João 4
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs ARIB
1 — ausente —
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 — ausente —
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 ‑A 'dho ‑sü 'ka ‑a ‑dhɛ ‑gun ‑bha ꞊dhɛ ‑yö bɔ Samadhi ‑sɛ ꞊në‑ 'gü.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya 'dho ꞊ya ꞊loo 'pödhɛ do 'bha 'ö "sɛ bha‑ 'gü 'wo‑ ‑dhɛ Sisiaa, 'ö ‑ya ‑sü 'ka 'bhlaadhɛ 'ö Zakɔbö ‑ya nu ö gbö Zosɛfu ‑dhɛ yi 'bha 'ka bha‑ "sɔɔ bha‑ 'gü,
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 ‑a "tʋ̈ng bha‑ 'gü kö 'yënng‑ ꞊ya ‑ya mɛ ‑gɔ ꞊zinng 'gü, 'yö ꞊loo Zakɔbö ‑bha ‑klɔng "dhiʋ̈ kö‑ 'gü ꞊ya ga, 'yö dho 'yö ‑ya ‑klɔng bha‑ "kpʋng "dhiʋ̈.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 'Yö‑ ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «'Yö bhi kö 'i ‑kë Zuifö 'ka ‑yö kë ‑kɔ ‑kë ꞊dhɛ 'yö 'i‑ pö a i gba "yi 'ka "kɛɛ kö ma ‑zë a ‑kë Samadhi dhebhɔ 'ka!»
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 'Yö Yesu ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «꞊Ya kë 'nu ꞊dhɛ 'pë 'ö Atanna ‑ya ꞊gbaɔ mɛ "bhɩɩ‑ ‑nu ‑gɔ bha 'i‑ ‑dɔ, 'ö 'mɛ 'ö "yi ‑gbadhɛ sië i ‑gɔ kö 'ö‑ mü bha 'i‑ dɔ, kö bhi ꞊në 'i dho "yi ‑gbadhɛ yö ‑zë ‑gɔ 'nu 'yö "yi ziösü nu i ‑dhɛ.»
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 'Yö dhebhɔnë ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «N Dëmɛ, ‑a "yi 'kö "dhʋ̈ i ‑dho ‑a nu ‑kɔ kë ꞊dhɛ n ‑dhɛ kö ‑klɔng ‑tɔ 'ka ‑pë 'yaa i ‑gɔ, "kɛɛ kö ‑klɔng ya ‑yö ꞊gblɛɛn.
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 ("Ɛɛn ‑a "yi 'dhɛ 'kö "dhʋ̈‑ suu‑ mü ꞊dhɛ? "Ɛɛn yö ‑zë ꞊bhlëë ꞊në 'kpii‑ 'ö ‑ziö ‑a 'dhɛ 'ö) yi "bhɛma Zakɔbö ‑ya pɔn yi ‑dhɛ, 'ö yöö ꞊dede 'ö‑ 'bha mü, 'ö‑ bhang ‑nu waa‑ ‑bha ‑tuʋ̈ ‑nu 'wo‑ 'bha mü 'pö ya‑ ‑ta ‑ee? "Ɛɛn bhi ꞊në bhi ‑zë i ꞊bhlëë 'dhö 'kpii‑ 'ö ‑ziö yi "bhɛma Zakɔbö ꞊dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ i ‑mɔɔ ‑bha 'i "yi suu "wɛɛ nu yi ‑dhɛ bha‑ ‑wɔn 'gü ‑ee?»
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 'Yö Yesu ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «Mɛ 'ö "yi 'dhɛ 'kö ya‑ mü, "yi mü ‑dhɔ ‑dho ‑a mɛ kë ‑deewo,
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 "kɛɛ mɛ "ʋʋ mɛ 'ö "yi 'a dho‑ nu‑ ‑dhɛ bha‑ mü, "yi mü ‑dhɔ 'yii 'dho‑ ‑mɛ kë 'zü tongtongdhö; ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ "yi 'dhɛ 'a dho‑ nu‑ ‑mɛ ‑dhɛ bha ‑yö ‑dho kë "yi ziösü 'ö ‑tosɛa 'ö 'yaa yën ‑a ‑kë mɛ ‑dhɛ bha‑ 'ka 'ö‑ ‑gɔ ‑yö bhɔ‑ ‑mɛ 'gü.»
