Atos 13
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs NVT
1 Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ‑nu waa‑ 'dhang ‑bho Yesu "dhiʋ̈ ‑mɛ ‑nu draan‑ ‑mɛ ‑nu ‑wo ‑gun ‑bha 'kɔdhigümɛ ‑nu 'wo Angtiɔsö ‑pö 'gü bha‑ ‑nu kpö 'gü. 'Mɛ 'wo "dhʋ̈ bha ‑wa mɛ do ‑dhɛ Baanabasö, 'yö 'wo‑ mɛ do 'bha ‑dhɛ Simeɔn 'yö 'wo‑ 'tɔ kpɔ 'wo‑ ‑dhɛ Mɛtii, 'yö 'wo‑ mɛ do ‑dhɛ Dhusiusö ('yö go 'pö Sidhɛnö ‑sɛ 'gü), 'yö Manaɛ 'ö "klʋ bho ‑gblüdë Edhodö ꞊keng‑, waa‑ Sɔdhö.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Yi do 'ka kö ‑wo kwa Dëmɛ ‑dhɔkë sië, kö ‑wo 'sunng‑ ma sië, 'yö 'Nii‑ "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ ‑ya pö‑ ‑nu ‑dhɛ: «‑Ka Baanabasö waa‑ Sɔdhö ‑a ‑nu ‑ya ‑dɩ ‑ta kö yë 'a‑ ‑nu ‑dhɛ 'ka bha ‑wa kë!»
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 'Yö 'wo 'sunng‑ ma 'wo ꞊bhɛa Atanna ‑dhɛ ‑a ‑nu ‑wɔn 'gü, 'yö 'wo wo ‑kɔ kpa‑ ‑nu ‑ta, 'yö 'wo 'dhuë‑ ‑kë ‑nu ‑bha, 'yö 'wo wo kwaa‑ ‑nu ‑zü 'wo dho.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 'Yö Baanabasö waa‑ Sɔdhö 'ö 'Nii‑ "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ ‑ya ‑nu bɔ bha, 'wo dho 'wo ꞊loo Sedhösi ‑pö 'gü, 'yö 'wo ‑ya "yitagɔ 'gü mü 'wo dho "sɛgɔ 'dhɛ ‑ya ‑sü 'ka "yi ꞊zinng 'gü 'wo‑ ‑dhɛ Siplë bha‑ 'gü.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa 'dho ꞊wa ꞊loo Sadhaminö ‑pö 'gü, 'yö 'wo zun Atanna ‑wʋ pö ‑sü ‑bha Zuifö ‑nu ‑bha ‑yakwëëkëgükɔ 'gü. Zan Makö ‑yö ‑gun ‑nu ꞊keng‑ 'yö‑ ‑nu ‑ta kun.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 'Yö 'wo ‑ziö "sɛgɔ bha‑ 'gü 'wo dho "dhʋ̈ 'wo ꞊loo Pafɔsö ‑pö 'gü. ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa ꞊loo Pafɔsö, 'yö 'wo ‑kpan "zʋʋdhɛ këmɛ do 'ö Zuifö 'ka 'wo‑ ‑dhɛ Baa Yesu bha‑ ‑bha mü. 'Mɛ 'ö bha ‑ya ‑pö ö ‑dɩ ‑dhɛ Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ‑mü ö 'ka,
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 "kɛɛ ‑yö ‑kë 'pö ‑gblüdë 'wo‑ ‑dhɛ Sɛɛziusö Podhusö bha‑ ꞊kengmɛ do 'ka. ‑Gblüdë bha ‑yö ‑gun ꞊kpaɔmɛ 'ka, 'yö Baanabasö waa‑ Sɔdhö ‑nu ‑dhɛ kö ‑wo Atanna ‑wʋ pö ö ‑dhɛ.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 "Kɛɛ "zʋʋdhɛ këmɛ 'wo‑ 'tɔ kpɔ glɛkö ‑wʋ 'gü 'wo‑ ‑dhɛ Edhimasö bha, Sɔdhö waa‑ Baanabasö 'wii Atanna ‑wʋ ‑pö ‑gblüdë bha‑ ‑dhɛ ‑dhɛ 'yö‑ ‑gɔ, kö ‑ya "slë mɔɔ‑ sië kö ‑gblüdë bha 'ya 'dho 'dhang bho Yesu ‑wɔn "dhiʋ̈.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈, 'yö Sɔdhö 'wo‑ 'tɔ kpɔ 'pö Pɔdhö bha 'Nii‑ "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ ‑ya pa, 'yö ö wë ꞊slëë ‑dɛ mi bha‑ ‑ta 'yö‑ ‑ga zuudhö
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 'yö‑ pö‑ ‑dhɛ: «Bhi 'ö 'i Sɔtraan gbö 'ka 'ö 'wɔn ‑së ‑dhɔ 'yaa i kë, 'ö 'i pa ‑sü 'ka "kpënng‑ waa‑ "slë yaa suu ꞊gban "pɛpɛ ꞊në‑ 'ka ya, ‑yö i "piʋ̈ 'zü ꞊dhɛ 'i tɛanwɔn 'ö ‑gban yi Dëmɛ ‑bha bha‑ bhɔ mɛ ‑nu 'gü ꞊sua ‑bha ‑ee?
