Atos 26

NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 'Yö Aglipa ‑ya pö Pɔdhö ‑dhɛ: «‑Pʋtaasü ‑yö i ‑gɔ kö 'i i ‑dɩ ‑ta kɔɔ‑ ‑dhiang zë.» 'Yö Pɔdhö ‑yö ö ‑kɔ wang ‑pʋ kö yöö dhiang zë, 'yö‑ pö:
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: É permitido que uses da palavra em tua defesa. Então, Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 «‑Gblüdë Aglipa, n zuë" ꞊nii ‑yö ‑da kö 'a dɔ i ‑kuu "dhiʋ̈ ꞊dɛɛ ꞊dhɛ 'pë ya‑ 'dhö kö 'a n ‑dɩ ‑ta kɔɔ‑ ‑dhiang zë 'wɔn 'ö Zuifö ‑nu 'wo‑ pö sië n ‑bha bha‑ ‑wɔn 'gü.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na tua presença, poder produzir a minha defesa de todas as acusações feitas contra mim pelos judeus;
3 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ bhii ꞊dede i Zuifö ‑nu wɔ ‑kɔ ‑dɔ. ꞊Ya 'go mü i‑ ‑nu ‑bha zaɔdhe ‑da 'gü ‑wɔn ‑nu ‑dɔ. ꞊Dhɛ 'ö "dhʋ̈, a‑ ‑dhɛ i ‑gɔ kö 'i i "tʋ 'to n ‑wʋ ‑bha ‑së 'ka.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso, eu te peço que me ouças com paciência.
4 Zuifö ‑nu "pɛpɛ ꞊gban ‑wo n ‑tosɛa kë ‑kɔ 'a‑ ‑kë 'ka 'ö sü n 'nëglɔɔndhɛ 'gü ‑bha 'ö zun‑ 'ka ꞊dɛɛ ‑bha ‑a ‑dɔ. 'Ö ‑kɔ 'a ‑tosɛa ‑kë 'ka n ‑gɔ "sɛ 'gü ‑dhɛ waa‑ Zedhizadhɛmö ‑pö ya‑ 'gü 'wo‑ dɔ 'pö.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 ꞊Ya kë ꞊dhɛ ꞊wa "wɩ‑ ‑bha ‑wo ‑mɔɔ ‑bha kö woo‑ ꞊dede ‑wo kë n "sɛɛ‑ 'ka ꞊dhɛ dhiang 'a‑ zë sië bha 'yaa ꞊sua 'ka. ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑wo n ‑dɔ Fadhiziɛn ‑nu 'wo Zuifö ‑nu ‑bha 'tɔng‑ 'ö‑ ‑nu ‑bha Atanna ‑dhɔkëgükɔ 'gü ‑a ꞊bhlëë ‑ya wo faan ꞊gban 'ka 'wo ‑ziö 'ka mɛ ‑kpɛa ‑ta bha‑ mɛ do 'ka ‑a yi 'yaa ꞊dɛɛ.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque vivi fariseu conforme a seita mais severa da nossa religião.
6 'Yö 'ma kë za ‑dɔ ‑bha ‑mɛ 'ka dɔ 'kwa‑ wo ꞊dɛɛ ya‑ 'gü, 'yö‑ ‑gɛn 'dhö ‑kë ꞊dhɛ 'pë 'ö Atanna ‑ya "plüün bho yi "bhɛma ‑nu ‑dhɛ ('ö ‑gban ‑Yamɛ nu ‑wɔn ‑bha) bha n "yan ‑ya kë ‑yi ‑gɔ.
6 E, agora, estou sendo julgado por causa da esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais,
7 "Plüün bho ‑wʋ 'ö yö ꞊në yi ‑bha "kwɛan‑ ‑gɔ ‑kaɔng do ga ꞊plɛ 'wo ‑ya ‑sü 'ka ‑a kë ‑yi ‑gɔ, 'yö 'wo yë ‑kë Atanna ‑dhɛ wo faan ꞊gban 'ka 'yënng‑ 'gü waa‑ gbeng ‑nu ꞊gban 'gü bha‑ yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü, ‑gblüdë, 'yö Zuifö ‑nu 'wo za dɔ sië n ‑bha ya.»
