2 Coríntios 1
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs NVT
1 'Sëëdhɛ ya mang Pɔdhö ‑mɛ 'ö Atanna ꞊në n ‑ya Yesu Klisi ‑bha bɔmɛ 'ka bha, yaa‑ Timote 'ö ‑kë yi dheebhang 'ka 'pö kwa Dëmɛ bha‑ ‑bha zian ‑ta bha yi ꞊në 'yi‑ bɔ ka ‑dhɛ.
1 Eu, Paulo, chamado pela vontade de Deus para ser apóstolo de Cristo Jesus, escrevo esta carta, com nosso irmão Timóteo, à igreja de Deus em Corinto e a todo o seu povo santo em toda a Acaia.
2 Kö kwa Dë Atanna waa‑ kwa Dëmɛ Yesu Klisi 'ö 'dhö ‑wo ka gba zuëyagblü 'ka, kö ‑wo ‑gasitɛ kë ka ‑dhɛ bha ('aa ‑yö kë).
2 Que Deus, nosso Pai, e o Senhor Jesus Cristo lhes deem graça e paz.
3 ‑Ka ‑kwa Atanna 'ö ‑kë kwa Dëmɛ Yesu Klisi Dë 'ka, yö 'ö mɛ ‑nu ‑wëë ‑ya ‑kë ‑ziiziisü 'ka, 'ö mɛ ‑zʋ ‑gban ‑kɔ ꞊gban ‑kɔ ꞊gban 'gü bha‑ nuɛ" bho ꞊dedewo.
3 Louvado seja Deus, Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, Pai misericordioso e Deus de todo encorajamento.
4 Yö ꞊në yi ‑zʋ ‑gban "yënng ꞊gbaɔndhe ꞊gban "pɛpɛ suu 'gü, kë "dhʋ̈ kö ‑kɔ do 'ö yi ‑zʋ ‑gban 'ka bha 'yi mɛ "wɛɛ ‑nu ‑zʋ ‑gban 'ka 'pö kö ‑wa ‑nu ‑wëëkë wo sië.
4 Ele nos encoraja em todas as nossas aflições, para que, com o encorajamento que recebemos de Deus, possamos encorajar outros quando eles passarem por aflições.
5 ‑Kɔ do 'ö Klisi ‑wëëdhɛ ‑yö bho‑ 'ka, yii ‑dɩ 'pö yi ‑wëëdhɛ ‑yö ‑bho 'ka, "kɛɛ yi ‑wëëdhɛ bho ‑sü bha‑ 'bha 'dhö ‑da sië‑ 'gü Klisi ‑wɔn 'gü kö Klisi ‑dɩ 'pö ‑yö yi faan dɔ sië "dhʋ̈ do 'ö dho‑ 'ka.
5 Pois, quanto mais sofrimento por Cristo suportarmos, mais encorajamento será derramado sobre nós por meio de Cristo.
6 'Ya saan", kö yi ‑saan kë "dhʋ̈ kö ka ꞊në ka ‑zʋ ‑yö ‑gban, kë "dhʋ̈ kö 'ka dha. Klisi ꞊ya yi ‑zʋ ‑gban, kö ‑ya ‑kë "dhʋ̈ kö yi ‑wëëkë "dhiʋ̈ ‑nu 'wo‑ wo bha ka‑ ‑dhɛ yö, kö ka ‑zʋ ‑yö ‑gban, kö ka zuë" ‑yö kë ‑sɛa, kö ꞊wa ka ‑wëëkë wo 'pö ꞊dhɛ yi 'dhö kö ‑yö 'kun bho ka 'gü.
6 Mesmo quando estamos sobrecarregados de aflições, é para o encorajamento e a salvação de vocês. Pois, quando somos encorajados, certamente encorajaremos vocês, e então vocês poderão suportar pacientemente os mesmos sofrimentos que nós.
7 ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü, yi ‑zʋ ‑ya 'gü klöklödhö 'ö 'yi‑ 'wɔn dɔ 'kpakpadhö ꞊dhɛ ka ‑wëëdhɛ 'dhö bho sië ꞊dhɛ yi 'dhö ‑kɔ do 'ö‑ 'gü bha, Atanna do 'ö yi ‑zʋ ‑gban bha ‑yö ‑dho ka ‑zʋ ‑gban 'pö ‑kɔ do bha‑ 'gü.