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 ‑Bhö ‑dhɛ ‑ga, yi Dëmɛ ‑dho i ‑wëëdhɛ bho, ‑yö ‑dho i "yënng trö 'ö 'bhaa ‑dhɛ yö 'ö dho 'ö zun‑ 'ka "tʋ̈ng kpö ‑bha!» Edhimasö ‑to ‑dhɛ do bha‑ 'gü 'ö‑ "yënng ‑yö ꞊tröö 'sënsëndhö, 'yö zun ö ‑kɔ dan ‑sü ‑bha ö ‑züzü kö 'mɛ 'ö dho zian bho ö 'ka 'ö‑ ꞊slɔɔ.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 ꞊Dhɛ 'ö ‑gblüdë bha ꞊ya 'wɔn 'ö ‑kë Edhimasö 'ka bha‑ ‑dhɛ yö, 'yö 'dhang bho Atanna ‑wʋ "dhiʋ̈, 'yö mɛ draan‑ ‑kɔ ‑nu 'wo go kwa Dëmɛ Yesu "piʋ̈ bha 'wo‑ ‑zʋ kun.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 'Yö Pɔdhö waa‑ ö "tayɔɔ ‑nu ‑wo ‑da "yitagɔ 'gü Pafɔsö ‑pö 'gü 'zü ‑deewo, 'yö 'wo dho Pɛɛzö ‑pö 'ö Panfidhi ‑sɛ 'gü bha‑ 'gü. ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa ꞊loo mü, 'yö Zan Makö ‑yö ‑kan ‑a ‑nu ‑bha 'yö dho Zedhizadhɛmö.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 'Yö wo ‑zë 'wo dho wo "dhiʋ̈ 'wo dho 'wo ꞊loo Angtiɔsö ‑pö 'ö Pisidi bha‑ 'gü, 'yö 'wo dho Zuifö ‑nu kpö 'gü ‑a ‑nu ‑bha ‑yakwëëkëgükɔ ‑nu 'gü ‑a ‑nu ꞊glooyi 'ka 'wo ‑ya mü.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 ꞊Dhɛ 'ö 'kɔ bha‑ ‑gɔmɛ ‑nu ꞊wa wo bo Atanna ‑bha 'tɔng‑ ‑nu waa‑ Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ‑nu ‑wʋ 'bha ‑nu ‑wʋ pö ‑sü 'ka‑ ‑bha 'sëëdhɛ 'gü, 'yö Zuifö ‑nu ‑bha ‑yakwëëkëgükɔ ‑gɔmɛ ‑nu ‑wa pö Pɔdhö waa‑ Baanabasö ‑a ‑nu ‑dhɛ: «Yi dheebhang ‑nu, ꞊ya kë ꞊dhɛ 'wɔn 'bha 'dhö ka ‑gɔ kö 'ka‑ pö mɛ faan dɔ ‑wʋ 'ka 'mɛ 'wo ya‑ ‑nu ‑dhɛ kö "dhɛɛ ‑yö ka ‑gɔ.»