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊yaa‑ pö "dhʋ̈, 'yö dhebhɔnë bha 'ö‑ pö‑ ‑dhɛ: «N Dëmɛ, ‑bhö ‑a "yi suu bha‑ nu n ‑dhɛ 'sa kö "yi mü ‑dhɔ 'ya 'dho n kë 'zü, "ɛɛn kö 'ma 'dho nu "yi 'tɔ ‑dhɛ ya‑ 'gü 'zü ‑dhe!» (‑Yö ‑kë 'gü ꞊dhɛ "yi ꞊dede kwa‑ mü sië ya ꞊në Yesu ‑ya ‑dhiang zë bha.)
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 "Kɛɛ 'yö Yesu ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «‑Bhö 'dho kö 'i i ꞊gɔn ‑dhɛ kö kɛng 'ka nu!»
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 'Yö dhebhɔnë ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «'Maa gwaan‑ ‑bha.»
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'bha gwaan‑ 'kpɔ "sɔɔdhu, mɛ 'dhɛ 'i‑ ‑kɔ ‑bha ꞊dɛɛ 'yënng‑ ya‑ 'gü bha i ꞊gɔn 'yaa ‑mü, 'bhii ꞊sua kë.»
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 'Yö dhebhɔnë ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «N Dëmɛ, 'ma‑ 'wɔn dɔ ꞊dhɛ Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ‑mü i 'ka, (‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'wɔn "pɛpɛ 'ö gun ma ‑tosɛa 'gü 'bha‑ ꞊gban pö.)
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 "Kɛɛ ‑a pö 'ö Zuifö ‑nu 'ka‑ wo ꞊dhɛ Atanna ‑dhɔkë ꞊dhɛ 'ö 'dhö ‑yö Zedhizadhɛmö ꞊naa, "kɛɛ kö yi "bhɛma ‑nu ‑zë ‑wo wo ‑bha ‑dhɔkë ‑tɔn ya ꞊në‑ ꞊gbin‑ bha (bhi ‑zë i i ‑bha ‑pö 'gü ꞊dhɛ?).»
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 — ausente —
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 — ausente —
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 — ausente —
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 'Yö dhebhɔnë ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «A‑ 'wɔn ‑dɔ ꞊dhɛ Atanna ‑bha ‑Yamɛ 'wo‑ Klisi ‑kë bha ‑yö ‑dho nu. ꞊Dhɛ ꞊ya nu yö ꞊në dho 'wɔn ꞊gban 'klɔɔ‑ pö yi ‑dhɛ.»
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 'Yö Yesu ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «Ma 'a dhiang zë sië i ‑dhɛ ya ma ꞊në 'wo n ‑dhɛ "dhʋ̈.»
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 ‑A "tʋ̈ng ꞊dede bha‑ 'ka 'yö‑ ‑bha ꞊klangdhiʋ̈ ‑nu 'wo go 'pödhö 'wo nu. ‑Kpan 'wo‑ wo‑ ‑bha kö waa‑ dhebhɔnë bha ‑wo dhiang zë sië bha 'yö‑ 'wɔn ‑ya ‑nu kɔn, "kɛɛ ‑a ‑nu 'bha 'wii ꞊mɔɔ‑ ‑bha kö ‑wa dhɛɛ" 'kpɔ kö ‑wa pö: «I ‑bha ‑më ꞊në‑ ‑gɔ?» "ɛɛn «ka ‑më ‑dhiang ꞊në‑ zë sië?».
