Atos 26
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs ACF
1 'Yö Aglipa ‑ya pö Pɔdhö ‑dhɛ: «‑Pʋtaasü ‑yö i ‑gɔ kö 'i i ‑dɩ ‑ta kɔɔ‑ ‑dhiang zë.» 'Yö Pɔdhö ‑yö ö ‑kɔ wang ‑pʋ kö yöö dhiang zë, 'yö‑ pö:
1 Depois Agripa disse a Paulo: É permitido que te defendas. Então Paulo, estendendo a mão em sua defesa, respondeu:
2 «‑Gblüdë Aglipa, n zuë" ꞊nii ‑yö ‑da kö 'a dɔ i ‑kuu "dhiʋ̈ ꞊dɛɛ ꞊dhɛ 'pë ya‑ 'dhö kö 'a n ‑dɩ ‑ta kɔɔ‑ ‑dhiang zë 'wɔn 'ö Zuifö ‑nu 'wo‑ pö sië n ‑bha bha‑ ‑wɔn 'gü.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, de que perante ti me haja hoje de defender de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ bhii ꞊dede i Zuifö ‑nu wɔ ‑kɔ ‑dɔ. ꞊Ya 'go mü i‑ ‑nu ‑bha zaɔdhe ‑da 'gü ‑wɔn ‑nu ‑dɔ. ꞊Dhɛ 'ö "dhʋ̈, a‑ ‑dhɛ i ‑gɔ kö 'i i "tʋ 'to n ‑wʋ ‑bha ‑së 'ka.
3 Mormente sabendo eu que tens conhecimento de todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso te rogo que me ouças com paciência.
4 Zuifö ‑nu "pɛpɛ ꞊gban ‑wo n ‑tosɛa kë ‑kɔ 'a‑ ‑kë 'ka 'ö sü n 'nëglɔɔndhɛ 'gü ‑bha 'ö zun‑ 'ka ꞊dɛɛ ‑bha ‑a ‑dɔ. 'Ö ‑kɔ 'a ‑tosɛa ‑kë 'ka n ‑gɔ "sɛ 'gü ‑dhɛ waa‑ Zedhizadhɛmö ‑pö ya‑ 'gü 'wo‑ dɔ 'pö.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre os da minha nação, em Jerusalém, todos os judeus a conhecem,
5 ꞊Ya kë ꞊dhɛ ꞊wa "wɩ‑ ‑bha ‑wo ‑mɔɔ ‑bha kö woo‑ ꞊dede ‑wo kë n "sɛɛ‑ 'ka ꞊dhɛ dhiang 'a‑ zë sië bha 'yaa ꞊sua 'ka. ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑wo n ‑dɔ Fadhiziɛn ‑nu 'wo Zuifö ‑nu ‑bha 'tɔng‑ 'ö‑ ‑nu ‑bha Atanna ‑dhɔkëgükɔ 'gü ‑a ꞊bhlëë ‑ya wo faan ꞊gban 'ka 'wo ‑ziö 'ka mɛ ‑kpɛa ‑ta bha‑ mɛ do 'ka ‑a yi 'yaa ꞊dɛɛ.
5 Sabendo de mim desde o princípio (se o quiserem testificar), que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 'Yö 'ma kë za ‑dɔ ‑bha ‑mɛ 'ka dɔ 'kwa‑ wo ꞊dɛɛ ya‑ 'gü, 'yö‑ ‑gɛn 'dhö ‑kë ꞊dhɛ 'pë 'ö Atanna ‑ya "plüün bho yi "bhɛma ‑nu ‑dhɛ ('ö ‑gban ‑Yamɛ nu ‑wɔn ‑bha) bha n "yan ‑ya kë ‑yi ‑gɔ.
6 E agora pela esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais estou aqui e sou julgado.
7 "Plüün bho ‑wʋ 'ö yö ꞊në yi ‑bha "kwɛan‑ ‑gɔ ‑kaɔng do ga ꞊plɛ 'wo ‑ya ‑sü 'ka ‑a kë ‑yi ‑gɔ, 'yö 'wo yë ‑kë Atanna ‑dhɛ wo faan ꞊gban 'ka 'yënng‑ 'gü waa‑ gbeng ‑nu ꞊gban 'gü bha‑ yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü, ‑gblüdë, 'yö Zuifö ‑nu 'wo za dɔ sië n ‑bha ya.»
