João 4
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs VC
1 — ausente —
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 — ausente —
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 — ausente —
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 ‑A 'dho ‑sü 'ka ‑a ‑dhɛ ‑gun ‑bha ꞊dhɛ ‑yö bɔ Samadhi ‑sɛ ꞊në‑ 'gü.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya 'dho ꞊ya ꞊loo 'pödhɛ do 'bha 'ö "sɛ bha‑ 'gü 'wo‑ ‑dhɛ Sisiaa, 'ö ‑ya ‑sü 'ka 'bhlaadhɛ 'ö Zakɔbö ‑ya nu ö gbö Zosɛfu ‑dhɛ yi 'bha 'ka bha‑ "sɔɔ bha‑ 'gü,
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 ‑a "tʋ̈ng bha‑ 'gü kö 'yënng‑ ꞊ya ‑ya mɛ ‑gɔ ꞊zinng 'gü, 'yö ꞊loo Zakɔbö ‑bha ‑klɔng "dhiʋ̈ kö‑ 'gü ꞊ya ga, 'yö dho 'yö ‑ya ‑klɔng bha‑ "kpʋng "dhiʋ̈.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 'Yö‑ ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «'Yö bhi kö 'i ‑kë Zuifö 'ka ‑yö kë ‑kɔ ‑kë ꞊dhɛ 'yö 'i‑ pö a i gba "yi 'ka "kɛɛ kö ma ‑zë a ‑kë Samadhi dhebhɔ 'ka!»
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 'Yö Yesu ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «꞊Ya kë 'nu ꞊dhɛ 'pë 'ö Atanna ‑ya ꞊gbaɔ mɛ "bhɩɩ‑ ‑nu ‑gɔ bha 'i‑ ‑dɔ, 'ö 'mɛ 'ö "yi ‑gbadhɛ sië i ‑gɔ kö 'ö‑ mü bha 'i‑ dɔ, kö bhi ꞊në 'i dho "yi ‑gbadhɛ yö ‑zë ‑gɔ 'nu 'yö "yi ziösü nu i ‑dhɛ.»
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 'Yö dhebhɔnë ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «N Dëmɛ, ‑a "yi 'kö "dhʋ̈ i ‑dho ‑a nu ‑kɔ kë ꞊dhɛ n ‑dhɛ kö ‑klɔng ‑tɔ 'ka ‑pë 'yaa i ‑gɔ, "kɛɛ kö ‑klɔng ya ‑yö ꞊gblɛɛn.
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 ("Ɛɛn ‑a "yi 'dhɛ 'kö "dhʋ̈‑ suu‑ mü ꞊dhɛ? "Ɛɛn yö ‑zë ꞊bhlëë ꞊në 'kpii‑ 'ö ‑ziö ‑a 'dhɛ 'ö) yi "bhɛma Zakɔbö ‑ya pɔn yi ‑dhɛ, 'ö yöö ꞊dede 'ö‑ 'bha mü, 'ö‑ bhang ‑nu waa‑ ‑bha ‑tuʋ̈ ‑nu 'wo‑ 'bha mü 'pö ya‑ ‑ta ‑ee? "Ɛɛn bhi ꞊në bhi ‑zë i ꞊bhlëë 'dhö 'kpii‑ 'ö ‑ziö yi "bhɛma Zakɔbö ꞊dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ i ‑mɔɔ ‑bha 'i "yi suu "wɛɛ nu yi ‑dhɛ bha‑ ‑wɔn 'gü ‑ee?»
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 'Yö Yesu ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «Mɛ 'ö "yi 'dhɛ 'kö ya‑ mü, "yi mü ‑dhɔ ‑dho ‑a mɛ kë ‑deewo,
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 "kɛɛ mɛ "ʋʋ mɛ 'ö "yi 'a dho‑ nu‑ ‑dhɛ bha‑ mü, "yi mü ‑dhɔ 'yii 'dho‑ ‑mɛ kë 'zü tongtongdhö; ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ "yi 'dhɛ 'a dho‑ nu‑ ‑mɛ ‑dhɛ bha ‑yö ‑dho kë "yi ziösü 'ö ‑tosɛa 'ö 'yaa yën ‑a ‑kë mɛ ‑dhɛ bha‑ 'ka 'ö‑ ‑gɔ ‑yö bhɔ‑ ‑mɛ 'gü.»
