‑nu "ɛɛn i ‑yayɔɔ ‑nu 'wo ꞊naɔmɛ 'ka ‑a ‑nu ‑dhɛ ‑dhɔkëdhe ‑ta, kë "dhʋ̈ kö 'wa 'dho i ‑dhɛ 'pö 'ö 'wo 'wɔn 'i‑ ‑kë bha‑ ‑gɔyɔɔ dɔ i ‑gɔ.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 "Kɛɛ 'bha‑ pö bhii ‑dhɔkëdhe kë, ‑bhö ‑wëëmɛ ‑nu waa‑ ꞊niɔɔmɛ ‑nu, "ta ‑sü 'bebedhö ‑mɛ ‑nu waa‑ "yanwlümɛ ‑nu ꞊në‑ ‑nu ‑dhɛ.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 'Bha‑ kë "dhʋ̈, i zuë" ꞊nii ‑dho ‑da, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'mɛ 'wo bha 'waa ꞊mɔɔ‑ ‑bha kö ‑wa ‑gɔyɔɔ dɔ i ‑dhɛ, ꞊ya 'go mü 'zü, Atanna ‑dho ‑a ‑gɔyɔɔ dɔ i ‑dhɛ, 'mɛ 'wo 'dhang bho‑ "dhiʋ̈ ‑a ‑nu ‑bö ‑yi 'ka.
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 ꞊Dhɛ 'ö 'mɛ 'ö wɛng‑ ‑nu ‑a ‑nu ‑kɔ ‑yö gun 'tɛa‑ do 'gü bha 'wo 'wɔn bha‑ ma, 'yö‑ mɛ do ‑ya pö Yesu ‑dhɛ: «꞊Ya kë "dhʋ̈ yö ‑zë 'gü 'sa kö 'mɛ 'ö dho pë ‑bhö Atanna ‑bha ‑gblüdëdhɛkëdhɛ 'gü kö‑ ‑mɛ ‑bha ‑së "dhɛ!»
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 'Yö‑ ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «‑Bhö ‑dhɛ ‑ga zɔɔ, yi do 'ka 'yö mɛ do 'bha ‑yö ‑dhɔkëdhe 'kpii‑ do ‑kë, 'yö mɛ 'gbɛ ‑dhɛ.
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 ꞊Dhɛ 'ö pë ‑bhö "tʋ̈ng ꞊ya ꞊loo, 'yö ö ‑bha gwëëmi do bɔ 'mɛ 'ö‑ ‑nu ‑dhɛ bha‑ ‑nu ‑dhɛ ‑dhɛ 'gü 'yö‑ pö ‑wo nu, ‑bhöpë ꞊ya ma.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 "Kɛɛ 'yö 'mɛ 'wo bha‑ ‑nu ꞊gban "pɛpɛ 'wo ‑kɔ 'dho ‑sü ‑bha. 'Yö mɛ ‑blɛɛsü ‑ya pö: «N ‑kpladhɛ ‑yö n ‑bha, 'bhlaadhɛ do 'bha 'a‑ dhɔ ya, ‑a ‑dhɛa ‑bha ꞊dhɛ 'a 'dho kö 'a ‑wo mü, ꞊dhɛ 'ö "dhʋ̈ ‑yö n ‑mawɔn 'to.»
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 'Yö‑ mɛ do 'bha ‑ya pö: «Mang ‑dɩ 'pö, ‑du ‑kaɔng do 'a‑ dhɔ ya, ‑yö n "piʋ̈ ꞊dhɛ 'a dho kö 'a‑ ‑nu draan‑ yë kë ‑sü ‑bha. 'Bha 'dho ‑bhö ‑a pö i dëmɛ ‑dhɛ 'mii 'dho nu.»
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 'Yö‑ mɛ ‑yaaga ‑naa ‑ya pö: «A ‑go dhe 'sü ‑dhɛ 'gü ‑dee 'gü, 'wɔn 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'mii 'dho nu 'pö 'yö bha.»
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 'Yö‑ ‑bha gwëëmi bha 'ö ö yee kë 'ö nu 'ö ‑ziö 'wɔn bha‑ ꞊gban ‑gɛn 'gü "pɛɛpɛdhö ö dëmɛ ‑dhɛ, 'yö 'wɔn bha 'ö ‑siö 'mɛ 'ö ꞊dhiɔ kë bha‑ ‑dhɛ. 'Yö ‑wʋ ‑dee 'bha kpɔ gwëëmi bha‑ ‑bha 'ö‑ pö: «‑Bhö 'dho ‑bɛang 'ka "dhɛɛdhɛ waa‑ zian ‑gbeng ‑ta ‑dhɛ ‑nu 'gü kö 'i ‑wëëmɛ ‑nu, ꞊niɔɔmɛ ‑nu, "yanwlümɛ ‑nu waa‑ "ta ‑sü 'bebedhö ‑mɛ ‑nu ‑dhɛ kö 'ka nu.» 'Yö 'mɛ bha 'ö dho 'yö nu,
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 'yö‑ pö ö ‑gɔmɛ ‑dhɛ: «N dëmɛ, ‑kɔ 'i‑ pö 'a‑ kë‑ ‑bha bha 'ma‑ kë‑ ‑bha, "kɛɛ ‑yɛa 'bha ꞊ya 'to.»