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente de noite e de dia, almejam alcançar; é no tocante a esta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 'Yö Pɔdhö ‑yö ö wë ꞊slëë Zuifö ‑nu ‑ta 'ö‑ pö: «Zuifö ‑nu 'ka ma ya, ‑më ꞊në ‑kë 'yö 'kaa 'dhang bho yi ‑bha Atanna ‑bha mɛ ‑bho ga 'gü ‑sü ‑wɔn "dhiʋ̈?
8 Por que se julga incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 Ma ‑zë n ‑bha 'ka, a ‑gun n ‑zʋ 'gɔn sië ꞊dhɛ 'a pë yaa "pɛpɛ ꞊gban suu kë Yesu 'ö go Nazadhɛtö bha‑ 'ka.
9 Na verdade, a mim me parecia que muitas coisas devia eu praticar contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Pë 'ö gun n kë ‑pë 'ka ‑blɛɛsü Zedhizadhɛmö 'yö bha, 'ö "saabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu 'wo ‑wʋ ‑kpɔ n ‑bha kö 'a 'dhang ‑bho Yesu "dhiʋ̈ ‑mɛ ‑nu 'gbɛ ‑da ‑kaso 'gü. 'Yö ꞊ya 'go mü ꞊waa‑ ‑nu zë za 'ka kö ‑wa ‑nu zë, 'yö ‑kë mɛ ꞊gban yi ‑ya 'kwëë‑ ‑wɔn 'ka.
10 e assim procedi em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e contra estes dava o meu voto, quando os matavam.
11 'Ö‑ 'bha ‑nu ꞊wa kë ‑zianwo, 'a 'wɔn "dhiʋ̈‑ ‑nu ‑kë ‑a ‑nu 'ka, Zuifö ‑nu ‑bha ‑yakwëëkëgükɔ ‑nu 'gü, 'yö 'a‑ "slë ꞊mɔɔ, faan ‑wɔ ‑a ‑nu ‑ta ‑sü 'ka kö ‑wo wo kwaa‑ ‑zʋ ‑yö Yesu ‑dhɛ ‑sü ‑zü. 'Wɔn ‑siö n ‑dhɛ ‑kɔ yaa 'gü yaa 'ö‑ "piʋ̈ bha‑ ‑wɔn 'gü, a ‑gun "wlü sië 'a dho 'wɔn ‑wɔ ‑a ‑nu ‑ta ‑dhɛ 'gü 'pö "gblʋ̈gblʋ̈ "wɛɛ ‑nu ‑zian 'gü.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, mesmo por cidades estranhas os perseguia.
12 ‑A kë 'a gun‑ wo sië "dhʋ̈ bha‑ ‑wɔn 'gü, 'yö "saabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu 'wo n bɔ Damasö 'plöö yi do 'ka, ‑kɔ ‑mɔɔ 'wɔn ‑bha ‑sü 'wo‑ nu n ‑dhɛ bha‑ 'ka.
12 Com estes intuitos, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 ‑Gblüdë, ꞊dhɛ ma ‑da zian ‑ta, 'ö 'yënng‑ ꞊ya ‑ya mɛ ‑gɔ ꞊zinng 'gü, 'yö ‑dhɛpuudhɛ 'ö go dhang‑ 'gü 'ö‑ 'bhü 'dhö ‑ziö 'yënng‑ 'bhü ‑ta bha 'ö sɔ ma 'dhöö, ‑ta n ‑bha ‑mɛ ‑nu 'wo ‑kë n "tayɔɔ ‑nu 'ka ‑a ‑nu 'dhö, yi ‑ta.