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊yaa‑ pö "dhʋ̈, 'yö dhebhɔnë bha 'ö‑ pö‑ ‑dhɛ: «N Dëmɛ, ‑bhö ‑a "yi suu bha‑ nu n ‑dhɛ 'sa kö "yi mü ‑dhɔ 'ya 'dho n kë 'zü, "ɛɛn kö 'ma 'dho nu "yi 'tɔ ‑dhɛ ya‑ 'gü 'zü ‑dhe!» (‑Yö ‑kë 'gü ꞊dhɛ "yi ꞊dede kwa‑ mü sië ya ꞊në Yesu ‑ya ‑dhiang zë bha.)
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 "Kɛɛ 'yö Yesu ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «‑Bhö 'dho kö 'i i ꞊gɔn ‑dhɛ kö kɛng 'ka nu!»
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 'Yö dhebhɔnë ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «'Maa gwaan‑ ‑bha.»
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'bha gwaan‑ 'kpɔ "sɔɔdhu, mɛ 'dhɛ 'i‑ ‑kɔ ‑bha ꞊dɛɛ 'yënng‑ ya‑ 'gü bha i ꞊gɔn 'yaa ‑mü, 'bhii ꞊sua kë.»
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 'Yö dhebhɔnë ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «N Dëmɛ, 'ma‑ 'wɔn dɔ ꞊dhɛ Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ‑mü i 'ka, (‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'wɔn "pɛpɛ 'ö gun ma ‑tosɛa 'gü 'bha‑ ꞊gban pö.)
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 "Kɛɛ ‑a pö 'ö Zuifö ‑nu 'ka‑ wo ꞊dhɛ Atanna ‑dhɔkë ꞊dhɛ 'ö 'dhö ‑yö Zedhizadhɛmö ꞊naa, "kɛɛ kö yi "bhɛma ‑nu ‑zë ‑wo wo ‑bha ‑dhɔkë ‑tɔn ya ꞊në‑ ꞊gbin‑ bha (bhi ‑zë i i ‑bha ‑pö 'gü ꞊dhɛ?).»
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 — ausente —
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 — ausente —
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 — ausente —
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 'Yö dhebhɔnë ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «A‑ 'wɔn ‑dɔ ꞊dhɛ Atanna ‑bha ‑Yamɛ 'wo‑ Klisi ‑kë bha ‑yö ‑dho nu. ꞊Dhɛ ꞊ya nu yö ꞊në dho 'wɔn ꞊gban 'klɔɔ‑ pö yi ‑dhɛ.»
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 'Yö Yesu ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «Ma 'a dhiang zë sië i ‑dhɛ ya ma ꞊në 'wo n ‑dhɛ "dhʋ̈.»
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 ‑A "tʋ̈ng ꞊dede bha‑ 'ka 'yö‑ ‑bha ꞊klangdhiʋ̈ ‑nu 'wo go 'pödhö 'wo nu. ‑Kpan 'wo‑ wo‑ ‑bha kö waa‑ dhebhɔnë bha ‑wo dhiang zë sië bha 'yö‑ 'wɔn ‑ya ‑nu kɔn, "kɛɛ ‑a ‑nu 'bha 'wii ꞊mɔɔ‑ ‑bha kö ‑wa dhɛɛ" 'kpɔ kö ‑wa pö: «I ‑bha ‑më ꞊në‑ ‑gɔ?» "ɛɛn «ka ‑më ‑dhiang ꞊në‑ zë sië?».
