2 Coríntios 1
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs NTLH
1 'Sëëdhɛ ya mang Pɔdhö ‑mɛ 'ö Atanna ꞊në n ‑ya Yesu Klisi ‑bha bɔmɛ 'ka bha, yaa‑ Timote 'ö ‑kë yi dheebhang 'ka 'pö kwa Dëmɛ bha‑ ‑bha zian ‑ta bha yi ꞊në 'yi‑ bɔ ka ‑dhɛ.
1 Eu, Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, escrevo junto com o nosso irmão Timóteo esta carta à igreja de Deus que está na cidade de Corinto e também a todo o povo de Deus espalhado por toda a província da Acaia.
2 Kö kwa Dë Atanna waa‑ kwa Dëmɛ Yesu Klisi 'ö 'dhö ‑wo ka gba zuëyagblü 'ka, kö ‑wo ‑gasitɛ kë ka ‑dhɛ bha ('aa ‑yö kë).
2 Que a graça e a paz de Deus, o nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo estejam com vocês!
3 ‑Ka ‑kwa Atanna 'ö ‑kë kwa Dëmɛ Yesu Klisi Dë 'ka, yö 'ö mɛ ‑nu ‑wëë ‑ya ‑kë ‑ziiziisü 'ka, 'ö mɛ ‑zʋ ‑gban ‑kɔ ꞊gban ‑kɔ ꞊gban 'gü bha‑ nuɛ" bho ꞊dedewo.
3 Louvado seja o Deus e Pai do nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai bondoso, o Deus de quem todos recebem ajuda!
4 Yö ꞊në yi ‑zʋ ‑gban "yënng ꞊gbaɔndhe ꞊gban "pɛpɛ suu 'gü, kë "dhʋ̈ kö ‑kɔ do 'ö yi ‑zʋ ‑gban 'ka bha 'yi mɛ "wɛɛ ‑nu ‑zʋ ‑gban 'ka 'pö kö ‑wa ‑nu ‑wëëkë wo sië.
4 Ele nos auxilia em todas as nossas aflições para podermos ajudar os que têm as mesmas aflições que nós temos. E nós damos aos outros a mesma ajuda que recebemos de Deus.
5 ‑Kɔ do 'ö Klisi ‑wëëdhɛ ‑yö bho‑ 'ka, yii ‑dɩ 'pö yi ‑wëëdhɛ ‑yö ‑bho 'ka, "kɛɛ yi ‑wëëdhɛ bho ‑sü bha‑ 'bha 'dhö ‑da sië‑ 'gü Klisi ‑wɔn 'gü kö Klisi ‑dɩ 'pö ‑yö yi faan dɔ sië "dhʋ̈ do 'ö dho‑ 'ka.
5 Porque, assim como tomamos parte nos muitos sofrimentos de Cristo, assim também, por meio dele, participamos da sua grande ajuda.
6 'Ya saan", kö yi ‑saan kë "dhʋ̈ kö ka ꞊në ka ‑zʋ ‑yö ‑gban, kë "dhʋ̈ kö 'ka dha. Klisi ꞊ya yi ‑zʋ ‑gban, kö ‑ya ‑kë "dhʋ̈ kö yi ‑wëëkë "dhiʋ̈ ‑nu 'wo‑ wo bha ka‑ ‑dhɛ yö, kö ka ‑zʋ ‑yö ‑gban, kö ka zuë" ‑yö kë ‑sɛa, kö ꞊wa ka ‑wëëkë wo 'pö ꞊dhɛ yi 'dhö kö ‑yö 'kun bho ka 'gü.
6 Se sofremos, é para que vocês recebam ajuda e salvação. Se somos ajudados, então vocês também são e recebem forças para suportar com paciência os mesmos sofrimentos que nós suportamos.
7 ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü, yi ‑zʋ ‑ya 'gü klöklödhö 'ö 'yi‑ 'wɔn dɔ 'kpakpadhö ꞊dhɛ ka ‑wëëdhɛ 'dhö bho sië ꞊dhɛ yi 'dhö ‑kɔ do 'ö‑ 'gü bha, Atanna do 'ö yi ‑zʋ ‑gban bha ‑yö ‑dho ka ‑zʋ ‑gban 'pö ‑kɔ do bha‑ 'gü.