7 À qual as nossas doze tribos esperam chegar, servindo a Deus continuamente, noite e dia. Por esta esperança, ó rei Agripa, eu sou acusado pelos judeus.
8 'Yö Pɔdhö ‑yö ö wë ꞊slëë Zuifö ‑nu ‑ta 'ö‑ pö: «Zuifö ‑nu 'ka ma ya, ‑më ꞊në ‑kë 'yö 'kaa 'dhang bho yi ‑bha Atanna ‑bha mɛ ‑bho ga 'gü ‑sü ‑wɔn "dhiʋ̈?
8 Pois quê? julga-se coisa incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 Ma ‑zë n ‑bha 'ka, a ‑gun n ‑zʋ 'gɔn sië ꞊dhɛ 'a pë yaa "pɛpɛ ꞊gban suu kë Yesu 'ö go Nazadhɛtö bha‑ 'ka.
9 Bem tinha eu imaginado que contra o nome de Jesus Nazareno devia eu praticar muitos atos;
10 Pë 'ö gun n kë ‑pë 'ka ‑blɛɛsü Zedhizadhɛmö 'yö bha, 'ö "saabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu 'wo ‑wʋ ‑kpɔ n ‑bha kö 'a 'dhang ‑bho Yesu "dhiʋ̈ ‑mɛ ‑nu 'gbɛ ‑da ‑kaso 'gü. 'Yö ꞊ya 'go mü ꞊waa‑ ‑nu zë za 'ka kö ‑wa ‑nu zë, 'yö ‑kë mɛ ꞊gban yi ‑ya 'kwëë‑ ‑wɔn 'ka.
10 O que também fiz em Jerusalém. E, havendo recebido autorização dos principais dos sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e quando os matavam eu dava o meu voto contra eles.
11 'Ö‑ 'bha ‑nu ꞊wa kë ‑zianwo, 'a 'wɔn "dhiʋ̈‑ ‑nu ‑kë ‑a ‑nu 'ka, Zuifö ‑nu ‑bha ‑yakwëëkëgükɔ ‑nu 'gü, 'yö 'a‑ "slë ꞊mɔɔ, faan ‑wɔ ‑a ‑nu ‑ta ‑sü 'ka kö ‑wo wo kwaa‑ ‑zʋ ‑yö Yesu ‑dhɛ ‑sü ‑zü. 'Wɔn ‑siö n ‑dhɛ ‑kɔ yaa 'gü yaa 'ö‑ "piʋ̈ bha‑ ‑wɔn 'gü, a ‑gun "wlü sië 'a dho 'wɔn ‑wɔ ‑a ‑nu ‑ta ‑dhɛ 'gü 'pö "gblʋ̈gblʋ̈ "wɛɛ ‑nu ‑zian 'gü.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, os obriguei a blasfemar. E, enfurecido demasiadamente contra eles, até nas cidades estranhas os persegui.
12 ‑A kë 'a gun‑ wo sië "dhʋ̈ bha‑ ‑wɔn 'gü, 'yö "saabhomɛ ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu 'wo n bɔ Damasö 'plöö yi do 'ka, ‑kɔ ‑mɔɔ 'wɔn ‑bha ‑sü 'wo‑ nu n ‑dhɛ bha‑ 'ka.
12 Sobre o que, indo então a Damasco, com poder e comissão dos principais dos sacerdotes,
13 ‑Gblüdë, ꞊dhɛ ma ‑da zian ‑ta, 'ö 'yënng‑ ꞊ya ‑ya mɛ ‑gɔ ꞊zinng 'gü, 'yö ‑dhɛpuudhɛ 'ö go dhang‑ 'gü 'ö‑ 'bhü 'dhö ‑ziö 'yënng‑ 'bhü ‑ta bha 'ö sɔ ma 'dhöö, ‑ta n ‑bha ‑mɛ ‑nu 'wo ‑kë n "tayɔɔ ‑nu 'ka ‑a ‑nu 'dhö, yi ‑ta.