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈, 'yö dhebhɔnë bha 'ö ö bha "yigbɔ to 'mü 'yö ö yee ‑kë 'ö dho 'pödhö 'yö‑ pö 'pömɛ ‑nu ‑dhɛ:
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 «‑Ka nu kö 'ka ‑dhɛ 'bha ‑ga! 'Mɛ 'ö ya 'wɔn ‑nu 'a‑ ‑kë ‑ya ꞊gban ‑dɔ, ꞊yaa‑ ꞊gban pö n ‑dhɛ "pɛɛpɛdhö ("kɛɛ kö 'mii‑ yö ‑zianwo do)! Atanna ‑bha ‑Yamɛ bha 'yaa ‑mü "wɛ ‑ee?»
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ pö "dhʋ̈ 'yö 'pö‑ bha‑ 'gü ‑mɛ ‑nu 'wo dɔ ‑bɛang ‑bha 'wo dho Yesu ‑dhɛ 'gü.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 "Tʋ̈ng 'ö kë sië‑ 'ka "dhʋ̈ bha kö‑ ‑bha ꞊klangdhiʋ̈ ‑nu ‑zë ‑wo ‑gban sië‑ ‑bha pë ‑bhö ‑wɔn ꞊në‑ 'ka 'wo‑ pö: «Yi Dëmɛ, ‑bhö pëbhee 'në 'bha ‑zë ‑bhö.»
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 "Kɛɛ 'yö Yesu ‑ya pö‑ ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö: «'Pë 'ö n ‑bhöpë 'ka 'kaa‑ dɔ.»
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 'Yö‑ ‑bha ꞊klangdhiʋ̈ ‑nu 'wo ‑ya wo 'ko ‑nu dhɛɛ" 'kpɔ ‑sü ‑bha 'wo‑ pö: «"Ɛɛn mɛ 'bha ꞊në ꞊ya nu‑ ‑dhɛ ‑bhöpë 'ka 'nu ‑ee?»
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 'Yö Yesu ‑ya pö‑ ‑nu ‑dhɛ: «'Mɛ 'ö n bɔ bha‑ ‑zʋ "piʋ̈ ‑wɔn kë ‑sü waa‑ yë 'ö‑ nu n ‑dhɛ ‑a "dhiʋ̈ ‑ta ‑sü bha ꞊në ꞊dhɛ n ‑bhöpë 'dhö.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 "Ɛɛn 'waa‑ pö kwa ‑wʋ 'gü ꞊dhɛ «"Su ꞊ya 'to ‑yiisiö kö 'kwa ‑mlü "kan ‑ee?») "Kɛɛ ma ‑zë a‑ ‑pö ka ‑dhɛ ꞊dhɛ 'ka ka "yan "dhiʋ̈ "wlü kö 'ka ‑dhɛ ‑ga. 'Mɛ 'wo nu sië ‑yɛɛdhö bha ‑kaa ‑nu ‑ta ‑ga, ‑wo ꞊dhɛ 'bhlaadhɛ 'ö‑ ‑mlü ꞊ya ‑pë kë ꞊në‑ 'dhö bha.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 'Mɛ 'ö ‑mlü ta ꞊yaa‑ "kan kö ‑ya dɔ ꞊gbaandhö kö yë 'ö‑ ‑kë bha ꞊yaa‑ ꞊saa ꞊në‑ 'sü bha, ‑a ꞊nii ‑yö ‑da. ‑Kɔ do bha‑ 'gü 'mɛ 'ö 'dhang ‑bho Atanna "dhiʋ̈ ‑mɛ ‑nu ꞊loo 'ko ‑ta, ‑a ꞊nii ‑yö ‑da 'pö ‑a ‑nu ‑bha ‑da ‑tosɛa 'ö 'yaa yën ‑a kë ‑dhɛ 'gü ‑sü bha‑ ‑wɔn 'gü. ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü, kö 'mɛ 'ö ‑mlü bɔ waa‑ 'mɛ 'ö‑ ‑kan, ‑a ‑nu ꞊nii ‑yö ‑da ꞊dhɛ 'ko 'dhö.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 ‑A ‑wɔn 'gü "gwënng 'wo‑ ‑da 'wo‑ pö: «Mɛ 'bha ꞊në ‑mlü bɔ 'yö mɛ 'bha ‑ya ‑kan» bha 'yaa ꞊sua 'ka,
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'bhlaadhɛ 'a ka bɔ‑ 'gü ‑mlü "kan ‑dhɛ 'gü bha 'kii‑ ‑yë 'bha kë, mɛ "wɛɛ ‑nu ꞊në 'wo‑ ‑ke ‑kë 'yö ka ‑zë ka dɔ‑ ‑nu "gblʋʋ ‑ta bha.