7 Desse modo a esperança que temos em vocês está firme. Pois sabemos que, assim como vocês tomam parte nos nossos sofrimentos, assim também recebem a ajuda que Deus dá.
8 N dheebhang ‑nu, 'yaa yi "piʋ̈ tongtongdhö ꞊dhɛ sëë ‑ziisü 'yi‑ bho Azi ‑sɛ 'gü bha 'ka kë‑ 'gü ka ti ‑bha. ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ sëë 'yi‑ bho Azi ‑sɛ 'gü bha‑ ‑dhiang 'yaa zë. 'Ö dɔ mü kö yi dha ‑wɔn ‑zian 'yaa yi "yaan 'zü.
8 Irmãos, queremos que saibam das aflições pelas quais passamos na província da Ásia. Os sofrimentos que suportamos foram tão grandes e tão duros, que já não tínhamos mais esperança de escapar de lá com vida.
9 Kö yi dha ‑wɔn ‑zë ꞊ya kë yi tii' 'ka ‑wɔn ꞊në‑ 'ka, kö yi ga ‑wɔn ꞊në yi "yaan ‑wɔn 'ka. "Kɛɛ kë 'ö‑ wo "dhʋ̈ bha ‑yö kë "dhʋ̈ kö 'yi yi ‑zʋ ‑ya Atanna 'ö‑ ‑kɔ ‑yö ꞊mɔɔ mɛ ‑bho ga 'gü ‑sü ‑bha 'bha ꞊në‑ ‑dhɛ, kö 'ya 'dho yi ‑zʋ 'gɔn yi ‑dɩ ‑dhɛ.
9 Nós nos sentíamos como condenados à morte. Mas isso aconteceu para que aprendêssemos a confiar não em nós mesmos e sim em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Yö 'ö "dhʋ̈ bha ꞊në yi dha 'wɔn 'ö yi ‑gɔ ‑yö ꞊mɔɔ‑ ‑bha 'nu 'ö 'to‑ 'gü bha‑ ‑gɔ. 'Sa yö ꞊në dho yi dha‑ ‑gɔ "dhʋ̈ ‑kpɛawo.
10 Ele nos salvou e continuará a nos salvar desses terríveis perigos de morte. Sim, nós temos posto nele a nossa esperança, na certeza de que ele continuará a nos salvar,
11 "Kɛɛ ‑a ‑dhɛa ‑bha ꞊dhɛ 'ka yi ‑ta 'kun ‑bhɛa Atanna ‑dhɛ ‑sü ‑bha yi ‑wɔn 'gü. Yö ꞊në ꞊ya kë "dhʋ̈, 'yö dho zë mɛ 'gbɛ ‑bha bhɛa" 'wo‑ wo sië yi ‑wɔn 'gü bha‑ ‑dhɛ 'yö ‑gasitɛ ‑kë yi ‑dhɛ. 'Yö‑ 'gü ‑wɔn ꞊ya bo kë ‑sü 'ka, 'yö mɛ 'gbɛ ‑wa nuɛ" bho ‑a kë 'ö‑ wo yi ‑dhɛ "dhʋ̈ bha‑ ‑wɔn 'gü.
11 enquanto vocês nos ajudam, orando por nós. Assim Deus responderá às muitas orações feitas em nosso favor e nos abençoará; e muitos lhe agradecerão as bênçãos que ele nos dará.
12 ‑Ka ‑dhɛ ‑ga, 'ya yi ‑zʋ 'gɔn "sɛnngdhö yi ‑mɔɔ ‑bha 'yi yi 'tɔ kun. Yi 'tɔ 'kun ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑tosɛa 'yi‑ ‑kë "kpʋngtaadhɛ ya‑ 'gü, "kɛɛ 'ö 'yi‑ ‑kë ka kpö 'gü kö yi mü bha, yi‑ ‑kë ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö Atanna ‑ya ‑zɔn 'ka yi ‑dhɛ ꞊në‑ 'dhö "gblüdhɛ "puu ‑ta "kɛɛ tɛanwɔn 'ö go‑ "piʋ̈ ‑a ‑ta, "kɛɛ yi‑ ‑kë "dhʋ̈ ‑gasitɛ 'ö‑ ‑kë yi ‑dhɛ bha ꞊në‑ 'saa‑ 'gü, 'yii‑ kë mɛ ‑nu ‑bha 'wɔndɔdhe ‑bha. ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü yi zuë" 'yaa za dɔ yi ‑bha. 'Wɔn 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'yö 'yi ꞊mɔɔ‑ ‑bha 'yi yi 'tɔ kun bha 'yö bha.