13 Ao meio-dia, ó rei, indo eu caminho fora, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 'Yö mɛ "pɛpɛ ꞊gban 'yi ‑pö "sia‑, 'yö 'a mɛ ‑wʋ do 'bha ma. ‑Wʋ bha 'yö‑ pö n ‑dhɛ eblö ‑wʋ 'gü 'ö‑ pö: ‹Sɔdhö, Sɔdhö, ‑më ꞊në ‑kë 'yö 'i n "yënng ꞊gbaɔn "dhʋ̈? 'Bha 'ko zë n 'ka kö i 'wɔn yaa ‑kë i ‑dɩ ꞊në‑ 'ka ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö ‑du ‑yö ö ‑dɩ ‑gban 'ka ö ‑maakëmɛ ‑gɔ "dhü "zɔ "dhiʋ̈ bha‑ 'dhö.»
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa é recalcitrares contra os aguilhões.
15 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö 'a‑ dhɛɛ" kpɔ 'a‑ pö: «Bhii 'de i bha ꞊zɔɔ?» 'Yö yi Dëmɛ ‑ya pö: «Mang Yesu 'i n "yënng ꞊gbaɔn sië bha ma ‑mü.
15 Então, eu perguntei: Quem és tu, Senhor? Ao que o Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 ‑Bhö "wlü kö 'i dɔ i ‑gɛan, a n ‑dɩ ‑zɔn i ‑dhɛ "dhʋ̈ kö 'i kë ma yëkëmɛ ‑mɛ ꞊në‑ 'ka, i ‑dho kë n "sɛɛ‑ 'ka kö ‑kɔ 'a n ‑dɩ ‑zɔn 'ka i ‑dhɛ ꞊dɛɛ bha 'i‑ pö 'mɛ 'wo to ‑a ‑nu ‑dhɛ. ꞊Ya 'go mü kö 'pë 'a dho‑ ‑zɔn i ‑dhɛ bha 'i‑ ‑gɛn dɔ‑ ‑nu ‑dhɛ 'pö.
16 Mas levanta-te e firma-te sobre teus pés, porque por isto te apareci, para te constituir ministro e testemunha, tanto das coisas em que me viste como daquelas pelas quais te aparecerei ainda,
17 A ‑dho i bɔ Zuifö ‑nu waa‑ 'mɛ 'waa Zuifö 'ka‑ ‑nu "piʋ̈, ꞊wa ‑ya i ‑san 'ka kö ‑wa pö 'wo i zë, a ‑dho i dha‑ ‑nu ‑gɔ.
17 livrando-te do povo e dos gentios, para os quais eu te envio,
18 A i ‑bɔ kö 'i‑ ‑nu "yan "dhiʋ̈ ꞊në‑ "pʋ kö ‑wo 'go ‑dhɛtiidhɛ 'gü kö ‑wo nu ‑dhɛpuudhɛ 'gü, kö ‑wo 'go Sɔtraan ‑gban ꞊wlöö, kö ‑wo nu Atanna "piʋ̈, kö ꞊wa 'dhang bho n ‑wɔn "dhiʋ̈ kö Atanna ‑ya ‑nu ‑bha 'wɔn yaa ‑mawɔn 'to kö ‑wo wo ‑yɛa ꞊slɔɔ 'pö 'mɛ 'ö Atanna ‑ya ‑nu ‑ya ‑dɩ ‑ta bha‑ ‑nu kpö 'gü.