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Samadhi ‑pö bha‑ 'gü ‑mɛ ‑nu 'wo dho Yesu ‑dhɛ 'gü bha ꞊dhɛ 'ö ꞊wa 'dho ꞊wa ꞊loo mü, ‑a mɛ 'gbɛ ꞊dede kë 'dhang ‑bho "dhiʋ̈ ‑a pö 'ö dhebhɔnë bha 'ö‑ wo ꞊dhɛ «'Wɔn "pɛpɛ 'a‑ ‑kë ꞊yaa‑ ꞊gban‑ pö n ‑dhɛ bha‑ ‑wɔn 'gü.»
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü 'yö 'mɛ 'wo nu bha 'wo ‑gban Yesu ‑bha ꞊dhɛ ‑yö ‑dhɛkpaɔyi 'bha kë wo "piʋ̈ mü. 'Yö to 'mü 'yö ‑dhɛkpaɔyi ꞊plɛ ‑kë ‑a ‑nu ‑dhɛ 'gü.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Dhiang ‑nu 'ö Yesu ꞊dede 'ö‑ zë‑ ‑nu ‑dhɛ bha 'mɛ 'wo 'dhang bho‑ "dhiʋ̈ ‑wo kë ‑kë 'gbɛ, 'wo ‑ziö 'mɛ 'wo 'dhang bho dhebhɔnë bha‑ ‑wʋ "dhiʋ̈ ‑a ‑nu ‑ta.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 'Yö 'wo‑ pö dhebhɔnë bha‑ ‑dhɛ 'wo‑ pö: «'Dhang 'yi‑ bho sië‑ "dhiʋ̈ ꞊taamasü ya‑ 'gü ya‑ 'klɔɔ‑ 'yaa ‑mü 'wɔn 'i‑ ‑gɛn dɔ yi ‑dhɛ bha‑ 'ka 'zü, "kɛɛ yii ꞊dede 'ya‑ ‑wʋ ma, 'ya‑ 'wɔn dɔ 'pö ꞊dhɛ yö ꞊në Atanna ‑ya bɔ ꞊dedewo tɛan‑ 'ka kö ‑yö mɛ "bhɩɩ‑ ‑nu dha.
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊ya ‑dhɛkpaɔyi ꞊plɛ kë ‑dhɛ bha‑ 'gü, 'yö waa‑ ꞊kengmɛ ‑nu 'wo go 'mü 'wo dho Gadhidhe ‑sɛ ('ö ‑kë ‑a ‑kpɔ 'gü ‑sɛ 'ka bha‑) 'gü.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 'Ö gun "dhʋ̈ kö ꞊yaa‑ pö 'nu ꞊dhɛ «Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ꞊bhlëë 'yaa kë ö ‑dɩ ꞊plöö».
