Atos 26
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs NAA
1 'Yö Aglipa ‑ya pö Pɔdhö ‑dhɛ: «‑Pʋtaasü ‑yö i ‑gɔ kö 'i i ‑dɩ ‑ta kɔɔ‑ ‑dhiang zë.» 'Yö Pɔdhö ‑yö ö ‑kɔ wang ‑pʋ kö yöö dhiang zë, 'yö‑ pö:
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: — Você está autorizado a falar em sua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 «‑Gblüdë Aglipa, n zuë" ꞊nii ‑yö ‑da kö 'a dɔ i ‑kuu "dhiʋ̈ ꞊dɛɛ ꞊dhɛ 'pë ya‑ 'dhö kö 'a n ‑dɩ ‑ta kɔɔ‑ ‑dhiang zë 'wɔn 'ö Zuifö ‑nu 'wo‑ pö sië n ‑bha bha‑ ‑wɔn 'gü.
2 — Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na presença do senhor, poder produzir a minha defesa de todas as acusações que os judeus fazem contra mim,
3 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ bhii ꞊dede i Zuifö ‑nu wɔ ‑kɔ ‑dɔ. ꞊Ya 'go mü i‑ ‑nu ‑bha zaɔdhe ‑da 'gü ‑wɔn ‑nu ‑dɔ. ꞊Dhɛ 'ö "dhʋ̈, a‑ ‑dhɛ i ‑gɔ kö 'i i "tʋ 'to n ‑wʋ ‑bha ‑së 'ka.
3 especialmente porque o senhor é versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus. Por isso, peço que o senhor me ouça com paciência.
4 Zuifö ‑nu "pɛpɛ ꞊gban ‑wo n ‑tosɛa kë ‑kɔ 'a‑ ‑kë 'ka 'ö sü n 'nëglɔɔndhɛ 'gü ‑bha 'ö zun‑ 'ka ꞊dɛɛ ‑bha ‑a ‑dɔ. 'Ö ‑kɔ 'a ‑tosɛa ‑kë 'ka n ‑gɔ "sɛ 'gü ‑dhɛ waa‑ Zedhizadhɛmö ‑pö ya‑ 'gü 'wo‑ dɔ 'pö.
4 — Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 ꞊Ya kë ꞊dhɛ ꞊wa "wɩ‑ ‑bha ‑wo ‑mɔɔ ‑bha kö woo‑ ꞊dede ‑wo kë n "sɛɛ‑ 'ka ꞊dhɛ dhiang 'a‑ zë sië bha 'yaa ꞊sua 'ka. ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑wo n ‑dɔ Fadhiziɛn ‑nu 'wo Zuifö ‑nu ‑bha 'tɔng‑ 'ö‑ ‑nu ‑bha Atanna ‑dhɔkëgükɔ 'gü ‑a ꞊bhlëë ‑ya wo faan ꞊gban 'ka 'wo ‑ziö 'ka mɛ ‑kpɛa ‑ta bha‑ mɛ do 'ka ‑a yi 'yaa ꞊dɛɛ.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque, na condição de fariseu, vivi conforme o partido mais rigoroso da nossa religião.
6 'Yö 'ma kë za ‑dɔ ‑bha ‑mɛ 'ka dɔ 'kwa‑ wo ꞊dɛɛ ya‑ 'gü, 'yö‑ ‑gɛn 'dhö ‑kë ꞊dhɛ 'pë 'ö Atanna ‑ya "plüün bho yi "bhɛma ‑nu ‑dhɛ ('ö ‑gban ‑Yamɛ nu ‑wɔn ‑bha) bha n "yan ‑ya kë ‑yi ‑gɔ.
6 E agora estou sendo julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus aos nossos pais,
7 "Plüün bho ‑wʋ 'ö yö ꞊në yi ‑bha "kwɛan‑ ‑gɔ ‑kaɔng do ga ꞊plɛ 'wo ‑ya ‑sü 'ka ‑a kë ‑yi ‑gɔ, 'yö 'wo yë ‑kë Atanna ‑dhɛ wo faan ꞊gban 'ka 'yënng‑ 'gü waa‑ gbeng ‑nu ꞊gban 'gü bha‑ yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü, ‑gblüdë, 'yö Zuifö ‑nu 'wo za dɔ sië n ‑bha ya.»
