João 13
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs NVT
1 ‑Yö ‑kë "dhʋ̈ Pakö "dhɔɔ yɛan" "piʋ̈ 'ka kö‑ yi ꞊ya 'to ꞊dhɛ dhia" 'dhö, kö Yesu ꞊yaa‑ 'wɔn dɔ ꞊dhɛ ö ‑go "kpʋng ꞊taa "tʋ̈ng ꞊ya ꞊loo kö 'ö 'dho ö Dë Atanna "piʋ̈. ‑A ‑bha mɛ ‑nu 'wo "kpʋng ꞊taa ‑a ‑nu ‑dhɔ ‑gun kë 'ö‑ wo sië "dhiʋ̈ ziö 'ka bha, 'yö‑ ‑gɔ ‑da 'plöö yi bha‑ 'ka.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 'Ö gun "dhʋ̈ kö waa‑ ‑bha ꞊klang ‑nu ‑wo pë ‑bhö sië, kö Sɔtraan ꞊yaa‑ "dhiʋ̈ dɔ zuëga ‑da 'nu Zuda 'ö ‑kë Simɔ Isikadhiɔtö gbö 'ka bha‑ "gblʋ̈ʋ̈‑.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ Yesu yöö ꞊dede ‑ya 'wɔn ‑dɔ ꞊dhɛ ö ‑go Atanna "piʋ̈, 'ö ö yee kë sië 'zü 'ö dho Atanna "piʋ̈ ‑dhɛ do bha ꞊në‑ 'gü, ꞊dhɛ ö Dë ‑yö ö ‑ya sü 'ka pë ꞊gban "pɛpɛ ‑gɔ ‑ta bha,
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 'yö ꞊wlü ‑bhöpë ‑pë "dhiʋ̈, 'yö ö ‑bha ꞊gbauu‑ bho ö ‑bha, 'yö ‑zu 'ka ‑sɔ 'kpii‑ do sü 'yö‑ ‑kplü ö 'drüü.
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 'Yö "yi ‑da pëfië do 'gü, 'yö ‑ya ö ‑bha ꞊klangdhiʋ̈ ‑nu bha‑ ‑nu ‑gɛn ‑bha "zu ‑sü ‑bha ꞊dhɛ ‑a ‑nu bha gwëëmi 'dhö. ꞊Ya mɛ 'dhɛ‑ ‑gɛn ‑bha "zu, 'yö ‑zu 'ka ‑sɔ 'ö‑ ‑kplü ö ‑ta bha‑ sü 'ö‑ ‑ziö ‑mɛ ‑bha.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 ‑Ya yö ꞊në‑ ‑kë "dhʋ̈ 'yö dho 'ö zun Simɔ Piɛdhö ‑bha. 'Yö Piɛdhö ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «N Dëmɛ, bhi ꞊në, bhii ma ‑zë n ‑gɛn ‑bha "zu ‑ee?»
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 'Yö Yesu ‑ya pö‑ ‑dhɛ 'ö‑ pö: «‑Dhɛ ‑ga, Simɔ, 'wɔn 'a‑ kë sië bha 'bhii 'dho‑ 'gü ma ꞊dɛɛ ‑zë 'gü, "kɛɛ i ‑dho ‑a 'gü ma yi "wɛɛ 'ka.»
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 'Yö Piɛdhö ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «‑Abin! N Dëmɛ, 'bhii 'dho ma ‑zë n ‑gɛn ‑bha "zu tongtongdhö!»
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 'Yö Piɛdhö ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'pö 'ö‑ pö: «꞊Ya kë "dhʋ̈ 'sa yö ‑zë 'gü, n Dëmɛ, kö 'bha n ‑gɛn ‑bha "zu, ‑bhö n ‑kɔ waa‑ n ‑gɔ ‑nu ꞊gban ‑bha "zu do!»