12 É disto que temos orgulho: a nossa consciência nos afirma que a nossa maneira de viver no mundo, e especialmente em relação a vocês, tem sido dirigida pela franqueza e sinceridade que Deus nos dá e também pelo poder da sua graça e não pela sabedoria humana. Pois escrevemos a vocês somente o que vocês podem ler e entender. Agora vocês nos entendem só em parte, mas espero que cheguem a nos compreender completamente, para que, no Dia do nosso Senhor Jesus , vocês tenham orgulho de nós, como nós temos de vocês.
15 N 'dhang ‑bho 'wɔn bha‑ "dhiʋ̈ ‑kɔ yaa 'gü yaa bha ꞊në‑ ‑wɔn 'gü, 'yö gun n "piʋ̈ ꞊dhɛ 'a nu ka ‑dhɛ 'gü 'nu ꞊kö ‑blɛɛsü, kë "dhʋ̈ kö‑ 'gü ‑wɔn ‑së bha ‑yö kë ka ‑dhɛ 'koodhö ꞊plɛ.
15 Eu estava tão certo de tudo isso, que no início fiz planos para ir visitar vocês a fim de que vocês pudessem ser abençoados mais uma vez.
16 ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ 'ma gun 'ma‑ ‑ya 'nu n ‑zʋ "piʋ̈ ꞊dhɛ n 'dho ‑sü ꞊ya kë Maseduanö ‑sɛ 'gü 'a bɔ ka "piʋ̈ mü, kö n yee kë ‑sü 'ka 'zü 'a bɔ 'mü kö 'a n "yan 'bha ‑kpan ka ‑bha. ꞊Ya kë "dhʋ̈ 'nu ka ‑mɔɔ ‑bha 'ka n dɔ zian‑ 'yö 'a 'dho Zude ‑sɛ 'gü.
16 De fato, eu estava pensando em visitá-los na minha ida para a província da Macedônia e também na volta, a fim de conseguir ajuda para a minha viagem à Judeia.
17 ("Kɛɛ 'ma‑ "ta bha‑ bho‑ ‑ta.) Ka ‑mɔɔ ‑bha 'ka‑ pö: «'Yö i‑ ‑bho ‑ta ‑më ‑wɔn 'gü? "Ɛɛn ‑a yi 'kö 'i gun‑ 'kpɔ sië ‑blɛɛsü kö 'bhii i ‑zʋ 'pö‑ 'gɔn ‑ee? "Ɛɛn 'mɛ 'ö "ta sü ö ‑dɩa ‑gleng ‑bha 'ö ꞊yaa‑ pö 'wɔn ‑bha ꞊iin 'ö go 'mü 'ö‑ pö 'wɔn do bha‑ ‑bha 'zü 'aa bhoo yö ‑mü i 'ka ‑ee?»
17 Será que fui irresponsável quando resolvi fazer isso? Será que, ao fazer os meus planos, penso somente nos meus próprios interesses e por isso digo “sim, sim” e “não, não” ao mesmo tempo?
18 ‑Abin! 'Yaa "dhʋ̈ tongtongdhö. ‑Kɔ do 'ö Atanna 'dhö‑ 'ka 'ö 'yaa ‑wʋ ꞊plɛ pö tongtongdhö bha ꞊në 'a‑ 'ka. 'Maa‑ pö 'wɔn ‑bha ꞊iin 'maa 'go mü 'maa‑ pö "uun; ‑a ‑wɔn 'gü ‑wʋ 'a‑ pö ka ‑dhɛ bha 'yaa ꞊sua 'ka.