7 Temos firme esperança de que, assim como vocês participam de nossos sofrimentos, também participarão de nosso encorajamento.
8 N dheebhang ‑nu, 'yaa yi "piʋ̈ tongtongdhö ꞊dhɛ sëë ‑ziisü 'yi‑ bho Azi ‑sɛ 'gü bha 'ka kë‑ 'gü ka ti ‑bha. ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ sëë 'yi‑ bho Azi ‑sɛ 'gü bha‑ ‑dhiang 'yaa zë. 'Ö dɔ mü kö yi dha ‑wɔn ‑zian 'yaa yi "yaan 'zü.
8 Irmãos, queremos que saibam das aflições pelas quais passamos na província da Ásia. Fomos esmagados e oprimidos além da nossa capacidade de suportar, e pensamos que não sobreviveríamos.
9 Kö yi dha ‑wɔn ‑zë ꞊ya kë yi tii' 'ka ‑wɔn ꞊në‑ 'ka, kö yi ga ‑wɔn ꞊në yi "yaan ‑wɔn 'ka. "Kɛɛ kë 'ö‑ wo "dhʋ̈ bha ‑yö kë "dhʋ̈ kö 'yi yi ‑zʋ ‑ya Atanna 'ö‑ ‑kɔ ‑yö ꞊mɔɔ mɛ ‑bho ga 'gü ‑sü ‑bha 'bha ꞊në‑ ‑dhɛ, kö 'ya 'dho yi ‑zʋ 'gɔn yi ‑dɩ ‑dhɛ.
9 De fato, esperávamos morrer. Mas, como resultado, deixamos de confiar em nós mesmos e aprendemos a confiar somente em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Yö 'ö "dhʋ̈ bha ꞊në yi dha 'wɔn 'ö yi ‑gɔ ‑yö ꞊mɔɔ‑ ‑bha 'nu 'ö 'to‑ 'gü bha‑ ‑gɔ. 'Sa yö ꞊në dho yi dha‑ ‑gɔ "dhʋ̈ ‑kpɛawo.
10 Ele nos livrou do perigo mortal, e nos livrará outra vez. Nele depositamos nossa esperança, e ele continuará a nos livrar.
11 "Kɛɛ ‑a ‑dhɛa ‑bha ꞊dhɛ 'ka yi ‑ta 'kun ‑bhɛa Atanna ‑dhɛ ‑sü ‑bha yi ‑wɔn 'gü. Yö ꞊në ꞊ya kë "dhʋ̈, 'yö dho zë mɛ 'gbɛ ‑bha bhɛa" 'wo‑ wo sië yi ‑wɔn 'gü bha‑ ‑dhɛ 'yö ‑gasitɛ ‑kë yi ‑dhɛ. 'Yö‑ 'gü ‑wɔn ꞊ya bo kë ‑sü 'ka, 'yö mɛ 'gbɛ ‑wa nuɛ" bho ‑a kë 'ö‑ wo yi ‑dhɛ "dhʋ̈ bha‑ ‑wɔn 'gü.
11 E vocês nos têm ajudado ao orar por nós. Então muitos darão graças porque Deus, em sua bondade, respondeu a tantas orações feitas em nosso favor.
12 ‑Ka ‑dhɛ ‑ga, 'ya yi ‑zʋ 'gɔn "sɛnngdhö yi ‑mɔɔ ‑bha 'yi yi 'tɔ kun. Yi 'tɔ 'kun ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑tosɛa 'yi‑ ‑kë "kpʋngtaadhɛ ya‑ 'gü, "kɛɛ 'ö 'yi‑ ‑kë ka kpö 'gü kö yi mü bha, yi‑ ‑kë ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö Atanna ‑ya ‑zɔn 'ka yi ‑dhɛ ꞊në‑ 'dhö "gblüdhɛ "puu ‑ta "kɛɛ tɛanwɔn 'ö go‑ "piʋ̈ ‑a ‑ta, "kɛɛ yi‑ ‑kë "dhʋ̈ ‑gasitɛ 'ö‑ ‑kë yi ‑dhɛ bha ꞊në‑ 'saa‑ 'gü, 'yii‑ kë mɛ ‑nu ‑bha 'wɔndɔdhe ‑bha. ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü yi zuë" 'yaa za dɔ yi ‑bha. 'Wɔn 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'yö 'yi ꞊mɔɔ‑ ‑bha 'yi yi 'tɔ kun bha 'yö bha.