18 para lhes abrires os olhos e os converteres das trevas para a luz e da potestade de Satanás para Deus, a fim de que recebam eles remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 ‑Gblüdë Aglipa, ‑a kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü, ꞊dhɛ 'ö n "yan ꞊ya ‑da 'wɔn 'ö go dhang‑ 'gü bha‑ 'gü ‑dhɛ ‑kɔ bha‑ 'dhö, 'yö 'a‑ ‑kë ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö n Dëmɛ ‑ya pö‑ 'ka n ‑dhɛ bha‑ 'dhö 'pö.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 'Yö 'a Atanna ‑wʋ pö Damasö ‑pö 'gü, 'yö 'a‑ 'bha pö Zedhizadhɛmö ‑pö 'gü waa‑ Zude ‑sɛ 'dhö. 'Yö 'a dho‑ 'ka "sɛ "wɛɛ 'gbɛ ꞊gban 'gü kö a‑ pö sië‑ ‑nu ‑dhɛ ‑wo wo kwaa‑ woo‑ sɔng yaa ‑zü kö ‑wo wo zuë" slëë‑ Atanna "piʋ̈ kö këwɔn ‑së ‑nu 'wo‑ ‑zɔn ꞊dhɛ ꞊wa wo wë slëë‑ Atanna "piʋ̈ ꞊dedewo bha ‑wa kë.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Ma Atanna ‑wʋ ‑pö "dhʋ̈ ‑sü ꞊në‑ ‑wɔn 'gü, 'yö Zuifö ‑nu 'wo n kun kö a Atanna ‑dhɔkëgükɔ 'gü, 'yö 'wo‑ "slë ꞊mɔɔ kö ‑wo n zë,
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, estando eu no templo, e tentaram matar-me.
22 "kɛɛ Atanna ‑yö n ‑ta ‑kun ‑kpɛawo 'ö nu 'ö zun‑ 'ka ꞊dɛɛ ‑bha kö 'a ma "sɛɛdhɛ kë 'mɛ 'ö‑ ‑nu ꞊bhlëë 'yaa 'dhö waa‑ 'mɛ 'ö‑ ‑nu ꞊bhlëë 'dhö 'dhö bha‑ ‑nu wëëdhö. 'Mii 'wɔn "wɛɛ 'bha pö kö 'yii kë Moizö waa‑ Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ‑nu 'wo ‑wʋ 'ö‑ pö yi 'bha 'ka bha‑ 'ka.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, permaneço até ao dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, senão o que os profetas e Moisés disseram haver de acontecer,
23 ꞊Dhɛ Atanna ‑bha ‑Yamɛ ‑wëëdhɛ ‑dho bho 'ö ga 'ö ‑kë mɛ ‑blɛɛsü 'ö go ga 'gü ‑a 'ka kö ‑yö dhasü 'ö ‑dhɛpuudhɛ 'ka bha‑ ‑dhiang zë Zuifö ‑nu waa‑ 'mɛ 'waa Zuifö 'ka ‑a ‑nu ‑dhɛ.»
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao povo e aos gentios.
24 ꞊Dhɛ 'ö Pɔdhö 'dhö ö ‑dɩ ‑ta ‑za dɔ sië "dhʋ̈, 'yö Fɛtusö ‑yö ö ‑wʋ "dhiʋ̈ ꞊wlü 'ö‑ pö: «Slaa" 'pö yöö i 'kun ꞊zɔɔ ‑ee, Pɔdhö, ‑a ‑ga bha, i ‑bha 'sëëdhɛ draan‑ ‑kɔ yaa 'gü yaa bha‑ ‑ga 'ö ꞊ya slaa" ‑da i ‑ta bha!»
24 Dizendo ele estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 'Yö Pɔdhö ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «Slaa" 'yii ‑da n 'gü, ma mɛ ‑wɔngbɩɩsü Fɛtusö, "kɛɛ 'wɔn ‑nu 'a‑ pö sië bha tɛanwɔn ‑mü, a‑ ‑pö 'pö ꞊kpaɔdhɛ ‑bha.
25 Paulo, porém, respondeu: Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 ‑Gblüdë Aglipa ‑yö 'wɔn ‑nu bha‑ ‑nu ‑dɔ, ‑a ‑wɔn 'gü a ‑mɔɔ ‑bha 'a‑ ‑dhiang zë n ‑ta "puu 'ka ‑a wëëdhö. A‑ ‑dɔ ꞊dhɛ 'wɔn ‑nu 'wo "dhʋ̈ bha ‑ya ꞊gban ‑dɔ "pɛpɛdhö, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ pë ‑nu bha‑ 'bha 'yii kë ‑bin 'gü!»