18 Em nome de Deus, que é verdadeiro, o que prometi a vocês não foi um “sim” e um “não” ao mesmo tempo.
19 ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ Yesu Klisi 'ö Atanna Gbö 'ka 'ö Timote 'dhö, Silivɛn 'dhö, ma 'dhö, 'yi‑ ‑dhiang zë ka ‑dhɛ bha 'yaa gun ꞊iin waa‑ "uun ꞊gban ‑kaankwëëmɛ 'ka. ‑A 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ ꞊iin‑ 'ö Atanna ‑ya pö bha ꞊në Yesu ‑ya 'gü ‑wɔn ‑kë.
19 Pois Jesus Cristo, o Filho de Deus, que foi anunciado entre vocês por Silas, por Timóteo e por mim mesmo, não é “sim” e “não” ao mesmo tempo. Pelo contrário, ele é o “sim” de Deus
20 ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ "plüün "pɛpɛ 'ö Atanna ‑ya bho kwa ‑dhɛ bha yö ꞊në‑ ꞊iin 'ka. ‑A ‑kë kö 'yaa ‑wʋ ꞊plɛ pö ‑sü bha 'yö yii ‑dɩ 'pö 'yi‑ "sɛɛdhɛ ‑kë mɛ ꞊gban "pɛpɛ ‑dhɛ kë "dhʋ̈ kö‑ 'tɔ ‑yö bhɔ.
20 porque é o “sim” de todas as promessas de Deus. Por isso dizemos “ amém ”, por meio de Jesus Cristo, para a glória de Deus.
21 Atanna yöö ꞊dede bha ꞊në kwɛng‑ ‑nu ꞊gban kwa ‑zʋ ‑gban Klisi ‑bha zian bha‑ ‑ta. Yöö do bha 'zü ꞊në kwa ‑ya ‑dɩ ‑ta.
21 Pois é o próprio Deus que nos dá, a nós e a vocês, a certeza de que estamos unidos com Cristo. E foi Deus quem nos separou para si mesmo.
22 'Yö ö 'tɔ ‑ya kwa ‑bha, 'yö dho 'ö ö ‑bha 'Nii‑ "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ bha‑ ‑ya kwa 'gü kö ‑yö kë 'wɔnsë 'ö‑ ‑ya ‑sü 'ka kwa ‑gɔ ‑dhɛkpaɔ dhia" 'gü bha‑ taɔng 'ka.
22 Como dono ele pôs a sua marca em nós e colocou no nosso coração o Espírito Santo, que é a garantia das coisas que ele guarda para nós.
23 ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü, n ‑nu mü ‑sü bha‑ bho 'a‑ wo‑ ‑ta bha a‑ ‑kë "dhʋ̈ kö 'ma 'dho 'wɔn bho ka ꞊në ka 'gü. ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha Atanna ꞊në n "sɛɛ‑ 'ka, ꞊ya kë ꞊dhɛ ꞊ya kë ꞊sua 'ka ‑yö n 'sü.
23 Eu chamo Deus como minha testemunha; ele conhece o meu coração. A fim de evitar aborrecimentos para vocês, resolvi não ir até Corinto.
24 ‑A 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ 'yaa yi "piʋ̈ ꞊dhɛ ka ‑bha 'dhang ‑bho Klisi "dhiʋ̈ ‑sü bha ‑yö kë ꞊dhɛ 'pë 'yi ka ‑kɔ ꞊në‑ kpɔ‑ 'ka ‑a 'dhö. "Kɛɛ ‑kɔ 'yi dho‑ kë‑ 'ka kö 'yi ka ‑ta 'kun kö ka zuë" ꞊nii ꞊në ‑yö ‑da tɛkpɛtɛkpɛdhö ꞊në 'yi‑ ‑dhɛ mɔɔ sië. ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ꞊ya kë ‑zʋ ‑yö Atanna ‑dhɛ ‑sü ‑zë 'ka kö 'ka yö ‑zë ‑koso "kan.
24 Não estamos querendo mandar na sua fé, pois vocês estão firmes na fé. Pelo contrário, queremos trabalhar com vocês para que vocês sejam mais felizes ainda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.