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 'Yö Pɔdhö ‑yö ꞊wlü 'yö ö ‑kɔ "paa 'gü zë‑ ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö: «Izraɛdhö ‑mɛ ‑nu waa‑ 'mɛ 'kaa Zuifö 'ka, "kɛɛ 'ö 'ka Atanna ‑wʋ ꞊bhlëë ‑zë ‑ya, ‑ka ka "tʋ 'to n ‑bha!
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Izraɛdhö ‑mɛ ‑nu, kwa ‑bha Atanna bha ‑yö kwa "bhɛma ‑nu sü ö ‑bha 'ka 'ö‑ ‑nu suu ‑da "dhiʋ̈ kö ‑wo ‑tun ꞊dhuëngdhɛ 'gü Ezitö ‑sɛ 'gü, 'yö‑ ‑nu bho mü ö ‑bha 'gügbɩɩdhɛ 'ka,
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 'yö "klʋ bho‑ ‑nu ‑bha ‑kwɛ 'ö ꞊mɔɔ ‑kwɛ ‑kaɔng ‑yiisiö ‑bha ‑a 'ka "tʋng ‑ta.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 'Yö Kanaa "sɛgɔ "saɔplɛ bha‑ ‑nu 'gü ꞊see ‑gblü 'ka, 'yö‑ nu kwa "bhɛma ‑nu ‑dhɛ kö ‑wo ‑ya mü.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 'Yö zagɔbhomɛ ‑nu ‑ya ‑nu ‑gɔ "dhiʋ̈ ‑kwɛ 'ö ꞊mɔɔ ‑kwɛ këng ‑yiisiö waa‑ ‑kwɛ ‑kaɔng "sɔɔdhu ‑nu ‑bha ‑a 'ka 'ö dho "dhʋ̈ 'ö zun Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ Samiɛdhö ‑bha "tʋ̈ng ‑bha.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 'Yö 'wo ‑gblüdë do ‑gbadhɛ Samiɛdhö ‑gɔ, 'yö Atanna ‑yö Saidhö 'ö ‑kë Kisö gbö 'ka, 'ö go Bɛnngzamɛ ‑gɔ "kwɛandhö bha‑ nu‑ ‑nu ‑dhɛ, 'yö ‑ya Izraɛdhö ‑sɛ ‑gɔ "dhiʋ̈ ‑kwɛ ‑kaɔng ‑yiisiö 'ka.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 ꞊Dhɛ 'ö Atanna ‑yö ö ‑kɔ ‑kan Saidhö "dhiʋ̈, 'yö Davi ‑kë ‑nu ‑bha ‑gblüdë 'ka, 'yö "sɛɛdhɛ kë Davi ‑bha 'ö‑ pö:
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Davi bha‑ suu 'gü ‑në do ꞊në Atanna ‑ya ‑ya Izraɛdhö ‑sɛ 'gü ‑mɛ ‑nu Dhamɛ 'ka ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö‑ "plüün bho‑ 'ka ‑a 'dhö. Mɛdhamɛ 'ö "dhʋ̈ bha ꞊në 'wo‑ ‑dhɛ Yesu.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 'Ö gun kö Yesu 'yii Atanna ‑bha yë zü bho ꞊kö mɛ kpö 'gü, Zan ‑yö Atanna ‑wʋ ‑pö 'ö‑ pö Izraɛdhö ‑sɛgümɛ ‑nu ‑dhɛ ꞊dhɛ ‑wo wo kwaa‑ wo ‑kë ‑sɔng yaa ‑nu ‑zü kö ‑wo wo wë bɔ Atanna "piʋ̈ kö ‑wa ‑nu ‑bɔ ‑a 'ka ‑zu bho.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 ꞊Dhɛ 'ö Zan 'dhö ‑wo sië ö ‑bha ‑tosɛa "dhiʋ̈todhɛ 'gü 'yö‑ pö: «Ka ka ‑zʋ ‑gɔn ꞊dhɛ de suu 'pö n 'ka? 'Mɛ 'ka ‑ya sië‑ ‑gɔ bha 'yaa ‑mü n 'ka, yö ‑zë ‑yö nu sië n zian‑ ‑ta. Mɛ 'ö bha yö ‑zë ꞊bhlëë ‑yö 'kpii‑ 'ö ‑ziö n ‑ta, ‑a ‑gɛn 'gü ‑sabha ‑zian fië‑ ‑dhö n 'ka.»