12 Podemos dizer com certeza e com a consciência limpa que temos vivido em santidade e sinceridade dadas por Deus. Dependemos da graça divina, e não da sabedoria humana. É dessa forma que nos temos conduzido diante do mundo e, especialmente, em relação a vocês.
13 — ausente —
13 Nossas cartas foram claras e objetivas, não havendo nada escrito nas entrelinhas ou que não conseguissem compreender. Espero que um dia vocês nos entendam plenamente,
14 — ausente —
14 mesmo que não o façam agora. Então, no dia do Senhor Jesus, poderão se orgulhar de nós como nos orgulhamos de vocês.
15 N 'dhang ‑bho 'wɔn bha‑ "dhiʋ̈ ‑kɔ yaa 'gü yaa bha ꞊në‑ ‑wɔn 'gü, 'yö gun n "piʋ̈ ꞊dhɛ 'a nu ka ‑dhɛ 'gü 'nu ꞊kö ‑blɛɛsü, kë "dhʋ̈ kö‑ 'gü ‑wɔn ‑së bha ‑yö kë ka ‑dhɛ 'koodhö ꞊plɛ.
15 Porque eu estava tão certo de sua compreensão e confiança, queria abençoá-los duplamente visitando-os duas vezes,
16 ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ 'ma gun 'ma‑ ‑ya 'nu n ‑zʋ "piʋ̈ ꞊dhɛ n 'dho ‑sü ꞊ya kë Maseduanö ‑sɛ 'gü 'a bɔ ka "piʋ̈ mü, kö n yee kë ‑sü 'ka 'zü 'a bɔ 'mü kö 'a n "yan 'bha ‑kpan ka ‑bha. ꞊Ya kë "dhʋ̈ 'nu ka ‑mɔɔ ‑bha 'ka n dɔ zian‑ 'yö 'a 'dho Zude ‑sɛ 'gü.
16 primeiro a caminho da Macedônia e depois ao voltar de lá. Então vocês poderiam me ajudar com minha viagem para a Judeia.
17 ("Kɛɛ 'ma‑ "ta bha‑ bho‑ ‑ta.) Ka ‑mɔɔ ‑bha 'ka‑ pö: «'Yö i‑ ‑bho ‑ta ‑më ‑wɔn 'gü? "Ɛɛn ‑a yi 'kö 'i gun‑ 'kpɔ sië ‑blɛɛsü kö 'bhii i ‑zʋ 'pö‑ 'gɔn ‑ee? "Ɛɛn 'mɛ 'ö "ta sü ö ‑dɩa ‑gleng ‑bha 'ö ꞊yaa‑ pö 'wɔn ‑bha ꞊iin 'ö go 'mü 'ö‑ pö 'wɔn do bha‑ ‑bha 'zü 'aa bhoo yö ‑mü i 'ka ‑ee?»
17 Talvez vocês estejam se perguntando por que mudei de ideia. Será que faço meus planos de modo irresponsável? Será que sou como as pessoas do mundo, que dizem “sim” quando na verdade querem dizer “não”?
18 ‑Abin! 'Yaa "dhʋ̈ tongtongdhö. ‑Kɔ do 'ö Atanna 'dhö‑ 'ka 'ö 'yaa ‑wʋ ꞊plɛ pö tongtongdhö bha ꞊në 'a‑ 'ka. 'Maa‑ pö 'wɔn ‑bha ꞊iin 'maa 'go mü 'maa‑ pö "uun; ‑a ‑wɔn 'gü ‑wʋ 'a‑ pö ka ‑dhɛ bha 'yaa ꞊sua 'ka.