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente, noite e dia, almejam alcançar. É por causa dessa esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 'Yö Pɔdhö ‑yö ö wë ꞊slëë Zuifö ‑nu ‑ta 'ö‑ pö: «Zuifö ‑nu 'ka ma ya, ‑më ꞊në ‑kë 'yö 'kaa 'dhang bho yi ‑bha Atanna ‑bha mɛ ‑bho ga 'gü ‑sü ‑wɔn "dhiʋ̈?
8 Por que se julga incrível entre vocês que Deus ressuscite os mortos?
9 Ma ‑zë n ‑bha 'ka, a ‑gun n ‑zʋ 'gɔn sië ꞊dhɛ 'a pë yaa "pɛpɛ ꞊gban suu kë Yesu 'ö go Nazadhɛtö bha‑ 'ka.
9 — Na verdade, eu pensava que devia fazer muitas coisas contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Pë 'ö gun n kë ‑pë 'ka ‑blɛɛsü Zedhizadhɛmö 'yö bha, 'ö "saabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu 'wo ‑wʋ ‑kpɔ n ‑bha kö 'a 'dhang ‑bho Yesu "dhiʋ̈ ‑mɛ ‑nu 'gbɛ ‑da ‑kaso 'gü. 'Yö ꞊ya 'go mü ꞊waa‑ ‑nu zë za 'ka kö ‑wa ‑nu zë, 'yö ‑kë mɛ ꞊gban yi ‑ya 'kwëë‑ ‑wɔn 'ka.
10 e foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos na prisão; e, quando os condenavam à morte, eu dava o meu voto contra eles.
11 'Ö‑ 'bha ‑nu ꞊wa kë ‑zianwo, 'a 'wɔn "dhiʋ̈‑ ‑nu ‑kë ‑a ‑nu 'ka, Zuifö ‑nu ‑bha ‑yakwëëkëgükɔ ‑nu 'gü, 'yö 'a‑ "slë ꞊mɔɔ, faan ‑wɔ ‑a ‑nu ‑ta ‑sü 'ka kö ‑wo wo kwaa‑ ‑zʋ ‑yö Yesu ‑dhɛ ‑sü ‑zü. 'Wɔn ‑siö n ‑dhɛ ‑kɔ yaa 'gü yaa 'ö‑ "piʋ̈ bha‑ ‑wɔn 'gü, a ‑gun "wlü sië 'a dho 'wɔn ‑wɔ ‑a ‑nu ‑ta ‑dhɛ 'gü 'pö "gblʋ̈gblʋ̈ "wɛɛ ‑nu ‑zian 'gü.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, eu os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 ‑A kë 'a gun‑ wo sië "dhʋ̈ bha‑ ‑wɔn 'gü, 'yö "saabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu 'wo n bɔ Damasö 'plöö yi do 'ka, ‑kɔ ‑mɔɔ 'wɔn ‑bha ‑sü 'wo‑ nu n ‑dhɛ bha‑ 'ka.
12 — Com isto em mente, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 ‑Gblüdë, ꞊dhɛ ma ‑da zian ‑ta, 'ö 'yënng‑ ꞊ya ‑ya mɛ ‑gɔ ꞊zinng 'gü, 'yö ‑dhɛpuudhɛ 'ö go dhang‑ 'gü 'ö‑ 'bhü 'dhö ‑ziö 'yënng‑ 'bhü ‑ta bha 'ö sɔ ma 'dhöö, ‑ta n ‑bha ‑mɛ ‑nu 'wo ‑kë n "tayɔɔ ‑nu 'ka ‑a ‑nu 'dhö, yi ‑ta.