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 'Yö Pɔdhö ‑ya pö: «N dheebhang ‑nu, ka 'ö 'ka ‑kë Ablaamö suugümɛ ‑nu 'ka, waa‑ 'mɛ 'ö 'kaa Zuifö 'ka "kɛɛ 'ö 'ka Atanna ꞊bhlëë ‑zë ‑ya, kwa ꞊në naɔ ‑së 'ö ‑kë dha ‑sü ‑naɔ 'ka bha 'ö nu kwa ‑dhɛ.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 'Mɛ 'wo Zedhizadhɛmö waa‑ wo ‑gɔdhiʋ̈mɛ ‑nu 'wii "wɩ‑ ‑bha kö ‑wo Yesu 'sü wo Dhamɛ 'ka, 'wii Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ‑nu ‑wʋ 'wo‑ pö ꞊glooyi ꞊gban "pɛpɛ 'ka bha‑ 'gü ma, "kɛɛ ‑wo kë‑ 'gü ‑wɔn ‑zë ‑kë Yesu zë ‑sü 'ka.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 ‑A zë ‑gɛn 'bha 'yii kë, "kɛɛ ‑wo kë‑ ‑pö Pidhatö ‑dhɛ ‑ya zë.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa 'wɔn ‑nu 'ö ‑bɛn zë ‑sü 'ka Atanna ‑bha 'sëëdhɛ 'gü 'ö ‑gban Yesu ‑wëëdhɛ bho ‑sü waa‑ ga ‑sü ‑nu ‑bha bha‑ ꞊gban "pɛpɛ 'gü ‑wɔn kë, 'yö 'wo‑ bho "dhü ‑bha, 'yö 'wo‑ ‑da ‑gwë ‑yɛ 'gü, (‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑a ‑nu ‑bha mɛ ‑wɛɛ bho ‑kɔ bha).
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 "Kɛɛ 'yö Atanna ‑ya bho ga 'gü,
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 'yö ö ‑dɩ ‑zɔn 'mɛ 'wo gun‑ ꞊keng‑ 'wo go‑ 'ka Gadhidhe ‑sɛ 'gü 'wo dho‑ 'ka Zedhizadhɛmö bha‑ ‑nu ‑dhɛ ‑dhɛkpaɔyi 'gbɛ ꞊dede 'ka, 'mɛ 'wo "dhʋ̈ bha ꞊në 'wo‑ "sɛɛ‑ 'ka ꞊taamasü ya‑ 'gü, 'yö 'wo Yesu ‑dhiang zë sië Izraɛdhö ‑sɛgümɛ ‑nu ‑dhɛ.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 Yii ‑dɩ 'pö yi ‑nu 'wɔn ‑taɔng ‑së bha ꞊në‑ 'ka ka ‑dhɛ. 'Wɔn ‑taɔng ‑së bha yö ‑mü ꞊dhɛ 'wɔn 'ö Atanna ‑ya pö kwa "bhɛma ‑nu ‑dhɛ yi 'bha 'ka bha,
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 ‑ya kë ‑sü 'ka kwa 'ö 'kwa‑ ‑nu bhang ‑nu 'ka bha ꞊në kwa ‑dhɛ ꞊dɛɛ Yesu ‑bho ga 'gü ‑sü 'ka ‑dhɛ ‑kɔ 'ö ‑bɛn zë ‑sü 'ka‑ 'ka "Tan 'sëëdhɛ ('wo‑ Somö ‑kë bha‑) ꞊plɛ ‑naa 'gü bha‑ 'dhö ꞊dhɛ:
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 'Yö Atanna ‑ya pö ꞊dhɛ ‑yö ‑dho ‑a bho ga 'gü kö 'ya 'dho ga 'zü. 'Yö‑ pö 'zü ꞊dhɛ:
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 'Wɔn bha ‑yö ‑bɛn zë ‑sü 'ka Atanna ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ‑dhɛ 'bha 'gü 'zü, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'mɛ 'ö "Tan 'sëëdhɛ ('wo‑ Somö ‑kë bha‑) ‑bɛn zë bha ‑ya ‑pö Atanna ‑dhɛ:
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Yë 'ö Atanna ‑ya ‑ya Davi ‑bha 'ka ‑yö kë‑ ‑kë, "kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ꞊yaa‑ kë 'yö ga, 'yö 'wo‑ ‑wɛɛ bho ‑a "bhɛma ‑nu ‑wɛɛ bho ‑dhɛ 'gü, 'yö‑ kwi ‑yö ‑bu. (꞊Ya kë "dhʋ̈ kö ‑wʋ 'ö Atanna ‑ya pö "dhʋ̈ bha 'yii‑ pö Davi ‑zë ‑dhɛ.)