18 Tão certo como Deus é fiel, nossa palavra a vocês não oscila entre “sim” e “não”.
19 ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ Yesu Klisi 'ö Atanna Gbö 'ka 'ö Timote 'dhö, Silivɛn 'dhö, ma 'dhö, 'yi‑ ‑dhiang zë ka ‑dhɛ bha 'yaa gun ꞊iin waa‑ "uun ꞊gban ‑kaankwëëmɛ 'ka. ‑A 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ ꞊iin‑ 'ö Atanna ‑ya pö bha ꞊në Yesu ‑ya 'gü ‑wɔn ‑kë.
19 Pois Jesus Cristo, o Filho de Deus, não oscila entre “sim” e “não”. Foi a respeito dele que Silas, Timóteo e eu lhes falamos e, sendo ele o “sim” definitivo, ele sempre faz o que diz.
20 ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ "plüün "pɛpɛ 'ö Atanna ‑ya bho kwa ‑dhɛ bha yö ꞊në‑ ꞊iin 'ka. ‑A ‑kë kö 'yaa ‑wʋ ꞊plɛ pö ‑sü bha 'yö yii ‑dɩ 'pö 'yi‑ "sɛɛdhɛ ‑kë mɛ ꞊gban "pɛpɛ ‑dhɛ kë "dhʋ̈ kö‑ 'tɔ ‑yö bhɔ.
20 Pois todas as promessas de Deus se cumpriram em Cristo com um alto e claro “Sim!”. E, por meio de Cristo, confirmamos isso, de modo que nosso “Amém” se eleva a Deus para sua glória.
21 Atanna yöö ꞊dede bha ꞊në kwɛng‑ ‑nu ꞊gban kwa ‑zʋ ‑gban Klisi ‑bha zian bha‑ ‑ta. Yöö do bha 'zü ꞊në kwa ‑ya ‑dɩ ‑ta.
21 É Deus quem nos capacita e a vocês a permanecermos firmes em Cristo. Ele nos ungiu
22 'Yö ö 'tɔ ‑ya kwa ‑bha, 'yö dho 'ö ö ‑bha 'Nii‑ "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ bha‑ ‑ya kwa 'gü kö ‑yö kë 'wɔnsë 'ö‑ ‑ya ‑sü 'ka kwa ‑gɔ ‑dhɛkpaɔ dhia" 'gü bha‑ taɔng 'ka.
22 e nos identificou como sua propriedade ao colocar em nosso coração o selo do Espírito, a garantia de tudo que ele nos prometeu.
23 ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü, n ‑nu mü ‑sü bha‑ bho 'a‑ wo‑ ‑ta bha a‑ ‑kë "dhʋ̈ kö 'ma 'dho 'wɔn bho ka ꞊në ka 'gü. ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha Atanna ꞊në n "sɛɛ‑ 'ka, ꞊ya kë ꞊dhɛ ꞊ya kë ꞊sua 'ka ‑yö n 'sü.
23 Agora, invoco a Deus como testemunha de que foi para poupá-los que ainda não voltei a Corinto.
24 ‑A 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ 'yaa yi "piʋ̈ ꞊dhɛ ka ‑bha 'dhang ‑bho Klisi "dhiʋ̈ ‑sü bha ‑yö kë ꞊dhɛ 'pë 'yi ka ‑kɔ ꞊në‑ kpɔ‑ 'ka ‑a 'dhö. "Kɛɛ ‑kɔ 'yi dho‑ kë‑ 'ka kö 'yi ka ‑ta 'kun kö ka zuë" ꞊nii ꞊në ‑yö ‑da tɛkpɛtɛkpɛdhö ꞊në 'yi‑ ‑dhɛ mɔɔ sië. ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ꞊ya kë ‑zʋ ‑yö Atanna ‑dhɛ ‑sü ‑zë 'ka kö 'ka yö ‑zë ‑koso "kan.
24 Isso não significa que queremos controlar vocês, dizendo-lhes como exercer sua fé. Nosso desejo é trabalhar com vocês para que tenham alegria, pois é pela fé que permanecem firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.