13 Ao meio-dia, ó rei, enquanto eu seguia pelo caminho, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 'Yö mɛ "pɛpɛ ꞊gban 'yi ‑pö "sia‑, 'yö 'a mɛ ‑wʋ do 'bha ma. ‑Wʋ bha 'yö‑ pö n ‑dhɛ eblö ‑wʋ 'gü 'ö‑ pö: ‹Sɔdhö, Sɔdhö, ‑më ꞊në ‑kë 'yö 'i n "yënng ꞊gbaɔn "dhʋ̈? 'Bha 'ko zë n 'ka kö i 'wɔn yaa ‑kë i ‑dɩ ꞊në‑ 'ka ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö ‑du ‑yö ö ‑dɩ ‑gban 'ka ö ‑maakëmɛ ‑gɔ "dhü "zɔ "dhiʋ̈ bha‑ 'dhö.»
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: “Saulo, Saulo, por que você me persegue? É duro para você ficar dando coices contra os aguilhões!”
15 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö 'a‑ dhɛɛ" kpɔ 'a‑ pö: «Bhii 'de i bha ꞊zɔɔ?» 'Yö yi Dëmɛ ‑ya pö: «Mang Yesu 'i n "yënng ꞊gbaɔn sië bha ma ‑mü.
15 Então eu perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que o Senhor respondeu: “Eu sou Jesus, a quem você persegue.
16 ‑Bhö "wlü kö 'i dɔ i ‑gɛan, a n ‑dɩ ‑zɔn i ‑dhɛ "dhʋ̈ kö 'i kë ma yëkëmɛ ‑mɛ ꞊në‑ 'ka, i ‑dho kë n "sɛɛ‑ 'ka kö ‑kɔ 'a n ‑dɩ ‑zɔn 'ka i ‑dhɛ ꞊dɛɛ bha 'i‑ pö 'mɛ 'wo to ‑a ‑nu ‑dhɛ. ꞊Ya 'go mü kö 'pë 'a dho‑ ‑zɔn i ‑dhɛ bha 'i‑ ‑gɛn dɔ‑ ‑nu ‑dhɛ 'pö.
16 Mas levante-se e fique em pé. Eu apareci a você para constituí-lo ministro e testemunha, tanto das coisas em que você me viu como daquelas pelas quais ainda lhe aparecerei.
17 A ‑dho i bɔ Zuifö ‑nu waa‑ 'mɛ 'waa Zuifö 'ka‑ ‑nu "piʋ̈, ꞊wa ‑ya i ‑san 'ka kö ‑wa pö 'wo i zë, a ‑dho i dha‑ ‑nu ‑gɔ.
17 Vou livrar você do seu próprio povo e dos gentios, para os quais eu o envio,
18 A i ‑bɔ kö 'i‑ ‑nu "yan "dhiʋ̈ ꞊në‑ "pʋ kö ‑wo 'go ‑dhɛtiidhɛ 'gü kö ‑wo nu ‑dhɛpuudhɛ 'gü, kö ‑wo 'go Sɔtraan ‑gban ꞊wlöö, kö ‑wo nu Atanna "piʋ̈, kö ꞊wa 'dhang bho n ‑wɔn "dhiʋ̈ kö Atanna ‑ya ‑nu ‑bha 'wɔn yaa ‑mawɔn 'to kö ‑wo wo ‑yɛa ꞊slɔɔ 'pö 'mɛ 'ö Atanna ‑ya ‑nu ‑ya ‑dɩ ‑ta bha‑ ‑nu kpö 'gü.
18 para abrir os olhos deles e convertê-los das trevas para a luz e do poder de Satanás para Deus, a fim de que eles recebam remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.”
19 ‑Gblüdë Aglipa, ‑a kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü, ꞊dhɛ 'ö n "yan ꞊ya ‑da 'wɔn 'ö go dhang‑ 'gü bha‑ 'gü ‑dhɛ ‑kɔ bha‑ 'dhö, 'yö 'a‑ ‑kë ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö n Dëmɛ ‑ya pö‑ 'ka n ‑dhɛ bha‑ 'dhö 'pö.