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 'Yö Yesu ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «Simɔ, 'mɛ 'kö ꞊ya 'go ö "zu "yi 'kpii‑ ꞊bhaa kö‑ ‑mɛ ‑dhɛ 'bha "zu ‑wɔn 'yaa 'dhö 'zü kö 'yii kë‑ ‑gɛn 'kö ‑ta ‑ta bha‑ 'ka, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ kö ‑dhii 'yaa‑ ‑mɛ ‑bha. ꞊Ya kë "dhʋ̈ kö ka ‑zë ‑dhii ꞊ya 'go ka ‑bha Atanna wëëdhö ꞊naa bha, "kɛɛ 'sa mɛ ꞊gban ꞊dede ‑zë 'kii kë "dhʋ̈.»
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 ‑A pö 'ö‑ wo ꞊dhɛ mɛ ꞊gban ‑zë 'kii kë "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ bha‑ ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'ö gun "dhʋ̈ kö ‑yö ö "dhiʋ̈dɔmɛ ‑dɔ ‑a ‑nu kpö 'gü.
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya ö bo‑ ‑nu ‑gɛn ‑bha "zu ‑sü 'ka, 'yö ö ‑bha sɔ ‑nu ‑da ö ‑bha, 'yö 'yaanu ‑deewo ö ‑yɛa 'gü 'yö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ: «'Wɔn 'a‑ ‑kë bha ka‑ ‑gɛn ‑dɔ "wɛ ‑ee?
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 N ‑dhɛ 'ka‑ wo «yi ‑Gɔmɛ» «yi Dëmɛ» bha tɛanwɔn ‑yö ka "piʋ̈, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ a‑ 'ka "dhʋ̈ tɛan‑ 'ka.»
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 ꞊Ya kë "dhʋ̈ ma 'kö ma ‑zë 'a ‑kë ka ‑gɔmɛ 'ka 'a ka Dëmɛ 'ka bha 'ma ka ‑gɛn ‑bha "zu, ‑a ‑dhɛa ‑bha ꞊dhɛ kaa ‑dɩ 'pö 'ka ka ‑dɩ kë ‑bha ‑sü kö 'ka ka 'ko ‑nu ‑ta 'kun;
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'wɔn zaɔn ꞊në 'a‑ nu ka ‑dhɛ bha kö 'ka‑ kë 'pö ꞊dhɛ n 'dhö.
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 A‑ ‑pö ka ‑dhɛ tɛan‑ ꞊dede 'ka ꞊dhɛ gwëë" 'bha 'yaa 'dhö kö‑ ꞊bhlëë ‑yö kë 'kpii‑ ‑yö ziö‑ 'ka ö dëmɛ ‑zë ‑ta, "ɛɛn ꞊dhɛ bɔmɛ ‑zë 'bha 'yaa 'dhö kö‑ ꞊bhlëë ‑yö kë 'kpii‑ ‑yö ziö‑ 'ka 'mɛ 'kö‑ bɔ bha‑ ‑ta.
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 'Ma‑ pö ka ‑dhɛ 'ka‑ dɔ. ꞊Ya kë ꞊dhɛ 'ka‑ 'gü ‑wɔn ‑zë kë, ka ‑bha ‑dho kë ‑së.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 'Sa a‑ ‑pö "dhʋ̈ "kɛɛ 'mii "wɩ mɛ ꞊gban 'ka, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'mɛ 'a‑ ‑nu ‑ya a‑ ‑nu ‑dɔ. "Kɛɛ ‑a ‑dhɛa ‑bha ꞊dhɛ 'pë 'ö Atanna ‑wʋ ‑ya pö 'ö‑ pö ꞊dhɛ:
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 A 'wɔn bha‑ ‑to "dhiʋ̈ 'a‑ pö ka ‑dhɛ "dhʋ̈ kë "dhʋ̈ kö ꞊ya kë yi 'ö‑ 'ka kö 'ka‑ 'wɔn dɔ ꞊dhɛ Atanna ‑bha ‑Yamɛ bha yö ‑mü ma ꞊në n 'ka.
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 A‑ ‑pö ka ‑dhɛ tɛan‑ ꞊dede 'ka ꞊dhɛ 'mɛ 'ö ö ‑kɔ ‑ya 'mɛ 'a‑ bɔ ‑a ‑dhɛng ‑bha, kö ꞊ya ö ‑kɔ ‑ya n ‑dhɛng ‑bha ꞊naa bha. 'Sa mɛ "ʋʋ mɛ 'ö ö ‑kɔ ‑ya n ‑dhɛng ‑bha kö ꞊ya ö ‑kɔ ‑ya 'mɛ 'ö n bɔ ‑a ‑dhɛng ‑bha 'pö ꞊naa bha.»