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈, 'yö dhebhɔnë bha 'ö ö bha "yigbɔ to 'mü 'yö ö yee ‑kë 'ö dho 'pödhö 'yö‑ pö 'pömɛ ‑nu ‑dhɛ:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 «‑Ka nu kö 'ka ‑dhɛ 'bha ‑ga! 'Mɛ 'ö ya 'wɔn ‑nu 'a‑ ‑kë ‑ya ꞊gban ‑dɔ, ꞊yaa‑ ꞊gban pö n ‑dhɛ "pɛɛpɛdhö ("kɛɛ kö 'mii‑ yö ‑zianwo do)! Atanna ‑bha ‑Yamɛ bha 'yaa ‑mü "wɛ ‑ee?»
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ pö "dhʋ̈ 'yö 'pö‑ bha‑ 'gü ‑mɛ ‑nu 'wo dɔ ‑bɛang ‑bha 'wo dho Yesu ‑dhɛ 'gü.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 "Tʋ̈ng 'ö kë sië‑ 'ka "dhʋ̈ bha kö‑ ‑bha ꞊klangdhiʋ̈ ‑nu ‑zë ‑wo ‑gban sië‑ ‑bha pë ‑bhö ‑wɔn ꞊në‑ 'ka 'wo‑ pö: «Yi Dëmɛ, ‑bhö pëbhee 'në 'bha ‑zë ‑bhö.»
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 "Kɛɛ 'yö Yesu ‑ya pö‑ ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö: «'Pë 'ö n ‑bhöpë 'ka 'kaa‑ dɔ.»
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 'Yö‑ ‑bha ꞊klangdhiʋ̈ ‑nu 'wo ‑ya wo 'ko ‑nu dhɛɛ" 'kpɔ ‑sü ‑bha 'wo‑ pö: «"Ɛɛn mɛ 'bha ꞊në ꞊ya nu‑ ‑dhɛ ‑bhöpë 'ka 'nu ‑ee?»
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 'Yö Yesu ‑ya pö‑ ‑nu ‑dhɛ: «'Mɛ 'ö n bɔ bha‑ ‑zʋ "piʋ̈ ‑wɔn kë ‑sü waa‑ yë 'ö‑ nu n ‑dhɛ ‑a "dhiʋ̈ ‑ta ‑sü bha ꞊në ꞊dhɛ n ‑bhöpë 'dhö.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 "Ɛɛn 'waa‑ pö kwa ‑wʋ 'gü ꞊dhɛ «"Su ꞊ya 'to ‑yiisiö kö 'kwa ‑mlü "kan ‑ee?») "Kɛɛ ma ‑zë a‑ ‑pö ka ‑dhɛ ꞊dhɛ 'ka ka "yan "dhiʋ̈ "wlü kö 'ka ‑dhɛ ‑ga. 'Mɛ 'wo nu sië ‑yɛɛdhö bha ‑kaa ‑nu ‑ta ‑ga, ‑wo ꞊dhɛ 'bhlaadhɛ 'ö‑ ‑mlü ꞊ya ‑pë kë ꞊në‑ 'dhö bha.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 'Mɛ 'ö ‑mlü ta ꞊yaa‑ "kan kö ‑ya dɔ ꞊gbaandhö kö yë 'ö‑ ‑kë bha ꞊yaa‑ ꞊saa ꞊në‑ 'sü bha, ‑a ꞊nii ‑yö ‑da. ‑Kɔ do bha‑ 'gü 'mɛ 'ö 'dhang ‑bho Atanna "dhiʋ̈ ‑mɛ ‑nu ꞊loo 'ko ‑ta, ‑a ꞊nii ‑yö ‑da 'pö ‑a ‑nu ‑bha ‑da ‑tosɛa 'ö 'yaa yën ‑a kë ‑dhɛ 'gü ‑sü bha‑ ‑wɔn 'gü. ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü, kö 'mɛ 'ö ‑mlü bɔ waa‑ 'mɛ 'ö‑ ‑kan, ‑a ‑nu ꞊nii ‑yö ‑da ꞊dhɛ 'ko 'dhö.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 ‑A ‑wɔn 'gü "gwënng 'wo‑ ‑da 'wo‑ pö: «Mɛ 'bha ꞊në ‑mlü bɔ 'yö mɛ 'bha ‑ya ‑kan» bha 'yaa ꞊sua 'ka,
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'bhlaadhɛ 'a ka bɔ‑ 'gü ‑mlü "kan ‑dhɛ 'gü bha 'kii‑ ‑yë 'bha kë, mɛ "wɛɛ ‑nu ꞊në 'wo‑ ‑ke ‑kë 'yö ka ‑zë ka dɔ‑ ‑nu "gblʋʋ ‑ta bha.