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta; porquanto nada se passou em algum lugar escondido.
27 ꞊Dhɛ 'ö go 'mü 'yö Pɔdhö ‑ya pö Aglipa ‑dhɛ: «‑Gblüdë Aglipa, 'wɔn 'ö Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ‑nu ‑wa pö (yi 'bha 'ka 'ö ‑gban Atanna ‑bha ‑Yamɛ ‑wɔn ‑bha) bha i 'dhang ‑bho "dhiʋ̈ "wɛ ‑ee? "Kɛɛ a‑ ‑dɔ ‑zë wo ꞊dhɛ i 'dhang ‑bho "dhiʋ̈!»
27 Acreditas, ó rei Agripa, nos profetas? Bem sei que acreditas.
28 'Yö Aglipa ‑ya pö Pɔdhö ‑dhɛ: «‑Yö i "piʋ̈ ꞊dhɛ i ‑kɔ ‑yö ꞊mɔɔ n ‑bha ‑dede ya‑ 'gü kö 'i n kë 'dhang ‑bho Yesu "dhiʋ̈ ‑mɛ 'ka ‑wa?»
28 Então, Agripa se dirigiu a Paulo e disse: Por pouco me persuades a me fazer cristão.
29 'Yö Pɔdhö ‑ya pö: «'Kö 'zü 'ö ‑kë ꞊dɛɛ, "ɛɛn 'ö ‑kë yi "wɛɛ 'ka, "kɛɛ a ‑bhɛa yi ‑bha Atanna ‑dhɛ kö 'ya 'dho kë bhii do ‑zian i 'ka, "kɛɛ kö mɛ "pɛpɛ 'ka "tʋ 'to sië n ‑wʋ ‑bha ꞊dɛɛ ya 'ka kë 'dhang ‑bho Yesu "dhiʋ̈ ‑mɛ 'ka ꞊dhɛ n 'dhö, "kɛɛ kö 'ka 'dho kë ‑kasogümɛ ‑zë 'ka ꞊dhɛ ‑kɔ 'a‑ 'ka ya‑ 'dhö.»
29 Paulo respondeu: Assim Deus permitisse que, por pouco ou por muito, não apenas tu, ó rei, porém todos os que hoje me ouvem se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö ‑gblüdë 'dhöö, "sɛkɔɔnmɛ 'dhö, Bedhenisö waa‑ mɛ "pɛpɛ 'wo bho wo 'ko ‑ta bha 'wo ꞊wlü.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles;
31 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa 'go wo "gblʋʋ, 'yö 'wo‑ pö wo 'ko ‑dhɛ: «'Mɛ ya 'wɔn yaa 'ö dho kë‑ këmɛ 'ka kö ‑wa zë‑ ‑wɔn 'gü "ɛɛn kö ‑wa ‑da ‑kaso 'gü ‑zianwo 'yaa 'dhö.»
31 e, havendo-se retirado, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada tem feito passível de morte ou de prisão.
32 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö Aglipa ‑ya pö Fɛtusö ‑dhɛ: «꞊Ya kë ꞊dhɛ 'mɛ ya 'yii‑ pö 'nu ꞊dhɛ ‑yö ö "piʋ̈ 'ö ‑wo ‑gblüdë 'kpii‑ ‑kuu "dhiʋ̈ kö kwa ‑dho kwa kwaa‑ ‑zü, "kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ ‑ya "piʋ̈ kö 'ö ‑wo ‑a ‑kuu "dhiʋ̈ bha, kwa ‑dho ‑a 'to ‑kaso 'gü kö 'kwa‑ bɔ‑ ‑dhɛ.»
32 Então, Agripa se dirigiu a Festo e disse: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.