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Mɛ 'ö Atanna ‑ya bho ga 'gü bha yö ‑zë kwi 'yii "bu.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü n dheebhang ‑nu, ‑kaa dɔ ꞊dhɛ pë 'ö Yesu ‑ya ‑kë bha ꞊në‑ ‑wɔn 'gü 'yö Atanna dho ꞊mɔɔ‑ ‑bha 'ö mɛ ‑nu ‑bha 'wɔn yaa ‑nu ‑mawɔn to ꞊dhɛ ‑kɔ 'yi‑ pö sië‑ 'ka ka ‑dhɛ ꞊dɛɛ ya‑ 'dhö.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Moizö ‑bha 'tɔng‑ ‑zë 'yii 'dho ka kë ‑sɔng bho ka ‑bha Atanna wëëdhö, "kɛɛ 'dhang ‑bho Yesu ‑wɔn "dhiʋ̈ ‑sü bha ꞊në dho ka kë "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ Atanna wëëdhö.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Kö ‑kaa kë ‑së kö 'pë 'ö Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ‑nu ‑wa pö bha 'ya 'dho kë ka 'ka;
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑a ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ‑nu ‑wa ‑pö:
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa bo dhiang ‑nu bha‑ ‑nu zë ‑sü 'ka, 'ö Pɔdhö waa‑ Baanabasö 'wo zun sië "kpɛnng, 'yö 'wo‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ ‑wo nu 'zü ꞊glooyi 'dhɛ 'ö dho dɔ‑ "piʋ̈ bha‑ 'ka kö ‑wo ‑wʋ ‑nu bha‑ 'gü 'bha pö wo ‑dhɛ.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa ziö 'wo 'dho sië, 'yö Zuifö ‑nu 'gbɛ waa‑ 'mɛ 'wo ‑da Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɛa Atanna ‑dhɛ ‑kɔ 'gü ‑nu wo bha 'wo ‑ziö ‑a ‑nu ꞊keng‑. 'Yö Pɔdhö waa‑ Baanabasö 'wo dhiang ‑nu zë‑ ‑nu ‑dhɛ ‑a ‑nu faan dɔ ‑sü 'ka kö ‑wo 'to Atanna ‑bha "gblüsë 'ö‑ ‑kë bha‑ 'gü woo‑ ‑tosɛadhe ꞊gban 'ka kö ‑wo 'dho‑ 'ka "dhiʋ̈.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 ‑A ꞊glooyi 'dhɛ 'ö dɔ‑ 'dhɛ bha‑ "piʋ̈ bha‑ 'ka, 'mɛ 'wo 'pö‑ bha‑ 'gü, ‑a ‑nu 'kpii‑ ‑dhɛ ꞊gban ‑wo kë ‑loo 'ko ‑ta ‑dhɛ do bha‑ 'gü kö 'wo Atanna ‑wʋ ma.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö Zuifö ‑nu ꞊wa mɛ kpö bha‑ ‑nu yö, 'yö ꞊drɔ ‑yö ‑da ‑nu 'gü 'yö 'wo ‑ya ꞊sua ‑yɛ Pɔdhö "yan ‑bha ‑sü ‑bha. 