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Samadhi ‑pö bha‑ 'gü ‑mɛ ‑nu 'wo dho Yesu ‑dhɛ 'gü bha ꞊dhɛ 'ö ꞊wa 'dho ꞊wa ꞊loo mü, ‑a mɛ 'gbɛ ꞊dede kë 'dhang ‑bho "dhiʋ̈ ‑a pö 'ö dhebhɔnë bha 'ö‑ wo ꞊dhɛ «'Wɔn "pɛpɛ 'a‑ ‑kë ꞊yaa‑ ꞊gban‑ pö n ‑dhɛ bha‑ ‑wɔn 'gü.»
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü 'yö 'mɛ 'wo nu bha 'wo ‑gban Yesu ‑bha ꞊dhɛ ‑yö ‑dhɛkpaɔyi 'bha kë wo "piʋ̈ mü. 'Yö to 'mü 'yö ‑dhɛkpaɔyi ꞊plɛ ‑kë ‑a ‑nu ‑dhɛ 'gü.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Dhiang ‑nu 'ö Yesu ꞊dede 'ö‑ zë‑ ‑nu ‑dhɛ bha 'mɛ 'wo 'dhang bho‑ "dhiʋ̈ ‑wo kë ‑kë 'gbɛ, 'wo ‑ziö 'mɛ 'wo 'dhang bho dhebhɔnë bha‑ ‑wʋ "dhiʋ̈ ‑a ‑nu ‑ta.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 'Yö 'wo‑ pö dhebhɔnë bha‑ ‑dhɛ 'wo‑ pö: «'Dhang 'yi‑ bho sië‑ "dhiʋ̈ ꞊taamasü ya‑ 'gü ya‑ 'klɔɔ‑ 'yaa ‑mü 'wɔn 'i‑ ‑gɛn dɔ yi ‑dhɛ bha‑ 'ka 'zü, "kɛɛ yii ꞊dede 'ya‑ ‑wʋ ma, 'ya‑ 'wɔn dɔ 'pö ꞊dhɛ yö ꞊në Atanna ‑ya bɔ ꞊dedewo tɛan‑ 'ka kö ‑yö mɛ "bhɩɩ‑ ‑nu dha.
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊ya ‑dhɛkpaɔyi ꞊plɛ kë ‑dhɛ bha‑ 'gü, 'yö waa‑ ꞊kengmɛ ‑nu 'wo go 'mü 'wo dho Gadhidhe ‑sɛ ('ö ‑kë ‑a ‑kpɔ 'gü ‑sɛ 'ka bha‑) 'gü.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 'Ö gun "dhʋ̈ kö ꞊yaa‑ pö 'nu ꞊dhɛ «Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ꞊bhlëë 'yaa kë ö ‑dɩ ꞊plöö».