19 — Assim, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 'Yö 'a Atanna ‑wʋ pö Damasö ‑pö 'gü, 'yö 'a‑ 'bha pö Zedhizadhɛmö ‑pö 'gü waa‑ Zude ‑sɛ 'dhö. 'Yö 'a dho‑ 'ka "sɛ "wɛɛ 'gbɛ ꞊gban 'gü kö a‑ pö sië‑ ‑nu ‑dhɛ ‑wo wo kwaa‑ woo‑ sɔng yaa ‑zü kö ‑wo wo zuë" slëë‑ Atanna "piʋ̈ kö këwɔn ‑së ‑nu 'wo‑ ‑zɔn ꞊dhɛ ꞊wa wo wë slëë‑ Atanna "piʋ̈ ꞊dedewo bha ‑wa kë.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Ma Atanna ‑wʋ ‑pö "dhʋ̈ ‑sü ꞊në‑ ‑wɔn 'gü, 'yö Zuifö ‑nu 'wo n kun kö a Atanna ‑dhɔkëgükɔ 'gü, 'yö 'wo‑ "slë ꞊mɔɔ kö ‑wo n zë,
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, quando eu estava no templo, e tentaram me matar.
22 "kɛɛ Atanna ‑yö n ‑ta ‑kun ‑kpɛawo 'ö nu 'ö zun‑ 'ka ꞊dɛɛ ‑bha kö 'a ma "sɛɛdhɛ kë 'mɛ 'ö‑ ‑nu ꞊bhlëë 'yaa 'dhö waa‑ 'mɛ 'ö‑ ‑nu ꞊bhlëë 'dhö 'dhö bha‑ ‑nu wëëdhö. 'Mii 'wɔn "wɛɛ 'bha pö kö 'yii kë Moizö waa‑ Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ‑nu 'wo ‑wʋ 'ö‑ pö yi 'bha 'ka bha‑ 'ka.
22 Mas, com a ajuda de Deus, permaneço até o dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, a não ser o que os profetas e Moisés disseram que ia acontecer,
23 ꞊Dhɛ Atanna ‑bha ‑Yamɛ ‑wëëdhɛ ‑dho bho 'ö ga 'ö ‑kë mɛ ‑blɛɛsü 'ö go ga 'gü ‑a 'ka kö ‑yö dhasü 'ö ‑dhɛpuudhɛ 'ka bha‑ ‑dhiang zë Zuifö ‑nu waa‑ 'mɛ 'waa Zuifö 'ka ‑a ‑nu ‑dhɛ.»
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao seu próprio povo e aos gentios.
24 ꞊Dhɛ 'ö Pɔdhö 'dhö ö ‑dɩ ‑ta ‑za dɔ sië "dhʋ̈, 'yö Fɛtusö ‑yö ö ‑wʋ "dhiʋ̈ ꞊wlü 'ö‑ pö: «Slaa" 'pö yöö i 'kun ꞊zɔɔ ‑ee, Pɔdhö, ‑a ‑ga bha, i ‑bha 'sëëdhɛ draan‑ ‑kɔ yaa 'gü yaa bha‑ ‑ga 'ö ꞊ya slaa" ‑da i ‑ta bha!»
24 Quando Paulo estava dizendo estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu, gritando: — Você está louco, Paulo! Ficou louco de tanto estudar!
25 'Yö Pɔdhö ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «Slaa" 'yii ‑da n 'gü, ma mɛ ‑wɔngbɩɩsü Fɛtusö, "kɛɛ 'wɔn ‑nu 'a‑ pö sië bha tɛanwɔn ‑mü, a‑ ‑pö 'pö ꞊kpaɔdhɛ ‑bha.
25 Paulo, porém, respondeu: — Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 ‑Gblüdë Aglipa ‑yö 'wɔn ‑nu bha‑ ‑nu ‑dɔ, ‑a ‑wɔn 'gü a ‑mɔɔ ‑bha 'a‑ ‑dhiang zë n ‑ta "puu 'ka ‑a wëëdhö. A‑ ‑dɔ ꞊dhɛ 'wɔn ‑nu 'wo "dhʋ̈ bha ‑ya ꞊gban ‑dɔ "pɛpɛdhö, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ pë ‑nu bha‑ 'bha 'yii kë ‑bin 'gü!»