13 Ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, cuja claridade me envolveu a mim e aos que iam comigo.
14 'Yö mɛ "pɛpɛ ꞊gban 'yi ‑pö "sia‑, 'yö 'a mɛ ‑wʋ do 'bha ma. ‑Wʋ bha 'yö‑ pö n ‑dhɛ eblö ‑wʋ 'gü 'ö‑ pö: ‹Sɔdhö, Sɔdhö, ‑më ꞊në ‑kë 'yö 'i n "yënng ꞊gbaɔn "dhʋ̈? 'Bha 'ko zë n 'ka kö i 'wɔn yaa ‑kë i ‑dɩ ꞊në‑ 'ka ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö ‑du ‑yö ö ‑dɩ ‑gban 'ka ö ‑maakëmɛ ‑gɔ "dhü "zɔ "dhiʋ̈ bha‑ 'dhö.»
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me falava, e em língua hebraica dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö 'a‑ dhɛɛ" kpɔ 'a‑ pö: «Bhii 'de i bha ꞊zɔɔ?» 'Yö yi Dëmɛ ‑ya pö: «Mang Yesu 'i n "yënng ꞊gbaɔn sië bha ma ‑mü.
15 E disse eu: Quem és, Senhor? E ele respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 ‑Bhö "wlü kö 'i dɔ i ‑gɛan, a n ‑dɩ ‑zɔn i ‑dhɛ "dhʋ̈ kö 'i kë ma yëkëmɛ ‑mɛ ꞊në‑ 'ka, i ‑dho kë n "sɛɛ‑ 'ka kö ‑kɔ 'a n ‑dɩ ‑zɔn 'ka i ‑dhɛ ꞊dɛɛ bha 'i‑ pö 'mɛ 'wo to ‑a ‑nu ‑dhɛ. ꞊Ya 'go mü kö 'pë 'a dho‑ ‑zɔn i ‑dhɛ bha 'i‑ ‑gɛn dɔ‑ ‑nu ‑dhɛ 'pö.
16 Mas levanta-te e põe-te sobre teus pés, porque te apareci por isto, para te pôr por ministro e testemunha tanto das coisas que tens visto como daquelas pelas quais te aparecerei ainda;
17 A ‑dho i bɔ Zuifö ‑nu waa‑ 'mɛ 'waa Zuifö 'ka‑ ‑nu "piʋ̈, ꞊wa ‑ya i ‑san 'ka kö ‑wa pö 'wo i zë, a ‑dho i dha‑ ‑nu ‑gɔ.
17 Livrando-te deste povo, e dos gentios, a quem agora te envio,
18 A i ‑bɔ kö 'i‑ ‑nu "yan "dhiʋ̈ ꞊në‑ "pʋ kö ‑wo 'go ‑dhɛtiidhɛ 'gü kö ‑wo nu ‑dhɛpuudhɛ 'gü, kö ‑wo 'go Sɔtraan ‑gban ꞊wlöö, kö ‑wo nu Atanna "piʋ̈, kö ꞊wa 'dhang bho n ‑wɔn "dhiʋ̈ kö Atanna ‑ya ‑nu ‑bha 'wɔn yaa ‑mawɔn 'to kö ‑wo wo ‑yɛa ꞊slɔɔ 'pö 'mɛ 'ö Atanna ‑ya ‑nu ‑ya ‑dɩ ‑ta bha‑ ‑nu kpö 'gü.
18 Para lhes abrires os olhos, e das trevas os converteres à luz, e do poder de Satanás a Deus; a fim de que recebam a remissão de pecados, e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 ‑Gblüdë Aglipa, ‑a kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü, ꞊dhɛ 'ö n "yan ꞊ya ‑da 'wɔn 'ö go dhang‑ 'gü bha‑ 'gü ‑dhɛ ‑kɔ bha‑ 'dhö, 'yö 'a‑ ‑kë ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö n Dëmɛ ‑ya pö‑ 'ka n ‑dhɛ bha‑ 'dhö 'pö.