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya ö bo‑ ‑pö "dhʋ̈ ‑sü 'ka 'yö‑ "gblʋ̈ʋ̈dhɛ ‑yö "muu bho, 'yö‑ "dhiʋ̈ ꞊loo‑ ‑nu ‑bha 'ö‑ pö «‑Ka ‑dhɛ ‑ga, a‑ ‑pö ka ‑dhɛ tɛan‑ ꞊dede 'ka ꞊dhɛ 'mɛ 'ka bha ꞊në‑ mɛ do dho ‑da n ‑dhɛ pë "piʋ̈.»
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 'Yö 'wo ‑ya wo 'ko ‑ga ‑sü ‑bha, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ kö 'ö "wɩ sië 'mɛ 'ö‑ 'ka "dhʋ̈ bha 'waa‑ dɔ.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 'Ö gun "dhʋ̈ kö Yesu ‑bha ꞊klang ‑nu bha‑ ‑mɛ 'dhɛ 'ö‑ ‑dhɔ ‑ya kë bha ‑yö ‑ya ‑sü 'ka‑ "sɔɔ klüü" klüüdhö.
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 'Yö Simɔ Piɛdhö ‑yö dhiang zë‑ ‑dhɛ ö "yanga 'gü kö ‑yö Yesu dhɛɛ" 'kpɔ kö 'ö "wɩ sië 'mɛ 'ö‑ 'ka bha ‑ya pö wo ‑dhɛ.
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 'Yö 'mɛ bha 'ö ö ‑gɔ ꞊yɔɔn Yesu "sɔɔ 'yö‑ pö‑ ‑dhɛ: «N Dëmɛ, de ‑mü?»
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 'Yö Yesu ‑ya ‑yɔ bɔ 'ö‑ pö: «'Bluu‑ 'ö maa ziö "tʋʋ 'ka ya maa‑ ‑dɔ mɛ 'ö‑ ‑gɔ bha kö‑ ‑mɛ ꞊në bha.
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 ꞊Dhɛ 'ö Zuda ‑yö 'bluu‑ "kplü bha‑ 'sü bhoo, 'yö Sɔtraan ‑yö 'wɔn yaa kë zuëga ‑da ‑a "gblʋ̈ʋ̈‑. Yesu ‑yö ‑to mü 'pö 'ö‑ pö‑ ‑dhɛ: «Zuda, 'wɔn 'ö bhii‑ kë ‑bhö ‑a kë "vaandhö!»
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 ‑A pö 'ö‑ wo Zuda ‑dhɛ "dhʋ̈ bha 'mɛ 'ö wɛng‑ ‑nu 'wo gun ‑dhɛ do 'gü mü bha‑ ‑nu 'bha 'wii‑ 'klɔɔ‑ dɔ.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 ‑Yö ‑kë mɛ 'gbɛ 'gü ꞊dhɛ ꞊dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ Zuda ꞊në gun 'mɛ 'wo bha‑ ‑nu ‑bha ꞊naɔ ‑duɛ bho ‑mɛ 'ka bha ꞊Ya kë "dhʋ̈ kö Yesu ‑ya ‑pö ‑yö 'dho ‑bhöpë 'wo dho‑ ‑bhö troo ‑ta ꞊në‑ 'dhɔ ‑dhɛ 'gü, "ɛɛn 'zü ꞊dhɛ ‑yö pë 'bha nu ‑wëëmɛ ‑nu ‑dhɛ.
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö Zuda ‑yö 'ö ‑kɔ ‑da 'bluu‑ "kplü bha‑ 'gü, 'yö to 'ö zun "kpɛnng, "kɛɛ 'ö gun "dhʋ̈ kö "bin ꞊ya 'ma.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 ꞊Dhɛ 'ö Zuda ꞊ya zun "kpɛnng 'ö "tʋ̈ng 'në 'bha ꞊ya ziö, 'yö Yesu ‑ya pö ö ‑bha ꞊klang ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö: «‑A "tʋ̈ng ꞊ya ꞊loo kö mang Mɛgbömɛ n 'tɔ ‑yö bhɔ ga 'ö maa‑ wo bha‑ 'gü, kö Atanna ‑dɩ 'pö‑ 'tɔ ‑yö bhɔ n ‑bu 'gü.