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ꞊ya 'dho ꞊ya ꞊loo Gadhidhe ‑sɛ bha‑ 'gü, ‑a "sɛ bha‑ 'gü ‑mɛ ‑nu 'ö ‑wɩ ‑nu 'ka "dhʋ̈ bha ‑wo kë ‑dɔ ‑gɔ zian‑ ‑së 'ka, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ woo ‑dɩ 'pö ‑wo kë ‑dho Pakö troo ‑ta Zedhizadhɛmö 'ö 'wo 'wɔn ‑nu "pɛpɛ 'ö gun‑ kë sië 'mü bha‑ ‑dhɛ yö.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö ö yee ‑kë 'zü ‑deewo 'ö dho Kana ‑pö 'ö "yi ‑gla we 'gü ‑a 'gü "tʋ̈ng 'bha 'gü bha‑ 'gü. ‑Gblüdë ‑bha ‑yamɛ ꞊bhlëësü do 'bha ‑yö ‑gun 'pö‑ bha‑ 'gü 'ö‑ gbö do 'gü 'yaa gun ‑së 'pödhɛ "wɛɛ 'dhɛ 'wo‑ ‑dhɛ Kapɛɛnaɔmö bha‑ 'gü.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 ꞊Dhɛ 'ö mɛ bha ꞊yaa‑ ma ꞊dhɛ Yesu ꞊ya 'go Zude ‑sɛ 'gü ꞊ya nu Gadhidhe, 'yö dho‑ "piʋ̈, 'yö ꞊bhɛa‑ ‑dhɛ kö wɛng 'wo 'dho Kapɛɛnaɔmö kö ‑ya gbö kë "klʋ̈ʋ̈klʋ̈, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'ö gun "dhʋ̈ kö‑ gbö 'gü 'yaa ‑së ꞊dedewo, kö ꞊ya wɔ 'ya‑.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 'Yö Yesu ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «Ka ‑zë ka "yan 'yii ‑da "dhabhliwɔn "gblʋ̈gblʋ̈ ‑nu 'gü, 'dhang ‑bho n "dhiʋ̈ ‑sü 'yii 'dho kë ka ‑gɔ tongtongdhö.»
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 'Yö ‑gblüdë ‑bha ‑yamɛ bha 'ö‑ ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «N Dëmɛ, ‑bhö dɔ "gbɩɩ‑ kö i nu kö 'kwa 'dho, 'yii kë "dhʋ̈ n gbö bha yöö ga.»
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 'Yö Yesu ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «‑Bhö 'dho, i gbö bha ꞊ya kë "klʋ̈ʋ̈klʋ̈!»
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 ꞊Dhɛ 'ö gun 'dho sië, ‑yö ‑to zian ‑ta 'yö ‑kpan ‑a ‑bha gwëëzë ‑nu ‑bha kö ‑wo nu sië ‑dɔ ‑gɔ zian ‑dhɛ 'gü. ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa ‑kpan ‑bha 'yö 'wo‑ pö‑ ‑dhɛ: «Yi Dëmɛ, i gbö ꞊ya dha!»
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 'Yö‑ ‑nu dhɛɛ" kpɔ 'ö‑ pö: «‑Yö ö ‑dɩ ‑slɔɔ ‑më "tʋ̈ng 'gü?» 'Yö 'wo‑ pö‑ ‑dhɛ: «‑Yö ‑kë "dhʋ̈ yaan "dhiʋ̈ kö 'yënng‑ ꞊ya 'kpɔ mɛ ‑gɔ 'ka ‑dee 'gü. Pɛng‑ ‑zɔɔ kwi 'gü "tʋ̈ng bha ꞊në‑ 'gü.»
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 ꞊Dhɛ 'ö ꞊waa‑ pö "dhʋ̈ 'yö gɔndënë bha‑ ‑zʋ ‑yö ‑bö ꞊dhɛ "tʋ̈ng ꞊dede bha ꞊në Yesu ‑ya pö‑ 'ka ö ‑dhɛ ꞊dhɛ ö gbö ꞊ya kë "klʋ̈ʋ̈klʋ̈. ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö waa‑ "piʋ̈mɛ ‑nu ꞊gban "pɛpɛ 'wo 'dhang bho Yesu "dhiʋ̈.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Yesu 'ö go Zude 'ö dho Gadhidhe, "dhabhliwɔn ꞊plɛ ‑naa 'ö‑ ‑kë 'yö bha.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.