19 Por isso, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 'Yö 'a Atanna ‑wʋ pö Damasö ‑pö 'gü, 'yö 'a‑ 'bha pö Zedhizadhɛmö ‑pö 'gü waa‑ Zude ‑sɛ 'dhö. 'Yö 'a dho‑ 'ka "sɛ "wɛɛ 'gbɛ ꞊gban 'gü kö a‑ pö sië‑ ‑nu ‑dhɛ ‑wo wo kwaa‑ woo‑ sɔng yaa ‑zü kö ‑wo wo zuë" slëë‑ Atanna "piʋ̈ kö këwɔn ‑së ‑nu 'wo‑ ‑zɔn ꞊dhɛ ꞊wa wo wë slëë‑ Atanna "piʋ̈ ꞊dedewo bha ‑wa kë.
20 Antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco e em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia, e aos gentios, que se emendassem e se convertessem a Deus, fazendo obras dignas de arrependimento.
21 Ma Atanna ‑wʋ ‑pö "dhʋ̈ ‑sü ꞊në‑ ‑wɔn 'gü, 'yö Zuifö ‑nu 'wo n kun kö a Atanna ‑dhɔkëgükɔ 'gü, 'yö 'wo‑ "slë ꞊mɔɔ kö ‑wo n zë,
21 Por causa disto os judeus lançaram mão de mim no templo, e procuraram matar-me.
22 "kɛɛ Atanna ‑yö n ‑ta ‑kun ‑kpɛawo 'ö nu 'ö zun‑ 'ka ꞊dɛɛ ‑bha kö 'a ma "sɛɛdhɛ kë 'mɛ 'ö‑ ‑nu ꞊bhlëë 'yaa 'dhö waa‑ 'mɛ 'ö‑ ‑nu ꞊bhlëë 'dhö 'dhö bha‑ ‑nu wëëdhö. 'Mii 'wɔn "wɛɛ 'bha pö kö 'yii kë Moizö waa‑ Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ‑nu 'wo ‑wʋ 'ö‑ pö yi 'bha 'ka bha‑ 'ka.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, ainda até ao dia de hoje permaneço dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada mais do que o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer,
23 ꞊Dhɛ Atanna ‑bha ‑Yamɛ ‑wëëdhɛ ‑dho bho 'ö ga 'ö ‑kë mɛ ‑blɛɛsü 'ö go ga 'gü ‑a 'ka kö ‑yö dhasü 'ö ‑dhɛpuudhɛ 'ka bha‑ ‑dhiang zë Zuifö ‑nu waa‑ 'mɛ 'waa Zuifö 'ka ‑a ‑nu ‑dhɛ.»
23 Isto é, que o Cristo devia padecer, e sendo o primeiro da ressurreição dentre os mortos, devia anunciar a luz a este povo e aos gentios.
24 ꞊Dhɛ 'ö Pɔdhö 'dhö ö ‑dɩ ‑ta ‑za dɔ sië "dhʋ̈, 'yö Fɛtusö ‑yö ö ‑wʋ "dhiʋ̈ ꞊wlü 'ö‑ pö: «Slaa" 'pö yöö i 'kun ꞊zɔɔ ‑ee, Pɔdhö, ‑a ‑ga bha, i ‑bha 'sëëdhɛ draan‑ ‑kɔ yaa 'gü yaa bha‑ ‑ga 'ö ꞊ya slaa" ‑da i ‑ta bha!»
24 E, dizendo ele isto em sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 'Yö Pɔdhö ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «Slaa" 'yii ‑da n 'gü, ma mɛ ‑wɔngbɩɩsü Fɛtusö, "kɛɛ 'wɔn ‑nu 'a‑ pö sië bha tɛanwɔn ‑mü, a‑ ‑pö 'pö ꞊kpaɔdhɛ ‑bha.