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ꞊ya 'dho ꞊ya ꞊loo Gadhidhe ‑sɛ bha‑ 'gü, ‑a "sɛ bha‑ 'gü ‑mɛ ‑nu 'ö ‑wɩ ‑nu 'ka "dhʋ̈ bha ‑wo kë ‑dɔ ‑gɔ zian‑ ‑së 'ka, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ woo ‑dɩ 'pö ‑wo kë ‑dho Pakö troo ‑ta Zedhizadhɛmö 'ö 'wo 'wɔn ‑nu "pɛpɛ 'ö gun‑ kë sië 'mü bha‑ ‑dhɛ yö.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö ö yee ‑kë 'zü ‑deewo 'ö dho Kana ‑pö 'ö "yi ‑gla we 'gü ‑a 'gü "tʋ̈ng 'bha 'gü bha‑ 'gü. ‑Gblüdë ‑bha ‑yamɛ ꞊bhlëësü do 'bha ‑yö ‑gun 'pö‑ bha‑ 'gü 'ö‑ gbö do 'gü 'yaa gun ‑së 'pödhɛ "wɛɛ 'dhɛ 'wo‑ ‑dhɛ Kapɛɛnaɔmö bha‑ 'gü.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 ꞊Dhɛ 'ö mɛ bha ꞊yaa‑ ma ꞊dhɛ Yesu ꞊ya 'go Zude ‑sɛ 'gü ꞊ya nu Gadhidhe, 'yö dho‑ "piʋ̈, 'yö ꞊bhɛa‑ ‑dhɛ kö wɛng 'wo 'dho Kapɛɛnaɔmö kö ‑ya gbö kë "klʋ̈ʋ̈klʋ̈, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'ö gun "dhʋ̈ kö‑ gbö 'gü 'yaa ‑së ꞊dedewo, kö ꞊ya wɔ 'ya‑.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 'Yö Yesu ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «Ka ‑zë ka "yan 'yii ‑da "dhabhliwɔn "gblʋ̈gblʋ̈ ‑nu 'gü, 'dhang ‑bho n "dhiʋ̈ ‑sü 'yii 'dho kë ka ‑gɔ tongtongdhö.»
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 'Yö ‑gblüdë ‑bha ‑yamɛ bha 'ö‑ ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «N Dëmɛ, ‑bhö dɔ "gbɩɩ‑ kö i nu kö 'kwa 'dho, 'yii kë "dhʋ̈ n gbö bha yöö ga.»
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 'Yö Yesu ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «‑Bhö 'dho, i gbö bha ꞊ya kë "klʋ̈ʋ̈klʋ̈!»
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 ꞊Dhɛ 'ö gun 'dho sië, ‑yö ‑to zian ‑ta 'yö ‑kpan ‑a ‑bha gwëëzë ‑nu ‑bha kö ‑wo nu sië ‑dɔ ‑gɔ zian ‑dhɛ 'gü. ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa ‑kpan ‑bha 'yö 'wo‑ pö‑ ‑dhɛ: «Yi Dëmɛ, i gbö ꞊ya dha!»
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 'Yö‑ ‑nu dhɛɛ" kpɔ 'ö‑ pö: «‑Yö ö ‑dɩ ‑slɔɔ ‑më "tʋ̈ng 'gü?» 'Yö 'wo‑ pö‑ ‑dhɛ: «‑Yö ‑kë "dhʋ̈ yaan "dhiʋ̈ kö 'yënng‑ ꞊ya 'kpɔ mɛ ‑gɔ 'ka ‑dee 'gü. Pɛng‑ ‑zɔɔ kwi 'gü "tʋ̈ng bha ꞊në‑ 'gü.»
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 ꞊Dhɛ 'ö ꞊waa‑ pö "dhʋ̈ 'yö gɔndënë bha‑ ‑zʋ ‑yö ‑bö ꞊dhɛ "tʋ̈ng ꞊dede bha ꞊në Yesu ‑ya pö‑ 'ka ö ‑dhɛ ꞊dhɛ ö gbö ꞊ya kë "klʋ̈ʋ̈klʋ̈. ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö waa‑ "piʋ̈mɛ ‑nu ꞊gban "pɛpɛ 'wo 'dhang bho Yesu "dhiʋ̈.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Yesu 'ö go Zude 'ö dho Gadhidhe, "dhabhliwɔn ꞊plɛ ‑naa 'ö‑ ‑kë 'yö bha.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.