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 'Yö‑ ‑gɔmɛ ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «‑Bhö 'dho zian ‑gɔ ‑ta ‑dhɛ ‑nu waa‑ "yasa "piʋ̈ ‑dhɛ ‑nu 'gü kö 'i ꞊dhiɔ kë, mɛ "ʋʋ mɛ 'i dho ‑kpan ‑bha, ‑bhö ‑fɛɛ ‑ya ‑bha kö ‑yö nu kö ‑yö ‑da 'kɔɔdhö kö 'kɔ ‑yö pa;
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ a‑ ‑pö ka ‑dhɛ ꞊dhɛ 'mɛ 'a‑ ‑nu ‑dhɛ ‑a ‑nu ꞊bhlëë ‑bha bha‑ mɛ do ‑zian 'yii dho 'pë 'wo‑ ‑kpa bha‑ din ‑zian ‑ga.»
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Yi do 'ka kö mɛ ꞊ya ta Yesu ‑bha kö ‑wo 'dho sië zian ‑ta ‑yɛɛdhö, 'yö ꞊slëë ö 'gü 'yö‑ pö 'mɛ 'wo bha‑ ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö:
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 «'Mɛ 'ka nu sië bha mɛ "ʋʋ mɛ 'ö‑ pö 'ö bɔ n 'ka, "kɛɛ 'ö‑ ‑mɛ ‑yö ö dë oo, ö dhe oo, ö ‑bha dhebhɔ oo, ö ‑bha 'në ‑nu oo, ö dheebhang gɔɔn‑ ‑nu "ɛɛn dhong ‑nu "ɛɛn ‑a ‑mɛ ‑dɩ ‑bha ‑tosɛa ꞊dede ‑zian fië bho n ‑bha, kö ma ꞊klangdhiʋ̈ 'yaa ‑mü.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 "Ɛɛn 'zü 'mɛ 'yii "wɩ‑ ‑bha kö ‑yö saan" n ‑wɔn 'gü, kö 'yaa ꞊mɔɔ‑ ‑bha kö ‑yö kë ma ꞊klangdhiʋ̈ 'ka.»
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 'Yö‑ pö: «‑A pö 'a‑ wo ka ‑dhɛ "dhʋ̈ bha‑ ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ mɛ 'bha 'yaa 'dhö ka kpö 'gü bha kö ‑ya pö ꞊dhɛ yö ‑zë 'ya‑ pö 'ö 'kɔ dɔ, 'yaa 'yaanu kö ‑yö ö ‑zʋ 'gɔn 'pë 'ö dho ꞊mɔɔ 'kɔ bha‑ dɔ ‑sü ‑bha kö ‑yö bo‑ ‑wɔn ‑ta,
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 kë "dhʋ̈ kö 'ya 'dho ö bo 'kɔkpan ‑ya ‑sü 'ka 'ö 'wëë‑ ‑yö kɔn, 'ö ꞊fië‑ 'kɔ dɔ ‑sü ‑bha 'ö mɛ 'wo "yan ‑kpan bha kö ‑yö 'kɔ bha‑ dɔ sië bha 'wo ꞊wɛɛ dɔ ‑bha 'wo‑ pö:
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 «'Mɛ 'ö ya, ‑yö ‑gun 'kɔ dɔ sië "kɛɛ ꞊ya ꞊fië‑ ‑bha ‑wa!
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 "Ɛɛn 'zü ‑gblüdë ‑mɛɛ ‑mü, 'yö ꞊yaa‑ pö 'ö 'dho ‑gblü bha, "kɛɛ kö mɛ "gblü ‑kaɔng do ꞊në‑ ‑gɔ, 'yö 'yaa 'yaanu 'yaa ö ‑zʋ 'gɔn "ni 'ö‑ faan dho ꞊mɔɔ 'mɛ 'ö nu sië‑ ‑gɔ mɛ "gblü ‑kaɔng ꞊plɛ 'ka bha‑ ‑bha ‑sü ‑wɔn 'gü, 'yö 'yaa gun ‑na 'dho‑?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 ‑A ‑mɛ ꞊yaa‑ yö ꞊në‑ kë "dhʋ̈, 'yö ꞊ya kë ꞊dhɛ 'yii 'dho ꞊mɔɔ‑ ‑bha, 'yö ‑gblüdë 'dhɛ bha‑ to ꞊gblɛɛn, 'yö mɛ bɔ‑ ‑dhɛ 'yö‑ pö: «‑Gblü 'yaa n "piʋ̈».
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü, 'yö 'a‑ pö ka ‑dhɛ ꞊dhɛ 'ö mɛ "ʋʋ mɛ 'ö‑ 'ka 'ö ka kpö 'gü 'ö 'yii ö kwaa‑ pë "pɛpɛ 'ö‑ ‑gɔ ‑a ꞊gban ‑zü, kö ‑yö ziö n ꞊keng‑, ‑a ‑mɛ 'yaa ꞊mɔɔ‑ ‑bha kö ‑yö kë ma ꞊klangdhiʋ̈ 'ka.»
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 'Yö‑ pö: «꞊Wee 'ö bha pë ‑së ‑mü, "ɛɛn 'yaa "dhʋ̈ ‑ee? "Kɛɛ ꞊ya kë ꞊dhɛ ꞊wee din ꞊ya 'go‑ ‑bha kö "slë "wɛɛ 'bha 'kö 'wo dho‑ kë ꞊taamasü 'gü kö‑ din ‑yö dhi 'yaa 'dhö 'zü.
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Kö ꞊ya kë pë see‑ ‑sü ꞊në‑ 'ka bha, kö‑ ꞊trɔɔn 'yaa 'dhö 'zü "sɛ waa‑ "dung ‑zian 'bha ‑bha. Kö ꞊ya 'to ‑zuö "kpɛnng ‑pë ꞊në‑ 'ka.» 'Yö‑ pö: «'Ma‑ pö "dhʋ̈, 'wɔn ma ‑tʋ 'dhö 'mɛ 'ö‑ ‑gɔ ‑bha ‑ya 'gü ma!»
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.