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta, pois nada se passou em algum lugar escondido.
27 ꞊Dhɛ 'ö go 'mü 'yö Pɔdhö ‑ya pö Aglipa ‑dhɛ: «‑Gblüdë Aglipa, 'wɔn 'ö Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ‑nu ‑wa pö (yi 'bha 'ka 'ö ‑gban Atanna ‑bha ‑Yamɛ ‑wɔn ‑bha) bha i 'dhang ‑bho "dhiʋ̈ "wɛ ‑ee? "Kɛɛ a‑ ‑dɔ ‑zë wo ꞊dhɛ i 'dhang ‑bho "dhiʋ̈!»
27 — Por isso, pergunto: Rei Agripa, o senhor acredita nos profetas? Eu sei que o senhor acredita.
28 'Yö Aglipa ‑ya pö Pɔdhö ‑dhɛ: «‑Yö i "piʋ̈ ꞊dhɛ i ‑kɔ ‑yö ꞊mɔɔ n ‑bha ‑dede ya‑ 'gü kö 'i n kë 'dhang ‑bho Yesu "dhiʋ̈ ‑mɛ 'ka ‑wa?»
28 Então Agripa se dirigiu a Paulo e disse: — Por pouco você me convence a me tornar cristão.
29 'Yö Pɔdhö ‑ya pö: «'Kö 'zü 'ö ‑kë ꞊dɛɛ, "ɛɛn 'ö ‑kë yi "wɛɛ 'ka, "kɛɛ a ‑bhɛa yi ‑bha Atanna ‑dhɛ kö 'ya 'dho kë bhii do ‑zian i 'ka, "kɛɛ kö mɛ "pɛpɛ 'ka "tʋ 'to sië n ‑wʋ ‑bha ꞊dɛɛ ya 'ka kë 'dhang ‑bho Yesu "dhiʋ̈ ‑mɛ 'ka ꞊dhɛ n 'dhö, "kɛɛ kö 'ka 'dho kë ‑kasogümɛ ‑zë 'ka ꞊dhɛ ‑kɔ 'a‑ 'ka ya‑ 'dhö.»
29 Paulo respondeu: — Peço a Deus que faça com que, por pouco ou por muito, não apenas o senhor, ó rei, mas todos os que hoje me ouvem venham a ser alguém como eu, mas sem estas correntes.
30 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö ‑gblüdë 'dhöö, "sɛkɔɔnmɛ 'dhö, Bedhenisö waa‑ mɛ "pɛpɛ 'wo bho wo 'ko ‑ta bha 'wo ꞊wlü.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles.
31 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa 'go wo "gblʋʋ, 'yö 'wo‑ pö wo 'ko ‑dhɛ: «'Mɛ ya 'wɔn yaa 'ö dho kë‑ këmɛ 'ka kö ‑wa zë‑ ‑wɔn 'gü "ɛɛn kö ‑wa ‑da ‑kaso 'gü ‑zianwo 'yaa 'dhö.»
31 E, ao saírem, falavam uns com os outros, dizendo: — Este homem não fez nada passível de morte ou de prisão.
32 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö Aglipa ‑ya pö Fɛtusö ‑dhɛ: «꞊Ya kë ꞊dhɛ 'mɛ ya 'yii‑ pö 'nu ꞊dhɛ ‑yö ö "piʋ̈ 'ö ‑wo ‑gblüdë 'kpii‑ ‑kuu "dhiʋ̈ kö kwa ‑dho kwa kwaa‑ ‑zü, "kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ ‑ya "piʋ̈ kö 'ö ‑wo ‑a ‑kuu "dhiʋ̈ bha, kwa ‑dho ‑a 'to ‑kaso 'gü kö 'kwa‑ bɔ‑ ‑dhɛ.»
32 Então Agripa se dirigiu a Festo e disse: — Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.