25 Mas ele disse: Não deliro, ó potentíssimo Festo; antes digo palavras de verdade e de um são juízo.
26 ‑Gblüdë Aglipa ‑yö 'wɔn ‑nu bha‑ ‑nu ‑dɔ, ‑a ‑wɔn 'gü a ‑mɔɔ ‑bha 'a‑ ‑dhiang zë n ‑ta "puu 'ka ‑a wëëdhö. A‑ ‑dɔ ꞊dhɛ 'wɔn ‑nu 'wo "dhʋ̈ bha ‑ya ꞊gban ‑dɔ "pɛpɛdhö, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ pë ‑nu bha‑ 'bha 'yii kë ‑bin 'gü!»
26 Porque o rei, diante de quem também falo com ousadia, sabe estas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 ꞊Dhɛ 'ö go 'mü 'yö Pɔdhö ‑ya pö Aglipa ‑dhɛ: «‑Gblüdë Aglipa, 'wɔn 'ö Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ‑nu ‑wa pö (yi 'bha 'ka 'ö ‑gban Atanna ‑bha ‑Yamɛ ‑wɔn ‑bha) bha i 'dhang ‑bho "dhiʋ̈ "wɛ ‑ee? "Kɛɛ a‑ ‑dɔ ‑zë wo ꞊dhɛ i 'dhang ‑bho "dhiʋ̈!»
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Bem sei que crês.
28 'Yö Aglipa ‑ya pö Pɔdhö ‑dhɛ: «‑Yö i "piʋ̈ ꞊dhɛ i ‑kɔ ‑yö ꞊mɔɔ n ‑bha ‑dede ya‑ 'gü kö 'i n kë 'dhang ‑bho Yesu "dhiʋ̈ ‑mɛ 'ka ‑wa?»
28 E disse Agripa a Paulo: Por pouco me queres persuadir a que me faça cristão!
29 'Yö Pɔdhö ‑ya pö: «'Kö 'zü 'ö ‑kë ꞊dɛɛ, "ɛɛn 'ö ‑kë yi "wɛɛ 'ka, "kɛɛ a ‑bhɛa yi ‑bha Atanna ‑dhɛ kö 'ya 'dho kë bhii do ‑zian i 'ka, "kɛɛ kö mɛ "pɛpɛ 'ka "tʋ 'to sië n ‑wʋ ‑bha ꞊dɛɛ ya 'ka kë 'dhang ‑bho Yesu "dhiʋ̈ ‑mɛ 'ka ꞊dhɛ n 'dhö, "kɛɛ kö 'ka 'dho kë ‑kasogümɛ ‑zë 'ka ꞊dhɛ ‑kɔ 'a‑ 'ka ya‑ 'dhö.»
29 E disse Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me estão ouvindo, se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö ‑gblüdë 'dhöö, "sɛkɔɔnmɛ 'dhö, Bedhenisö waa‑ mɛ "pɛpɛ 'wo bho wo 'ko ‑ta bha 'wo ꞊wlü.
30 E, dizendo ele isto, levantou-se o rei, o presidente, e Berenice, e os que com eles estavam assentados.
31 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa 'go wo "gblʋʋ, 'yö 'wo‑ pö wo 'ko ‑dhɛ: «'Mɛ ya 'wɔn yaa 'ö dho kë‑ këmɛ 'ka kö ‑wa zë‑ ‑wɔn 'gü "ɛɛn kö ‑wa ‑da ‑kaso 'gü ‑zianwo 'yaa 'dhö.»
31 E, apartando-se dali falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada fez digno de morte ou de prisões.
32 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö Aglipa ‑ya pö Fɛtusö ‑dhɛ: «꞊Ya kë ꞊dhɛ 'mɛ ya 'yii‑ pö 'nu ꞊dhɛ ‑yö ö "piʋ̈ 'ö ‑wo ‑gblüdë 'kpii‑ ‑kuu "dhiʋ̈ kö kwa ‑dho kwa kwaa‑ ‑zü, "kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ ‑ya "piʋ̈ kö 'ö ‑wo ‑a ‑kuu "dhiʋ̈ bha, kwa ‑dho ‑a 'to ‑kaso 'gü kö 'kwa‑ bɔ‑ ‑dhɛ.»
32 E Agripa disse a Festo: Bem podia soltar-se este homem, se não houvera apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.