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 'Sa ꞊ya kë ꞊dhɛ Atanna 'tɔ ꞊ya bhɔ n ‑bu 'gü kö yöö‑ "slë kë 'pö kö mang Mɛgbömɛ n 'tɔ ‑yö bhɔ 'pö ö ‑bu 'gü. ‑A ‑kë "dhʋ̈ "tʋ̈ng 'yaa ꞊gblɛɛn 'zü.»
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 'Yö‑ pö 'zü‑ ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö: «"Tʋ̈ng 'ö ꞊ya 'to n ‑gɔ kö 'a‑ kë ka "piʋ̈ 'yaa ꞊gblɛɛn 'zü, n bhang ‑nu, ‑a "tʋ̈ng 'ö "dhʋ̈ bha ꞊ya ziö, ka ‑dho n mɔɔ‑ "kɛɛ 'wɔn do 'a‑ pö Zuifö ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu ‑dhɛ ꞊në 'a‑ ‑pö sië ka ‑dhɛ 'pö ya, ꞊dhɛ 'kii 'dho ꞊mɔɔ‑ ‑bha kö 'ka 'dho ‑dhɛ 'a 'dho sië‑ ‑bha bha‑ 'gü.
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü 'gü, ma ‑zë ma ‑dhio ‑dee 'a dho‑ dɔ ka ‑ta 'yö ‑mü ꞊dhɛ kö ka 'ko ‑nu ‑dhɔ ‑yö ka 'ko kë ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö ka ‑dhɔ ‑yö n ‑kë 'ka ya‑ 'dhö. ꞊Dhɛ 'ö "dhʋ̈, ka ‑dhɔ ‑yö ka 'ko kë.
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 ꞊Ya kë ꞊dhɛ ka ‑dhɔ ꞊në ꞊ya ka 'ko kë ꞊dhɛ ‑kɔ bha‑ 'dhö, 'yö mɛ ꞊gban‑ dho‑ 'wɔn dɔ ꞊dhɛ ma ꞊klang ‑nu ‑mü ka 'ka.
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 ‑Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ pö "dhʋ̈ 'yö Simɔ Piɛdhö ‑ya dhɛɛ" kpɔ 'ö‑ pö: «N Dëmɛ, i ‑dho 'mɛ?» 'Yö Yesu ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «‑Dhɛ 'a 'dho sië‑ ‑bha bha i ‑dho 'dho mü ('pö "kɛɛ yö ‑zë ‑yö ‑dho kë), "kɛɛ "tʋ̈ng ‑dhɛ 'kö 'kwa dɔ‑ 'ka ya 'bhii 'dho ꞊mɔɔ ‑dho mü ‑sü ‑bha.»
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 'Yö Piɛdhö ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «N Dëmɛ, i‑ ‑pö "dhʋ̈ ‑më ‑wɔn 'gü? A‑ ‑pö i ‑dhɛ ꞊dhɛ "tʋ̈ng kwa dɔ‑ 'ka ya n ‑kɔ ‑mɔɔ ‑bha kö 'a ga ‑zianwo i ‑wɔn 'gü!»
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 'Yö Yesu ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «I‑ ‑pö i ‑mɔɔ ‑bha 'i ga n ‑wɔn 'gü ꞊dedewo tɛan‑ 'ka ‑ee, Piɛdhö? A‑ ‑pö i ‑dhɛ tɛan‑ ꞊dede 'ka ꞊dhɛ ‑dhɛkpaɔyi do 'ö ꞊dɛɛ, "sanni ‑wa pö ꞊dhɛ ‑tɔgɔn ꞊ya "wɩ, kö 'bha n ‑wɔn zaɔ‑ ‑gɛn ‑yan 'ka ‑yaaga, (kö 'bha‑ pö 'bhaa n dɔ).»
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.