'Yö 'wo ‑ya ‑dhiang yaa ‑zë ‑a ‑bha ‑sü ‑bha mɛ ‑nu ‑dhɛ.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 "Kɛɛ Pɔdhö waa‑ Baanabasö ‑wo wo ‑zʋ ‑gban 'wo dhiang zë‑ ‑nu ‑dhɛ 'wo‑ pö: «Atanna ‑wʋ ya‑ ‑dhɛa ‑bha ꞊dhɛ ‑yö pö ka ꞊në ka ‑dhɛ nu ‑blɛɛsü, "kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ 'kaa "wɩ‑ ‑bha kö 'ka 'dhang bho‑ ‑wɔn "dhiʋ̈, 'ö 'kaa ka ‑dɩ 'sü ꞊dhɛ ꞊sii 'ö 'yaa yën ‑a ꞊slɔɔ ‑mɛ 'dhö bha yi ‑dho yi wë slëë‑ 'mɛ 'waa Zuifö 'ka‑ ‑nu "piʋ̈.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ yi Dëmɛ ‑ya ‑pö yi ‑dhɛ: «A i ‑ya "sɛgɔ "wɛɛ ‑nu ꞊në‑ ‑nu ‑bha ‑dhɛpuudhɛ 'ka kö 'i 'dho dha ‑sü bha‑ ‑naɔ 'ka "sɛgɔ ‑nu 'wo ‑dhɛ ꞊gblɛɛn 'gü ‑a ‑nu 'gü.
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 ꞊Dhɛ 'ö 'mɛ 'waa Zuifö 'ka 'wo‑ ‑nu ‑wʋ bha‑ ma, 'yö‑ ‑nu ꞊nii ‑da ꞊dedewo 'yö 'wo‑ pö: «Kwa Dëmɛ ‑wʋ bha ‑yö ‑së!» 'Yö mɛ "pɛpɛ 'ö Atanna ‑ya ‑nu ‑da ‑tosɛa 'ö 'yaa yën ‑a këmɛ 'ka bha 'wo 'dhang bho Yesu ‑wɔn "dhiʋ̈.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 'Yö kwa Dëmɛ ‑wʋ ‑yö ‑pɛn "sɛgɔ bha‑ 'gü ‑dhɛ ꞊gban "pɛpɛ 'gü.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 "Kɛɛ 'yö Zuifö ‑nu 'wo dhebhɔ ꞊bhlëësü ‑nu 'wo 'pö‑ bha‑ 'gü, 'wo ‑da Zuifö ‑nu ‑bha bhɛa" ‑kɔ 'gü bha waa‑ 'pödë ‑nu zü ꞊yɔɔn Pɔdhö waa‑ Baanabasö ‑nu ‑bha kö ‑wa ‑nu ‑wëëdhɛ bho. ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö 'wo‑ ‑nu ‑kë, 'yö 'wo go‑ ‑nu ‑bha "sɛgɔ bha‑ 'gü.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 'Yö Pɔdhö waa‑ Baanabasö 'wo wo ‑gɛn ‑bha ‑ma kö "sɛ 'ö dɔ‑ ‑nu ‑gɛn ‑bha 'pö‑ bha‑ 'gü bha ‑yö 'go‑ ‑nu ‑gɛn ‑bha kö ‑wa ‑zɔn ‑nu ‑dhɛ ꞊dhɛ ('mɛ 'wo bha Atanna ꞊ya 'wɔn bho‑ ‑nu 'gü kö‑) ‑dhɛ 'bha 'yii 'to wo ‑zë wo ‑bha, 'yö 'wo dho Ikɔnö ‑pö 'gü.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 'Dhang ‑bho Yesu "dhiʋ̈ ‑mɛ ‑nu 'wo Angtiɔsö ‑wo ‑gun pa ‑sü 'ka zuëniidadhe waa‑ 'Nii‑ "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ 'ka.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.